Uitspraak uitgelegd
Verzwegen tweede baan: ontslag geldig en € 16.969,40 terugbetalen
Een werknemer verzweeg een tweede baan en bleef tijdens verzuimgesprekken zeggen dat zij niet kon werken. De kantonrechter hield op 17 september 2026 het ontslag op staande voet in stand. Het oordeel berust op de combinatie van overlappende werktijden, onjuiste informatie en vrijwel geen werk meer voor de eerste werkgever. Ook werd terugbetaling van een deel van de ontvangen bedragen bevolen.
- Primaire bron
- ECLI:NL:RBMNE:2026:6629
- Instantie
- Rechtbank Midden-Nederland
- Uitspraakdatum
- 2026-09-17
- Publicatie bron
- 2026-09-30
In het kort
- Het ontslag op staande voet van 30 oktober 2025 blijft in stand vanwege de combinatie van verzwijging, misleiding en tekortschieten.
- De werknemer krijgt geen transitievergoeding wegens ernstig verwijtbaar handelen.
- Gedeeltelijke ontbinding leidt tot ongedaanmaking over de verstreken periode, niet tot ontbinding met terugwerkende kracht.
- Na correcties voor werk, verlof en eerdere verrekening moet nog € 16.969,40 worden terugbetaald.
- Daarnaast is € 4.165,43 aan gefixeerde schadevergoeding toegewezen; de werkgever moet netto/bruto-specificaties verstrekken.
Waarom deze zaak belangrijk is
De beschikking scheidt drie vragen: de dringende reden voor ontslag, ernstig verwijtbaar handelen en terugbetaling na gedeeltelijke ontbinding. Vooral de onderbouwing van het feitelijk verrichte werk en de informatie aan werkgever en bedrijfsarts waren hier beslissend. Een ziekmelding of tweede baan alleen draagt deze uitkomst niet.
Ontslag op staande voet rechtsgeldig wegens verzwijgen andere baan
De kantonrechter beoordeelde de combinatie van gedragingen. De werknemer meldde een tweede baan niet, hoewel de personeelsregels dat verlangden. De werktijden overlapten met haar eerste baan, zij hield het werk elders ook voor de bedrijfsarts verborgen en gaf na ontdekking niet tijdig de gevraagde informatie. De rechter vond dat de werkgever onder die omstandigheden niet hoefde door te gaan met de arbeidsovereenkomst. Ook was voldoende voortvarend gehandeld: na onderzoek en een informatieverzoek volgde ontslag op 30 oktober 2025. Het oordeel is geen algemene regel dat iedere tweede baan of elk werk tijdens ziekte een dringende reden vormt.
Bronpassages bij deze uitleg
De kantonrechter oordeelt dat [verweerder] [verzoeker] rechtsgeldig op 30 oktober 2025 heeft ontslagen en de arbeidsovereenkomst daarom op die dag is geëindigd.
Het ontslag op staande voet is rechtsgeldig gegeven. Dit betekent dat de arbeidsovereenkomst tussen partijen op 30 oktober 2025 is geëindigd.
Wat [verzoeker] ook ernstig kan worden verweten is dat zij de werkzaamheden die zij verrichte voor [bedrijf] niet heeft gemeld tijdens de verzuimgesprekken en zelfs bewust deze cruciale informatie heeft achtergehouden.
Geen recht op transitievergoeding bij ernstig verwijt
Omdat het ontslag het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen van de werknemer, heeft zij geen recht op een transitievergoeding. De kantonrechter stelt dat dit een uitzonderlijk geval is waarin het recht op vergoeding vervalt. Het verzoek van de werkgever om een verklaring voor recht hierover wordt toegewezen.
Bronpassages bij deze uitleg
De werknemer kan zijn recht op een transitievergoeding alleen kwijtraken in uitzonderlijke gevallen, namelijk als het eindigen of niet voortzetten van de arbeidsovereenkomst het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werknemer.
Dat maakt dat [verzoeker] geen recht heeft op een transitievergoeding, noch op een andere vergoeding.
Gedeeltelijke ontbinding leidt tot terugbetaling loon
De rechter benadrukte dat ontbinding geen terugwerkende kracht heeft en de al geëindigde arbeidsovereenkomst niet als geheel opnieuw kan worden ontbonden. Wel paste zij gedeeltelijke ontbinding toe op de wederzijdse verplichtingen over een verstreken periode. Daardoor ontstonden verplichtingen tot ongedaanmaking van reeds ontvangen prestaties. Hiervoor was een ernstige tekortkoming nodig; de rechter vond die in het vrijwel niet meer verrichten van werk voor de eerste werkgever vanaf 1 april 2025.
Bronpassages bij deze uitleg
De arbeidsovereenkomst tussen partijen is op 30 oktober 2025 al geëindigd vanwege het rechtsgeldig gegeven ontslag op staande voet en kan als zodanig dus niet meer worden ontbonden, omdat een ontbinding geen terugwerkende kracht heeft.
Maar, de arbeidsovereenkomst kan wel gedeeltelijk worden ontbonden, namelijk voor het gedeelte dat ziet op de verplichting in het verleden tot betaling van loon door [verweerder] als tegenprestatie voor de werkzaamheden die [verzoeker] moest verrichten op basis van de arbeidsovereenkomst.
Werknemer moet ontvangen loon terugbetalen
Systeemonderzoek maakte volgens de rechtbank aannemelijk dat de werknemer nauwelijks meer voor haar eerste werkgever werkte. Alleen goedgekeurde urenregistraties waren onvoldoende tegenbewijs. De terugvordering hield rekening met de waarde van mogelijk verricht werk in een deel van de periode en sloot opgebouwd betaald verlof uit. Na aftrek van eerder verrekende bedragen werd nog € 16.969,40 toegewezen. De rechter gaf geen verklaring dat die eerdere verrekening rechtsgeldig was: daarvoor ontbrak voldoende onderbouwing. De werkgever moest wel deugdelijke netto/bruto-specificaties verstrekken.
Bronpassages bij deze uitleg
Dat de door [verzoeker] verrichtte werkzaamheden bij [verweerder] vanaf 1 april 2025 zijn gereduceerd tot (vrijwel) nihil, levert naar het oordeel van de kantonrechter een ernstige tekortkoming op die gedeeltelijke ontbinding van de arbeidsovereenkomst rechtvaardigt.
In totaal gaat het dus om €16.969,40 dat [verweerder] wil dat [verzoeker] terugbetaalt. [verzoeker] heeft de hoogte van deze bedragen niet betwist. Daarom zal dit bedrag wordt toegewezen.
Of [verweerder] al rechtsgeldig € 10.636,30 heeft verrekend kan de kantonrechter niet zonder meer vaststellen.
Ziekmelding betekent niet automatisch verlies van loon
De rechtbank benoemde uitdrukkelijk dat tijdens arbeidsongeschiktheid in beginsel recht op loondoorbetaling bestaat. Alleen het ontbreken van werk wegens ziekte rechtvaardigt dus niet dat de arbeidsprestatie op nul wordt gewaardeerd. In deze zaak was echter gemotiveerd betwist dat de werknemer arbeidsongeschikt was, was het oordeel van de bedrijfsarts gebaseerd op onvolledige informatie en onderbouwde de werknemer niet waarom zij het soortgelijke werk elders wel kon doen. Op die concrete gronden werd geen waarde voor loondoorbetaling tijdens de ziekgemelde perioden aangenomen.
Bronpassages bij deze uitleg
De kantonrechter overweegt dat [verzoeker] op grond van artikel 7:629 BW tijdens arbeidsongeschiktheid recht heeft op doorbetaling van het loon.
In deze procedure heeft [verzoeker] niet aannemelijk gemaakt dat zij wel geschikt was om werkzaamheden te verrichten voor [bedrijf] , maar niet geschikt was soortgelijke werkzaamheden te verrichten voor [verweerder] .
Betaling gefixeerde schadevergoeding
Naast de terugbetaling werd € 4.165,43 aan gefixeerde schadevergoeding toegewezen, met wettelijke rente vanaf 30 oktober 2025. De kantonrechter vond dat de werknemer door opzet of schuld een dringende reden voor het ontslag had gegeven; de hoogte van het gevorderde bedrag was niet betwist. Dit bedrag is de uitkomst van deze procedure, geen algemeen vast bedrag bij ontslag op staande voet.
Bronpassages bij deze uitleg
Op grond van artikel 7:677 lid 2 BW is [verzoeker] aan [verweerder] een vergoeding verschuldigd als zij [verweerder] door opzet of schuld een dringende reden heeft gegeven voor het ontslag op staande voet.
veroordeelt [verzoeker] tot betaling aan [verweerder] van € 4.165,43 aan gefixeerde schadevergoeding, vermeerderd met de wettelijke rente
Verhouding tot eerdere rechtspraak
Er zijn geen vergelijkbare zaken meegenomen in deze bespreking.
Reikwijdte en beperkingen
- De bespreking gaat over de beschikking van 17 september 2026 en het ontslag van 30 oktober 2025. Een eventuele latere beslissing in hoger beroep is niet onderzocht.
- De concrete beoordeling rechtvaardigt geen algemene conclusie dat werken tijdens ziekte of een tweede baan altijd verboden is. De geldende wetsversies zijn niet afzonderlijk onderzocht.
Uitspraken en wetsartikelen
- ECLI:NL:RBMNE:2026:6629
- Artikel 119 BW
- Artikel 265 BW
- Artikel 271 BW
- Artikel 272 BW
- Artikel 611 BW
- Artikel 629 BW
- Artikel 629a BW
- Artikel 673 BW
- Artikel 677 BW
- Artikel 678 BW
De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.
Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.