Uitspraak · Strafrecht

Rechtbank Gelderland, 10 november 2026 – Verdachte wordt wegens onder meer poging tot doodslag

ECLI:NL:RBGEL:2026:8684Zaaknummer 05/079748-26 en 05/139304-26 (gev. ttz.)

Instantie
Rechtbank Gelderland
Datum uitspraak
10 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
05/079748-26 en 05/139304-26 (gev. ttz.)
Rechtsgebied
Strafrecht
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 10 Opw
Zittingsplaats
Zutphen
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Verdachte wordt wegens onder meer poging tot doodslag, het vervoeren van hard- en softdrugs en het treffen van voorbereidingshandelingen voor – kort gezegd – de handel in harddrugs veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 42 maanden. De rechtbank is ten aanzien van het eerstgenoemde feit, waarbij verdachte het slachtoffer met een mes in de rechterzij stak, van oordeel dat geen sprake is geweest van een noodweersituatie. Naar het oordeel van de rechtbank is ten aanzien van de drugsdelicten geen sprake van een onherstelbaar vormverzuim bij het voorbereidend onderzoek.

Beslissing op de vordering tot tenuitvoerlegging

 wijst af de vordering van de officier van justitie tot tenuitvoerlegging van de bij arrest van de enkelvoudige strafkamer het hof Arnhem-Leeuwarden van 17 maart 2025 voorwaardelijk opgelegde hechtenis van één week (parketnummer 21-003524-24) en de vordering van de officier van justitie tot tenuitvoerlegging van de bij vonnis van de kinderrechter van de rechtbank Den Haag van 12 juli 2023 voorwaardelijk opgelegde werkstraf van 60 uur, subsidiair 30 dagen jeugddetentie (parketnummer 13-090065-23);

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij

  • veroordeelt verdachte in verband met het feit onder parketnummer 05/079748-26 tot betaling van schadevergoeding aan de benadeelde partij [slachtoffer] van € 6.347,16, bestaande uit € 347,16 aan materiële schade en € 6.000 aan immateriële schade, telkens vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 11 juli 2025 tot aan de dag dat het hele bedrag is betaald;
  • veroordeelt verdachte in de kosten die de benadeelde partij in deze procedure heeft gemaakt en de kosten die de benadeelde partij mogelijk nog moet maken om het toegewezen bedrag betaald te krijgen, tot vandaag begroot op nul;

 verklaart de benadeelde partij [slachtoffer] voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering tot materiële en immateriële schade;

  • legt aan verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van benadeelde partij [slachtoffer] , een bedrag te betalen van € 6.347,16, bestaande uit € 347,16 aan materiële schade en € 6.000 aan immateriële schade. Dit wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 11 juli 2025 tot aan de dag dat het hele bedrag is betaald. Als dit bedrag niet wordt betaald, kunnen 56 dagen gijzeling worden toegepast zonder dat de betalingsverplichting vervalt;
  • bepaalt daarbij dat met betaling aan de benadeelde partij in zoverre de betaling aan de Staat vervalt en omgekeerd.
Dit vonnis is gewezen door mr. O. El Kadi (voorzitter), mr. J.S.W. Lucassen en mr. E.H.T. Rademaker, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A. Hessel, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 10 november 2026.
mr. Rademaker en mr. Hessel zijn buiten staat dit vonnis te ondertekenen.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De inhoud van de tenlastelegging
  2. 2 Overwegingen ten aanzien van het bewijs
  3. 3 De bewezenverklaring
  4. 4 De kwalificatie van het bewezenverklaarde
  5. 5 De strafbaarheid van de feiten
  6. 6 De strafbaarheid van de verdachte
  7. 7 De overwegingen ten aanzien van straf en/of maatregel
  8. 8 De beoordeling van de civiele vordering
  9. 10 De toegepaste wettelijke bepalingen
  10. 11 De beslissing

RECHTBANK GELDERLAND

Team strafrecht

Zittingsplaats Zutphen

Parketnummers: 05/079748-26 en 05/139304-26 (gev. ttz.)

Datum uitspraak : 10 november 2026

Tegenspraak

vonnis van de meervoudige kamer

in de zaak van

de officier van justitie

tegen

[verdachte] ,

geboren op [geboortedag] 2005 op Bonaire,

op dit moment gedetineerd in de P.I. te [plaats] .

Raadsman: mr. C.I. Zaad, advocaat in 's-Gravenhage.

Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op openbare terechtzittingen.

1 De inhoud van de tenlastelegging

Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

parketnummer 05/079748-26

hij op of omstreeks 11 juli 2025 te Apeldoorn, althans in Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten [slachtoffer] , van het leven te beroven, die [slachtoffer] met een (keuken)mes in de buik en/of zij, althans het lichaam heeft gestoken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 11 juli 2025 te Apeldoorn, althans in Nederland, aan een ander, te weten [slachtoffer] , opzettelijk zwaar lichamelijk letsel heeft toegebracht, door die [slachtoffer] met een (keuken)mes in de buik en/of zij, althans het lichaam te steken;

meer subsidiair althans, indien het vorenstaande niet tot een veroordeling mocht of zou kunnen leiden:

hij op of omstreeks 11 juli 2025 te Apeldoorn, althans in Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [slachtoffer] , opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen, die [slachtoffer] met een (keuken)mes in de buik en/of zij, althans het lichaam heeft gestoken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

parketnummer 05/139304-26

1hij op of omstreeks 12 mei 2026 te Apeldoorn opzettelijk heeft geteeld en/of bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad, ongeveer 4,70 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende heroïne en/of ongeveer 6,82 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde heroïne en/of cocaïne (telkens) een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;

2hij op of omstreeks 12 mei 2026 te Apeldoorn heeft geteeld en/of bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval aanwezig heeft gehad, een hoeveelheid van ongeveer 3 gram, in elk geval een hoeveelheid van niet meer dan 30 gram van een gebruikelijk vast mengsel van hennephars en plantaardige elementen van hennep (hasjiesj) waaraan geen andere substanties zijn toegevoegd, zijnde hasjiesj een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;

3hij op of omstreeks 12 mei 2026 te Apeldoorn om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden en/of te bevorderen, te weten het opzettelijk telen, bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken en/of vervoeren, van een hoeveelheid heroïne en/of cocaïne, in elk geval een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens artikel 3a, vijfde lid van de Opiumwet, één of meerdere voorwerpen, vervoermiddelen, stoffen, gelden en/of andere betaalmiddelen voorhanden heeft gehad, te weten:- ongeveer 4,70 gram heroïne (verdeeld over verschillende ponypacks en/of bolletjes),- ongeveer 6,82 gram cocaïne (verdeeld over verschillende ponypacks en/of bolletjes),- een weegschaaltje, en/of- een hoeveelheid contant geld in verschillende biljetten (van in totaal ongeveer 135 euro),waarvan hij, verdachte, wist of ernstige reden had om te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van dat feit.

2 Overwegingen ten aanzien van het bewijs

Parketnummer 05/079748-26 [_dbb171f8-401b-4ee2-9bd9-39841662cdfb]

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de primair ten laste gelegde poging tot doodslag.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte dient te worden vrijgesproken van de primair ten laste gelegde poging tot doodslag, omdat verdachte geen (voorwaardelijk) opzet op de dood van het slachtoffer had. Verdachte heeft namelijk slechts één keer gestoken en heeft niet gericht. De forensisch arts stelt verder dat een levensbedreigende situatie was ontstaan als er veel dieper of in de andere flank was gestoken, hetgeen in deze zaak niet aan de orde is. De raadsman heeft gesteld dat verdachte ook dient te worden vrijgesproken van de subsidiair ten laste gelegde zware mishandeling, omdat geen sprake is van zwaar lichamelijk letsel. Tot slot heeft de raadsman bepleit dat verdachte dient te worden vrijgesproken van de meer subsidiair ten laste gelegde poging tot zware mishandeling, omdat verdachte geen voorwaardelijk opzet had op het ontstaan van zwaar letsel.

Beoordeling door de rechtbank

Aangever [slachtoffer] heeft verklaard dat hij op 11 juli 2025 op het Marktplein in Apeldoorn zat en dat er op een gegeven moment een aantal mannen aan kwam lopen, waaronder ene [medeverdachte 2] , een man die [slachtoffer] [verdachte] noemt en een man die hij [medeverdachte 1] noemt. Aan deze [medeverdachte 1] moest [slachtoffer] nog tien euro betalen. [medeverdachte 1] zei tegen [slachtoffer] dat hij moest betalen en kort daarna kreeg [slachtoffer] een klap in zijn gezicht van deze [medeverdachte 1] . [slachtoffer] heeft verklaard dat hij opstond en op [medeverdachte 1] afliep en toen van achteren werd aangevallen door [medeverdachte 2] en [verdachte] . [medeverdachte 2] en [verdachte] sloegen [slachtoffer] in het gezicht. [slachtoffer] liep van hen weg en haalde een mes uit zijn binnenzak. [slachtoffer] heeft verklaard dat [verdachte] korte tijd daarna een kettingslot pakte, daarmee achter [slachtoffer] aanrende en hem een klap gaf met dat kettingslot. [slachtoffer] en [verdachte] vielen vervolgens allebei. Door de klap viel het kettingslot uit de hand van [verdachte] en viel het mes uit de hand van [slachtoffer] . [slachtoffer] heeft verklaard dat hij het kettingslot pakte en het mes toen niet meer zag. Kort daarna kwam [medeverdachte 1] op [slachtoffer] af en hij pakte ook het kettingslot, waarna hij draaide en daardoor viel [slachtoffer] . [slachtoffer] heeft verklaard dat hij vervolgens werd aangevallen door [verdachte] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] . Toen [slachtoffer] opstond en wegliep zag en voelde hij bloed in zijn zij.[_d5a564e6-e39d-4ded-a258-c0f4386308be] De politie toonde [slachtoffer] een foto van verdachte en toen heeft hij verklaard dat dit [verdachte] is.[_d9d1c5b0-d091-401c-8a74-368001da366c]

Verdachte heeft verklaard dat hij zag dat [slachtoffer] werd geslagen en daarop een mes pakte, dat hij daarop achter [slachtoffer] aanrende en hem sloeg, waarna zij ten val kwamen. Verdachte heeft verklaard dat het mes van [slachtoffer] op de grond viel, dat hij het mes pakte en [slachtoffer] daarmee één keer stak.[_900b28c4-adff-48ae-bd67-5bd435ae35f1]

Bij medisch onderzoek werd bij [slachtoffer] onder meer het volgende letsel waargenomen:

- in de rechterflank, ongeveer ter hoogte van het middenrif, bevond zich een schuin verlopende openstaande huidonderbreking (steekwond) van 2,4 bij 0,8 centimeter;

- een scheur(tje) in de lever;

- vocht in de ruimte tussen de rechterlong en de borstkas aan de rechterzijde.[_cd3db32c-e343-40db-a033-3547d5e227e1]

Uit nader onderzoek door een forensisch arts is gebleken dat de steekwond in de rechterflank potentieel levensgevaarlijk kan zijn. In relatie tot de steekwond is een beschadiging van de bovenzijde van de lever opgetreden, waarbij in de lever, onder het leverkapsel, een bloeding is opgetreden. Verder was er vocht (waterig of bloedig) aanwezig tussen de rechterlong en de borstkas. Dit is een aanwijzing dat het steektraject zowel de buikholte als de borstkas heeft gepenetreerd, en dus door het middenrif (dat de grens tussen beide holten vormt) heen is gegaan.

Het gevaar van het opgelopen letsel is gelegen in de mogelijkheid dat traumatische bloedingen in de borstkas een klaplong of een bloedlong kunnen veroorzaken, waardoor een long zich niet meer (voldoende) kan ontplooien en de ademhaling wordt bemoeilijkt. In ernstige gevallen kan dit, wanneer tijdige behandeling uitblijft, fataal aflopen. Indien dieper was gestoken of in de andere flank, waarbij het hart zou zijn geraakt, had een acuut levensbedreigende situatie kunnen ontstaan. Daarnaast bestond het risico dat gevaarlijke micro-organismen via het mes in het lichaam terecht zouden komen, met een mogelijk levensbedreigende infectie tot gevolg.[_64367798-c927-4603-9e45-5f5d85c5492e]

Tenlastegelegde geweldshandelingen

De rechtbank stelt op grond van hiervoor genoemde bewijsmiddelen vast dat verdachte [slachtoffer] met een mes in de rechterzij heeft gestoken en dat daardoor het hiervoor omschreven letsel is ontstaan.

Poging tot doodslag

De rechtbank ziet zich vervolgens voor de vraag gesteld of bewezen kan worden dat verdachte [slachtoffer] heeft geprobeerd te doden. De rechtbank is, met de verdediging, van oordeel dat het dossier onvoldoende aanknopingspunten biedt om vast te kunnen stellen dat verdachte het volle opzet had om [slachtoffer] te doden. Vervolgens moet worden beoordeeld of sprake is geweest van voorwaardelijk opzet op de dood. Voorwaardelijk opzet op een bepaald gevolg – zoals de dood – is aanwezig wanneer de verdachte bewust de aanmerkelijke kans heeft aanvaard dat dit gevolg zal intreden. Of dit zo is, is naar vaste jurisprudentie afhankelijk van de omstandigheden van het geval, waarbij betekenis toekomt aan de aard van de gedragingen en de omstandigheden waaronder deze zijn verricht.

De rechtbank acht het een feit van algemene bekendheid dat zich in de borstkas en de buik kwetsbare en vitale organen bevinden waaronder het hart, de longen, de lever en de nieren. De buik en de borstkas zijn als gevolg van de zich daar bevindende vitale organen kwetsbare onderdelen van het lichaam. Uit de hiervoor weergegeven letselinterpretatie blijkt dat het steektraject zowel de buikholte als de borstkas heeft gepenetreerd en dat zich vocht tussen de rechterlong en de borstkas bevond. Daaruit leidt de rechtbank af dat verdachte met forse kracht in de rechterzij van [slachtoffer] heeft gestoken. Gelet op de plaats en diepte van de steekverwoning en de in de letselinterpretatie beschreven mogelijke acute en levensbedreigende gevolgen is de rechtbank van oordeel dat door het handelen van verdachte een aanmerkelijke kans op het overlijden van [slachtoffer] is ontstaan. Vervolgens moet worden beoordeeld of verdachte deze aanmerkelijke kans bewust heeft aanvaard.

Het met kracht met een mes in de zij steken kan naar zijn uiterlijke verschijningsvorm worden aangemerkt als een gedraging die zozeer gericht is op het toebrengen van dodelijk letsel, dat het, behoudens aanwijzingen voor het tegendeel, niet anders kan zijn dan dat verdachte de aanmerkelijke kans op de dood bewust heeft aanvaard.

De rechtbank ziet in de omstandigheden waaronder het steekincident heeft plaatsgevonden geen aanleiding voor een ander oordeel. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat het steken plaatsvond tijdens een onoverzichtelijk en ongestructureerd samenstel van geweldshandelingen, waarbij verdachte en [slachtoffer] in beweging waren. Juist onder die omstandigheden was het risico op het raken van vitale organen aanwezig. Dat de toegebrachte verwonding uiteindelijk niet levensbedreigend bleek, doet aan het voorgaande niet af. De rechtbank is dan ook van oordeel dat verdachte voorwaardelijk opzet heeft gehad op de dood van [slachtoffer] .

De rechtbank acht de primair ten laste gelegde poging tot doodslag wettig en overtuigend bewezen.

Parketnummer 05/139304-26 [_39c79f0c-365c-42b7-98c2-a322388b8bb5]

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gesteld dat wettig en overtuigend bewezen kan worden dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan feiten 1, 2 en 3.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft gesteld dat verdachte ontkent dat hij de politie toestemming gaf voor onderzoek in zijn tas en heeft de rechtbank verzocht vast te stellen of verdachte daartoe toestemming gaf en, zo nee, het daarin aangetroffen bewijs uit te sluiten, subsidiair over te gaan tot strafvermindering. De raadsman heeft verder bepleit dat verdachte dient te worden vrijgesproken van het verkopen, telen, bereiden, bewerken of verwerken van drugs, zoals tenlastegelegd onder de feiten 1 en 2. Hij heeft zich verder op het standpunt gesteld dat uit het dossier niet volgt dat verdachte wist of ernstige reden had te vermoeden dat de drugs, de weegschaal en het geld bestemd waren voor handel in drugs, zodat verdachte ook van feit 3 dient te worden vrijgesproken.

Beoordeling door de rechtbank

De rechtmatigheid van het verkregen bewijs

Op 12 mei 2026 zagen verbalisanten verdachte in Apeldoorn fietsen en lieten zij hem stoppen. Zij roken toen een sterke henneplucht uit zijn schoudertas komen. Daarop deelden zij verdachte mee dat hij niet tot antwoorden verplicht was en dat hij nergens aan mee hoefde te werken. Verbalisanten hebben in het proces-verbaal van aanhouding opgeschreven dat verdachte zei dat hij het geen probleem vond en mee wilde werken. Vervolgens zei verdachte dat hij hasj in zijn schoudertas had. Verdachte haalde toen een brokje, gewikkeld in vershoudfolie, uit zijn schoudertas en verbalisanten herkenden dit als hasj. Verdachte vroeg vervolgens aan verbalisanten of ze het wilden wegen een haalde en kleine weegschaal uit zijn tas. Verbalisanten herhaalden dat verdachte nog steeds niet tot antwoorden verplicht was en dat hij niet mee hoefde te werken. Verdachte zei dat hij het begreep, maar wel mee wilde werken. Vervolgens vorderden verbalisanten de uitlevering van alle verdovende middelen. Verbalisanten vroegen verdachte of zij in zijn schoudertas mochten kijken en voelen. Verdachte zei dat hij dit niet erg vond en dat verbalisanten in zijn schoudertas mochten kijken. In de tas vonden verbalisanten vervolgens een zakje met daarin meerdere witte bolletjes en een zakje met daarin bruinachtige poeder. Verbalisanten hielden verdachte vervolgens aan, deelden hem nogmaals mee dat hij niet tot antwoorden verplicht was en dat hij recht had op consultatie- en verhoorbijstand. Verdachte zei toen dat hij nog een zakje in zijn ondergoed had, waarna hij een zakje met daarin meerdere witte bolletjes en ponypacks uit zijn ondergoed haalde.[_8787aafd-6aff-423a-882c-2d9c9daf8448]

De rechtbank overweegt dat het opsporingsambtenaren is toegestaan om onderzoekshandelingen te verrichten die de persoonlijke levenssfeer (kunnen) aantasten, zoals het onderzoeken van een tas die een verdachte bij zich draagt, indien daarvoor toestemming is verleend door de degene aan wie het grondrecht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer toekomt. Deze toestemming moet vrijwillig en ondubbelzinnig worden verleend door de betrokkene, die bovendien voldoende geïnformeerd moet zijn. Daarbij moet voor de betrokkene duidelijk zijn voor welke onderzoekshandeling toestemming wordt verleend. Als zich feiten en omstandigheden voordoen die met zich brengen dat de betrokkene niet in vrijheid zijn wil heeft kunnen bepalen ten aanzien van het verlenen van de toestemming, is van vrijwillige medewerking geen sprake. Uit de jurisprudentie kan niet worden afgeleid dat van dergelijke toestemming slechts sprake kan zijn als de opsporingsambtenaar de betrokkene expliciet heeft gewezen op de mogelijkheid om de toestemming te weigeren en op de mogelijke gevolgen van het verlenen dan wel weigeren van die toestemming (vgl. Hoge Raad 7 juni 2022, ECLI:NL:HR:2022:825).

In deze zaak hebben verbalisanten in een proces-verbaal beschreven dat zij verdachte meerdere keren hebben medegedeeld dat hij niet tot antwoorden verplicht was en dat hij niet mee hoefde te werken. Verdachte gaf steeds aan dat hij mee wilde werken en overhandigde uit eigen beweging hasj en een weegschaal. De rechtbank gaat uit van de juistheid van hetgeen in het proces-verbaal is vermeld over de manier waarop door verdachte toestemming is verleend voor het verrichten van het onderzoek in zijn tas. Zij heeft geen reden aan de juistheid van dit proces-verbaal te twijfelen. Naar het oordeel van de rechtbank volgt uit dit proces-verbaal dat verdachte vrijwillig en ondubbelzinnig toestemming heeft verleend voor onderzoek in zijn tas, terwijl hij voldoende was geïnformeerd over de onderzoekshandeling waarvoor toestemming werd verleend. Er zijn geen aanwijzingen dat verdachte niet in vrijheid zijn wil heeft kunnen bepalen ten aanzien van het verlenen van deze toestemming. Verbalisanten hebben op enig moment de uitlevering van verdovende middelen gevorderd. Op grond van artikel 9, derde lid, van de Opiumwet waren verbalisanten daartoe bevoegd en de vordering doet niets af aan de door verdachte verleende toestemming.

Naar het oordeel van de rechtbank is daarom geen sprake van een onherstelbaar vormverzuim als bedoeld in artikel 359a van het Wetboek van Strafvordering (hierna: Sv). Omdat naar het oordeel van de rechtbank geen sprake is van een vormverzuim, komt zij niet toe aan de beoordeling van de vraag of dit aanleiding geeft tot bewijsuitsluiting of strafvermindering. Dit betekent dat de rechtbank het verweer van de raadsman verwerpt.

De overige bewijsmiddelen

Onder verdachte werden de volgende voorwerpen in beslag genomen:

- blokje (vermoedelijk) hasj;

- twee bolletjes met daarin een onbekende stof;

- 27 bolletjes met daarin vermoedelijk cocaïne;

- twee ponypacks met (daarin vermoedelijk) cocaïne;

- een zakje met daarin een bruine substantie;

- 26 bolletjes met (daarin vermoedelijk) cocaïne.

- een weegschaaltje.[_4cefdbad-16b8-4ccc-927a-628941e9ed37]

Het blokje met vermoedelijk hasj werd gewogen en onderzocht door een verbalisant. Deze verbalisant constateerde op grond van zijn kennis en ervaring, aan de hand van de kleur en vorm en de herkenbare geur van hennep, dat het een product betrof dat afkomstig is van een hennepplant. Het nettogewicht van het blokje was drie gram.[_6af81b8e-a15a-46f5-81e2-e6cdbd3e686c]

De overige middelen werden ook onderzocht en daaruit bleek het navolgende. De inhoud van het zakje met daarin bolletjes met bruin poeder en bruine brokjes woog netto 0,13 gram en het genomen monster bevatte heroïne.[_9f7cfac3-bc5d-4693-b43c-549b80bd941f] De inhoud van een ander zakje met daarin bruin poeder en bruine brokjes woog netto 4,57 gram en het genomen monster bevatte ook heroïne.[_ef60f878-a188-496b-ae5c-4fb6d639ad85]

De inhoud van de twee wikkels met daarin wit poeder en witte brokjes woog netto 0,63 gram en het genomen monster bevatte cocaïne.[_f75c49d7-e308-4ff9-a612-18575723191c] De inhoud van 27 bolletjes met daarin witte brokjes woog netto 2,34 gram en de twee genomen monsters bevatten ook cocaïne.[_ab47969a-7b12-43ed-9b84-364adc8c58c9] De inhoud van 26 bolletjes met daarin witte brokjes woog netto 3,85 gram en de twee genomen monsters bevatten ook cocaïne.[_3a7afa10-128a-4445-82c8-4bacab87b35c]

Feiten 1 en 2

Op grond van bovenvermelde bewijsmiddelen acht de rechtbank wettig en overtuigen bewezen dat verdachte 4,70 gram heroïne, 6,82 cocaïne en 3 gram hasj heeft vervoerd. Er is geen wettig en overtuigend bewijs dat verdachte deze middelen heeft geteeld, bereid, bewerkt, verwerkt, verkocht, afgeleverd en/of verstrekt en daarom zal de rechtbank hem daarvan partieel vrijspreken.

Feit 3

De rechtbank stelt op basis van bovengenoemde bewijsmiddelen vast dat verdachte 53 bolletjes met cocaïne, twee ponypacks met cocaïne, diverse bolletjes/zakjes met heroïne en een weegschaal voorhanden heeft gehad. De rechtbank acht het een feit van algemene bekendheid dat dergelijke grote hoeveelheden van drugs die op deze wijze zijn verpakt, voor de handel zijn bestemd. Gelet op deze hoeveelheid afzonderlijk verpakte drugs, de wijze van verpakken en het daarbij voorhanden hebben van een kleine weegschaal, acht de rechtbank de verklaring van verdachte dat hij deze drugs voor eigen gebruik bij zich had en zijn gebruik wilde beheersen door de drugs af te wegen, niet aannemelijk.

Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de aangetroffen drugs en de weegschaal, gezamenlijk bezien en naar hun uiterlijke verschijningsvorm, bestemd waren voor het verkopen, afleveren en verstrekken van cocaïne en heroïne. Gelet op de aangetroffen hoeveelheid afzonderlijk verpakte drugs, de wijze van verpakken en het daarbij voorhanden hebben van een kleine weegschaal kan het naar het oordeel van de rechtbank niet anders zijn dan dat verdachte wist dat deze voorwerpen en stoffen voor dat doel bestemd waren.

De rechtbank acht daarom wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de onder feit 3 ten laste gelegde voorbereidingshandelingen. De rechtbank acht niet bewezen dat het aangetroffen contante geld voor dat doel bestemd was en zal verdachte van dat onderdeel partieel vrijspreken.

3 De bewezenverklaring

Naar het oordeel van de rechtbank is wettig en overtuigend bewezen dat verdachte het onder parketnummer 05/079748-26 primair en het onder parketnummer 5/139304-26 onder feiten 1, 2 en 3 tenlastegelegde heeft begaan, te weten dat:

parketnummer 05/079748-26

hij op of omstreeks 11 juli 2025 te Apeldoorn, althans in Nederland, ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten [slachtoffer] , van het leven te beroven, die [slachtoffer] met een (keuken)mes in de buik en/of zij, althans het lichaam heeft gestoken, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;

parketnummer 05/139304-26

1

hij op of omstreeks 12 mei 2026 te Apeldoorn opzettelijk heeft geteeld en/of bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad, ongeveer 4,70 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende heroïne en/of ongeveer 6,82 gram, in elk geval een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde heroïne en/of cocaïne (telkens) een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;

2

hij op of omstreeks 12 mei 2026 te Apeldoorn heeft geteeld en/of bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval aanwezig heeft gehad, een hoeveelheid van ongeveer 3 gram, in elk geval een hoeveelheid van niet meer dan 30 gram van een gebruikelijk vast mengsel van hennephars en plantaardige elementen van hennep (hasjiesj) waaraan geen andere substanties zijn toegevoegd, zijnde hasjiesj een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;

3

hij op of omstreeks 12 mei 2026 te Apeldoorn om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden en/of te bevorderen, te weten het opzettelijk telen, bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken en/of vervoeren, van een hoeveelheid heroïne en/of cocaïne, in elk geval een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens artikel 3a, vijfde lid van de Opiumwet, één of meerdere voorwerpen, vervoermiddelen, en stoffen, gelden en/of andere betaalmiddelen voorhanden heeft gehad, te weten:

- ongeveer 4,70 gram heroïne (verdeeld over verschillende ponypacks en/of bolletjes),

- ongeveer 6,82 gram cocaïne (verdeeld over verschillende ponypacks en/of bolletjes),

- een weegschaaltje, en/of

- een hoeveelheid contant geld in verschillende biljetten (van in totaal ongeveer 135 euro),

waarvan hij, verdachte, wist of ernstige reden had om te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van dat feit.

Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten verbeterd. Verdachte is daardoor niet in de verdediging geschaad.

Wat meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor bewezen is verklaard, is niet bewezen.

Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.

4 De kwalificatie van het bewezenverklaarde

Het bewezenverklaarde levert op:

parketnummer 05/079748-26

poging tot doodslag

parketnummer 05/139304-26

feit 2:

opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod

de eendaadse samenloop van

feit 1:

opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod

en

feit 3:

om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden of te bevorderen, voorwerpen en stoffen voorhanden hebben, waarvan hij weet of ernstige reden heeft om te vermoeden dat zij bestemd zijn tot het plegen van dat feit

5 De strafbaarheid van de feiten

De feiten zijn strafbaar.

6 De strafbaarheid van de verdachte

Parketnummer 05/079748-26

De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte dient te worden ontslagen van alle rechtsvervolging, omdat hem een geslaagd beroep op noodweer toekomt. Daartoe heeft de verdediging aangevoerd dat aangever [slachtoffer] een mes pakte, dat verdachte en [slachtoffer] op enig moment ten val kwamen, dat het mes tussen hen beiden op de grond viel en dat verdachte zich toen genoodzaakt voelde om het mes te pakken en te steken. Liggend op de grond, in het donker, naast een gewapende aanvaller, had verdachte geen reële mogelijkheid om zich aan de situatie te onttrekken. Subsidiair heeft de raadsman een beroep gedaan op noodweerexces, omdat een eventuele overschrijding van de grenzen van een noodzakelijke verdediging het onmiddellijke gevolg was van een hevige gemoedsbeweging die werd veroorzaakt door de aanranding.

De rechtbank gaat uit van de volgende, aan wettige bewijsmiddelen ontleende, feiten en omstandigheden. Aangever [slachtoffer] werd blijkens zijn verklaring en de beschrijving van de camerabeelden eerst door een man in het gezicht geslagen, waarna hij op die man afliep en daarop nogmaals door hem werd geslagen Daarna kwam een andere man, door verbalisanten herkend als zijnde [medeverdachte 2] , op [slachtoffer] af. [slachtoffer] liep toen weg. Daarna kwamen er meerdere mannen achter [slachtoffer] aan en die schopten hem, waarna verdachte [slachtoffer] sloeg. [slachtoffer] rende daarna weg en pakte een mes uit zijn binnenzak. Verdachte rende korte tijd daarna achter [slachtoffer] aan, sloeg [slachtoffer] met een kettingslot en daarna verdwenen verdachte en [slachtoffer] uit beeld. [slachtoffer] heeft verklaard dat verdachte hem met het kettingslot sloeg, dat zij daarna beiden ten val kwamen en hij het mes liet vallen. Hij stond op, kwam daarna weer ten val en werd daarna aangevallen door verdachte, genoemde [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] . Kort daarna verscheen verdachte weer in beeld van de camera en gooide hij iets glinsterends in de plantenbak voor het gemeentehuis, richting de plek waar het mes later werd gevonden.

De rechtbank stelt voorop dat het bij een beroep op noodweer moet gaan om de verdediging van bepaalde rechtsgoederen tegen een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding. Een beroep op deze rechtvaardigingsgrond kan niet kan worden aanvaard indien de gedraging van degene die zich daarop beroept, noch op grond van diens bedoeling, noch naar de uiterlijke verschijningsvorm kan worden aangemerkt als verdedigend, maar – naar de kern bezien – als aanvallend.

De rechtbank is van oordeel dat, ook uitgaande van de aannemelijkheid van de door de raadsman gestelde feitelijke toedracht – inhoudende dat verdachte en [slachtoffer] ten val kwamen en het mes tussen hen beiden op de grond viel – geen sprake was van noodweer rechtvaardigende omstandigheden. De gedragingen van verdachte kunnen, gelet op diens bedoeling en de uiterlijke verschijningsvorm daarvan, niet worden aangemerkt als verdedigingshandelingen. Verdachte heeft namelijk, nadat [slachtoffer] meerdere keren werd geslagen, daarop een mes had gepakt en afstand had genomen, zelf de confrontatie opgezocht door achter [slachtoffer] aan te rennen en hem meerdere malen te slaan. De handelingen van verdachte moeten daarom naar de kern bezien als aanvallend worden aangemerkt.

Op grond van de hiervoor vermelde feiten en omstandigheden is de rechtbank van oordeel dat geen sprake is geweest van een noodweersituatie, zodat het beroep op noodweerexces reeds daarom niet slaagt.

Verdachte is dus strafbaar, nu geen omstandigheid is gebleken of aannemelijk is geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit.

7 De overwegingen ten aanzien van straf en/of maatregel

Het standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 42 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van 2 jaar en met aftrek van de tijd die verdachte in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht.

Het standpunt van de verdediging

De raadsman heeft bepleit dat het adolescentenstrafrecht dient te worden toegepast, gelet op het reclasseringsadvies en een rapport van de Raad voor de Kinderbescherming van juni 2023. Subsidiair heeft de raadsman verzocht de behandeling van de zaak aan te houden om een gedragsdeskundig rapport op te laten maken. Tot slot heeft de raadsman primair verzocht de voorlopige hechtenis op te heffen. Subsidiair heeft hij verzocht om de voorlopige hechtenis te schorsen

De beoordeling door de rechtbank

De rechtbank heeft bij de bepaling van de op te leggen straf rekening gehouden met de aard en de ernst van hetgeen bewezen is verklaard en de omstandigheden waaronder dit is begaan. De rechtbank heeft verder rekening gehouden met de persoon en de omstandigheden van verdachte.

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan poging tot doodslag van het slachtoffer, door hem met een mes in zijn zij te steken. Hiermee heeft verdachte op zeer grove wijze inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer. Dit ernstige geweld vond plaats vanwege de betaling van een klein geldbedrag voor een hoeveelheid drugs. Het slachtoffer had ook kunnen overlijden door het handelen van verdachte. Deze situatie moet voor het slachtoffer uiterst beangstigend zijn geweest, hetgeen ook blijkt uit de toelichting van de vordering tot schadevergoeding. Het slachtoffer kampt met angstklachten en ondervindt nog altijd ernstige hinder van het feit in zijn dagelijks leven. Dat verdachte de schuld voor het feit bij het slachtoffer legt door te stellen dat het slachtoffer dit kon verwachten toen hij een mes pakte, getuigt van een zeer zorgelijk gebrek aan inzicht in de eigen verantwoordelijkheid voor het feit. Daarnaast heeft verdachte zich schuldig gemaakt aan het vervoeren van harddrugs en softdrugs en het plegen van voorbereidingshandelingen voor de handel in harddrugs. Het is algemeen bekend dat de handel in harddrugs en de organisatie daaromheen leiden tot grote nadelige gevolgen voor de volksgezondheid en voor de maatschappij, zoals zware criminaliteit en ondermijning van de samenleving. Algemeen bekend is dat dergelijke activiteiten leiden tot negatieve maatschappelijke gevolgen en sociale overlast. De bewezenverklaarde poging tot doodslag laat zien met welke hardheid en gewelddadigheden de drugshandel gepaard kan gaan, waarbij eigen financiële gewin belangrijker wordt geacht dan het welzijn van anderen en zelfs een mensenleven. Deze vormen van criminaliteit hebben een ontwrichtende werking op de samenleving. Verdachte heeft zich van deze gevolgen kennelijk niets aangetrokken.

Uit het strafblad van verdacht volgt dat hij eerder is veroordeeld voor geweldsdelicten en drugsdelicten. Deze eerdere veroordelingen hebben hem er blijkbaar niet van weerhouden weer dergelijke feiten te plegen. Uit het reclasseringsadvies volgt dat de reclassering daardoor een patroon in het plegen van drugsdelicten ziet. De voorlopige hechtenis van verdachte in de zaak met drugsdelicten met parketnummer 05/139304-26 werd op 24 juni 2026 geschorst. Verdachte verbleef sinds zijn schorsing bij [instelling] , maar het lukte hem niet om zich te houden aan de afspraken op deze beschermde woonvoorziening. Als gevolg hiervan heeft de woonvoorziening – nadat verdachte in augustus een waarschuwing en de mogelijkheid tot gedragsverbetering kreeg – op 6 oktober 2026 laten weten dat zij de zorg voor en de samenwerking met verdachte beëindigden. Er is nog altijd sprake van een delictgerelateerde leefstijl, een instabiele dagbesteding en een houding waarbij betrokkene onvoldoende verantwoordelijkheid neemt voor zijn gedrag. De beschermende factoren zijn onvoldoende sterk om de risico’s verder te verlagen. De reclassering schat gelet op het vorenstaande het risico op recidive in als gemiddeld en schat het risico op het onttrekken aan voorwaarden in als hoog. Zij zien gelet op de houding van verdachte ook geen mogelijkheden meer om in een ambulant kader met interventies en toezicht de risico’s te verlagen en te werken aan gedragsverandering. De reclassering adviseert daarom om een straf op te leggen zonder bijzondere voorwaarden en reclasseringstoezicht.

De reclassering adviseert verder het volwassenenstrafrecht toe te passen. Zij zien indicaties die zowel voor als tegen toepassing van het jeugdstrafrecht pleiten. Verdachte functioneert enerzijds op licht verstandelijk beperkt niveau en organiseert zijn eigen gedrag niet of nauwelijks. Er lijkt echter beperkt sprake te zijn van pedagogische beïnvloedbaarheid. Zo heeft verdachte eerdere justitiële sancties laten mislukken (een werkstraf) en plant hij bewust criminele activiteiten door grote hoeveelheden verdovende middelen in zijn bezit te hebben. Bovendien heeft verdachte al in verschillende jeugdzorginstellingen verbleven, maar kijkt hij daar niet positief op terug.

De rechtbank volgt het advies van de reclassering om het volwassenenstrafrecht toe te passen. Gelet op de persoonlijkheid van verdachte en de omstandigheden waaronder de feiten zijn begaan, ziet de rechtbank geen aanleiding voor toepassing van het jeugdstrafrecht. Ook ziet de rechtbank geen aanleiding om de zaak aan te houden voor nader gedragsdeskundig onderzoek. De rechtbank acht zich op basis van de beschikbare rapportages voldoende voorgelicht.

De aard en de ernst van de feiten rechtvaardigen zonder meer de oplegging van een langdurige onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Gelet op de de aard en ernst van de feiten en het advies van de reclassering ziet de rechtbank geen aanleiding om een andere of een deels voorwaardelijke straf op te leggen. Al het voorgaande afwegend, acht de rechtbank een gevangenisstraf voor de duur van 42 maanden passend en geboden. Dat betekent dat verdachte drieënhalf jaar naar de gevangenis moet, maar dat hij in aanmerking kan komen voor voorwaardelijke invrijheidsstelling. Dit geeft de mogelijkheid om in het kader van de voorwaardelijke invrijheidsstelling voorwaarden te stellen die op dat moment nodig zijn. Wanneer verdachte niet aan de vereisten voor voorwaardelijke invrijheidsstelling voldoet, of hij tijdens deze invrijheidsstelling de voorwaarden schendt, hangt hem de volledige tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf boven het hoofd.

Gelet op de duur van de opgelegde gevangenisstraf ziet de rechtbank geen aanleiding om de voorlopige hechtenis op te heffen dan wel te schorsen.

Het onder parketnummer 05/139304-26 onder 2 bewezenverklaarde feit betreft een overtreding. De rechtbank zal verdachte, gelet op de opgelegde gevangenisstraf voor de overige feiten, geen straf of maatregel opleggen voor dit feit.

Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.

8 De beoordeling van de civiele vordering

De benadeelde partij [slachtoffer] heeft in verband met het feit onder parketnummer 05/079748-26 een vordering tot schadevergoeding ingediend. De benadeelde partij vordert € 547,16 aan materiële schade en € 15.000 aan immateriële schade, allebei vermeerderd met de wettelijke rente. Verder is om oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzocht.

Standpunten

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de vordering van de benadeelde partij kan worden toegewezen tot een bedrag van € 9.047,16 bestaande uit € 547,16 aan materiële schade en € 8.500 aan immateriële schade, met toekenning van de wettelijke rente, en vordert oplegging van de schadevergoedingsmaatregel. Voor het overige deel aan immateriële schade heeft de officier van justitie verzocht de benadeelde partij niet-ontvankelijk in de vordering te verklaren.

De verdediging heeft zich primair op het standpunt gesteld dat de vordering dient te worden afgewezen vanwege de bepleitte vrijspraak dan wel ontslag van alle rechtsvervolging. Subsidiair heeft de verdediging aangevoerd dat de gestelde psychische schade onvoldoende is onderbouwd en dat nader onderzoek hiernaar een onevenredige belasting van het strafgeding zou opleveren. De benadeelde partij dient daarom in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk in de vordering moet worden verklaard. Wat betreft de hoogte van de immateriële schadevergoeding heeft de verdediging gesteld dat de verwijzing naar de zaak van de rechtbank Oost-Brabant van 21 mei 2026 (ECLI:NL:RBOBR:2026:3422) hooguit als vergelijking kan dienen, nu het in die zaak ging om het meermalen steken en om leverletsel graad III, terwijl het in de onderhavige zaak gaat om één steek en een bloeding die vanzelf tot stilstand kwam. Daarnaast heeft de verdediging een beroep gedaan op eigen schuld, als bedoeld in artikel 6:101 BW, omdat [slachtoffer] zelf een mes trok. Gelet daarop heeft de verdediging verzocht de immateriële schade op een lager bedrag vast te stellen.

Ten aanzien van de gevorderde kosten voor de kleding heeft de verdediging aangevoerd dat geen broek in beslag is genomen en dat alleen de jas en het shirt een steekbeschadiging vertoonden. Verder heeft de verdediging aangevoerd dat de kleding al op 22 juli 2025 terug is gegeven, hetgeen niet strookt met de stelling dat de kledingstukken maanden later beschimmeld werden terugontvangen.

Overweging van de rechtbank

Materiële schade

Reiskosten en daggeldvergoeding

De benadeelde partij heeft een bedrag van € 21,16 gevorderd in verband met reiskosten die zijn gemaakt voor het bezoek aan een ziekenhuis voor onderzoek en € 76,- aan daggeldvergoeding voor de ziekenhuisopname. De vordering is op dit punt onderbouwd met de reisadviezen van een routeplanner naar het ziekenhuis. Voor de daggeldvergoeding wordt verwezen naar het procesdossier waaruit volgt dat de benadeelde partij twee dagen in het ziekenhuis is opgenomen vanwege de steekverwonding. De vordering tot vergoeding van deze schade is niet betwist en komt de rechtbank ook niet onrechtmatig of onredelijk voor. Daarom zal de vordering voor een bedrag van € 97,16 worden toegewezen. Verdachte is vanaf 11 juli 2025 wettelijke rente over het toegewezen bedrag verschuldigd.

Kleding

De benadeelde partij heeft een bedrag van € 450,- gevorderd in verband met schade aan zijn jas, shirt, broek, rugzak en riem. Deze goederen waren volgens de benadeelde partij – toen hij deze enkele maanden later terugkreeg van de politie – volledig bebloed, beschimmeld, verstikt en kapot. De benadeelde partij beschikt niet meer over aankoopbewijzen, maar schat zijn broek op een waarde van € 80,-, zijn jas op een waarde van € 200,-, zijn shirt op een waarde van € 20,-, zijn rugzak op waarde van € 130,- en zijn riem op waarde van € 20,-. Uit het procesdossier en de onderbouwing bij de toelichting op de vordering tot schadevergoeding volgt dat in de jas en het shirt een steekbeschadiging zat, dat de bovenkleding door de politie werd opengeknipt om op verdere verwondingen te controleren en dat deze kledingstukken onder het bloed zaten. Naar het oordeel van de rechtbank is voldoende onderbouwd dat ook de broek onbruikbaar is geworden. Uit het procesdossier volgt dat benadeelde partij hevig bloedde, dat zijn bovenkleding doordrenkt was met bloed en er zelfs bloed op zijn schoenen zat. Daarmee staat voldoende vast dat schade is ontstaan aan genoemde kleding. De rechtbank maakt gebruik van haar schattingsbevoegdheid, schat de hoogte van de schade op € 250,- en zal de vordering voor een bedrag van € 250,- toewijzen. De rechtbank zal de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk verklaren in de vordering tot materiële schade. Verdachte is vanaf 11 juli 2025 wettelijke rente over het toegewezen bedrag verschuldigd.

Immateriële schade

Het recht op vergoeding van immateriële schade als gevolg van onrechtmatig handelen ontstaat, gelet op artikel 6:106 van het Burgerlijk Wetboek, onder meer indien de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen. De rechtbank is van oordeel dat uit het onderzoek ter terechtzitting is komen vast te staan dat het slachtoffer lichamelijk letsel heeft opgelopen door het bewezenverklaarde feit. De daaruit voortvloeiende immateriële schade komt dan ook voor vergoeding door verdachte in aanmerking.

De rechtbank verwerpt het beroep van de verdediging op eigen schuld als bedoeld in artikel 6:101 BW. Hoewel de benadeelde partij op enig moment een mes uit zijn eigen binnenzak heeft gepakt, is uit de vastgestelde feitelijke toedracht niet gebleken dat deze omstandigheid heeft bijgedragen aan het ontstaan van het steekletsel op een wijze die een vermindering van de schadevergoedingsplicht rechtvaardigt.

Bij de vaststelling van de hoogte van de schadevergoeding betrekt de rechtbank de aard en de ernst van het letsel, de gevolgen daarvan voor de benadeelde partij – bestaande uit een blijvend ontsierend litteken en nog altijd bestaande pijnklachten en angstklachten– en de aard van de verweten gedraging. Naar maatstaven van billijkheid en rekening houdend met de bedragen die Nederlandse rechters in vergelijkbare zaken toekennen, zal de rechtbank de hoogte van de immateriële schadevoeding op € 6.000,- vaststellen. De rechtbank zal de benadeelde partij voor het overige deel niet-ontvankelijk verklaren in de vordering tot immateriële schade. Verdachte is vanaf 11 juli 2025 wettelijke rente over het toegewezen bedrag verschuldigd.

Totaalbedrag

Dit maakt dat het totale bedrag aan schadevergoeding op € 6.347,16 uitkomt.

Schadevergoedingsmaatregel

De rechtbank ziet aanleiding om op grond van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht de schadevergoedingsmaatregel aan verdachte op te leggen. Verdachte wordt verplicht het aan de benadeelde partij toegewezen bedrag aan de Staat te betalen. Als het toegewezen bedrag niet wordt betaald, kunnen 56 dagen gijzeling worden toegepast zonder dat de betalingsverplichting vervalt.

9. De vorderingen tot tenuitvoerlegging (parketnummers 21-003524-24 en 13-090065-23)

Parketnummer 21-003524-24

De enkelvoudige strafkamer van het hof Arnhem-Leeuwarden heeft verdachte op 17 maart 2025 veroordeeld tot voorwaardelijke hechtenis voor de duur van één week.

Parketnummer 13-090065-23

De kinderrechter van de rechtbank Den Haag heeft verdachte op 12 juli 2023 veroordeeld tot een voorwaardelijke werkstraf voor de duur van 60 uren, subsidiair 30 dagen jeugddetentie.

De officier van justitie vordert de tenuitvoerlegging van deze straffen.

De raadsman heeft zich primair op het standpunt gesteld dat bij vrijspraak en ontslag van alle rechtsvervolging de grond voor de vorderingen tot tenuitvoerlegging vervalt. Subsidiair heeft hij zich op het standpunt gesteld dat in de zaak met parketnummer 13-090065-23 bij beslissing van 24 mei 2024 gedeeltelijke tenuitvoerlegging heeft plaatsgevonden en dat de vordering dient te worden afgewezen voor zover die straf al ten uitvoer is gelegd.

Bewezen is dat verdachte zich binnen de proeftijd opnieuw schuldig heeft gemaakt aan een strafbaar feit. De rechtbank is echter van oordeel dat tenuitvoerlegging van deze voorwaardelijk opgelegde straffen, gelet op de gevangenisstraf die in de onderhavige zaak wordt opgelegd, niet passend is. Zij zal daarom de vordering tot tenuitvoerlegging afwijzen.

10 De toegepaste wettelijke bepalingen

De oplegging van de straf en maatregel is gegrond op de artikelen:

- 36 f, 45, 55, 57, 63 en 287 van het Wetboek van Strafrecht;

- 2, 3, 10, 10 a en 11 van de Opiumwet.

11 De beslissing

De rechtbank:

 verklaart bewezen dat verdachte het onder parketnummer 05/079748-26 primair en het onder parketnummer 05/139304-26 onder 1, 2 en 3 ten laste gelegde, zoals vermeld onder ‘De bewezenverklaring’, heeft begaan;

 verklaart niet bewezen hetgeen verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven bewezen is verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij;

 verstaat dat het aldus bewezenverklaarde oplevert de strafbare feiten zoals vermeld onder ‘De kwalificatie van het bewezenverklaarde’;

 verklaart verdachte hiervoor strafbaar;

 veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 42 (tweeënveertig) maanden;

 beveelt dat de tijd, door verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht;

 wijst af het verzoek tot opheffing, dan wel schorsing van de voorlopige hechtenis;

Beslissing op de vordering tot tenuitvoerlegging

 wijst af de vordering van de officier van justitie tot tenuitvoerlegging van de bij arrest van de enkelvoudige strafkamer het hof Arnhem-Leeuwarden van 17 maart 2025 voorwaardelijk opgelegde hechtenis van één week (parketnummer 21-003524-24) en de vordering van de officier van justitie tot tenuitvoerlegging van de bij vonnis van de kinderrechter van de rechtbank Den Haag van 12 juli 2023 voorwaardelijk opgelegde werkstraf van 60 uur, subsidiair 30 dagen jeugddetentie (parketnummer 13-090065-23);

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij

  • veroordeelt verdachte in verband met het feit onder parketnummer 05/079748-26 tot betaling van schadevergoeding aan de benadeelde partij [slachtoffer] van € 6.347,16, bestaande uit € 347,16 aan materiële schade en € 6.000 aan immateriële schade, telkens vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 11 juli 2025 tot aan de dag dat het hele bedrag is betaald;
  • veroordeelt verdachte in de kosten die de benadeelde partij in deze procedure heeft gemaakt en de kosten die de benadeelde partij mogelijk nog moet maken om het toegewezen bedrag betaald te krijgen, tot vandaag begroot op nul;

 verklaart de benadeelde partij [slachtoffer] voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering tot materiële en immateriële schade;

  • legt aan verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van benadeelde partij [slachtoffer] , een bedrag te betalen van € 6.347,16, bestaande uit € 347,16 aan materiële schade en € 6.000 aan immateriële schade. Dit wordt vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 11 juli 2025 tot aan de dag dat het hele bedrag is betaald. Als dit bedrag niet wordt betaald, kunnen 56 dagen gijzeling worden toegepast zonder dat de betalingsverplichting vervalt;
  • bepaalt daarbij dat met betaling aan de benadeelde partij in zoverre de betaling aan de Staat vervalt en omgekeerd.
Dit vonnis is gewezen door mr. O. El Kadi (voorzitter), mr. J.S.W. Lucassen en mr. E.H.T. Rademaker, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A. Hessel, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 10 november 2026.
mr. Rademaker en mr. Hessel zijn buiten staat dit vonnis te ondertekenen.

Voetnoten

  1. Het bewijs is terug te vinden in het in de wettelijke vorm door verbalisant [verbalisant 1] van de politie Oost-Nederland, district Noord- en Oost-Gelderland, opgemaakte proces-verbaal, dossiernummer PL202602190930, gesloten op 26 februari 2026 en in de bijbehorende in wettelijke vorm opgemaakte processen-verbaal en overige schriftelijke bescheiden, tenzij anders vermeld. De vindplaatsvermeldingen verwijzen naar de pagina’s van het doorgenummerde dossier, tenzij anders vermeld.
  2. Proces-verbaal aangifte, p. 78-81.
  3. Proces-verbaal van verhoor slachtoffer, p. 84-86.
  4. De verklaring van verdachte afgelegd ter terechtzitting van 27 oktober 2026.
  5. Letselonderzoek en -verslag forensische geneeskunde GGD Oost-Nederland p. 161-162 en p. 165.
  6. Letselrapportage forensische geneeskunde GGD Oost-Nederland, p. 189-191.
  7. Het bewijs is terug te vinden in het in de wettelijke vorm door verbalisant [verbalisant 2] van de politie Oost-Nederland, dossiernummer PL0600-2026232791, gesloten op 16 mei 2026 en in de bijbehorende in wettelijke vorm opgemaakte processen-verbaal en overige schriftelijke bescheiden, tenzij anders vermeld. De vindplaatsvermeldingen verwijzen naar de pagina’s van het doorgenummerde dossier, tenzij anders vermeld.
  8. Proces-verbaal van aanhouding verdachte, p. 7-8.
  9. Proces-verbaal van aanhouding verdachte, p. 8, gelezen in onderlinge samenhang met proces-verbaal van onderzoek verdovende middelen, p. 46-50.
  10. Proces-verbaal van bevindingen, p. 41.
  11. Rapport NFIDENT, p. 56 en proces-verbaal van onderzoek verdovende middelen, p. 48, gelezen in onderlinge samenhang met proces-verbaal voorgeleiding, p. 4 en proces-verbaal van aanhouding verdachte, p. 8.
  12. Rapport NFIDENT, p. 52 en proces-verbaal van onderzoek verdovende middelen, p. 49, gelezen in onderlinge samenhang met proces-verbaal voorgeleiding, p. 4 en proces-verbaal van aanhouding verdachte, p. 8.
  13. Rapport NFIDENT, p. 53 en proces-verbaal van onderzoek verdovende middelen, p. 48-49, gelezen in onderlinge samenhang met proces-verbaal voorgeleiding, p. 4 en proces-verbaal van aanhouding verdachte, p. 8.
  14. Rapport NFIDENT, p. 55 en proces-verbaal van onderzoek verdovende middelen, p. 49-50, gelezen in onderlinge samenhang met proces-verbaal voorgeleiding, p. 4 en proces-verbaal van aanhouding verdachte, p. 8.
  15. Rapport NFIDENT, p. 54 en proces-verbaal van onderzoek verdovende middelen, p. 50-51, gelezen in onderlinge samenhang met proces-verbaal voorgeleiding, p. 4 en proces-verbaal van aanhouding verdachte, p. 8.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.