Uitspraak · Verbintenissenrecht

Rechtbank Den Haag, 11 november 2026 – Verzekeringsrecht: De zorgverzekeraar heeft declaraties

ECLI:NL:RBDHA:2026:33450Zaaknummer C/09/697496 / HA ZA 26-65

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
11 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
C/09/697496 / HA ZA 26-65
Rechtsgebied
Civiel recht, Verbintenissenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 140 Rv
Zittingsplaats
Den Haag
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Verzekeringsrecht. De zorgverzekeraar heeft declaraties betaald die door of namens de zorgaanbieder bij haar zijn ingediend. Bij een controle van de zorgverzekeraar naar de ingediende declaraties, bleek dat niet altijd aanspraak op vergoeding bestond. De zorgverzekeraar vordert de als gevolg hiervan onterecht betaalde bedragen terug van zowel de zorgaanbieder als haar bestuurder, de feitelijk bestuurder en de (tijdens het controletraject) door de feitelijk bestuurder opgerichte onderneming. De rechtbank wijst de vorderingen toe.

De rechtbank:

6.1.

veroordeelt [gedaagde sub 1] , [gedaagde sub 2] , [gedaagde sub 3] en [gedaagde sub 4] hoofdelijk, in die zin dat als één betaalt, de anderen niet hoeven te betalen, tot betaling aan Zilveren Kruis van € 702.553,95, te vermeerderen met de wettelijke rente;

6.2.

veroordeelt [gedaagde sub 1] , [gedaagde sub 2] , [gedaagde sub 3] en [gedaagde sub 4] , hoofdelijk voor zover het dezelfde rente over hetzelfde tijdvak betreft, tot betaling van de wettelijke rente over voormeld bedrag onder 6.1, ten aanzien van:

6.2.1.

[gedaagde sub 1] vanaf 1 september 2019 tot de datum van algehele voldoening;

6.2.2.

[gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] vanaf 31 augustus 2022 tot de datum van algehele voldoening;

6.2.3.

[gedaagde sub 4] vanaf 2 oktober 2025 tot de datum van algehele voldoening;

6.3.

veroordeelt [gedaagde sub 1] , [gedaagde sub 2] , [gedaagde sub 3] en [gedaagde sub 4] hoofdelijk in de proceskosten van Zilveren Kruis van € 17.125,14, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als [gedaagden] c.s. niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet [gedaagden] c.s. € 98 extra aan nakosten betalen, plus de kosten van betekening, te vermeerderen met de wettelijke rente over deze bedragen vanaf veertien dagen na betekening van dit vonnis tot aan de dag van algehele voldoening van de proceskosten;

6.4.

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

6.5.

wijst af het meer of anders gevorderde door Zilveren Kruis;

6.6.

wijst de vorderingen van Interpolis Zorgverzekeringen N.V., FBTO Zorgverzekeringen N.V. en Achmea Zorgverzekeringen N.V. af.

Dit vonnis is gewezen door mr. A.C. Bordes en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026.

2339

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 Waar de zaak over gaat
  2. 2 De procedure
  3. 3 De feiten
  4. 4 Het geschil
  5. 5 De beoordeling
  6. 6 De beslissing

RECHTBANK Den Haag

Team handel

Zaak- / rolnummer: C/09/697496 / HA ZA 26-65

Vonnis van 11 november 2026

in de zaak van

1 ZILVEREN KRUIS ZORGVERZEKERINGEN N.V. te Leiden,2. INTERPOLIS ZORGVERZEKERINGEN N.V te Leiden,3. FBTO ZORGVERZEKERINGEN N.V. te Leeuwarden,4. ACHMEA ZORGVERZEKERINGEN N.V. te Leiden,

eiseressen,

hierna samen te noemen: Zilveren Kruis c.s. en ieder afzonderlijk Zilveren Kruis, Interpolis, FBTO en Achmea,

advocaat: mr. J. Ekelmans te Den Haag,

tegen

1 [gedaagde sub 1] IN LIQUIDATIE te [plaats] ,

hierna te noemen: [gedaagde sub 1] ,

niet verschenen,2. [gedaagde sub 2] te [woonplaats 1] , [land] ,

hierna te noemen: [gedaagde sub 2] ,

advocaat: mr. J.C. Debije te Rotterdam,3. [gedaagde sub 3] te [woonplaats 2] ,

hierna te noemen: [gedaagde sub 3] ,

advocaat: mr. J.C. Debije te Rotterdam,4. [gedaagde sub 4] B.V. te [plaats] ,

hierna te noemen: [gedaagde sub 4] ,

advocaat: mr. J.C. Debije te Rotterdam,

gedaagden,

hierna samen te noemen: [gedaagden] c.s.

1 Waar de zaak over gaat

1.1.

Zorgverzekeraar Zilveren Kruis heeft declaraties betaald die door of namens de zorgaanbieder, [gedaagde sub 1] , bij haar zijn ingediend. Bij een controle van Zilveren Kruis naar de ingediende declaraties, bleek dat niet altijd aanspraak op vergoeding bestond. Zilveren Kruis vordert de als gevolg hiervan onterecht betaalde bedragen terug van zowel de zorgaanbieder als haar bestuurder ( [gedaagde sub 2] ), de feitelijk bestuurder ( [gedaagde sub 3] ) en de door [gedaagde sub 3] opgerichte onderneming [gedaagde sub 4] . De rechtbank zal de vorderingen toewijzen en licht hieronder toe waarom.

2 De procedure

2.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

2.1.1.

De dagvaardingen van 1, 2 en 3 oktober 2025, waarbij partijen zijn gedagvaard tegen de rol van 14 januari 2026 en de betekeningsstukken.

2.1.2.

Bij akte overlegging producties van 14 januari 2026 heeft Zilveren Kruis c.s. producties 1 tot en met 34A[_6e6bc7dd-81c2-4fc0-8e3a-e96e3ad2ba0d]overgelegd.

2.1.3.

Op de rol van 21 januari 2026 is verstek verleend tegen [gedaagde sub 2] , [gedaagde sub 3] en [gedaagde sub 4] .

2.1.4.

Bij rolbeslissing van 21 januari 2026 heeft de rechtbank om nadere informatie gevraagd inzake de verstekverlening tegen [gedaagde sub 1] , waarna Zilveren Kruis c.s. op 4 februari 2026 een akte uitlating verlening verstek heeft genomen, met producties 34B en 35. Daarop heeft de rechtbank bij rolbeslissing van 11 februari 2026 verstek verleend tegen [gedaagde sub 1] .

2.1.5.

Op de rol van 11 maart 2026 heeft mr. Debije namens [gedaagde sub 3] het verstek gezuiverd.

2.1.6.

Op de rol van 22 april 2026 heeft mr. Debije namens [gedaagde sub 3] de conclusie van antwoord ingediend, met één productie. Dit nadat mr. Debije aan de advocaat van Zilveren Kruis c.s. om een maand uitstel had gevraagd omdat [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 4] overwogen om het verstek te zuiveren. Bij een verleend uitstel kon namens de drie partijen een conclusie van antwoord worden ingediend. Zilveren Kruis c.s. heeft niet ingestemd met dit uitstel.

2.1.7.

Op de rol van 20 augustus 2026 heeft Zilveren Kruis c.s. een akte vermindering eis, in het geding brengen productie en aanvulling van eis ingediend, met productie 36.

2.1.8.

Op 31 augustus 2026 heeft de mondelinge behandeling van de zaak plaatsgevonden, waarbij de vonnisdatum is bepaald op 7 oktober 2026.

2.1.9.

Mr. Debije heeft bij B7-formulier van 25 september 2026 de rechtbank geïnformeerd dat hij zich op de rol van 7 oktober 2026 wenst te stellen namens [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 4] .

2.1.10.

De verschenen partijen hebben zich bij akte uitlaten van 14 oktober 2026 uitgelaten over het vervolg van de procedure. Zilveren Kruis c.s. heeft de rechtbank verzocht om vonnis te wijzen, althans om vonnis te wijzen tegen [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 3] . [gedaagde sub 2] , [gedaagde sub 3] en [gedaagde sub 4] hebben de rechtbank verzocht de procedure te verwijzen naar de rol voor conclusie van antwoord namens [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 4] en nog geen vonnis te wijzen tegen [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 3] .

2.2.

Artikel 140 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) bepaalt dat in een procedure met meerdere gedaagden waarbij niet alle gedaagden zijn verschenen één vonnis wordt gewezen, dat als een vonnis op tegenspraak wordt beschouwd. Dit betekent dat, indien in een procedure een of meer gedaagden zijn verschenen en een of meer gedaagden verstek hebben laten gaan, het vonnis tegen alle gedaagden pas wordt gewezen na de inhoudelijke behandeling van de zaak. Dit geeft een niet verschenen gedaagde doorgaans een (veel) langere periode om het verstek te zuiveren, dan wanneer alle gedaagden verstek hebben laten gaan. Van een vonnis op tegenspraak kan alleen hoger beroep worden ingesteld. Hiermee wordt voorkomen dat tegen dezelfde uitspraak zowel een appelprocedure door de verschenen partijen als een verzetprocedure door de niet-verschenen partijen kan worden gevoerd. Geaccepteerd wordt dat gedaagden die in de procedure bij de rechtbank verstek hebben laten gaan, in dat geval een instantie verliezen. Deze procedure gold dan ook voor alle gedaagden vanaf 11 maart 2026, de datum waarop [gedaagde sub 3] het verstek had gezuiverd, als een procedure op tegenspraak.

2.3.

Artikel 142 Rv bepaalt dat een verstek kan worden gezuiverd zolang het eindvonnis nog niet is gewezen. Dit kan ook nog op de datum die voor het wijzen van vonnis op de rol is vermeld. [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 4] hebben het verstek dan ook tijdig gezuiverd.

2.4.

Al in april 2026 heeft mr. Debije aan de advocaat van Zilveren Kruis geschreven dat [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 4] overwogen zich te stellen in de procedure. Hieruit leidt de rechtbank af dat mr. Debije in ieder geval al in april 2026 in contact was met [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 4] over het zuiveren van het verstek. Dat de lijnen op dit punt kort waren volgt ook uit de omstandigheid dat [gedaagde sub 3] de statutair directeur is van [gedaagde sub 4] , dat [gedaagde sub 2] de zuster is van [gedaagde sub 3] en dat [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] beide verbonden waren aan [gedaagde sub 1] . Uiteindelijk hebben [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 4] pas op 7 oktober 2026 het verstek gezuiverd, meer dan een jaar na het uitbrengen van de dagvaardingen, terwijl al een mondelinge behandeling had plaatsgevonden. [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 4] hebben geen reden gegeven waarom zij het verstek niet in april 2026, althans niet eerder dan op 7 oktober 2026, hebben gezuiverd.

2.5.

De wetgever bepaalt niet wat het gevolg is voor de procedure van het zuiveren van het verstek. In de literatuur wordt wel aangenomen dat uitgangspunt is dat een gedaagde na zuivering van het verstek dezelfde mogelijkheden heeft voor het voeren van verweer als in het geval van een direct contradictoire procedure. Ook wordt wel geschreven dat gedaagde de procedure moet aanvaarden in de stand waarin deze zich op het moment van het zuiveren van het verstek bevindt. In de literatuur wordt niet ingegaan op de vraag wat heeft te gelden indien een gedaagde het verstek zuivert in een procedure op tegenspraak waarin de inhoudelijke behandeling tegen de wel verschenen gedaagden inmiddels heeft plaatsgevonden en vonnis gaat worden gewezen, zoals in deze procedure.

2.6.

De rechtbank is van oordeel dat in dit geval een goede procesorde meebrengt dat nu vonnis kan worden gewezen tegen alle gedaagden. De wetgever heeft als uitgangspunt dat tussen alle partijen één vonnis wordt gewezen teneinde tegenstrijdige uitspraken te voorkomen. Dit betekent dat indien de rechtbank de procedure nu verwijst naar de rol voor een conclusie van antwoord aan de zijde van [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 4] , ook de procedure tegen [gedaagde sub 3] en [gedaagde sub 1] moeten worden aangehouden. Nu vonnis tegen hen wijzen, waartegen [gedaagde sub 2] , [gedaagde sub 3] en [gedaagde sub 4] zich ook hebben verzet, zou leiden tot het risico van tegenstrijdige beslissingen en mogelijk gelijktijdige procedures in eerste aanleg en hoger beroep over hetzelfde feitencomplex.

Ook zou dan nog een mondelinge behandeling moeten worden gehouden. Dit leidt tot een onredelijke vertraging voor Zilveren Kruis c.s. en een belasting van de rechtspraak. Dit terwijl [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 4] al in april 2026 in overleg waren met hun advocaat over de mogelijkheid het verstek te zuiveren en zonder daarvoor enige toelichting te geven, hiermee nog zes maanden hebben gewacht, in welke periode de inhoudelijke behandeling heeft plaatsgevonden. Artikel 20 Rv bepaalt juist dat partijen verplicht zijn om onredelijke vertraging van de procedure te voorkomen.

2.7.

Alhoewel mr. Debije heeft geschreven dat een mondelinge behandeling wellicht niet meer noodzakelijk zal zijn, laat de rechtbank dit buiten beschouwing. Zij moet Zilveren Kruis c.s. de gelegenheid geven te reageren op hetgeen [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 4] in een conclusie van antwoord inbrengen. Daarvoor dient de mondelinge behandeling.

Door nu vonnis te wijzen, verliezen [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 4] weliswaar een feitelijke instantie, maar hun belang bij een behandeling in twee feitelijke instanties, weegt niet op tegen de onredelijke vertraging die de procedure zou oplopen en de belasting voor de rechtspraak die daarvan het gevolg zou zijn, indien deze thans moet worden aangehouden. Dat [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 4] nu niet in de gelegenheid zijn hun verweer bij de rechtbank te voeren betekent ook niet dat sprake is van strijd met artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Indien gewenst, kunnen zij in hoger beroep verweer voeren. De situatie is niet anders dan wanneer zij het verstek niet hadden gezuiverd, ook dan was alleen hoger beroep mogelijk.

2.8.

Een en ander betekent dat de rechtbank thans eindvonnis zal wijzen tegen alle gedaagden.

3 De feiten

3.1.

Zilveren Kruis is zorgverzekeraar in de zin van de Zorgverzekeringswet.

3.2.

[gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] zijn zussen van elkaar.

3.3.

[gedaagde sub 1] is opgericht door [gedaagde sub 3] en was een kleinschalige (thuis)zorgorganisatie. [gedaagde sub 1] had volgens haar inschrijving in het handelsregister van de Kamer van Koophandel (hierna: het handelsregister) als activiteiten: “Het bieden van zorg.” [gedaagde sub 2] was bestuurder van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 3] had een algemene volmacht. [gedaagde sub 1] heeft haar activiteiten per 20 augustus 2019 beëindigd en is per 20 januari 2022 uitgeschreven uit het handelsregister. Op 20 januari 2022 is in het handelsregister geregistreerd dat de ontbonden rechtspersoon is opgehouden te bestaan omdat geen bekende baten meer aanwezig zijn met ingang van 31 december 2021. [gedaagde sub 3] is bewaarder van de boeken en bescheiden van [gedaagde sub 1] .

3.4.

Zilveren Kruis c.s. heeft voor het jaar 2017 een betaalovereenkomst gesloten met [gedaagde sub 1] , op basis waarvan Zilveren Kruis de door [gedaagde sub 1] ingediende declaraties rechtstreeks aan [gedaagde sub 1] betaalde (hierna: de betaalovereenkomst). [gedaagde sub 3] heeft de betaalovereenkomst namens [gedaagde sub 1] getekend. Voor zover hier relevant is in de betaalovereenkomst het volgende opgenomen:

“Betaalovereenkomst Wijkverpleging 2017

Zilveren Kruis – contractant

Partijen

(…).

komen overeen dat de zorgaanbieder declaraties met betrekking tot Wijkverpleging die zijn uitgevoerd bij verzekerden bij Zilveren Kruis rechtstreeks bij Zilveren Kruis kunt aanleveren. Deze rechtstreekse aanlevering en uitbetaling is slechts mogelijk indien de zorgaanbieder voldoet aan de voorwaarden zoals genoemd in de betaalovereenkomst en het declaratieprotocol.

(…).

Definities

(…).

Materiële controle : de controle waarbij nagegaan wordt of de door de zorgaanbieder in rekening gebrachte prestatie is geleverd en die geleverde prestatie uit het oogpunt van doelmatigheid en rechtmatigheid, daarop naar aard, inhoud en omvang redelijkerwijze het meest was aangewezen gezien de gezondheidstoestand van de verzekerde.

Formele controle : De controle waarbij nagegaan wordt of het tarief dat door de zorgaanbieder voor een prestatie in rekening wordt gebracht een prestatie betreft:

- die is geleverd aan een bij die zorgverzekeraar verzekerde persoon;

- die behoort tot het verzekerde pakket van die persoon;

tot de levering waarvan de zorgaanbieder bevoegd is en het een tarief betreft dat voor die prestatie krachtens de Wet marktordening gezondheidszorg is vastgesteld of een tarief is dat voor die prestatie met de zorgaanbieder is overeengekomen.

(…).

Artikel 1 Inhoud van de overeenkomst

  • Partijen hebben afgesproken dat de zorgaanbieder, ondanks dat er geen inhoudelijke zorgovereenkomst is gesloten met de zorgverzekeraar, niettemin rechtstreeks declaraties kan en mag indienen bij Zilveren Kruis vanaf 01-01-2017
  • De geleverde zorg is de zorg waar de verzekerde krachtens zijn of haar polis aanspraak op heeft.

(…).

Artikel 2 Declaratieafspraken

  • De specifieke bepalingen omtrent declaraties en betalingen zijn verder uitgewerkt in het declaratieprotocol Zilveren Kruis. Het meest recente declaratieprotocol kunt u downloaden vanaf de website https://www.zilverenkruis.nl/zorgaanbieders/wijkverpleging/Paginas/downloads.aspx.
  • Deze betaalovereenkomst is van toepassing op behandelingen die zijn gestart in 2017.

Zorgverlening aan de verzekerde die valt binnen zijn of haar verzekering leidt tot het ontstaan van een rechtstreekse schuld van Zilveren Kruis aan de zorgaanbieder.

(…).

Indien de zorgaanbieder een declaratie heeft ingediend voor niet verzekerden en/of onrechtmatige zorgverlening, dan komt de nota niet voor vergoeding in aanmerking. Een reeds betaalde nota zal worden teruggevorderd, al dan niet via verrekening met nog uit te betalen declaraties.

Artikel 3 Kwaliteit

  • De instelling dient overeenkomstig de Wet Toelating Zorginstellingen te zijn toegelaten en draagt er zorg voor dat de zorg alleen door haar zelf geleverd wordt met inachtneming van de geldende wet- en regelgeving, waaronder begrepen (…).
  • De geleverde zorg waarvan de instelling uitbetaling vraagt dient verzekerde zorg te zijn, conform de polisvoorwaarden van de verzekerde. Alleen die verzekerde zorg komt voor uitbetaling in aanmerking. Dit betekent onder meer dat de geleverde zorg rechtmatig en doelmatig dient te zijn en conform de stand van wetenschap en praktijk. Ook de overige polisvoorwaarden, zoals de aanwezigheid van een geldige en toereikende verwijzing van een bevoegde verwijzer zijn van toepassing. De instelling dient dus kennis te dragen van de voor de betreffende verzekerde geldende polisvoorwaarden en deze gelden onverkort voor de declaraties en uitbetalingen onder deze overeenkomst.

Artikel 4 Controle

  • Partijen verschaffen elkaar alle inlichtingen die zij redelijkerwijs nodig hebben voor een inzicht in de nakoming van hun, in deze overeenkomst aangegane, verplichtingen.
  • Zilveren Kruis voert formele en materiële controle en fraudeonderzoek uit overeenkomstig de regels zoals gesteld bij (…).
  • (…).

Artikel 5 Te nemen maatregelen bij uitkomsten controle

1. Afhankelijk van de ernst en de zwaarte van het geconstateerde feit kan Zilveren Kruis overwegen één of meer van de volgende acties te nemen (deze opsomming is niet limitatief).

(a) (…);

(c) Het terugvordering van (een deel van) het bedrag aan onrechtmatig en/of

ondoelmatig bestempelde declaraties en de onderzoekskosten die de normale

omvang van onderzoekskosten overstijgen (…). Voor de termijn waarbinnen de

terugvordering wordt ingesteld wordt aangesloten bij het bepaalde in het

Burgerlijk Wetboek.

(…).

(…).

Artikel 8 Geschillen

  • (…).
  • Geschillen die niet in onderling overleg kunnen worden opgelost, kunnen worden voorgelegd aan de rechtbank Den Haag dan wel aan de door partijen overeengekomen geschilleninstantie vanaf het moment dat deze operationeel is.
  • (…).”
3.5.

Op 18 februari 2019 heeft [gedaagde sub 3] [gedaagde sub 4] opgericht.

Deze besloten vennootschap is gevestigd op hetzelfde adres als [gedaagde sub 1] en heeft hetzelfde e-mailadres. De activiteiten van [gedaagde sub 4] zijn volgens haar inschrijving in het handelsregister:

“Het als zorgorganisatie leveren van verantwoorde medische specialistische zorg waaronder het verlenen van diensten op het gebied van thuiszorg, verzorging, verpleging en ondersteuning, inclusief bemiddeling. Onder verantwoorde zorg wordt in dit verband verstaan cliëntgerichte, veilige en betaalbare zorg die geleverd wordt via een doelmatige en transparante bedrijfsvoering.”

3.6.

De afdeling Naleving & Controle van Zilveren Kruis constateerde begin 2019 dat [gedaagde sub 1] in haar declaratiegedrag sterk afweek van het verwachte aantal zorguren. Uit een risicoanalyse volgde dat [gedaagde sub 1] 6,71 keer meer uren zorg per verzekerde declareerde ten opzichte van het landelijk gemiddelde in de wijkverpleging. Verder bleek uit de declaraties dat meerdere verzekerden meer dan tien uur zorg per dag kregen over een periode van meer dan drie maanden. Dit was aanleiding voor Zilveren Kruis voor het uitvoeren van een materiële controle naar de in 2017 door [gedaagde sub 1] ingediende declaraties. Dit betroffen declaraties voor 23 verzekerden van Zilveren Kruis.

3.7.

Op 18 april 2019 heeft Zilveren Kruis [gedaagde sub 1] per e-mail bericht dat zij was geselecteerd voor een materiële controle wijkverpleging. Hierover is onder meer in het e-mailbericht het volgende opgenomen:

“De controle richt zich op de feitelijke en terechte levering van declaraties Wijkverpleging over de periode 01-01-2017 t/m 31-12-2017.”

Als bijlage bij de e-mail is een document gevoegd met de naam: ‘Specifiek Controleplan’.

3.8.

Op 16 mei 2019 heeft een procesgesprek plaatsgevonden tussen enerzijds Zilveren Kruis en anderzijds [gedaagde sub 3] en een aan [gedaagde sub 1] verbonden wijkverpleegkundige.

3.9.

Op 18 juni 2019 heeft [gedaagde sub 4] een AGB-code verkregen die haar in staat stelt om de geleverde zorg te declareren bij de verzekeraar.

3.10.

Op 21 juni 2019 heeft Zilveren Kruis in een e-mailbericht aan [gedaagde sub 1] gevraagd of zij een keuze wil maken tussen een controle waarbij alle 23 dossiers worden gecontroleerd, of een controle op basis van een aselecte steekproef. Zilveren Kruis heeft hierbij onder meer geschreven dat bij een aselecte steekproef eventuele fouten geëxtrapoleerd worden over het totaal aantal cliënten.

3.11.

Hierop heeft [gedaagde sub 3] bij e-mailbericht van 2 juli 2019 aan Zilveren Kruis geantwoord dat zij kiest voor een aselecte steekproef. In dit bericht heeft zij onder meer geschreven:

“Graag nodig ik u uit voor 6 en 7 augustus als het u schikt.”

3.12.

Op 8 augustus 2019 heeft Zilveren Kruis per brief aan [gedaagde sub 1] bevestigd dat zij een aselecte steekproef zal gaan uitvoeren waarbij 16 van de 23 dossiers worden gecontroleerd.

3.13.

De activiteiten van [gedaagde sub 1] zijn per 20 augustus 2019 beëindigd. [gedaagde sub 3] heeft dit tijdens het onderzoek niet aan Zilveren Kruis gemeld.

3.14.

Op 4 september 2019 heeft dossiercontrole plaatsgevonden van de dossiers van [gedaagde sub 1] over 2017 door een medisch adviseur en controlespecialist van Zilveren Kruis.

3.15.

Vervolgens heeft Zilveren Kruis bij brief van 11 september 2019 aan [gedaagde sub 1] haar bevindingen van de dossiercontrole gedeeld met [gedaagde sub 1] . In deze brief heeft Zilveren Kruis onder meer geschreven dat de zorgdossiers onvoldoende zekerheid geven over de rechtmatigheid van de declaraties en dat er nog onvoldoende zekerheid is over de feitelijke levering en de terechte levering van zorg door [gedaagde sub 1] . Zilveren Kruis heeft [gedaagde sub 1] in de brief verzocht om per gecontroleerd dossier een schriftelijke reactie te geven op de bevindingen en heeft haar verzocht om de ontbrekende documenten te verstrekken.

3.16.

Op 24 september 2019 heeft een inspectiebezoek plaatsgevonden aan [gedaagde sub 4] door de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd. In het naar aanleiding van dat bezoek uitgebrachte rapport van december 2019 is onder meer het volgende opgenomen:

“Mede aanleiding voor het inspectiebezoek aan deze zorgaanbieder is dat de inspectie in 2018 een signaal ontving.

(…).

Voor 18 februari 2019 was [gedaagde sub 4] een stichting, Stichting [gedaagde sub 1] (…). De bestuurder vertelt dat Stichting [gedaagde sub 1] niet meer bestaat.

(…).

De bestuurder vertelt dat zij al jaren samenwerkt met een aantal ‘vaste’ ZZP’ers.

(…).

De zorgaanbieder heeft een formulier om (bijna) incidenten te melden (MIC-formulier). Uit het gesprek met de bestuurder en de zorgverlener komt naar voren dat in 2018 en in 2019 er geen (bijna) fouten en incidenten zijn gemeld.”

3.17.

Op 2 oktober 2019 heeft een tweede locatiebezoek (de ‘terugkomdag’) plaatsgevonden van Zilveren Kruis aan [gedaagde sub 1] , waarbij de dossiers met aanvullende documenten zijn beoordeeld.

3.18.

Bij brief van 10 oktober 2019 heeft Zilveren Kruis [gedaagde sub 1] naar aanleiding van de terugkomdag geïnformeerd over de bevindingen en uitkomsten van de materiële controle. In deze brief heeft Zilveren Kruis geschreven dat de zorgdossiers onvoldoende zekerheid geven over de rechtmatigheid van de declaraties en dat de onzekerheid ziet op de feitelijke levering en de terechte levering van zorg. Zilveren Kruis heeft [gedaagde sub 1] nog eenmaal in de gelegenheid gesteld informatie aan te leveren. Als bijlage bij de brief is een bestand gevoegd met de tweede beoordeling, genaamd: ‘Toelichting Werkbestand Dossieronderzoek.’

3.19.

[gedaagde sub 1] heeft hierna geen aanvullende documenten aan Zilveren Kruis ter beschikking gesteld.

3.20.

Bij e-mailbericht van 3 januari 2020 heeft Zilveren Kruis aan [gedaagde sub 1] onder meer bericht dat zij de terugvordering definitief maakt, omdat zij ondanks meerdere uitstelmomenten geen aanvullende informatie heeft ontvangen. In het e-mailbericht is een link opgenomen die toegang geeft tot de toelichting op cliëntenniveau. Uit die toelichting volgt dat Zilveren Kruis een bedrag van € 742.775,30 terugvordert van [gedaagde sub 1] , waarvoor Zilveren Kuis een factuur aan [gedaagde sub 1] zal sturen.

3.21.

Bij e-mailbericht van 26 maart 2020 heeft de voormalige advocaat van [gedaagde sub 3] aan Zilveren Kruis geschreven:

“Namens cliënte, [gedaagde sub 1] , vertegenwoordigd door haar bestuurder, mevrouw [gedaagde sub 3] , wend ik mij tot u in verband met het volgende. (…).

Cliënte erkent deze vordering niet. Ten behoeve van mijn inhoudelijke reactie op deze vordering verzoek ik u om mij een kopie van het volledige dossier dat u in verband met de uitgevoerde materiele controle hebt aangelegd, toe te zenden, alsmede een kopie van de tussen Zilveren Kruis en cliënte geldende overeenkomst(en). Na bestudering daarvan kom ik bij u op deze kwestie terug. (…).”

3.22.

Bij brief van 25 juni 2020 heeft de voormalige advocaat van [gedaagde sub 1] inhoudelijk gereageerd op de terugvordering van Zilveren Kruis. Hierin heeft zij onder meer geschreven:

“Ofschoon cliënte – zoals eerder aangegeven – erkent dat een deel van de door Zilveren Kruis gevraagde stukken en informatie niet kon worden verstrekt, en dat er op het administratieve vlak een aantal fouten zijn gemaakt, kan cliënte niet instemmen met de wijze waarop het terug te vorderen bedrag is berekend, om de na te noemen redenen.”

Verder heeft zij in de brief geschreven dat de extrapolatie niet voldoet aan de eisen en dat niet vooraf is ingestemd met extrapolatie. Zij wenst overleg over een minnelijke regeling.

3.23.

Bij brief van 10 augustus 2020 heeft Zilveren Kruis de voormalige advocaat van [gedaagde sub 1] verwezen naar eerdere correspondentie waaruit blijkt dat aan [gedaagde sub 1] de optie van extrapolatie is voorgesteld en dat zij hier uitdrukkelijk mee akkoord is gegaan. Zilveren Kruis heeft verder in de brief geschreven bereid te zijn in gesprek te gaan over de afwikkeling van de materiële controle.

3.24.

Hierna volgde correspondentie over en weer over het plannen van een bespreking.

3.25.

Op 19 januari 2021 heeft een gesprek plaatsgevonden tussen Zilveren Kruis en [gedaagde sub 1] over de bevindingen van de materiële controle. Afgesproken werd dat [gedaagde sub 1] uiterlijk 9 februari 2021 aanvullende stukken zou aanleveren. Verder is besproken dat [gedaagde sub 1] uitdrukkelijk heeft ingestemd met extrapolatie.

3.26.

Op 9 februari 2021 heeft [gedaagde sub 1] aanvullende documenten aangeleverd, waarna Zilveren Kruis de eindconclusie van het dossieronderzoek heeft opgesteld.

3.27.

Bij brief van 5 maart 2021 heeft Zilveren Kruis de conclusie van de materiële controle aan [gedaagde sub 1] gezonden met een verwijzing naar het beveiligde portaal, waarin de beoordeling op dossierniveau staat. In deze brief schrijft Zilveren Kruis onder meer dat de aanvullende documenten van 9 februari 2021 hebben geleid tot een verlaging van de vordering naar € 702.553,95. Dit bedrag is door middel van extrapolatie tot stand gekomen en betreft de onverschuldigde betaling voor schadejaar 2017.

3.28.

Bij brieven van 31 augustus 2022 heeft Zilveren Kruis [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] aansprakelijk gesteld voor de door haar geleden schade.

3.29.

Zilveren Kruis heeft geen betaling van [gedaagde sub 1] ontvangen, noch van [gedaagde sub 2] of [gedaagde sub 3] .

4 Het geschil

4.1.

Zilveren Kruis c.s. vordert bij vonnis, na wijziging van eis, uitvoerbaar bij voorraad:

A. de hoofdelijke veroordeling van [gedaagden] c.s. tot betaling aan Zilveren Kruis van € 702.553,95, althans € 597.851,42, althans € 488.733,18, althans een in goede justitie te bepalen bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 1 september 2019, althans vanaf de dag van dagvaarding tot de datum van algehele voldoening;

B. de veroordeling van [gedaagden] c.s. in de proceskosten, vermeerderd met wettelijke rente daarover vanaf de datum van het vonnis, en in de nakosten.

4.2.

Bij akte vermindering eis heeft Zilveren Kruis c.s. haar vordering gewijzigd, in die zin dat betaling aan Zilveren Kruis wordt gevorderd. De overige eiseressen maken geen aanspraak meer op betaling van de gevorderde bedragen.

4.3.

[gedaagde sub 1] is niet verschenen en voert geen verweer.

4.4.

[gedaagde sub 3] voert verweer. Zij concludeert tot niet-ontvankelijkheid van Zilveren Kruis in haar vorderingen, dan wel tot afwijzing daarvan, met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van Zilveren Kruis in de proceskosten, te vermeerderen met de wettelijke rente.

4.5.

[gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 4] hebben op 7 oktober 2026 het verstek gezuiverd, hebben geen verweer gevoerd en zijn daartoe ook niet in de gelegenheid gesteld.

4.6.

Op de stellingen van de verschenen partij wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

5 De beoordeling

Bevoegdheid en toepasselijk recht

5.1.

Op grond van artikel 8 lid 2 van de betaalovereenkomst is deze rechtbank bevoegd te beslissen over geschillen tussen Zilveren Kruis en [gedaagde sub 1] .

5.2.

[gedaagde sub 3] heeft de bevoegdheid van de rechtbank niet bestreden, zodat deze rechtbank bevoegd is (artikel 110 Rv) van de vorderingen jegens [gedaagde sub 3] kennis te nemen.

5.3.

De vorderingen tegen [gedaagde sub 4] zijn gebaseerd op onrechtmatige daad in groepsverband. Nu het schade brengende feit zich heeft voorgedaan in Leiden, is de rechtbank Den Haag op grond van artikel 102 Rv bevoegd van de vorderingen tegen [gedaagde sub 4] kennis te nemen.

5.4.

Aangezien [gedaagde sub 2] woonplaats heeft in België, heeft deze zaak in zoverre een internationaal karakter. De rechtbank moet daarom beoordelen of de Nederlandse rechter bevoegd is van de vorderingen tegen [gedaagde sub 2] kennis te nemen en welk recht van toepassing is op de vorderingen tegen haar. De vorderingen tegen [gedaagde sub 2] zijn gebaseerd op onrechtmatige daad (te weten bestuurdersaansprakelijkheid) en Zilveren Kruis is gevestigd in Leiden. Gelet hierop is deze rechtbank bevoegd op grond van artikel 7 lid 2 Brussel I-bis[_9548d62d-2e76-45d3-bc2f-c12e83727808] omdat de schade is ingetreden in Leiden. Op de vorderingen zal op grond van artikel 4 lid 1 Rome II[_ed54e980-1774-4ec7-822f-ae2b47bc7333] Nederlands recht worden toegepast.

Zilveren Kruis c.s.

5.5.

Bij akte vermindering eis heeft Zilveren Kruis c.s. haar vorderingen gewijzigd, in die zin dat betaling aan Zilveren Kruis wordt gevorderd. De overige eiseressen maken geen aanspraak meer op betaling, zodat de rechtbank de vorderingen voor zover ingesteld door Interpolis, FBTO en Achmea zal afwijzen. Gelet hierop zal de rechtbank hierna bij de behandeling van de vorderingen enkel nog spreken over Zilveren Kruis.

Ten aanzien van [gedaagde sub 1]

5.6.

Tegen [gedaagde sub 1] is verstek verleend. Omdat [gedaagde sub 2] , [gedaagde sub 3] en [gedaagde sub 4] wel zijn verschenen heeft dit vonnis, gelet op artikel 140 Rv, ook jegens [gedaagde sub 1] te gelden als een vonnis op tegenspraak.

5.7.

Artikel 139 Rv bepaalt dat in geval van verstekverlening de vordering van eiser wordt toegewezen, tenzij deze de rechter onrechtmatig of ongegrond voorkomt. Daarbij geldt dat verweren die zijn aangevoerd door de wel verschenen gedaagde(n) niet in het voordeel van de niet verschenen gedaagde werken, tenzij sprake is van een rechtsbetrekking tussen partijen die verplicht tot een voor alle partijen gelijke beslissing. Naar het oordeel van de rechtbank doet deze uitzonderingssituatie zich in dit geval niet voor. Ook wanneer sprake is van hoofdelijke verbondenheid van schuldenaren, hoeft de rechter niet ten aanzien van alle schuldenaren eenzelfde beslissing te nemen. Van een processueel ondeelbare rechtsbetrekking is daarom geen sprake.

De vordering tegen [gedaagde sub 1]

5.8.

Bij een controle over het jaar 2017 heeft Zilveren Kruis geconstateerd dat [gedaagde sub 1] zorg bij Zilveren Kruis in rekening heeft gebracht terwijl er geen aanspraak op vergoeding bestond. De voor aanspraak op betaling vereiste administratie ontbrak, de voor zorg vereiste indicaties ontbraken, dat de zorg feitelijk was geleverd bleek niet en gedeclareerde zorg was geen verzekerde zorg. Daarom heeft Zilveren Kruis na afronding van haar onderzoek op 3 maart 2021 aanspraak gemaakt op terugbetaling van hetgeen zij ten onrechte aan [gedaagde sub 1] had vergoed.

5.9.

Zilveren Kruis stelt dat [gedaagde sub 1] weliswaar op 31 december 2021 is ontbonden, maar blijft voortbestaan in verband met de vereffening van haar baten. [gedaagde sub 1] heeft baten, namelijk een vordering op grond van artikel 2:9 Burgerlijk Wetboek (BW) op haar bestuurders omdat zij volgens Zilveren Kruis persoonlijk ernstig zijn tekortgeschoten in hun taakvervulling als bestuurders. [gedaagde sub 1] had deze vordering al op het moment van haar ontbinding op 31 december 2021 zodat zij ook niet bij gebrek aan baten is opgehouden te bestaan, zo stelt Zilveren Kruis.

5.10.

De grondslag van de vordering van Zilveren Kruis jegens [gedaagde sub 1] is onverschuldigde betaling. Op grond van artikel 5 lid 1 onder c van de betaalovereenkomst is Zilveren Kruis bevoegd het onverschuldigd betaalde bedrag van [gedaagde sub 1] terug te vorderen.

5.11.

[gedaagde sub 1] heeft geen verweer gevoerd tegen de vordering en wat daaraan ten grondslag is gelegd. De rechtbank neemt de juistheid van deze stellingen van Zilveren Kruis dan ook tot uitgangspunt. In dat licht komt het gevorderde de rechtbank niet ongegrond of onrechtmatig voor. Daarom zal het gevorderde worden toegewezen en zal [gedaagde sub 1] worden veroordeeld een bedrag van € 702.553,95 aan Zilveren Kruis te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 1 september 2019.

Aansprakelijkheid van de (feitelijk) bestuurders van [gedaagde sub 1]

5.12.

Zilveren Kruis stelt kort gezegd dat [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de door Zilveren Kruis geleden schade op grond van bestuurdersaansprakelijkheid, omdat zij als statutair bestuurder of als feitelijk bestuurder van [gedaagde sub 1] hebben opgetreden. Het betreft een aansprakelijkheid op grond van artikel 6:162 BW.

5.13.

De rechtbank zal eerst de vraag beantwoorden wie als (feitelijk) bestuurder van [gedaagde sub 1] had te gelden in de relevante periode, het jaar 2017, waarin volgens Zilveren Kruis sprake is geweest van onrechtmatigde handelingen.

Ten aanzien van [gedaagde sub 2]

5.14.

[gedaagde sub 2] stond vanaf 11 juli 2017 in het handelsregister ingeschreven als enig bestuurder van [gedaagde sub 1] . Datum in functie was volgens de inschrijving in het handelsregister 2 augustus 2012.

5.15.

Hiermee staat het statutair bestuurderschap van [gedaagde sub 2] vast.

Ten aanzien van [gedaagde sub 3]

5.16.

Zilveren Kruis stelt dat [gedaagde sub 3] feitelijk bestuurder van [gedaagde sub 1] was. Alles wat namens [gedaagde sub 1] gebeurde, liep via [gedaagde sub 3] . Er is volgens Zilveren Kruis geen enkele aanwijzing dat de formele bestuurder ook maar enige rol heeft vervuld in [gedaagde sub 1] .

5.17.

Zilveren Kruis heeft in dit verband aangevoerd dat [gedaagde sub 3] [gedaagde sub 1] heeft opgericht en een onbeperkte volmacht had sinds de oprichting. [gedaagde sub 3] maakte afspraken met Zilveren Kruis, voerde de correspondentie namens de stichting en onderhield het contact. Ook ondertekende [gedaagde sub 3] de betaalovereenkomst namens [gedaagde sub 1] . Zilveren Kruis wijst voorts er op dat [gedaagde sub 3] onder de titel “bestuurder” naar buiten trad in het contact met Zilveren Kruis. Zilveren Kruis onderbouwt dit met het e-mailbericht van 26 maart 2020 van de voormalige advocaat van [gedaagde sub 3] (zie 3.21.).

5.18.

Verder wijst Zilveren Kruis er op dat [gedaagde sub 3] de vereffening van [gedaagde sub 1] heeft geregeld. [gedaagde sub 3] heeft de inschrijving van de ontbinding voor haar rekening genomen en na de ontbinding van de stichting is zij de bewaarder van boeken en bescheiden van [gedaagde sub 1] . Ook dit wijst er volgens Zilveren Kruis op dat [gedaagde sub 3] de feitelijke leiding voerde bij [gedaagde sub 1] .

5.19.

In de conclusie van antwoord heeft [gedaagde sub 3] betoogd dat [gedaagde sub 2] bestuurder was van [gedaagde sub 1] en dat [gedaagde sub 3] zich bezig hield met de feitelijke zorgverlening aan cliënten. Voor wat betreft de e-mail van haar voormalige advocaat heeft zij verklaard dat in het e-mailbericht per abuis is opgenomen dat zij bestuurder was, kennelijk omdat de advocaat zich nog niet had verdiept in wie de bestuurder van [gedaagde sub 1] was. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [gedaagde sub 3] desgevraagd verklaard dat zij zichzelf directeur noemde in de e-mails omdat zij de klantcontacten had en zij daar is ingerold. Zij heeft voorts toegelicht dat zij mensen heeft ingehuurd voor het verzorgen van de administratie, de declaraties en de indicatiestellingen ten behoeve van [gedaagde sub 1] . Verder heeft [gedaagde sub 3] tijdens de mondelinge behandeling verklaard dat [gedaagde sub 2] , de statutair bestuurder, eigenlijk niets deed. Op de vraag van de rechtbank waarom [gedaagde sub 2] dan als bestuurder van [gedaagde sub 1] stond ingeschreven, antwoordde [gedaagde sub 3] dat dat een formaliteit was.

5.20.

Uit het voorgaande concludeert de rechtbank dat [gedaagde sub 3] zich tijdens de periode waarin de onrechtmatige handelingen plaatsvonden, heeft gedragen als feitelijk bestuurder van [gedaagde sub 1] . Zij trad als zodanig op, terwijl het bestuurderschap van [gedaagde sub 2] alleen een formaliteit was. Gelet op dit een en ander heeft [gedaagde sub 3] de stelling van Zilveren Kruis dat zij feitelijk bestuurder was van [gedaagde sub 1] onvoldoende weersproken zodat dit tussen partijen vast staat.

Aansprakelijk op grond van artikel 6:162 BW?

5.21.

Zilveren Kruis stelt dat [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] persoonlijk aansprakelijk zijn voor de door Zilveren Kruis geleden schade, omdat zij persoonlijk ernstig verwijtbaar hebben gehandeld.

5.22.

Zilveren Kruis stelt dat dit verwijtbaar handelen er uit bestaat dat de bestuurders van [gedaagde sub 1] hun taak ernstig hebben verwaarloosd. Het (financiële) archief van [gedaagde sub 1] ontbreekt in zijn geheel (behalve de oprichtingsakte), de interne organisatie en het toezicht waren niet op orde en [gedaagde sub 1] heeft niet vergoede zorgkosten niet op de verzekerden verhaald. Verder blijkt volgens Zilveren Kruis nergens uit dat [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] zich ook maar enige inspanning hebben getroost om ervoor zorg te dragen dat [gedaagde sub 1] aan de op haar rustende verplichtingen zou voldoen. Daarbij heeft Zilveren Kruis specifiek gewezen op de volgende verplichtingen van [gedaagde sub 1] :

  • het leveren van verantwoorde zorg, wat betekent dat werkzaamheden in overeenstemming met wet- en regelgeving en professionele standaarden worden verricht, zodat indicaties en rapportages aan professionele standaarden voldoen en slechts zorg wordt gedeclareerd die ook daadwerkelijk is geleverd;
  • het schriftelijk vastleggen van de zorgverlening;
  • het beschikken over een medisch dossier waaruit de gegevens met betrekking tot de behandeling van de patiënt en de uitgevoerde verrichtingen zijn opgenomen, zodat onder meer verantwoording kan worden afgelegd over het gevoerde beleid;
  • het voeren van een administratie waaruit de overeengekomen en geleverde prestaties blijken;
  • het uitsluitend in rekening brengen van kosten, indien op betaling daarvan aanspraak bestaat;
  • het meewerken aan controles door een zorgverzekeraar.
5.23.

Daarnaast bevestigt ook openbaar beschikbare informatie volgens Zilveren Kruis de grove verwaarlozing van taken door het bestuur van [gedaagde sub 1] , in de persoon van [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] . Dit betreft:

 het niet publiceren van de jaarrekeningen/jaarverantwoording in de zorg;

 het achterwege laten van deugdelijke vereffening van [gedaagde sub 1] bij de ontbinding;

 het aangaan van schulden door [gedaagde sub 1] ten behoeve van privéleningen van de bestuurders.

5.24.

Zilveren Kruis stelt verder dat sprake is van stelselmatige taakverwaarlozing door de bestuurders van [gedaagde sub 1] , in de persoon van [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] en dat van [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] mocht worden verwacht dat zij:

  • beschikten over de vereiste kennis om hun taken zorgvuldig te verrichten en dat zij hun taken ook zorgvuldig verrichtten;
  • zodanig zicht hebben op de bedrijfsvoering, de administratie en de declaraties dat grootschalig onjuist declareren niet tot de mogelijkheden behoort;
  • zouden voorkomen dat (restitutie) verplichtingen ontstaan waarvan zij wisten of behoorden te weten dat [gedaagde sub 1] die niet kon nakomen;
  • verhaal niet onmogelijk zouden maken door de activa en activiteiten van [gedaagde sub 1] aan de [gedaagde sub 4] over te dragen.
5.25.

Dit alles hebben [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] als de bestuurders van [gedaagde sub 1] nagelaten. Als zij hun taken goed hadden vervuld, zouden de declaraties niet ten onrechte zijn ingediend en niet zijn betaald en/of had [gedaagde sub 1] verhaal geboden voor de vordering van Zilveren Kruis. Daarom zijn [gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] gehouden het ten onrechte door Zilveren Kruis betaalde en inmiddels onverhaalbare bedrag bij wege van schadevergoeding aan Zilveren Kruis te voldoen, zo stelt Zilveren Kruis.

Ten aanzien van [gedaagde sub 3]

5.26.

Als een vennootschap (zoals een stichting) tekortschiet in de nakoming van een verbintenis of een onrechtmatige daad pleegt, is uitgangspunt dat alleen de vennootschap aansprakelijk is voor de daaruit voortvloeiende schade. Onder bijzondere omstandigheden kan ook een bestuurder van de vennootschap aansprakelijk zijn. Voor het aannemen van zodanige aansprakelijkheid is vereist dat die bestuurder ter zake van de benadeling persoonlijk een ernstig verwijt kan worden gemaakt. Het antwoord op de vraag of de bestuurder persoonlijk een ernstig verwijt kan worden gemaakt, is afhankelijk van de aard en ernst van de normschending en de overige omstandigheden van het geval.

5.27.

Artikel 36 lid 1 Wet marktordening gezondheidszorg (Wmg) bepaalt dat zorgaanbieders en ziektekostenverzekeraars een administratie voeren waaruit in ieder geval de overeengekomen en geleverde prestaties blijken, alsmede wanneer die prestaties zijn geleverd, aan welke patiënt onderscheidenlijk aan welke verzekerde die prestaties door een zorgaanbieder zijn geleverd, de daarvoor in rekening gebrachte tarieven en de in verband daarmee ontvangen of verrichte betalingen of vergoedingen aan derden[_c320a28f-a0ed-47d5-98a6-c121fda94854]. Deze verplichting is ook opgenomen in de betaalovereenkomst.

5.28.

[gedaagde sub 3] heeft erkend dat het bij [gedaagde sub 1] ontbrak aan een volledige en deugdelijke administratieve vastlegging en verantwoording en dat dit de stichting uiteindelijk fataal is geworden. De rechtbank is van oordeel dat [gedaagde sub 3] hiervan persoonlijk een ernstig verwijt kan worden gemaakt. De zorg wordt gefinancierd uit publieke middelen. Dit brengt met zich dat een hoge mate van professionaliteit van partijen verwacht mag worden, zodat de zorg volgens de wettelijke en contractuele regels wordt uitgevoerd en de beperkte financiën doelmatig worden besteed. [gedaagde sub 3] had als feitelijk bestuurder van [gedaagde sub 1] de verantwoordelijkheid om het ertoe te leiden dat er een organisatie stond die controleerbaar was. Het was haar verantwoordelijkheid om ervoor te zorgen dat [gedaagde sub 1] een deugdelijke administratie had, dat de indicatiestellingen juist waren en terug te vinden waren in de administratie en dat ook van het verlenen van de zorg een zorgvuldige administratie werd bijgehouden. Dit heeft zij nagelaten. [gedaagde sub 3] heeft daarmee haar taken ernstig verwaarloosd, met als gevolg dat [gedaagde sub 1] declaraties heeft ingediend terwijl niet kon worden vastgesteld dat aanspraak bestond op vergoeding daarvan.

5.29.

[gedaagde sub 3] betoogt nog dat zij niet persoonlijk aansprakelijk is voor de door Zilveren Kruis geleden schade, omdat zij niet onrechtmatig heeft gehandeld jegens Zilveren Kruis. Zij heeft nooit onjuiste declaraties ingediend of Zilveren Kruis benadeeld. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [gedaagde sub 3] toegelicht dat zij zelf geen declaraties bij Zilveren Kruis heeft ingediend, omdat de declaraties van [gedaagde sub 1] via een administratiekantoor bij Zilveren Kruis werden ingediend.

5.30.

Aan dit verweer van [gedaagde sub 3] gaat de rechtbank voorbij. [gedaagde sub 3] heeft tijdens de mondelinge behandeling ook verklaard dat zij het administratiekantoor namens [gedaagde sub 1] heeft ingehuurd. Vast staat ook dat [gedaagde sub 3] de informatie aanleverde op basis waarvan het administratiekantoor declareerde bij Zilveren Kruis. [gedaagde sub 3] moest ervoor zorgen dat zij de juiste gegevens aanleverde. Zij moest er ook als feitelijk bestuurder op toezien dat het administratiekantoor alleen zorg declareerde die onder de betaalovereenkomst viel. Doordat de administratie van [gedaagde sub 1] niet op orde was, heeft [gedaagde sub 3] informatie aangeleverd voor het indienen van declaraties waarvoor het recht op betaling niet kon worden aangetoond en waardoor Zilveren Kruis is benadeeld. Dit terwijl van een (feitelijk) bestuurder van een professionele zorgaanbieder als [gedaagde sub 1] mag worden verwacht dat zij op de hoogte is van de voorwaarden waaronder de zorg kan worden gedeclareerd en dat hierover door een deugdelijke administratie verantwoording kan worden afgelegd.

5.31.

Gelet op dit een en ander is de rechtbank van oordeel dat [gedaagde sub 3] op grond van artikel 6:162 BW aansprakelijk is voor de door Zilveren Kruis geleden schade als gevolg van de omstandigheid dat [gedaagde sub 1] de vorderingen van Zilveren Kruis niet kan betalen.

5.32.

Bij deze stand van zaken kan een beoordeling van de overige verwijten van Zilveren Kruis en de gestelde verhaalsfrustratie door de oprichting van [gedaagde sub 4] achterwege blijven.

De hoogte van de vordering op [gedaagde sub 3]

5.33.

Zilveren Kruis vordert een bedrag van € 702.553,95. Dit is het bedrag dat Zilveren Kruis stelt voor het zorgjaar 2017 ten onrechte aan [gedaagde sub 1] te hebben betaald en dat niet verhaalbaar is op [gedaagde sub 1] . Zilveren Kruis heeft de vordering op [gedaagde sub 1] als volgt berekend. Uit de aselecte steekproef volgt dat [gedaagde sub 1] in totaal € 488.733,18 onjuist heeft gedeclareerd. De bevindingen van de steekproef over 16 dossiers zijn geëxtrapoleerd naar het totale aantal van 23 verzekerden. Dit resulteert in een totaalbedrag van € 742.755,30 aan onterecht uitbetaalde declaraties. De aanvullende documenten van 9 februari 2021 hebben geleid tot een verlaging van de vordering naar € 702.553,95.

5.34.

[gedaagde sub 3] voert verweer tegen de hoogte van de vordering.

5.35.

[gedaagde sub 3] betoogt dat de patiënten waarvoor [gedaagde sub 1] zorg heeft gedeclareerd op grond van de betaalovereenkomst niet allemaal bij Zilveren Kruis verzekerd waren, zodat Zilveren Kruis geen verhaal heeft voor hele bedrag aan onterecht ingediende declaraties. [gedaagde sub 1] had de betaalovereenkomst immers gesloten met vier verzekeraars en ook de dagvaarding is uitgebracht namens die vier verzekeraars. Zilveren Kruis heeft pas tijdens de mondelinge behandeling, naar aanleiding van het verweer van [gedaagde sub 3] , gesteld dat de overige drie verzekeraars geen vordering op [gedaagde sub 1] hadden. [gedaagde sub 3] heeft tijdens de mondelinge behandeling nog toegelicht dat zij nog weet dat de patiënten ook bij andere verzekeraars verzekerd waren, omdat zij vaak met Zilveren Kruis belde over de aanvragen.

5.36.

Zilveren Kruis heeft tijdens de mondelinge behandeling verklaard dat de declaraties die [gedaagde sub 3] digitaal heeft ingediend allemaal zijn ingediend op de verzekeringen van Zilveren Kruis. Zilveren Kruis heeft toegelicht dat dit volgt uit de gebruikte UZOVI-code. De verzekeraars hebben namelijk allemaal een eigen, unieke UZOVI-code. Alle onterecht ingediende declaraties zijn op de UZOVI-code van Zilveren Kruis, ZK, ingediend. Dat blijkt bijvoorbeeld uit de laatste bladzijde van productie 23. Daar staat onderaan in de factuur op de bovenste regel: Label ZK en dat geldt voor alle declaraties.

5.37.

[gedaagde sub 3] heeft haar verweer op dit punt vervolgens niet nader toegelicht of gewezen op stukken die haar betoog ondersteunen. Zij heeft alleen verklaard dat zij zich kan herinneren dat het ook om declaraties bij andere verzekeraars ging. [gedaagde sub 3] heeft daarbij wel gezegd dat zij over stukken beschikt waaruit dat blijkt, maar zij heeft niet gezegd dat zij de betreffende stukken alsnog kan aanleveren. [gedaagde sub 3] had maar één voorbeeld hoeven geven waaruit blijkt dat het niet alleen om bij Zilveren Kruis ingediende declaraties gaat. Omdat [gedaagde sub 3] haar standpunt dat het ook verzekerden bij andere zorgverzekeraars dan Zilveren Kruis betrof niet nader heeft onderbouwd, gaat de rechtbank hieraan voorbij.

5.38.

[gedaagde sub 3] betoogt verder dat Zilveren Kruis niet heeft gesteld wat de omvang is van de schade die zij als rechtstreeks gevolg van het onrechtmatig handelen van [gedaagde sub 3] heeft geleden.

5.39.

De rechtbank is van oordeel dat, nu [gedaagde sub 1] de vordering van Zilveren Kruis niet kan voldoen en dit, mede, een gevolg is van het onrechtmatig handelen van [gedaagde sub 3] , [gedaagde sub 3] het bedrag aan Zilveren Kruis moet betalen dat [gedaagde sub 1] aan Zilveren Kruis verschuldigd is. Dat is immers de schade die Zilveren Kruis leidt als gevolg van het ernstig verwijtbaar handelen van [gedaagde sub 3] . Dit betekent dat het gevorderde bedrag van € 702.553,95 wordt toegewezen.

5.40.

De wettelijke rente wordt toegewezen vanaf 31 augustus 2022, de datum waarop [gedaagde sub 3] door Zilveren Kruis aansprakelijk is gesteld.

Ten aanzien van [gedaagde sub 2]

5.41.

[gedaagde sub 2] heeft geen verweer gevoerd tegen de vordering en wat daaraan ten grondslag is gelegd. De rechtbank zal de vordering toewijzen, omdat deze haar niet ongegrond of onrechtmatig voorkomt. Dit betekent dat [gedaagde sub 2] als bestuurder van [gedaagde sub 1] op grond van artikel 6:162 BW aansprakelijk is voor de door Zilveren Kruis geleden schade. De vordering ten aanzien van [gedaagde sub 2] zal als niet weersproken worden toegewezen.

5.42.

De wettelijke rente wordt toegewezen vanaf 31 augustus 2022, de datum waarop Zilveren Kruis [gedaagde sub 2] aansprakelijk heeft gesteld.

Ten aanzien van [gedaagde sub 4]

5.43.

Zilveren Kruis legt aan haar vordering jegens [gedaagde sub 4] onrechtmatig handelen jegens Zilveren Kruis in groepsverband ten grondslag (artikel 6:166 BW).

5.44.

Zilveren Kruis stelt daartoe het volgende. [gedaagde sub 1] , [gedaagde sub 2] , [gedaagde sub 3] en [gedaagde sub 4] hebben onrechtmatig gehandeld door medewerking te verlenen aan voortzetting van de activiteiten van [gedaagde sub 1] door [gedaagde sub 4] . Dit is onrechtmatig, omdat de bestuurders wisten dat voortzetting van de activiteiten van [gedaagde sub 1] nodig was om de vordering van Zilveren Kruis te voldoen. Niettemin hebben de bestuurders bewerkstelligd dat de activiteiten van [gedaagde sub 1] door [gedaagde sub 4] zijn overgenomen en dat [gedaagde sub 1] is ontbonden. Dat deden zij teneinde verhaal door Zilveren Kruis onmogelijk te maken. Uitsluitend op papier heeft een wijziging van de situatie plaatsgevonden door de overgang van de activiteiten naar de nieuwe vennootschap. De zorgactiviteiten, het vestigingsadres, het e-mailadres en het aanspreekpunt voor de zorg ( [gedaagde sub 3] ) bleven hetzelfde. De wetenschap dat door deze handelswijze de nakoming door [gedaagde sub 1] aan Zilveren Kruis zou worden verhinderd, had [gedaagde sub 2] , [gedaagde sub 3] en [gedaagde sub 4] ervan moeten weerhouden medewerking te verlenen aan deze gedragingen. De groepsleden zijn hoofdelijk aansprakelijk voor de door Zilveren Kruis geleden schade ter hoogte van € 702.553,95, aangezien zij ieder aan de groep hebben deelgenomen en zich daar ten onrechte niet aan hebben onttrokken.

5.45.

[gedaagde sub 4] heeft geen verweer gevoerd tegen de vorderingen van Zilveren Kruis en wat daaraan ten grondslag is gelegd. De rechtbank gaat daarom uit van de juistheid van de stellingen van Zilveren Kruis en in dat licht komt het gevorderde de rechtbank niet ongegrond of onrechtmatig voor. Daarom zal het gevorderde worden toegewezen.

5.46.

De wettelijke rente wordt toegewezen vanaf 2 oktober 2025, de dag van dagvaarding, nu Zilveren Kruis [gedaagde sub 4] niet eerder aansprakelijk heeft gesteld.

Hoofdelijke aansprakelijkheid

5.47.

De gevorderde hoofdelijke veroordeling tot betaling zal worden toegewezen. Deze hoofdelijkheid vloeit voort uit de omstandigheid dat alle partijen worden veroordeeld tot betaling van hetzelfde bedrag. Gelet hierop gaat de rechtbank voorbij aan de stellingen van Zilveren Kruis inzake de groepsaansprakelijkheid. De hoofdelijke aansprakelijkheid betekent dat iedere veroordeelde kan worden gedwongen het hele bedrag te betalen. Als de één (een deel) betaalt, hoeft de ander dat (deel van het) bedrag niet meer te betalen.

Proceskosten

5.48.

[gedaagden] c.s. is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten betalen, waarbij sprake is van een hoofdelijke veroordeling[_308fbdc0-8777-4625-b14d-44417279ebd3]. De proceskosten van Zilveren Kruis worden begroot op:

- dagvaardingen € 566,64 (€ 162,01 + € 255,73 + € 148,90)

- griffierecht € 7.062,00

- salaris advocaat € 9.307,50 (2,5 punt x tarief VII à € 3.723)

- nakosten € 189,00 (plus verhoging bij betekening van het vonnis)

totaal € 17.125,14.

5.49.

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

6 De beslissing

De rechtbank:

6.1.

veroordeelt [gedaagde sub 1] , [gedaagde sub 2] , [gedaagde sub 3] en [gedaagde sub 4] hoofdelijk, in die zin dat als één betaalt, de anderen niet hoeven te betalen, tot betaling aan Zilveren Kruis van € 702.553,95, te vermeerderen met de wettelijke rente;

6.2.

veroordeelt [gedaagde sub 1] , [gedaagde sub 2] , [gedaagde sub 3] en [gedaagde sub 4] , hoofdelijk voor zover het dezelfde rente over hetzelfde tijdvak betreft, tot betaling van de wettelijke rente over voormeld bedrag onder 6.1, ten aanzien van:

6.2.1.

[gedaagde sub 1] vanaf 1 september 2019 tot de datum van algehele voldoening;

6.2.2.

[gedaagde sub 2] en [gedaagde sub 3] vanaf 31 augustus 2022 tot de datum van algehele voldoening;

6.2.3.

[gedaagde sub 4] vanaf 2 oktober 2025 tot de datum van algehele voldoening;

6.3.

veroordeelt [gedaagde sub 1] , [gedaagde sub 2] , [gedaagde sub 3] en [gedaagde sub 4] hoofdelijk in de proceskosten van Zilveren Kruis van € 17.125,14, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als [gedaagden] c.s. niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet [gedaagden] c.s. € 98 extra aan nakosten betalen, plus de kosten van betekening, te vermeerderen met de wettelijke rente over deze bedragen vanaf veertien dagen na betekening van dit vonnis tot aan de dag van algehele voldoening van de proceskosten;

6.4.

verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad;

6.5.

wijst af het meer of anders gevorderde door Zilveren Kruis;

6.6.

wijst de vorderingen van Interpolis Zorgverzekeringen N.V., FBTO Zorgverzekeringen N.V. en Achmea Zorgverzekeringen N.V. af.

Dit vonnis is gewezen door mr. A.C. Bordes en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026.

2339

Voetnoten

  1. De rechtbank nummert deze laatste productie als 34A (in plaats van 34), omdat Zilveren Kruis c.s. bij de akte uitlating verlening verstek ook een productie 34 heeft ingediend. Die productie nummert de rechtbank als productie 34B.
  2. Verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (herschikking).
  3. Verordening (EG) nr. 864/2007 van het Europees Parlement en de Raad van 11 juli 2007 betreffende het recht dat van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen, PbEU 2007, L 199/40.
  4. Zie ook Rechtbank Amsterdam 19 maart 2025, ECLI:NL:RBAMS:2025:2536
  5. HR 23 december 2022, ECLI:NL:HR:2022:1942

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.