Uitspraak · Arbeidsrecht
Rechtbank Amsterdam, 13 november 2026 – Geen dringende reden voor een ontslag op staande voet
ECLI:NL:RBAMS:2026:11348Zaaknummer 12309751 EA VERZ 26-848
- Instantie
- Rechtbank Amsterdam
- Datum uitspraak
- 13 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- 12309751 EA VERZ 26-848
- Rechtsgebied
- Civiel recht, Arbeidsrecht
- Procedure
- Bodemzaak, Eerste aanleg - enkelvoudig, Proceskostenveroordeling, Op tegenspraak
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 7:677 BW
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Geen dringende reden voor een ontslag op staande voet. Aan werknemer wordt een billijke vergoeding toegekend van € 20.000,00. Ook geen sprake van schending van het geheimhoudings- en het reputatie- en social mediabeding.
5 De beslissing in beide zaken
De kantonrechter
veroordeelt Autoscriber om aan [verzoeker] een billijke vergoeding te betalen van € 20.000,00 bruto, te vermeerderen met de wettelijke rente over dat bedrag te rekenen vanaf de veertiende dag na de datum van deze beschikking, tot aan de dag van de gehele betaling,
veroordeelt Autoscriber om aan [verzoeker] de vergoeding wegens onregelmatige opzegging te betalen van € 5.899,98 bruto, te vermeerderen met de wettelijke rente over dat bedrag vanaf 8 mei 2026 tot aan de dag van de gehele betaling,
veroordeelt Autoscriber om aan [verzoeker] een transitievergoeding te betalen van € 2.120,55 bruto, te vermeerderen met de wettelijke rente over dat bedrag vanaf 8 juni 2026 tot aan de dag van de gehele betaling,
verklaart voor recht dat Autoscriber geen rechten kan ontlenen aan het non-concurrentiebeding,
verklaart voor recht dat dat [verzoeker] met de e-mail van 15 april 2026 (2.15) en de LinkedIn post bedoeld onder 2.21 en 2.22 niet in strijd heeft gehandeld met het geheimhoudings- en het reputatie en social mediabeding en Autoscriber daarom geen aanspraak kan maken op een contractuele boete,
veroordeelt Autoscriber in de proceskosten van € 1.274,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als Autoscriber niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en de beschikking daarna wordt betekend,
verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad.
wijst het meer of anders verzochte af.
| Deze beschikking is gegeven door mr. J.F. Kuiken, kantonrechter, bijgestaan door mr. M.F. van Grootheest, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 13 november 2026. |
57170
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK AMSTERDAM
Civiel recht
Kantonrechter
Zaaknummer: 12309751 \ EA VERZ 26-847 en 12309787 \ EA VERZ 26-848
Beschikking van 13 november 2026
in de zaak van
[verzoeker] ,
wonende te [woonplaats] ,
verzoekende partij in zaaknummer 12309751,
verwerende partij in zaaknummer 12309787,
hierna te noemen: [verzoeker] ,
gemachtigde: mr. A. Stretton-Tjahjadi,
tegen
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
AUTOSCRIBER B.V.,
statutair gevestigd te Eindhoven,
verwerende partij in zaaknummer: 12309751,
verzoekende partij in zaaknummer: 12309787,
hierna te noemen: Autoscriber,
gemachtigde: mr. E.K.W. van Kampen.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het verzoekschrift met producties van 2 juli 2026 van [verzoeker] ,
- het verzoekschrift met producties van 8 juli 2026 van Autoscriber,
- het verweerschrift met producties van [verzoeker] ,
- het verweerschrift met producties van Autoscriber,
- de aanvullende producties 16 en 17 van de zijde van Autoscriber,
- de aanvullende productie 29 van de zijde van [verzoeker] ,
- de mondelinge behandeling van 16 oktober 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.
Op 16 oktober 2026 is de mondelinge behandeling gehouden. [verzoeker] is verschenen en werd bijgestaan door mr. Stretton-Tjahjadi. Namens Autoscriber is verschenen [naam 1] , bestuurder, bijgestaan door mr. Van Kampen en mr. Duijfjes. Partijen hebben hun standpunten mede aan de hand van spreekaantekeningen toegelicht en vragen van de kantonrechter beantwoord. Na verder debat is beschikking gevraagd en is de datum voor beschikking bepaald op vandaag.
[verzoeker] heeft bezwaar gemaakt tegen de door Autoscriber ingediende aanvullende producties 16 en 17, omdat deze volgens hem te laat waren ingediend. Dat bezwaar is ter zitting verworpen. Productie 16 was tijdig ingediend. Weliswaar is productie 17 niet tijdig ingediend, maar de omvang van die productie is zodanig beperkt dat [verzoeker] redelijkerwijs in staat geacht moest worden geacht daarop te kunnen reageren, zodat hij niet in zijn procesbelang is geschaad.
2 De feiten
[verzoeker] was in 2017 fulltime werkzaam als internist bij het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC). Destijds werkte hij ook samen met een collega aan het ontwikkelen van een AI-tool die tijdens het gesprek tussen patiënt en zorgverlener meeluistert, het gesprek samenvat en de relevante informatie verwerkt voor het elektronisch patiëntendossier (AI-tool).
Autoscriber is in 2020 betrokken geraakt bij de ontwikkeling van de AI-tool. Aanvankelijk hebben Autoscriber en het LUMC samengewerkt aan de ontwikkeling van de AI-tool. In 2021 is besloten de ontwikkeling buiten het LUMC voort te zetten en dat jaar is Autoscriber formeel opgericht door [naam 1] en [naam 2] .
Tot juni 2024 heeft Bauer Autoscriber onbezoldigd geholpen bij de ontwikkeling van de AI-tool. Op 1 juni 2024 is hij bij Autoscriber in dienst getreden in de functie van Chief Medical Information Officer (CMIO) op basis van een arbeidsovereenkomst voor de duur van zeven maanden en een arbeidsomvang van 20 uur per week. In de arbeidsovereenkomst staat een tussentijds opzegbeding. [verzoeker] is na zijn indiensttreding bij Autoscriber 20 uur per week blijven werken als internist bij het LUMC.
De arbeidsovereenkomst is per 1 januari 2025 mondeling verlengd met 12 maanden. Daarna hebben partijen een addendum getekend waarin is afgesproken dat de arbeidsovereenkomst met nogmaals met een jaar wordt verlengd, te weten tot en met 31 december 2026. In het addendum staat dat alle voorwaarden van de arbeidsovereenkomst ongewijzigd en volledig van kracht blijven.
Als CMIO had [verzoeker] een Research & Development (R&D)-rol en een public relations (P&R)-rol. In zijn R&D-rol was het zijn taak ervoor te zorgen dat de AI-tool medisch correcte output leverde en aansloot bij de dagelijkse praktijk van zorgverleners. Hij testte de AI-tool en met de uitkomsten van de tests en de feedback van gebruikers verbeterde hij de tool, zodat de kans op fouten (‘hallucinaties’) steeds kleiner zouden worden. In zijn PR-rol sprak hij op congressen en maakte hij contact met ziekenhuizen en huisartsen om de AI-tool te promoten. [verzoeker] was het gezicht van Autoscriber in de markt.
In de arbeidsovereenkomst zijn partijen een non-concurrentiebeding overeengekomen. Verder staat in de arbeidsovereenkomst een geheimhoudings- (artikel 15) en reputatie- en social mediabeding (artikel 22):
Op overtreding van het geheimhoudings- en reputatie- en social mediabeding staat per inbreuk een boete gesteld van zes netto maandsalarissen, vermeerderd met 10% (tien procent) voor elke dag (of een gedeelte daarvan) dat de inbreuk voortduurt (artikel 21 van de arbeidsovereenkomst).
Het laatst geldende salaris van [verzoeker] bij Autoscriber bedroeg € 3.086,41 bruto per maand vermeerderd met 8% vakantietoeslag bij een werkweek van 20 uur.
Het LUMC en Autoscriber werken samen aan het project ‘Anders Werkt Beter’, een project waarin zij samenwerken om de AI-tool van Autoscriber toe te passen voor LUMC-verpleegkundigen. [verzoeker] was voor dit project namens Autoscriber de contactpersoon voor het LUMC.
Op 30 maart 2026 heeft Autoscriber aan het UWV toestemming gevraagd de arbeidsovereenkomst met [verzoeker] op te mogen zeggen wegens bedrijfseconomische omstandigheden.
Op 31 maart 2026 heeft Autoscriber [verzoeker] en zijn collega’s tijdens een bijeenkomst geïnformeerd dat vanwege een reorganisatie arbeidsplaatsen komen te vervallen, waaronder die van [verzoeker] . Deze reorganisatie hield onder meer in dat de R&D-rol die [verzoeker] had bij Autoscriber nagenoeg volledig kwam te vervallen. Autoscriber heeft [verzoeker] vervolgens vrijgesteld van zijn werkzaamheden en aan hem een vaststellingsovereenkomst voorgelegd. [verzoeker] is niet akkoord gegaan met de vaststellingsovereenkomst.
[verzoeker] en Autoscriber hebben vervolgens overleg gehad over hoe zij zijn vertrek zouden communiceren naar de buitenwereld. Hierover zijn zij het niet eens geworden.
Op 9 april 2026 heeft [naam 1] het volgende Whatsapp-bericht gestuurd naar [verzoeker] : “We have not yet discussed external communication. Are you able to hold off on that until we do, or could we have a brief alignment on the messaging this morning?”. [verzoeker] heeft daarop, voor zover van belang, als volgt geantwoord: “I’m definitely able to hold off. Is it okay if we discuss that on Monday?”.
[verzoeker] heeft op 15 april 2026 de volgende e-mail gestuurd naar zijn collega’s van het LUMC die betrokken zijn bij het project ‘Anders Werkt Beter’:
“Er zijn voor mij geheel onverwachte ontwikkelingen bij Autoscriber die ik het beste op korte termijn mondeling kan toelichten. Het resultaat zal in ieder geval zijn dat ik niet meer bij het bedrijf werk (ik ben nu bezig met onderhandelingen over ontbinding van mijn contract). Ik zie ook niet meer gebeuren dat het template voor verpleegkundigen voor ‘Anders werkt beter’ wordt opgeleverd, maar wellicht denkt Autoscriber daar anders over.
Is het een idee om op korte termijn een fysieke of online vergadering te plannen, zodat ik dit kan toelichten?
Het spijt me heel erg dat dit zo loopt. Ik heb er alles aan gedaan om het te voorkomen, maar toen ik op de hoogte werd gesteld waren de ontwikkelingen al onomkeerbaar.”
Bij e-mail van 15 april 2026 heeft het hoofd van het AI-expertiseteam van het LUMC aan Autoscriber geschreven dat zij van [verzoeker] heeft begrepen dat er ontwikkelingen zijn bij Autoscriber die zorgelijk klinken en gevraagd om een update.
In een telefoongesprek op 20 april 2026 heeft [naam 1] aan [verzoeker] gevraagd om de e-mail die hij op 15 april 2026 naar het LUMC heeft gestuurd met haar te delen. Via Slack (een zakelijke communicatietool) heeft [verzoeker] het volgende gedeelte van die e-mail gedeeld met [naam 1] : “ben nu bezig met onderhandelingen over ontbinding van mijn contract). Ik zie ook niet meer gebeuren dat het template voor verpleegkundigen voor ‘Anders werkt beter’ wordt opgeleverd, maar wellicht denkt Autoscriber daar anders over.”.
Bij e-mail van 29 april 2026 heeft de gemachtigde van Autoscriber de gemachtigde van [verzoeker] verzocht om de e-mail van 15 april 2026 die [verzoeker] naar het LUMC heeft gestuurd te verstrekken. Op (vrijdagavond) 1 mei 2026 heeft de gemachtigde van [verzoeker] die e-mail verstrekt aan de gemachtigde van Autoscriber.
Bij brief van 5 mei 2026 heeft Autoscriber [verzoeker] voorwaardelijk op staande voet ontslagen, voor geval hij niet voor 8 mei 2026 akkoord zou gaan met de door Autoscriber meegestuurde vaststellingsovereenkomst. Verder stelt Autoscriber zich in die brief op het standpunt dat [verzoeker] artikelen 15 en 22 van de arbeidsovereenkomst heeft overtreden en een boete heeft verbeurd van € 13.787,40. Autoscriber heeft [verzoeker] op staande voet ontslagen vanwege de e-mail die [verzoeker] op 15 april 2026 heeft gestuurd naar collega’s van het LUMC. Uit de ontslagbrief volgt dat Autoscriber aan het ontslag ten grondslag heeft gelegd dat [verzoeker] de expliciete instructie om niet extern te communiceren heeft overtreden, het geheimhoudingsbeding en het reputatie- en social mediabeding heeft geschonden en hij geen volledige openheid van zaken over de inhoud van de e-mail van 15 april 2026 heeft gegeven.
Bij brief van zijn gemachtigde van 8 mei 2026 heeft [verzoeker] betwist dat er gronden zijn voor een ontslag op staande voet. Nadien is er tussen (de gemachtigden van) partijen gesproken over een minnelijke regeling, maar tot een oplossing is het niet gekomen.
Op 25 mei 2026 heeft [verzoeker] het volgende bericht geplaatst op zijn LinkedIn-pagina:
“Vertrek bij Autoscriber
Hierbij laat ik jullie weten dat ik afscheid heb genomen van Autoscriber. In de afgelopen periode zijn er wijzigingen geweest in de koers van Autoscriber, die niet goed samengaan met mijn eigen visie, overtuigingen en ambities. Ik respecteer de keuze van het management en de investeerders uiteraard, maar voel tegelijk de sterke behoefte om dichtbij mijn eigen hart te blijven en mijn eigen koers te varen. Dit heeft uiteindelijk geleid tot mijn directe vertrek bij Autoscriber.
Niettemin waren de afgelopen twee jaar bij Autoscriber voor mij een mooi avontuur. Ik heb heel veel geleerd. Over hoe je die eigenzinnige LLM’s zo goed mogelijk de juiste richting in duwt, met prompt engineering, post-processing, meervoudige LLM calls, etc. Hoe je consistent gestructureerde data kunt vastleggen en welke ontologieën je daar het best voor kunt gebruiken. En hoe je de kwaliteit van de output kunt proberen te meten. En ik heb met geweldige mensen mogen samenwerken, die ik bij dezen graag wil bedanken. Ik had het niet willen missen.
Ik ga me beraden op wat ik met mijn vrijgekomen tijd ga doen. Het liefst zou ik blijven bijdragen aan het veilig en verantwoord inzetten van LLM’s in de zorg. En ik blijf natuurlijk lekker dokteren.”.
In reactie op dit bericht heeft iemand op LinkedIn aan [verzoeker] gevraagd wat hij heeft bedoeld met ‘veilig en verantwoord’ en of het voor [verzoeker] meer over de technische kwaliteit en meetbare output gaat, of ook over hoe clinici die systemen werkelijk ervaren in hun dagelijkse werk. Daarop heeft [verzoeker] als volgt geantwoord: “In eerste instantie doel ik op de kans op hallucinaties minimaliseren e.d., maar je hebt gelijk dat allerlei veranderkundige en procesmatige overwegingen ook een rol moeten spelen. En de bredere ethiek.”
In reactie op het LinkedIn-bericht van [verzoeker] heeft Autoscriber onder meer de volgende twee reacties gehad: “Damn dit geeft mij het idee dat jullie evil zijn geworden. Lekker dan”, en: “Haha beetje matige post wel op deze manier… Beetje een vote of no confidence ofzo? Autoscriber loves this though het moet wel positief zijn. Smart reverse social media management!!”.
Bij brief van 27 mei 2026 van haar gemachtigde heeft Autoscriber zich op het standpunt gesteld dat [verzoeker] met het LinkedIn-bericht van 25 mei 2026 het reputatie- en social mediabeding heeft overtreden en een boete heeft verbeurd van € 22.059,84.
3 Het verzoek in beide zaken
[verzoeker] verzoekt:
ten aanzien van het ontslag op staande voet:
betaling van:
a. een billijke vergoeding begroot op € 25.899,92 bruto aan gemist loon en € 15.033,00 netto aan financiële en immateriële schade, dan wel een in goede justitie te bepalen bedrag;
b. € 5.899,98 bruto wegens onregelmatige opzegging (gefixeerde schadevergoeding), dan wel een in goede justitie te bepalen bedrag;
c. € 2.120,55 bruto aan transitievergoeding ook als het ontslag op staande voet rechtmatig is,
alle bedragen te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf het tijdstip van opeisbaarheid;
ten aanzien van het concurrentiebeding:
d. primair te verklaren voor recht dat het concurrentiebeding nietig is, althans dat Autoscriber geen beroep kan doen op dit beding en subsidiair de werking van het concurrentiebeding te beperken tot uiterlijk 1 oktober 2026, dan wel een in goede justitie te bepalen datum;
ten aanzien van het geheimhoudings-, het reputatie-, social media- en boetebeding:
primair voor recht te verklaren dat [verzoeker] niet in strijd heeft gehandeld met deze bedingen en Autoscriber daarom geen aanspraak kan maken op een contractuele boete en subsidiair een eventuele boete te matigen tot nihil, dan wel tot een in goede justitie te bepalen bedrag;
met veroordeling van Autoscriber in de proceskosten.
Autoscriber verzoekt [verzoeker] te veroordelen tot betaling van:
I. € 5.913,96 bruto aan gefixeerde schadevergoeding, dan wel een in goede justitie te bepalen bedrag, vermeerderd met wettelijke rente vanaf datum verzoekschrift;
II. € 35.847,24 netto aan verbeurde boetes, dan wel een in goede justitie te bepalen bedrag, vermeerderd met wettelijke rente vanaf datum verzoekschrift;
III. de proceskosten, vermeerderd met wettelijke rente.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover voor de beoordeling van belang, ingegaan.
4 De beoordeling in beide zaken
Gelet op de samenhang tussen de twee zaken zullen deze hieronder gezamenlijk worden beoordeeld.
Het ontslag op staande voet was onterecht
De eerste vraag die zal worden beantwoord is of het aan [verzoeker] gegeven ontslag op staande voet rechtsgeldig is.
Beoordeeld dient te worden of de redenen die Autoscriber aan het ontslag op staande voet ten grondslag heeft gelegd als een dringende reden kwalificeren als bedoeld in artikel 7:677 Burgerlijk Wetboek (BW) en of er onverwijld is opgezegd, onder onverwijlde mededeling van die reden. Volgens artikel 7:678 lid 1 BW worden voor de werkgever als dringende redenen voor een ontslag op staande voet beschouwd zodanige daden, eigenschappen of gedragingen van de werknemer, die ten gevolge hebben dat van de werkgever redelijkerwijze niet gevergd kan worden de arbeidsovereenkomst te laten voortduren. Bij de beoordeling van de gerechtvaardigdheid van het ontslag moeten de omstandigheden van het geval in onderlinge samenhang worden bezien. De aard en de ernst van het gedrag van de werknemer spelen daarbij een rol, evenals de duur van de arbeidsovereenkomst en ook de (persoonlijke) omstandigheden van de werknemer en de gevolgen die een ontslag op staande voet voor de werknemer heeft.
Verder geldt dat de in de ontslagbrief medegedeelde redenen in beginsel de ontslagreden fixeert en de bewijslast van de werkgever bepaalt. Autoscriber heeft [verzoeker] op staande voet ontslagen vanwege de e-mail die hij op 15 april 2026 heeft gestuurd naar collega’s van het LUMC. Blijkens de ontslagbrief van 5 mei 2026 bestaat de dringende reden voor het ontslag in dit geval uit vier elementen:
1. het schenden van de expliciete instructie om niet extern te communiceren;
2. het overtreden van het geheimhoudingsbeding;
3. het overtreden van het reputatie- en social mediabeding;
4. het niet geven van volledige openheid van zaken over de inhoud van de e-mail van 15 april 2026.
Autoscriber stelt dat zij [verzoeker] op 31 maart 2026 maar ook daarna meerdere keren expliciet heeft geïnstrueerd dat richting klanten geen definitieve uitspraken mochten worden gedaan over zijn vertrek, de reorganisatie en het al dan niet doorgaan van projecten en dat externe communicatie centraal zou worden gecoördineerd. [verzoeker] betwist dat Autoscriber een dergelijke expliciete instructie heeft gegeven.
Geoordeeld wordt als volgt. Niet gebleken is van een uitdrukkelijke schriftelijke instructie van Autoscriber aan [verzoeker] op 31 maart 2026 of daarna over hoe te communiceren naar klanten over de voorgenomen reorganisatie en de gevolgen daarvan voor lopende projecten. Die instructie zou volgens Autoscriber mondeling zijn gegeven. Autoscriber heeft ter onderbouwing van haar stelling een op 6 oktober 2026 opgestelde verklaring in het geding gebracht, die is getekend door onder meer [naam 1] en [naam 2] . Ter weerlegging daarvan heeft [verzoeker] een verklaring van een oud-werknemer van Autoscriber in het geding gebracht die op 31 maart 2026 online heeft deelgenomen aan de bespreking op 31 maart 2026. Wat daar ook van zij, de kantonrechter wil aannemen dat in de situatie waarin Autoscriber verkeerde aan werknemers is gevraagd om terughoudend te zijn in de communicatie naar klanten over de reorganisatie en de lopende projecten. Ook als die instructie niet is gegeven, mag van werknemers in het kader van goed werknemerschap die terughoudendheid worden verwacht. Echter, zelfs aangenomen dat Autoscriber aan [verzoeker] mondeling instructies heeft gegeven, is de context waarbinnen [verzoeker] op 15 april 2026 de e-mail aan het LUMC heeft gestuurd van belang. [verzoeker] kwam immers als werknemer van zowel Autoscriber en het LUMC in een spagaat te zitten. [verzoeker] heeft toegelicht dat het projectteam van het LUMC hem meerdere keren had gevraagd wanneer het project van start kon gaan en dat het project tijdsdruk kende, omdat een subsidie was toegekend voor het project die in het najaar van 2026 zou komen te vervallen. Verder heeft [verzoeker] toegelicht dat hij zich moreel bezwaard voelde om tegen zijn collega’s van het LUMC te verzwijgen dat nauwelijks meer geïnvesteerd zou worden in het R&D-component van de AI-tool. In deze context is het begrijpelijk dat [verzoeker] niet te lang wilde wachten om zijn aanstaande vertrek bij Autoscriber mee te delen aan zijn collega’s van het LUMC. Weliswaar was het niet handig van [verzoeker] om daarbij ook te melden dat hij het niet meer zag gebeuren dat het lopende project tussen Autoscriber en het LUMC zou worden opgeleverd, dat was immers aan Autoscriber, maar dit op zichzelf levert geen dringende reden voor een ontslag op staande voet op. Verder speelt mee dat [verzoeker] in zijn e-mail geen mededeling heeft gedaan over de reorganisatie bij Autoscriber of over het minimaliseren van het R&D-component van de AI-tool. Van belang is ook dat Autoscriber als goed werkgever en wetende van de spagaat waarin [verzoeker] was komen te verkeren zelf de communicatie met het LUMC meteen ter hand had moeten nemen. Niet gebleken is dat dit is gebeurd.
Hieronder zal worden beoordeeld of [verzoeker] het geheimhoudings- en het reputatie- en social mediabeding heeft overtreden (4.16 e.v.). Uit die beoordeling zal blijken dat [verzoeker] die bedingen niet heeft overtreden en dit dus geen dringende reden voor een ontslag op staande voet oplevert.
Tot slot verwijt Autoscriber [verzoeker] dat hij geen volledige openheid van zaken over de inhoud van de e-mail van 15 april 2026 heeft gegeven, althans dat hij daar aanvankelijk niet eerlijk over is geweest. Autoscriber stelt dat voor haar zwaar weegt dat [verzoeker] nadat hij op de e-mail was aangesproken, heeft ontkend dat hij schadelijke mededelingen had gedaan en hij aanvankelijk weigerde de volledige e-mail te verstrekken, maar slechts een gedeelte heeft gedeeld.
Geoordeeld wordt als volgt. Op 20 april 2026 heeft Autoscriber aan [verzoeker] gevraagd de e-mail van 15 april 2026 met haar te delen. [verzoeker] heeft vervolgens diezelfde dag een passage uit die e-mail gedeeld met Autoscriber. Het had op de weg van [verzoeker] gelegen om de volledige e-mail met Autoscriber te delen. Het is begrijpelijk dat Autoscriber de volledige e-mail wilde hebben om één en ander te kunnen verifiëren. Echter, een belangrijk gebleken deel van de e-mail was al wel gedeeld. De voor Autoscriber ook belangrijk gebleken passage “Er zijn voor mij geheel onverwachte ontwikkelingen bij Autoscriber..” is niet, ook niet in de context van het gehele bericht, zodanig schadelijk gebleken dat van Autoscriber niet langer kon worden verlangd dat zij de arbeidsovereenkomst met [verzoeker] zou laten voortduren. Autoscriber heeft een lid van het projectteam van het LUMC een uitleg gegeven over de ontwikkelingen van het project bij LUMC. Niet (voldoende) weersproken is dat LUMC die uitleg heeft geaccepteerd. Ook dit verwijt, op zichzelf beschouwd, levert dus geen dringende reden op.
Uit het voorgaande volgt dat de door Autoscriber aan het ontslag op staande voet ten grondslag gelegde verwijten op zichzelf geen dringende reden vormen voor een onverwijlde opzegging. Ook wanneer al deze omstandigheden gezamenlijk en in onderlinge samenhang worden bezien, zijn die omstandigheden onvoldoende om te concluderen dat van Autoscriber redelijkerwijze niet gevergd kon worden de arbeidsovereenkomst te laten voortduren. Een ontslag op staande voet is een ultimum remedium. Een minder verstrekkende maatregel zoals een waarschuwing met daaraan verbonden consequenties had in de situatie waarin partijen reeds met elkaar in gesprek waren over het beëindigen van de arbeidsovereenkomst meer voor de hand gelegen.
De conclusie is dan ook dat het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig is. Dit betekent dat sprake is van een onregelmatige opzegging en ernstig verwijtbaar handelen door Autoscriber. [verzoeker] berust in het ontslag en heeft verzocht hem een aantal vergoedingen toe te kennen. Die verzoeken worden hierna besproken.
Transitievergoeding
[verzoeker] heeft om betaling van de transitievergoeding verzocht. De werkgever is aan de werknemer een transitievergoeding verschuldigd indien de arbeidsovereenkomst door de werkgever wordt beëindigd. De werknemer kan zijn recht op een transitievergoeding echter kwijtraken als hij ernstig verwijtbaar heeft gehandeld.
Hiervoor is geoordeeld dat het ontslag op staande voet niet terecht is gegeven, omdat daarvoor geen dringende reden aanwezig was. Hoewel een dringende reden niet zonder meer samenvalt met ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van een werknemer, is gelet op wat hiervoor is overwogen ook geen sprake van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten door [verzoeker] . Dit betekent dat de door [verzoeker] verzochte transitievergoeding van € 2.120,55 bruto, tegen de hoogte waarvan door Autoscriber geen verweer is gevoerd, zal worden toegewezen. De verzochte wettelijke rente zal worden toegewezen vanaf 8 juni 2026.
Vergoeding onregelmatige opzegging (gefixeerde schadevergoeding)
De gevorderde vergoeding door [verzoeker] wegens onregelmatige opzegging zal ook worden toegewezen, omdat is opgezegd tegen een eerdere dag dan die tussen partijen geldt. De vergoeding is gelijk aan het loon dat [verzoeker] zou hebben ontvangen bij regelmatige opzegging van de arbeidsovereenkomst, door [verzoeker] gesteld op € 5.899,98 bruto. Tegen de hoogte hiervan is geen verweer gevoerd. Dit bedrag wordt toegewezen. De gevorderde wettelijke rente over deze vergoeding wordt toegewezen, te rekenen vanaf de dag waarop de arbeidsovereenkomst is geëindigd, dus vanaf 8 mei 2026.
De door Autoscriber verzochte gefixeerde schadevergoeding, die is gebaseerd op een terecht gegeven ontslag op staande voet, wordt afgewezen.
Geheimhoudings- en het reputatie- en social mediabeding
Voordat de billijke vergoeding wordt behandeld, zal eerst worden beoordeeld of [verzoeker] deze bedingen heeft geschonden, omdat dit relevant kan zijn voor de toe te kennen billijke vergoeding.
Eerst zal worden vastgesteld wat partijen met deze bedingen hebben beoogd. Daarbij kan niet worden volstaan met alleen een taalkundige uitleg. Het komt immers aan op de zin die partijen in de gegeven omstandigheden daaraan over en weer redelijkerwijs mochten toekennen en op hetgeen zij redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten.
Het geheimhoudingsbeding omschrijft dat alle informatie over Autoscriber, haar klanten en relaties vertrouwelijk is en niet mag worden geopenbaard. Alle informatie is echter te verstrekkend en te onbepaald, mede gezien de forse boete die is gesteld op overtreding ervan. Vervolgens staat er in het beding wat in ieder geval onder vertrouwelijke informatie moet worden verstaan, namelijk alle knowhow, werkmethoden, documenten, ontwerpen of aantekeningen die niet openbaar zijn gemaakt. Partijen hebben het beding redelijkerwijs zo kunnen opvatten dat het ziet op de bescherming van bedrijfsgeheimen die rechtstreeks zien op (de ontwikkeling van) de AI-tool.
In het reputatie- en social mediabeding staat dat de werkgever waarde hecht aan zijn goede naam en reputatie en deze beschermt en dat werknemer zich bewust is van dit belang en dit belang niet zal schaden. Het beding beschrijft niet wanneer sprake is van schending van de goede naam van Autoscriber of reputatieschade. Mede gelet op het aan een werknemer toekomende recht op vrijheid van meningsuiting, hebben partijen het beding redelijkerwijs zo kunnen opvatten dat niet iedere negatieve uitlating van [verzoeker] over Autoscriber een schending van het beding oplevert, maar dat daarvan pas sprake is als [verzoeker] de grenzen van het maatschappelijk toelaatbare overschrijdt.
Autoscriber stelt dat [verzoeker] met zijn e-mail van 15 april 2026 beide bedingen heeft geschonden. Hij heeft daarin vertrouwelijke informatie gedeeld over ontwikkelingen binnen Autoscriber en over een belangrijk project, terwijl hem juist meerdere malen was meegedeeld dat hij zich van dergelijke communicatie diende te onthouden. Ook is met die e-mail de reputatie van Autoscriber geschaad. Kort nadat [verzoeker] de e-mail had gestuurd, ontving Autoscriber van het LUMC vragen en zorgen over haar vermogen om het ‘Anders werkt beter’-project af te ronden. Autoscriber voert verder aan dat het LinkedInbericht van [verzoeker] schadelijk is geweest voor haar reputatie. Dat blijkt uit de reacties onder dat bericht en uit reacties van twee ziekenhuizen.
[verzoeker] heeft betwist dat Autoscriber heeft meegedeeld dat geen informatie over de ontwikkelingen binnen Autoscriber mochten worden gedeeld. [verzoeker] heeft in zijn e-mail van 15 april 2026 geen vertrouwelijke informatie gedeeld en ook de reputatie van Autoscriber niet geschaad, aldus [verzoeker] .
Naar het oordeel van de kantonrechter heeft [verzoeker] in de e-mail van 15 april 2026 geen bedrijfsgeheime informatie gedeeld die ziet op de AI-tool. Dat [verzoeker] in algemene zin schrijft dat hij het niet meer zag gebeuren dat het project tussen Autoscriber en het LUMC zou worden opgeleverd maar dat Autoscriber daar wellicht anders over denkt, valt niet onder bedrijfsgeheime informatie die rechtstreeks zien op (de ontwikkeling van) de AI-tool.
Autoscriber heeft nog betoogd dat zij expliciet en met duidelijke schriftelijke instructies aan [verzoeker] te kennen heeft gegeven dat over zijn vertrek, de reorganisatie en het al dan niet doorgaan van projecten niet mocht worden gecommuniceerd en dat dit onder het geheimhoudingsbeding valt. Gelet op de hiervoor gegeven uitleg van het geheimhoudingsbeding valt deze informatie niet onder de reikwijdte van dit beding. De conclusie is dat [verzoeker] het geheimhoudingsbeding niet heeft overtreden.
Verder wordt geoordeeld dat [verzoeker] met zijn e-mail van 15 april 2026 ook niet het reputatie- en social mediabeding heeft geschonden. Met de mededeling aan (zeven collega’s van) het LUMC dat hij het niet meer zag gebeuren dat het project tussen Autoscriber en het LUMC zou worden opgeleverd, heeft [verzoeker] niet de reputatie en de goede naam van Autoscriber geschaad. Daarvoor is meer nodig dan de enkele mededeling aan één relatie van Autoscriber dat een project mogelijk niet doorgaat. Bovendien heeft [verzoeker] het LUMC voor meer informatie verwezen naar Autoscriber en zich verder ook niet negatief uitgelaten over Autoscriber.
Naar het oordeel van de kantonrechter heeft [verzoeker] met zijn LinkedIn-post het reputatie- en social mediabeding niet geschonden. In dat bericht staan geen beschuldigen of iets dergelijks. Het beschrijft op respectvolle wijze dat Autoscriber een andere koers is gaan varen die in de ogen van [verzoeker] niet goed samengaat met zijn overtuiging en ambities, waardoor [verzoeker] afscheid heeft genomen. [verzoeker] geeft aan dat hij veel heeft geleerd en met geweldige mensen heeft mogen werken en vervolgens zich beraadt wat hij met zijn tijd gaat doen. Ook de reactie van [verzoeker] op de aan hem gestelde vraag wat hij bedoelt met ‘veilig en verantwoord’ brengt nog niet met zich dat Autoscriber reputatieschade heeft geleden of dat haar goede naam is geschaad. [verzoeker] schrijft dat hij het liefst zou blijven bijdragen aan het veilig en verantwoord inzetten van LLM’s in de zorg, waarmee hij zegt te bedoelen het minimaliseren van hallucinaties, maar ook de bredere ethiek, de veranderkundige en procesmatige overwegingen. Anders dan Autoscriber aanvoert laat [verzoeker] zich dus niet negatief uit over Autoscriber. Dat onder die post twee reacties staan die het bericht van [verzoeker] (mogelijk) negatief opvatten, is, wat daar ook van zij, onvoldoende voor een ander oordeel. Daarvoor is meer nodig dan een enkele negatieve opmerking onder een social mediapost.
Autoscriber heeft nog gesteld dat zij van een tweetal ziekenhuizen negatieve reacties heeft gehad, maar ook die stelling heeft zij onvoldoende onderbouwd. Zij heeft niet de reacties van de ziekenhuizen in het geding gebracht, maar slechts een eigen verklaring dat van twee ziekenhuizen negatieve reacties zijn ontvangen. Die eigen verklaring getuigt er bovendien niet van dat de goede naam van Autoscriber is aangetast. De uitingen zien met name op het vertrek van [verzoeker] bij Autoscriber. Dat er reacties zijn gekomen vanuit het veld is gezien de prominente rol die [verzoeker] had ook een logisch gevolg van de keuze van Autoscriber om afscheid te nemen van [verzoeker] .
Dat [verzoeker] met zijn uitlatingen de grenzen van het maatschappelijk toelaatbare heeft overschreden en dientengevolge het reputatie- en social mediabeding heeft geschonden heeft Autoscriber onvoldoende onderbouwd.
Uit het voorstaande volgt dat de grondslag voor de door Autoscriber gevorderde boetes niet is vast komen te staan en daarom worden afgewezen. De verzochte verklaring voor recht dat [verzoeker] niet in strijd heeft gehandeld met deze bedingen en Autoscriber daarom geen aanspraak kan maken op een contractuele boete, zal worden toegewezen in de hierna bedoelde zin.
Billijke vergoeding
[verzoeker] heeft in beginsel recht op een billijke vergoeding, omdat het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig is gegeven en Autoscriber daarmee ernstig verwijtbaar heeft gehandeld.
Bij het bepalen van de billijke vergoeding wordt rekening gehouden met alle (uitzonderlijke) omstandigheden van het geval en die vergoeding moet daarbij aansluiten. Bij het vaststellen van de billijke vergoeding gaat het er uiteindelijk om dat de werknemer wordt gecompenseerd voor het ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever dat heeft geleid tot het einde van de arbeidsovereenkomst. Bij de vaststelling van de hoogte van de billijke vergoeding is onder meer van belang wat de verdere duur van de arbeidsovereenkomst zou zijn geweest zonder het ernstig verwijtbaar handelen van de werkgever en kan rekening worden gehouden met (andere) inkomsten die de werknemer heeft gehad, zoals bijvoorbeeld een mogelijke WW-uitkering.
[verzoeker] heeft verzocht om een billijke vergoeding van € 25.899,92 bruto aan gemist loon en € 15.033,00 netto, bestaande uit een immateriële schadevergoeding van € 10.000,00 en € 5.033,00 aan advocaatkosten in de pre-processuele fase.
Autoscriber heeft [verzoeker] op 31 maart 2026 vrijgesteld van zijn werkzaamheden, terwijl de tijdelijke arbeidsovereenkomst van [verzoeker] pas op 31 december 2026 zou zijn geëindigd. Uit de stukken volgt dat [verzoeker] bereid was om mee te werken aan een tussentijdse beëindiging van de arbeidsovereenkomst vanwege de koerswijziging van Autoscriber, maar over de voorwaarden zijn partijen het niet eens geworden. Of het UWV toestemming had verleend aan Autoscriber om de arbeidsovereenkomst op te mogen zeggen, kan bij gebrek aan onderbouwing niet worden beoordeeld. [verzoeker] heeft ter zitting desgevraagd verklaard voor de 20 uur die is vrijgekomen nog geen nieuwe baan gevonden te hebben en ook geen WW-uitkering te ontvangen. Echter, niet aannemelijk is dat [verzoeker] nog lang (gedeeltelijk) werkloos zal blijven. Zoals hieronder zal blijken, kan Autoscriber geen rechten ontlenen aan het non-concurrentiebeding. Ervan uitgegaan wordt dat [verzoeker] als ervaren internist en R&D-specialist snel een nieuwe baan zal vinden dan wel meer uren zal kunnen gaan werken. Verder wordt ervan uitgegaan, nu geoordeeld is dat het ontslag op staande voet niet rechtsgeldig is, [verzoeker] met terugwerkende kracht in aanmerking komt voor een WW-uitkering.
Immateriële schadevergoeding kan onderdeel uitmaken van de billijke vergoeding. In dat geval moet sprake zijn van aantasting in de persoon. Daarvan is bijvoorbeeld sprake als de eer en goede naam van een werknemer wordt aangetast. Gevoelens van bijvoorbeeld spanning, onbehagen, frustratie en verdriet zijn echter inherent aan een onvrijwillig ontslag en gelden voor iedereen in die positie. Voorstelbaar is dat het [verzoeker] zwaarder valt dan een gemiddelde werknemer, omdat hij het gezicht was van Autoscriber en aan de wieg stond van de ontwikkeling van de AI-tool. Maar dat rechtvaardigt niet de conclusie dat sprake is van zodanig ernstig psychisch leed dat dit een aantasting in de persoon oplevert. [verzoeker] heeft onvoldoende feiten of omstandigheden gesteld waaruit moet blijken dat sprake is van een aantasting in de persoon. Voor vergoeding van een afzonderlijke immateriële schadevergoeding is daarom geen plaats.
Advocaatkosten kunnen niet worden betrokken bij de vaststelling van de hoogte van de billijke vergoeding (vgl. HR 30 juni 2017, ECLI:NL:HR:2017:1187, New Hairstyle-arrest). Voor zover [verzoeker] de buitengerechtelijke advocaatkosten op de voet van artikel 6:96 BW heeft verzocht, geldt dat deze volgens het New Hairstyle-arrest voor vergoeding in aanmerking kunnen komen. [verzoeker] verzoekt echter de daadwerkelijke gemaakte advocaatkosten. In een zaak als deze geldt dat voor vergoeding van daadwerkelijk gemaakte buitengerechtelijke of daadwerkelijke proceskosten alleen plaats is in bijzondere omstandigheden, bijvoorbeeld misbruik van procesrecht. Die bijzondere omstandigheden zijn gesteld noch gebleken. De enkele omstandigheid dat Autoscriber [verzoeker] ten onrechte op staande voet heeft ontslagen, is in dit kader onvoldoende. Daar komt bij dat [verzoeker] de kosten onvoldoende heeft onderbouwd, zo ontbraken de urenspecificaties bij de facturen van zijn advocaat. De advocaatkosten zullen dan ook worden afgewezen.
Rekening houdend met voornoemde omstandigheden, de duur van de arbeidsovereenkomst, de leeftijd van [verzoeker] , het feit dat hij ergens anders werkzaam is, aan hem een transitievergoeding en een vergoeding wegens onregelmatige opzegging wordt toegekend, zal de billijke vergoeding worden bepaald op een bedrag van € 20.000,00 bruto. De gevorderde wettelijke rente over deze vergoeding wordt toegewezen, te rekenen vanaf de veertiende dag na de datum van deze beschikking.
Non-concurrentiebeding
Uit artikel 7:653 lid 4 BW volgt dat een werkgever geen rechten kan ontlenen aan een concurrentiebeding indien het eindigen of het niet voortzetten van de arbeidsovereenkomst het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever, hetgeen in deze zaak het geval is, omdat het door Autoscriber gegeven ontslag op staande voet niet rechtsgeldig is.
Het verzoek van [verzoeker] zal in die zin worden toegewezen dat voor recht zal worden verklaard dat Autoscriber geen rechten kan ontlenen aan het non-concurrentiebeding.
De proceskosten
Autoscriber is in beide zaken (grotendeels) in het ongelijk gesteld en zal daarom worden veroordeeld in de proceskosten.
De proceskosten aan de zijde van [verzoeker] in de zaak met zaaknummer 12309751 worden begroot op € 1.274,00 (€ 265,00 aan griffierecht, € 865,00 aan salaris gemachtigde en € 144,00 aan nakosten), plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing.
De proceskosten aan de zijde van [verzoeker] in de zaak met zaaknummer 12309787 worden begroot op nihil, vanwege de samenhang met de andere zaak en omdat niet aannemelijk is dat [verzoeker] hiervoor extra kosten heeft gemaakt ( [verzoeker] heeft bij wijze van verweer in deze zaak zijn verzoekschrift ingediend).
5 De beslissing in beide zaken
De kantonrechter
veroordeelt Autoscriber om aan [verzoeker] een billijke vergoeding te betalen van € 20.000,00 bruto, te vermeerderen met de wettelijke rente over dat bedrag te rekenen vanaf de veertiende dag na de datum van deze beschikking, tot aan de dag van de gehele betaling,
veroordeelt Autoscriber om aan [verzoeker] de vergoeding wegens onregelmatige opzegging te betalen van € 5.899,98 bruto, te vermeerderen met de wettelijke rente over dat bedrag vanaf 8 mei 2026 tot aan de dag van de gehele betaling,
veroordeelt Autoscriber om aan [verzoeker] een transitievergoeding te betalen van € 2.120,55 bruto, te vermeerderen met de wettelijke rente over dat bedrag vanaf 8 juni 2026 tot aan de dag van de gehele betaling,
verklaart voor recht dat Autoscriber geen rechten kan ontlenen aan het non-concurrentiebeding,
verklaart voor recht dat dat [verzoeker] met de e-mail van 15 april 2026 (2.15) en de LinkedIn post bedoeld onder 2.21 en 2.22 niet in strijd heeft gehandeld met het geheimhoudings- en het reputatie en social mediabeding en Autoscriber daarom geen aanspraak kan maken op een contractuele boete,
veroordeelt Autoscriber in de proceskosten van € 1.274,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als Autoscriber niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en de beschikking daarna wordt betekend,
verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad.
wijst het meer of anders verzochte af.
| Deze beschikking is gegeven door mr. J.F. Kuiken, kantonrechter, bijgestaan door mr. M.F. van Grootheest, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 13 november 2026. |
57170
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.