Uitspraak · Civiel recht

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 20 mei 2025 – Vorderingen van ex samenwoners Verrekening van vorderingen

ECLI:NL:GHARL:2025:3092Zaaknummer 200.341.109

Instantie
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden
Datum uitspraak
20 mei 2025
Publicatiedatum
9 november 2026
Zaaknummer
200.341.109
Rechtsgebied
Civiel recht
Procedure
Hoger beroep
Uitkomst
Vernietiging
Hoofdwetsartikel
Artikel 3:300 BW
Zittingsplaats
Arnhem
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Vorderingen van ex samenwoners Verrekening van vorderingen na verjaring Man heeft vordering ex art. 6:6 jo 6:10 BW in verband met betaling deel koopsom gezamenlijke woning. De regresvordering is bij betaling ontstaan en inmiddels verjaard. Man mag verjaarde vordering verrekenen met de vordering van de vrouw wegens overbedeling.

Het hof

3.1

vernietigt het vonnis van de rechtbank Gelderland, zittingsplaats Arnhem van 7 februari, behalve de beslissingen onder 5.1, 5.2, 5.6 en 5.7 die hierbij worden bekrachtigd, en beslist als volgt:

3.2

gelast de verdeling van het huis, gelegen aan de [adres] in ( [postcode] ) [woonplaats1] , en de daaraan gekoppelde hypothecaire geldlening op de navolgende wijze:

- het huis wordt door Calcant Taxateurs in Arnhem getaxeerd tegen de waarde op het moment van het wijzen van dit arrest:

- het huis wordt tegen de hieruit volgende taxatiewaarde toegedeeld aan de man, onder de verplichting voor de man de aan de woning verbonden hypotheekschuld over te nemen als zijn eigen schuld en onder de opschortende voorwaarde dat de man binnen drie maanden na het gereedkomen van de taxatie de financiering heeft geregeld en er zorg voor heeft gedragen dat de vrouw wordt ontslagen uit de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de hypothecaire geldlening;

- de kosten van de taxateur en van de notaris ter zake van de levering van de woning komen voor rekening van beide partijen;

- bepaalt dat de man aan de vrouw, bij gelegenheid van de overdracht de helft van de overwaarde van de woning (taxatiewaarde minus de hypotheekschuld) dient te betalen met inachtneming van het bedrag van € 50.809,35 dat door verrekening is betaald;

- bepaalt dat de vrouw aan de man bij gelegenheid van de overdracht de helft van de hypotheekaflossingen vanaf augustus 2022 tot het moment van de overdracht dient te betalen;

3.3

gelast de verdeling van het huis, gelegen aan de [adres] in ( [postcode] ) [woonplaats1] , en de daaraan gekoppelde hypothecaire geldlening op de navolgende wijze als de in 3.2 genoemde opschortende voorwaarde niet stipt wordt vervuld:

- partijen dienen over te gaan tot verkoop van het huis en daartoe binnen twee weken na het verstrijken van de termijn voor de opschortende voorwaarde een verkoopdracht te verstrekken aan Best Living Makelaars in [woonplaats1] ;

- de man is gehouden volledig mee te werken aan de verkoop van het huis, in de zin dat hij de makelaar de woning laat betreden, de aanwijzingen van de makelaar zal volgen om het huis verkoopklaar te maken, eventuele kopers zal toelaten voor een bezichtiging en het huis representatief zal houden om de waarde van het huis te behouden;

- partijen dienen een redelijk bod te aanvaarden, waarbij de verkopende makelaar zal bepalen of een bod redelijk is;

- de kosten van Calcant, Best Living en de notaris komen voor rekening van beide partijen;

- bepaalt dat beide partijen gerechtigd zijn tot de helft van de netto overwaarde van het huis woning na verkoop en levering (verkoopopbrengst minus kosten verkoop en levering);

- bepaalt dat de vrouw aan de man bij gelegenheid van de overdracht de helft van de hypotheekaflossingen vanaf augustus 2022 tot het moment van de overdracht dient te betalen;

3.4

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, zodat iedere partij de eigen kosten draagt;

3.5

verklaart dit arrest uitvoerbaar bij voorraad;

3.6

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit arrest is gewezen door mrs. J.U.M. van der Werff, M.L. van der Bel en L. Hamer en is door de rolraadsheer in tegenwoordigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op

20 mei 2025.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 Het verdere verloop van de procedure bij het hof
  2. 2 De beoordeling in hoger beroep
  3. 3 De beslissing

GERECHTSHOF ARNHEM-LEEUWARDEN

locatie Arnhem, afdeling civiel recht

zaaknummer gerechtshof: 200.341.109

(zaaknummer rechtbank Gelderland, zittingsplaats Arnhem: 418891)

arrest van 20 mei 2025

in de zaak van

[appellant]

die woont in [woonplaats1] , gemeente Rheden

die hoger beroep heeft ingesteld

en bij de rechtbank optrad als gedaagde in conventie, eiser in reconventie

hierna: de man

advocaat: mr. M. Wolkenfelt

tegen

[geïntimeerde]

die woont in [woonplaats2]

die ook hoger beroep heeft ingesteld

en bij de rechtbank optrad als eiseres in conventie, verweerster in reconventie

hierna: de vrouw

advocaat: mr. B. Anik

1 Het verdere verloop van de procedure bij het hof

1.1

Naar aanleiding van het arrest van 11 februari 2025 heeft op 27 februari 2025 een mondelinge behandeling bij het hof plaatsgevonden. Daarvan is een verslag gemaakt dat aan het dossier is toegevoegd (het proces-verbaal).

1.2

Partijen hebben het hof gevraagd opnieuw arrest te wijzen.

2 De beoordeling in hoger beroep

2.1.

Partijen hebben een affectieve relatie gehad. Zij hebben samengewoond op het adres [adres] in [woonplaats1] , in een huis dat op 2 februari 2017 aan hen samen is geleverd, ieder voor de onverdeelde helft (hierna: het huis). Partijen zijn het er niet over eens hoe en wanneer de relatie precies is geëindigd maar zeker is dat deze in augustus 2022 beëindigd was. Partijen verschillen ook van mening over de wijze waarop zij met elkaar moeten afrekenen. In hoger beroep gaat het voornamelijk over het huis.

2.2

Vast staat dat partijen voor het huis € 271.768,69 hebben betaald. Daarvan is € 170.150 gefinancierd met een hypothecaire lening bij Triodosbank (hierna: de bank), waarvoor partijen hoofdelijk aansprakelijk zijn. De man heeft een bedrag van € 101.618,69 voor zijn rekening genomen. Hij heeft de waarborgsom van € 26.500 en het restant van de koopsom van € 75.118,69 betaald aan de notaris.

2.3

Gedurende de samenleving en daarna is afgelost op de hypotheekschuld. In augustus 2022 bedroeg de schuld nog € 141.149,30 en per februari 2025 bedroeg de schuld volgens opgave van de man nog ongeveer € 120.000. Sinds partijen uit elkaar zijn woont de man, samen met de minderjarige zoon van partijen, in het huis en betaalt hij alle lasten, waaronder de aflossing.

2.4

In het bestreden vonnis van 7 februari 2024 heeft de rechtbank de navolgende wijze van verdeling gelast:

a. de woning wordt door Calcant Taxateurs in Arnhem getaxeerd;

b. de woning wordt tegen de hieruit volgende taxatiewaarde toegedeeld aan de man, onder de verplichting voor de man de aan de woning verbonden hypotheekschuld over te nemen als zijn eigen schuld en onder de opschortende voorwaarde dat de man binnen drie maanden na het gereedkomen van de taxatie de financiering heeft geregeld en er zorg voor heeft gedragen dat de vouw wordt ontslagen uit de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de hypothecaire geldlening;

c. de man dient, bij gelegenheid van de overdracht van de woning aan hem, de vrouw de helft van de overwaarde van de woning (taxatiewaarde minus de hypotheekschuld) betalen, ten overstaan van de notaris;

d. de kosten van de taxateur en van de notaris ter zake van de levering van de woning komen voor rekening van beide partijen;

2.5

En als de hiervoor genoemde opschortende voorwaarde niet wordt vervuld:

e. partijen dienen over te gaan tot verkoop van de woning en daartoe binnen twee weken na het verstrijken van de termijn voor de opschortende voorwaarde een verkoopdracht te verstrekken aan Best Living Makelaars in [woonplaats1] ;

f. de man is gehouden volledig mee te werken aan de verkoop van de woning, in de zin dat hij de makelaar de woning laat betreden, de aanwijzingen van de makelaar zal volgen om de woning verkoopklaar te maken, eventuele kopers zal toelaten voor een bezichtiging en de woning representatief zal houden om de waarde van de woning te behouden;

g. partijen dienen een redelijk bod te aanvaarden, waarbij de verkopende makelaar zal bepalen of een bod redelijk is;

h. de kosten van de notaris ter zake de levering van de woning komen voor rekening van beide partijen;

i. partijen zullen de netto overwaarde van de woning na verkoop (verkoopopbrengst minus kosten verkoop en levering) bij helfte delen;

2.6

De man is van die beslissing in hoger beroep gekomen met 7 grieven (grief 1 is op de mondelinge behandeling ingetrokken). Hij vordert dat het hof:

- het huis aan de man toedeelt onder de verplichting de hypotheekschuld bij de bank als zijn eigen schuld over te nemen en de vrouw uit de hoofdelijk aansprakelijkheid te ontslaan;

- de overbedelingsvordering van de vrouw bepaalt op de helft van de getaxeerde waarde verminderd met een bedrag van € 135.844, dan wel verminderd met door de rechtbank (bedoeld zal zijn “het hof”) vast te stellen aandeel in de hypotheekschuld, subsidiair dat op de door de man te betalen overbedelingsvordering in mindering strekt een bedrag van € 50.809,35 vanwege ongerechtvaardigde verrijking;

- de vrouw veroordeelt tot betaling van de helft van de aflossingen op de schuld bij de Triodosbank vanaf februari 2017 tot aan de levering.

En als toedeling van het huis aan de man niet mogelijk blijkt bij de verdeling van de netto verkoopopbrengst aan de zijde van de vrouw te rekenen met een bedrag van € 135.844,- als haar aandeel in de hypotheekschuld dan wel dat ten gunste van de man met het aandeel van de vrouw wordt verrekend een bedrag van € 50.809,35 vermeerderd met de helft van de aflossingen op de hypotheekschuld bij de bank vanaf 2 februari 2017 tot aan de levering.

2.7

De vrouw is op haar beurt ook in hoger beroep gekomen. Zij formuleert 5 grieven, waarvan een voorwaardelijk en vordert dat het hof:

- bepaalt dat het huis moet worden verkocht en dat de man daar op straffe van dwangsommen medewerking aan moet verlenen;

- artikel 3:300 lid 2 BW toepast;

- de door de rechtbank toegewezen vordering over de OZB alsnog afwijst;

- ( voorwaardelijk) de man veroordeelt om vanaf 1juli 2023 tot het moment van levering van het huis een gebruiksvergoeding te betalen van € 258 per maand.

2.8

In de grieven 2 en 3 stelt de man dat de rechtbank ten onrechte niet heeft vastgesteld dat hij een vordering op de vrouw heeft in verband met de betaling van € 101.618,69. Hij beroept zicht op artikel 6:6 BW en de jurisprudentie van dit hof over die rechtsgrond. De vrouw betwist de vordering en motiveert dit met een beroep het arrest van de Hoge Raad van 10 mei 2019[_ea85b85a-7570-4ac6-90aa-d55b68614d12]. Volgens de vrouw kan de vordering ook niet gebaseerd worden op de artikelen 6:6 of 3:172 BW.

2.9

Het hof is van oordeel dat de grief van de man slaagt. De artikelen 6:6 en 6:10 BW zijn van toepassing. Partijen hebben het huis samen gekocht en het is hen samen geleverd. Tegenover de verkoper hebben zij zich hoofdelijk verbonden tot betaling van de hele koopprijs. Partijen hebben samen, door middel van de hoofdelijk aangegane hypothecaire lening, een deel van de koopprijs voldaan en de rest is betaald door de man. De man heeft daarmee meer dan de helft betaald van de hoofdelijke schuld aan de verkoper. De vrouw heeft geen argumenten aangedragen waarom die door de man betaalde hoofdelijke schuld haar niet voor de helft aangaat, terwijl zij wel de helft van het huis in eigendom heeft gekregen. De man heeft € 50.809,35 meer betaald dan hem in de onderlinge verhouding tot de vrouw aangaat en dus heeft de man voor dat bedrag een vordering op de vrouw.

2.10

De vrouw heeft ook gesteld dat een mogelijke regresvordering van de man is verjaard. Zij stelt dat de vordering van de man is ontstaan op 2 februari 2017 en pas voor het eerst is opgeëist op 22 augustus 2022, meer dan vijf jaar later. De man heeft in de onderbouwing van zijn vierde grief gesteld het beroep van de vrouw op verjaring naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is omdat het gaat om een minimale termijnoverschrijding, de rechtszekerheid niet in het geding is en de man niet wist dat hij de verjaring diende te stuiten.

2.11

Het hof oordeelt dat het beroep van de vrouw op verjaring niet onaanvaardbaar is en slaagt. Artikel 6:38 BW bepaalt dat een vordering, als er geen termijn voor nakoming is bepaald, direct opeisbaar is. Dat betekent in dit geval dat de vordering van de man opeisbaar is vanaf de datum van het passeren van de leveringsakte en de daaruit voortvloeiende verplichtingen. Gesteld noch gebleken is dat hier sprake is van een overeengekomen termijn zodat op grond van artikel 3:307 BW de verjaring was voltooid voordat de man zijn vordering heeft opgeëist. Verjaring is een wettelijke regeling van dwingend recht. Het toepassen van de beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid moet daarop zeer terughoudend worden toegepast. De door de man aangevoerde argumenten zijn daartoe onvoldoende. Het verweer van de vrouw dat de vordering van de man op haar voor een bedrag van € 50.809,35 is verjaard slaagt daarom.

2.12

In zijn vierde grief stelt de man dat de rechtbank ten onrechte zijn vordering op de vrouw wegens ongerechtvaardigde verrijking heeft afgewezen. De vrouw voert daartegen verweer en stelt dat ook de vordering van de man op die grondslag verjaard is. Hiervoor is al geoordeeld dat de man een vordering heeft gekregen op de vrouw gebaseerd op artikel 6:10 BW, maar dat deze vordering is verjaard. De ongerechtvaardigde verrijking zou, als deze wordt aangenomen, een andere rechtsgrond voor de vordering van de man op de vrouw kunnen opleveren, maar geen andere verjaringstermijn. Op grond van artikel 3:310 lid 1 BW vangt de vordering tot schadevergoeding voor een verbintenis uit de wet, en dus ook voor de vordering gebaseerd op ongerechtvaardigde verrijking, aan op het moment dat de schade en de aansprakelijke persoon bekend zijn. Niet ter discussie staat dat dit al het geval was op het moment van levering, zodat ook de vordering op deze grond is verjaard. Ook hier voert de man onvoldoende argumenten aan om het recht van de vrouw om de verjaring in te roepen te beperken. Gelet op dit oordeel hoeft de recht van grief vier niet meer besproken te worden en faalt deze.

2.13

De conclusie uit vorenstaande is dat de man in verband met de aankoop van het huis en de betaling van € 101.618,69 een vordering heeft gekregen op de vrouw van € 50.809,35 en dat deze vordering is verjaard. De man stelt in grief 5 naast voornoemd bedrag ook nog afgelost te hebben op de hypotheek. Tot augustus 2022 ging dat om een bedrag van ongeveer € 29.000 en tussen augustus 2022 en maart 2025 om een bedrag van ongeveer € 21.000. Onderdeel van zijn vordering op de vrouw vormen de helft van deze bedragen. De vrouw voert daartegen aan dat de man i pas in hoger beroep terugbetaling van de aflossing vordert vanaf het moment dat partijen uit elkaar gegaan zijn en stelt dat er afspraken golden over de verdeling van de kosten van de huishouding op grond waarvan de aflossingen voor rekening van de man dienen te blijven. Ook betwist zij de bedragen die de man noemt.

2.14

Het hof zal de vordering van de man in verband met de aflossingen in twee stukken opdelen: de aflossingen tot en met augustus 2022 en de aflossingen die hij nadien heeft verricht.

Voor wat betreft het eerste deel geldt dat de vrouw gesteld heeft dat de partijen een al dan niet stilzwijgende afspraak hadden over de verdeling van de kosten van de huishouding. In de procedure bij de rechtbank lijkt de man dat standpunt te beamen. Tijdens de mondelinge behandeling is dit ook door de man erkend. De man heeft op de mondelinge behandeling verklaard dat hij de door hem tot en met augustus 2022 betaalde de kosten van de huishouding (inclusief aflossingen) niet meer (voor de helft) op de vrouw zal verhalen. Hieruit concludeert het hof dat de man de stelling van de vrouw dat er is sprake is van een stilzwijgende overeenkomst dat hij deze kosten zou dragen, heeft erkend. De aflossingen die de man vanaf augustus 2022 (toen de hypotheekschuld € 141.149,30 bedroeg) tot het moment van levering van het huis en het ontslag van de vrouw uit de hoofdelijkheid van de hypothecaire lening heeft gedaan moeten wel tussen partijen worden verrekend. Partijen hadden toen niet langer een gezamenlijke huishouding waarvoor de gemaakte (stilzwijgende) afspraken golden. Op grond van artikel 6:10 BW dient de vrouw daarom de helft van die aflossingen aan de man te vergoeden. De omstandigheid dat de man alleen in het huis woont is aanleiding om alle niet-vermogensvormende eigenaars- en gebruikslasten voor zijn rekening te laten komen, maar niet om daarin ook het gedeelte van de aflossingen op de schuld van de vrouw te betrekken. Vorenstaande betekent ook dat de man zowel voor de periode tot augustus 2022 als daarna de OZB voor zijn rekening moet nemen, het gebruiks- en het eigenaarsdeel. Daarmee slaagt grief 5 van de man gedeeltelijk en falen zijn grieven 7 en 8. Grief 3 van de vrouw slaagt daarmee ook.

2.15

In grief 6 stelt de man dat de rechtbank ten onrechte niet heeft geoordeeld dat een eventueel verjaarde vordering nog steeds voor verrekening in aanmerking komt. Hij verbindt hieraan in zijn petitum geen vordering. De vrouw betwist dat aan de voorwaarden voor verrekening wordt voldaan, onder meer omdat de vordering verjaard zou zijn. Artikel 6:131 lid 1 BW bepaalt met zoveel woorden dat de bevoegdheid tot verrekening niet eindigt door verjaring van de rechtsvordering. In het geval de vrouw een vordering op de man heeft en beide vorderingen voldoen aan het bepaalde van artikel 6:127 BW staat de verjaring van de vordering dus niet aan verrekening in de weg. De grief slaagt. Als de man erin slaagt de woning uit de gemeenschap over te nemen kan hij het bedrag van € 50.809,35 verrekenen met de vordering die de vrouw dan heeft op de man in verband met de verrekening van de overwaarde.

2.16

In haar eerste incidentele grief stelt de vrouw dat de termijn voor overname van het huis door de man nu wel verstreken is en dat het huis verkocht moet worden op de wijze zoals zij in de procedure bij de rechtbank heeft gevorderd. De man voert daartegen verweer.

2.17

Het hof zal de man nog een laatste gelegenheid bieden om het aandeel van de vrouw in de woning over te nemen. De vrouw heeft er belang bij om na een lange periode zekerheid te krijgen over haar financiële situatie na afwikkeling van de verdeling van het huis, waaronder het ontslag uit de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de hypothecaire schuld en het kunnen beschikken over de overwaarde. Aan de andere kant is duidelijkheid over het bedrag dat met overname van het aandeel is gemoeid een belang van de man. Dat bedrag houdt direct verband met de uitkomst van deze procedure. Bovendien woont de man met de zoon van partijen in het huis. Het is wel zaak dat zo snel mogelijk duidelijk wordt of de man de woning kan overnemen tegen de nog te taxeren waarde. Mocht dat niet het geval zijn dan moet direct tot verkoop worden overgegaan.

2.18

Anders dan de vrouw in haar tweede grief betoogt ziet het hof geen aanleiding om aan te nemen dat de man, als duidelijk is dat overname van het aandeel van de vrouw in het huis aan de man niet mogelijk is, niet vrijwillig zal meewerken aan de verkoop van het huis. Voor het opleggen van dwangsommen of het bepalen van reële executie is naar het oordeel van het hof geen noodzaak.

2.19

Grief 4 heeft geen zelfstandige betekenis en hoeft niet apart besproken te worden.

2.20

Grief 5 betreft de door de voor verzochte en door de rechtbank afgewezen gebruiksvergoeding. Het betreft een voorwaardelijke grief. Omdat het hof in rechtsoverweging 2.14 heeft bepaald dat de vrouw een deel van de maandelijkse lasten wel moet betalen, namelijk haar deel van de aflossing, stelt het hof vast dat de voorwaarde is vervuld en zal het de grief behandelen. Omdat de man gehouden is om alle lasten van het huis te voldoen met uitzondering van de aflossing en daardoor dus ook de kosten draagt die op grond van artikel 3:172 BW mede door de vrouw gedragen moeten worden, ziet het hof geen reden om een gebruiksvergoeding vast te stellen. Grief 5 faalt.

2.21

Omdat partijen over en weer deels in het gelijk worden gesteld en de procedure de financiële afwikkeling betreft van hun affectieve relatie zal het hof de proceskosten in het hoger beroep compenseren zo dat ieder de eigen proceskosten draagt. De vordering van de man om de vrouw alsnog te veroordelen in de kosten van de procedure bij de rechtbank wordt afgewezen.

3 De beslissing

Het hof

3.1

vernietigt het vonnis van de rechtbank Gelderland, zittingsplaats Arnhem van 7 februari, behalve de beslissingen onder 5.1, 5.2, 5.6 en 5.7 die hierbij worden bekrachtigd, en beslist als volgt:

3.2

gelast de verdeling van het huis, gelegen aan de [adres] in ( [postcode] ) [woonplaats1] , en de daaraan gekoppelde hypothecaire geldlening op de navolgende wijze:

- het huis wordt door Calcant Taxateurs in Arnhem getaxeerd tegen de waarde op het moment van het wijzen van dit arrest:

- het huis wordt tegen de hieruit volgende taxatiewaarde toegedeeld aan de man, onder de verplichting voor de man de aan de woning verbonden hypotheekschuld over te nemen als zijn eigen schuld en onder de opschortende voorwaarde dat de man binnen drie maanden na het gereedkomen van de taxatie de financiering heeft geregeld en er zorg voor heeft gedragen dat de vrouw wordt ontslagen uit de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de hypothecaire geldlening;

- de kosten van de taxateur en van de notaris ter zake van de levering van de woning komen voor rekening van beide partijen;

- bepaalt dat de man aan de vrouw, bij gelegenheid van de overdracht de helft van de overwaarde van de woning (taxatiewaarde minus de hypotheekschuld) dient te betalen met inachtneming van het bedrag van € 50.809,35 dat door verrekening is betaald;

- bepaalt dat de vrouw aan de man bij gelegenheid van de overdracht de helft van de hypotheekaflossingen vanaf augustus 2022 tot het moment van de overdracht dient te betalen;

3.3

gelast de verdeling van het huis, gelegen aan de [adres] in ( [postcode] ) [woonplaats1] , en de daaraan gekoppelde hypothecaire geldlening op de navolgende wijze als de in 3.2 genoemde opschortende voorwaarde niet stipt wordt vervuld:

- partijen dienen over te gaan tot verkoop van het huis en daartoe binnen twee weken na het verstrijken van de termijn voor de opschortende voorwaarde een verkoopdracht te verstrekken aan Best Living Makelaars in [woonplaats1] ;

- de man is gehouden volledig mee te werken aan de verkoop van het huis, in de zin dat hij de makelaar de woning laat betreden, de aanwijzingen van de makelaar zal volgen om het huis verkoopklaar te maken, eventuele kopers zal toelaten voor een bezichtiging en het huis representatief zal houden om de waarde van het huis te behouden;

- partijen dienen een redelijk bod te aanvaarden, waarbij de verkopende makelaar zal bepalen of een bod redelijk is;

- de kosten van Calcant, Best Living en de notaris komen voor rekening van beide partijen;

- bepaalt dat beide partijen gerechtigd zijn tot de helft van de netto overwaarde van het huis woning na verkoop en levering (verkoopopbrengst minus kosten verkoop en levering);

- bepaalt dat de vrouw aan de man bij gelegenheid van de overdracht de helft van de hypotheekaflossingen vanaf augustus 2022 tot het moment van de overdracht dient te betalen;

3.4

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, zodat iedere partij de eigen kosten draagt;

3.5

verklaart dit arrest uitvoerbaar bij voorraad;

3.6

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit arrest is gewezen door mrs. J.U.M. van der Werff, M.L. van der Bel en L. Hamer en is door de rolraadsheer in tegenwoordigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op

20 mei 2025.

Voetnoten

  1. HR 10 mei 2019 ECLI:NL:HR:2019:707

Wetsartikelen in deze uitspraak

Samenhangende uitspraken

Deze uitspraak verwijst naar

Aangehaald in

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.