Gerechtshof Amsterdam, 20 september 2016

Ontvankelijkheid van het Openbaar Ministerie

De raadsman heeft betoogd dat het Openbaar Ministerie niet-ontvankelijk moet worden verklaard nu het contact van de politie met de verdachte heeft plaatsgevonden zonder bijstand van een tolk terwijl de verdachte de Nederlandse taal onvoldoende machtig is om te begrijpen wat er van hem wordt verwacht en daardoor de rechten van de verdachte zijn geschonden.

Het hof verwerpt dit verweer. Niet alleen heeft de politie geverbaliseerd dat de verdachte de Nederlandse taal sprak en begreep en genoteerd dat de verdachte verklaarde dat hij niets met verbalisant te maken wilde hebben, maar ook heeft de verdachte ter terechtzitting van het hof met bijstand van een tolk verklaard dat hij niet wilde meewerken omdat de politie onvriendelijk was en tegen hem schreeuwde. Het hof concludeert daaruit dat de verdachte wel degelijk wist wat er van hem werd verwacht en dat de rechten van de verdachte niet zijn geschonden.

Kwalificatie van het bewezen verklaarde

Het bewezen verklaarde levert op:

overtreding van artikel 163, tweede lid, van de Wegenverkeerswet 1994.

Toepasselijke wettelijke voorschriften

de artikelen 14a, 14b, 14c, 23, 24, 24a en 24c van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 163, 176 en 179 van de Wegenverkeerswet 1994.

Deze wettelijke voorschriften worden toegepast zoals geldend ten tijde van het bewezen verklaarde.

gepleegdop 3 september 2015 te Amsterdam.

BESLISSING

Het hof:

Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:

Veroordeelt de verdachte tot een geldboete van € 1.000,00 (duizend euro), bij gebreke van betaling en verhaal te vervangen door 20 (twintig) dagen hechtenis.

Bepaalt dat de geldboete mag worden voldaan in 10 (tien) termijnen van 1 maand, elke termijn groot € 100,00 (honderd euro).

Ontzegt de verdachte ter zake van het bewezen verklaarde de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 9 (negen) maanden.

Bepaalt dat de bijkomende straf van ontzegging niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten omdat verdachte zich voor het einde van een proeftijd van 2 (twee) jaren aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Bepaalt dat de tijd, gedurende welke het rijbewijs van de verdachte ingevolge artikel 164 van de Wegenverkeerswet 1994 vóór het tijdstip, waarop deze uitspraak voor wat betreft de in artikel 179 van die wet genoemde bijkomende straf voor tenuitvoerlegging vatbaar is geworden, ingevorderd of ingehouden is geweest, op de duur van bovengenoemde bijkomende straf geheel in mindering zal worden gebracht.

Gewezen door mr. I.M.H. van Asperen de Boer-Delescen, in bijzijn van S. Pesch, griffier.

mr. I.M.H. van Asperen de Boer-Delescen