Uitspraak uitgelegd
Poging tot moord op ex-partner: 12 jaar cel plus contactverbod
Welke bescherming kan naast een lange gevangenisstraf worden opgelegd bij ernstig geweld tegen een ex-partner? Het gerechtshof Den Haag legt op 10 november 2026 in hoger beroep opnieuw twaalf jaar gevangenisstraf op voor onder meer poging tot moord. Het voegt een vijfjarig contactverbod toe en een afzonderlijke maatregel die toezicht na de gevangenisstraf mogelijk maakt. Een nieuw reclasseringsadvies speelt bij die aanvullende maatregel een belangrijke rol.
- Primaire bron
- ECLI:NL:GHDHA:2026:3204
- Instantie
- Gerechtshof Den Haag
- Uitspraakdatum
- 2026-11-10
- Publicatie bron
- 2026-11-10
In het kort
- Het hof legt opnieuw twaalf jaar gevangenisstraf op voor onder meer poging tot moord op de ex-partner. De gedeeltelijke vernietiging van het vonnis leidt niet tot een lagere celstraf.
- Daarnaast krijgt de verdachte een contactverbod van vijf jaar. Contact over de dochter mag uitsluitend via een tussenpersoon van een bevoegde instantie plaatsvinden; het verbod is niet dadelijk uitvoerbaar verklaard.
- Een recent reclasseringsadvies ondersteunt de aanvullende maatregel die toezicht na de gevangenisstraf mogelijk maakt. Een levenslange toezichtduur is daarmee nog niet vastgesteld.
- De schadevergoedingen van € 65.698,02 voor de ex-partner en € 10.000 schokschade voor de dochter blijven in stand.
Waarom deze zaak belangrijk is
Het arrest maakt het praktische onderscheid zichtbaar tussen een vijfjarig contactverbod en een afzonderlijke maatregel die toezicht na de gevangenisstraf mogelijk maakt. Voor die laatste maatregel beschikte het hof over een recent reclasseringsadvies dat de rechtbank nog miste. Mogelijk langdurig toezicht betekent daarbij niet dat nu al een levenslange toezichtperiode of concrete toekomstige voorwaarden zijn vastgesteld.
Blijvend letsel en gevolgen voor de dochter wegen zwaar
De verdachte schoot zijn ex-partner in haar woning van dichtbij in het hoofd. Daarvóór had hij haar onder meer belaagd, met de dood bedreigd en een contactverbod overtreden. Het slachtoffer verloor haar linkeroog en moeder en dochter ondervinden nog dagelijks grote psychische gevolgen. Het hof vindt, net als de rechtbank, twaalf jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf passend. Hoewel het hof het vonnis voor de gevangenisstraf en de bijbehorende motivering vernietigt, legt het dus dezelfde gevangenisstraf opnieuw op.
Bronpassages bij deze uitleg
De verdachte heeft geprobeerd zijn ex-partner en tevens de moeder van zijn dochter om het leven te brengen door haar in haar woning van dichtbij met een vuurwapen in haar hoofd te schieten.
Daaraan voorafgaand heeft de verdachte het slachtoffer ook belaagd, de ruit van haar voordeur vernield, haar meerdere malen met de dood bedreigd en het opgelegde contactverbod overtreden.
Haar linkeroog is door het schot dusdanig beschadigd geraakt dat dit operatief verwijderd moest worden, waardoor zij een kunstoog moet dragen en haar zicht blijvend is beperkt.
blijkt verder dat het slachtoffer en haar dochter ook nog dagelijks grote psychische gevolgen van het handelen van de verdachte ondervinden en dat zij nog langdurig met het trauma geconfronteerd zullen blijven worden.
Het hof is – alles afwegende en met de rechtbank – van oordeel dat een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twaalf jaar een passende en geboden reactie vormt.
Vernietigt het vonnis waarvan beroep ten aanzien van de opgelegde gevangenisstraf en de motivering daarvan en doet in zoverre opnieuw recht.
Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 (twaalf) jaren.
Niet alle bewijsredenen van de rechtbank blijven staan
Bij de bevestiging van de veroordeling neemt het hof niet de volledige bewijsredenering van de rechtbank over. Het schrapt onder meer de overweging waarin telefoongebruik vooraf en afgeluisterde gesprekken achteraf werden gebruikt als aanwijzing tegen een plotselinge opwelling. De veroordeling voor poging tot moord blijft overeind, maar de gronden worden op onderdelen aangepast.
Bronpassages bij deze uitleg
De activiteiten op zijn mobiele telefoon vooraf en de afgeluisterde tapgesprekken achteraf duiden ook niet op een ogenblikkelijke gemoedsopwelling en zijn juist een contra-indicatie hiervoor.” worden verwijderd.
Het vonnis waarvan beroep dient derhalve – behoudens voor zover het wordt vernietigd – onder verbetering van gronden te worden bevestigd.
Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene.
Vijf jaar verbod op direct en indirect contact
Vanwege het gevaar voor herhaling legt het hof op grond van artikel 38v Sr een contactverbod van vijf jaar op. Het verbod omvat zowel direct als indirect contact met de ex-partner. Over de dochter mag uitsluitend worden gecommuniceerd via een tussenpersoon van een bevoegde instantie. Per overtreding geldt twee weken vervangende hechtenis, tot in totaal zes maanden. Die hechtenis beëindigt de verplichtingen uit het contactverbod niet. Anders dan de advocaat-generaal had gevraagd, verklaart het hof de maatregel niet dadelijk uitvoerbaar.
Bronpassages bij deze uitleg
Het hof heeft daarbij met name gelet op het recidiverisico.
Legt op de maatregel strekkende tot beperking van de vrijheid inhoudende dat de verdachte voor de duur van 5 (vijf) jaren op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met [slachtoffer 1]
Contact over hun dochter [naam dochter] dient louter middels een tussenpersoon van een bevoegde instantie plaats te vinden.
De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt 2 (twee) weken voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een gezamenlijk maximum van 6 (zes) maanden.
Toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolge de opgelegde maatregel niet op.
Anders dan de advocaat-generaal ziet het hof geen aanleiding om de maatregel dadelijk uitvoerbaar te verklaren.
Nieuw reclasseringsadvies verklaart de aanvullende maatregel
De rechtbank Rotterdam zag af van de maatregel van artikel 38z Sr omdat het vereiste reclasseringsrapport ontbrak. In hoger beroep beschikte het hof wel over een advies van 21 oktober 2026. Daarin noemt de reclassering onder meer eerder huiselijk geweld, stalking en beperkte emotionele controle als risicofactoren en adviseert zij de maatregel op te leggen. Het hof volgt dat advies. De aanvullende risico-informatie vormt daarmee een wezenlijk verschil met de situatie waarin de rechtbank besliste.
Bronpassages bij deze uitleg
Nu het vereiste reclasseringsrapport ontbreekt, zal de door de officier van justitie gevorderde maatregel ex artikel 38z Sr niet worden opgelegd.
21 oktober 2026. Uit dit advies volgt dat risico verhogende factoren met name liggen binnen partnerrelaties, een geschiedenis van eerder huiselijk geweld en stalking, een eventuele terugval in alcoholgebruik, de narcistische dynamiek van de verdachte en een beperkte emotionele controle.
Bij een veroordeling tot een (deels) onvoorwaardelijke gevangenisstraf adviseert de reclassering een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel ex artikel 38z Sr op te leggen,
Tot slot zal het hof, conform het recent opgemaakt, met redenen omkleed en ondertekend advies van de reclassering zoals reeds hiervoor uiteengezet en overeenkomstig de vordering van de advocaat-generaal, de maatregel van artikel 38z Sr opleggen,
Toezicht na detentie is mogelijk, maar niet al levenslang bepaald
De maatregel van artikel 38z Sr moet toezicht mogelijk houden nadat de gevangenisstraf is uitgezeten. Het hof acht de wettelijke voorwaarden vervuld vanwege het misdrijf tegen de lichamelijke integriteit, met een wettelijk strafmaximum van vier jaar of meer, en de noodzaak om anderen te beschermen. Het Openbaar Ministerie kan later op basis van risico-inschattingen gedragsvoorwaarden aan de rechter voorleggen. De maatregel kan zo nodig levenslang duren, maar het arrest stelt nog geen concrete toekomstige voorwaarden of levenslange toezichtduur vast.
Bronpassages bij deze uitleg
opdat toezicht mogelijk blijft op de verdachte als hij zijn straf heeft uitgezeten.
nu aan de verdachte een gevangenisstraf wordt opgelegd wegens een misdrijf dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen en waarop naar de wettelijke omschrijving een gevangenisstraf van vier jaren of meer is gesteld.
Naar het oordeel van het hof is oplegging van de maatregel in het belang van de bescherming van de veiligheid van anderen en de algemene veiligheid van personen.
maakt het mogelijk voor het Openbaar Ministerie om risico inschattingen te maken en daarop voorwaarden aan het gedrag van de verdachte aan de rechter voor te leggen.
Deze maatregel, die zo nodig levenslang kan duren,
Legt aan de verdachte op de maatregel strekkende tot gedragsbeïnvloeding of vrijheidsbeperking als bedoeld in artikel 38z van het Wetboek van Strafrecht.
Schadevergoedingen voor ex-partner en dochter blijven staan
Ook de financiële beslissingen van de rechtbank blijven in stand. De ex-partner krijgt € 65.698,02 schadevergoeding en de dochter € 10.000 wegens schokschade, beide vermeerderd met wettelijke rente. De gedeeltelijke vernietiging van het vonnis voor de gevangenisstraf verandert deze schadevergoedingen dus niet.
Bronpassages bij deze uitleg
Bevestigt het vonnis waarvan beroep voor het overige, met inachtneming van het hiervoor overwogene.
De verdachte moet de benadeelde partij [slachtoffer 1] een schadevergoeding betalen van € 65.698,02, vermeerderd met de wettelijke rente en kosten als vermeld.
De grondslag voor het gevorderde bedrag aan immateriële schade is schokschade.
Daarnaast heeft de benadeelde partij zowel met het slachtoffer van de schietpartij als met de dader een nauwe affectieve relatie, nu het haar beide ouders betreffen.
De verdachte moet de benadeelde partij een schadevergoeding betalen van € 10.000,- vermeerderd met de wettelijke rente en kosten als vermeld.
Verhouding tot eerdere rechtspraak
De rechtbank Rotterdam legde de maatregel van artikel 38z Sr niet op omdat het vereiste reclasseringsrapport ontbrak. Het hof beschikte in hoger beroep wel over een recent advies en legde de maatregel overeenkomstig dat advies op. De verschillende uitkomst hangt daarmee samen met aanvullende risico-informatie; dit is geen aangetoonde algemene koerswijziging. De vergelijking is beperkt tot deze twee beslissingen in dezelfde strafzaak.
Bronpassages bij deze uitleg
Nu het vereiste reclasseringsrapport ontbreekt, zal de door de officier van justitie gevorderde maatregel ex artikel 38z Sr niet worden opgelegd.
21 oktober 2026. Uit dit advies volgt dat risico verhogende factoren met name liggen binnen partnerrelaties, een geschiedenis van eerder huiselijk geweld en stalking, een eventuele terugval in alcoholgebruik, de narcistische dynamiek van de verdachte en een beperkte emotionele controle.
Tot slot zal het hof, conform het recent opgemaakt, met redenen omkleed en ondertekend advies van de reclassering zoals reeds hiervoor uiteengezet en overeenkomstig de vordering van de advocaat-generaal, de maatregel van artikel 38z Sr opleggen,
Reikwijdte en beperkingen
- De vergelijking betreft alleen het arrest en het vonnis in dezelfde strafzaak. Andere rechtspraak is niet uitputtend onderzocht.
- De toepasselijke wetsversies zijn niet afzonderlijk onderzocht.
Uitspraken en wetsartikelen
- ECLI:NL:GHDHA:2026:3204
- ECLI:NL:RBROT:2025:3364
- Artikel 45 Sr
- Artikel 289 Sr
- Artikel 38v Sr
- Artikel 38w Sr
- Artikel 38z Sr
- Artikel 184a Sr
- Artikel 27 Sr
- Artikel 285 Sr
- Artikel 285b Sr
- Artikel 350 Sr
- Artikel 36f Sr
- Artikel 55 Sr
- Artikel 57 Sr
- Artikel 63 Sr
- Artikel 509hh Sv
- Artikel 26 WWM
- Artikel 55 WWM
- Artikel 4 PBW
De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.
Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.