Uitspraak uitgelegd

Opzegging campinghuur geldig, ontruiming wacht bij hoger beroep

Mag een campingeigenaar de huur beëindigen als veel huurders er feitelijk wonen? De kantonrechter van de Rechtbank Noord-Holland oordeelde op 11 november 2026 dat Westeinderplassen de huur op camping De Westeinder rechtsgeldig had opgezegd. De huurders moeten vertrekken, maar krijgen daarvoor zes maanden na betekening van het vonnis en mogen een eventueel hoger beroep afwachten. Over de hoogte van hun individuele vergoedingen is nog niet definitief beslist.

Instantie
Rechtbank Noord-Holland
Uitspraakdatum
2026-11-11
Publicatie bron
2026-11-11

In het kort

  • De huur op camping De Westeinder is rechtsgeldig geëindigd per 30 april 2026; het woonruimtehuurrecht geldt hier niet, ook niet naar analogie.
  • De herontwikkeling, de opzegtermijn van ongeveer een jaar en het individuele vergoedingsaanbod voldeden in deze omstandigheden aan de eisen voor opzegging.
  • De huurders moeten binnen zes maanden na betekening ontruimen, maar mogen een eventueel hoger beroep afwachten omdat de ontruiming niet uitvoerbaar bij voorraad is.
  • Westeinderplassen moet individuele schade vergoeden; de hoogte wordt apart begroot en volledige vergoeding of vervangende woonruimte is niet automatisch verschuldigd.
  • De betalingsveroordelingen zijn wel uitvoerbaar bij voorraad. De gevraagde verdere huurkorting boven de al verleende 20% is afgewezen.

Waarom deze zaak belangrijk is

Voor deze campingzaak moeten drie vragen uit elkaar worden gehouden: mag de huur eindigen, is de vergoeding voldoende en mag al worden ontruimd? De geldige opzegging besliste de vergoedingshoogte niet en maakt ontruiming op basis van dit vonnis tijdens een eventueel hoger beroep niet mogelijk. De betalingsveroordelingen zijn daarentegen wel uitvoerbaar bij voorraad.

Eerdere opzegging faalde; nieuwe opzegging houdt stand

Na de overname van de camping in januari 2024 ontstond een geschil over beëindiging van de huur. In januari 2025 oordeelde de kantonrechter dat de toenmalige opzeggingen niet rechtsgeldig waren en dat beëindiging een passende vergoeding per huurder vergde. Na individuele taxatierapporten volgde een nieuwe opzegging van 2 mei 2025. Die nieuwe opzegging, met 30 april 2026 als einddatum, is nu wel rechtsgeldig verklaard. Het gaat dus om een nieuwe beëindigingspoging, niet om een vernietiging van het eerdere oordeel.

Bronpassages bij deze uitleg

Op 29 januari 2024 is de camping door de vorige eigenaar in eigendom overgedragen aan Westeinderplassen.

Bij vonnissen van 22 januari 2025 heeft de kantonrechter kort gezegd geoordeeld dat Westeinderplassen de huurovereenkomsten van de huurders niet rechtsgeldig heeft opgezegd en dat deze (vooralsnog) onverminderd doorlopen.

De kantonrechter heeft geoordeeld dat de overeenkomsten wel kunnen worden opgezegd, maar dat die opzegging gepaard dient te gaan met een in goed overleg per huurder afzonderlijk bepaalde passende schadevergoeding.

Op 28 april 2025 heeft LTN ten aanzien van iedere huurder afzonderlijk een rapport opgesteld waarin de schadevergoeding wordt vastgesteld.

De conclusie is dat Westeinderplassen de huurovereenkomsten met de huurders per brief van 2 mei 2025 rechtsgeldig heeft opgezegd. Dat betekent dat de huurovereenkomsten per 30 april 2026 zijn geëindigd.

Wonen op de camping maakt de huur niet vanzelf woonruimtehuur

Feitelijk wonen maakte de overeenkomsten niet automatisch tot woonruimtehuur. Daarvoor moest het gehuurde een gebouwde onroerende zaak omvatten én als woning zijn verhuurd. Bij huur van alleen grond veranderde een eigen chalet het huurregime niet zonder een nieuwe overeenkomst die ook de bebouwing omvatte. Ook voor de meegehuurde stacaravans bleef bescherming uit: die waren volgens de rechter inmiddels onroerend, maar onvoldoende was onderbouwd dat de contracten betrekking hadden op verhuur van een gebouwde onroerende zaak. Daarbij was onbekend wanneer het onroerende karakter was ontstaan. Het woonruimtehuurrecht gold daarom ook niet naar analogie.

Bronpassages bij deze uitleg

De kantonrechter stelt voorop dat voor toepasselijkheid van het woonruimtehuurrecht in het onderhavige geval aan twee vereisten moet zijn voldaan: (1) het gehuurde moet een gebouwde onroerende zaak omvatten en (2) deze zaak moet als woning zijn verhuurd

Het huurobject blijft de grond, tenzij partijen een (nieuwe) huurovereenkomst aangaan die ook betrekking heeft op de bebouwing.

Als gevolg van de werkzaamheden van de huurders zijn de stacaravans thans bestemd om duurzaam ter plaatse te blijven, zodat zij moeten worden aangemerkt als onroerende zaken.

De huurders hebben echter onvoldoende onderbouwd dat de huurovereenkomsten van de betreffende huurders betrekking hebben op de verhuur van een gebouwde onroerende zaak.

Onbekend is immers wanneer de stacaravans hun onroerende karakter hebben gekregen,

De conclusie is dat op de onderhavige huurovereenkomsten het wettelijke woonruimtehuurrecht niet (ook niet analoog) van toepassing is.

Consumentenrecht blokkeert deze wettelijke opzegging niet

Het ontbreken van een beschermend opzegbeding maakte de opzegging volgens de kantonrechter niet ongeldig. Westeinderplassen beriep zich hier op artikel 7:228 lid 2 BW, niet op een van de wet afwijkend contractueel beding. Daarom viel deze opzeggingsregeling buiten de Richtlijn oneerlijke bedingen. Ook de aangevoerde informatieplichten uit de Richtlijn consumentenrechten hielpen de huurders niet: de wettelijke uitzondering voor overeenkomsten over rechten op onroerende zaken omvat volgens dit vonnis ook de huur van een campingstaplaats. Dit oordeel liet aanvullende eisen van redelijkheid en billijkheid onverlet.

Bronpassages bij deze uitleg

Het Europees consumentenrecht staat niet aan toepassing van artikel 7:228 lid 2 BW in de weg.

In de met de huurders gesloten huurovereenkomsten is echter geen sprake van een (van de wet afwijkende) opzegbeding. Dat betekent dat deze opzegregeling niet valt onder de reikwijdte van de Richtlijn oneerlijke bedingen.

Op grond van artikel 6:230h lid 2 onder f BW zijn overeenkomsten waarbij rechten op onroerende zaken worden verkregen daarvan uitgezonderd. Daaronder valt ook de huur van een staplaats op een camping

de eisen van de redelijkheid en billijkheid kunnen meebrengen dat opzegging van een duurovereenkomst slechts mogelijk is indien een voldoende zwaarwegende grond voor opzegging bestaat,

Herontwikkeling bood een zwaarwegende grond voor opzegging

De woonbelangen leidden wel tot extra eisen aan de opzegging. De vorige eigenaar had het wonen op de camping gestimuleerd en inschrijving op het campingadres begeleid. Daarom moest Westeinderplassen een voldoende zwaarwegend belang hebben bij beëindiging. Dat belang zag de rechter in de concreet gemaakte herontwikkeling, waarvoor de bestaande stacaravans en chalets moesten verdwijnen. Ook de opzegtermijn van ongeveer twaalf maanden, van mei 2025 tot eind april 2026, vond de kantonrechter voldoende. Het ontbreken van woonruimtehuurbescherming betekende dus niet dat de verhuurder zonder verdere toetsing kon opzeggen.

Bronpassages bij deze uitleg

Integendeel, de huurders hebben voldoende aangetoond dat de vorige eigenaar het wonen op de camping heeft gestimuleerd en hen heeft begeleid bij de inschrijving bij de gemeente in de BRP op het adres van de camping.

Gezien het voorgaande moet Westeinderplassen een voldoende zwaarwegend belang hebben bij de opzegging. Daarvan is naar het oordeel van de kantonrechter sprake.

Westeinderplassen heeft voldoende concreet gemaakt dat zij de camping zodanig wil herontwikkelen en herstructureren dat de bestaande stacaravans/chalets niet op het terrein kunnen blijven staan.

Daarnaast is van belang dat Westeinderplassen de huurders in de opzeggingsbrief van 2 mei 2025 een termijn tot 30 april 2026 heeft gegeven. Vanaf de datum van de brief gaat het dus om circa twaalf maanden. De kantonrechter acht dat voldoende.

Schadevergoeding toegewezen, maar de hoogte staat nog niet vast

Een reëel individueel vergoedingsaanbod was in deze omstandigheden eveneens een voorwaarde voor geldige opzegging. De gedane aanbiedingen voldeden daaraan, maar werden daarmee niet definitief op hun hoogte goedgekeurd. Daarvoor had de rechter onvoldoende informatie over de afzonderlijke huurders. Westeinderplassen is veroordeeld tot individuele schadevergoeding, waarvan de omvang in een schadestaatprocedure moet worden bepaald. Dat geeft niet automatisch recht op volledige schadevergoeding of vervangende woonruimte. De ontruiming is ook niet afhankelijk gemaakt van voorafgaande betaling van de vergoeding.

Bronpassages bij deze uitleg

Evenals in de vonnissen van 22 januari 2025 is geoordeeld, is de kantonrechter gelet op de (woon)belangen van een groot deel van de huurders ook in de onderhavige zaak van oordeel dat de opzeggingen gepaard moeten gaan met een reëel en individueel aanbod tot (schade)vergoeding.

In de opzeggingsbrieven heeft Westeinderplassen elke huurder een individuele schadevergoeding aangeboden.

Voor de geldigheid van de opzeggingen is dat onder de gegeven omstandigheden voldoende. Of de aangeboden vergoeding in alle gevallen passend is, is een vraag die hierna aan de orde zal komen.

De kantonrechter beschikt op dit moment echter over onvoldoende informatie om te kunnen beoordelen of met de aangeboden individuele vergoedingen daadwerkelijk voldoende recht wordt gedaan aan de belangen van de individuele huurders.

veroordeelt Westeinderplassen met inachtneming van hetgeen in 4.26 is overwogen tot vergoeding van door iedere huurder individueel geleden schade, nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet;

De kantonrechter overweegt dat de beëindiging van de huurovereenkomsten in elk geval niet inhoudt dat de huurders aanspraak hebben op een volledige schadevergoeding of vervangende passende woonruimte zoals door hen wordt voorgestaan.

Dat betekent dat de vordering in reconventie die ertoe strekt te bepalen dat de ontruiming niet ten uitvoer mag worden gelegd zolang geen vergoeding is betaald moet worden afgewezen.

Zes maanden na betekening; hoger beroep mag worden afgewacht

Het dictum verplicht de huurders binnen zes maanden na betekening van het vonnis te ontruimen; die termijn loopt dus niet vanaf de uitspraakdatum. De rechter gaf extra gewicht aan de belangen van de minderjarige kinderen die op de camping wonen. Daartegenover was onduidelijk wanneer de stilgevallen herstructurering zou worden hervat en had Westeinderplassen de urgentie van directe uitvoering onvoldoende onderbouwd. Daarom is de ontruiming niet uitvoerbaar bij voorraad: bij hoger beroep mogen huurders de uitkomst afwachten. Aan de ontruiming is bovendien geen dwangsom verbonden.

Bronpassages bij deze uitleg

veroordeelt de huurders de door hen gehuurde kavels/staplaatsen en stacaravans op de camping binnen zes maanden na betekening van dit vonnis te ontruimen en te verlaten;

Wel is ter zitting naar voren gekomen dat de herstructurering momenteel stil ligt, en niet duidelijk is wanneer deze weer zal worden opgepakt.

In dat kader komt bijzonder gewicht toe aan de belangen van de minderjarige kinderen die op de camping wonen.

maar Westeinderplassen heeft onvoldoende concreet onderbouwd waarom deze belangen nu zo dringend zijn dat dit vonnis direct ten uitvoer gelegd moet kunnen worden.

De ontruimingsveroordeling zal daarom niet uitvoerbaar bij voorraad worden verklaard.

Bovendien mogen zij in geval van hoger beroep de uitkomst hiervan afwachten zonder dat Westeinderplassen tot ontruiming kan overgaan.

De gevorderde dwangsom zal worden afgewezen.

Geen verdere huurkorting voor verdwenen voorzieningen

De huurders kregen geen verdere huurverlaging wegens de verdwenen voorzieningen. Westeinderplassen had al 20% korting gegeven. Volgens de rechter was onvoldoende concreet uitgelegd waarom die compensatie niet volstond. Daarbij liet de kantonrechter uitdrukkelijk open of sprake was van een juridisch gebrek: de afwijzing betekent dus niet dat alle werkzaamheden zonder gevolgen voor het huurgenot waren. Ook de gevraagde aanvullende schadevergoeding voor de werkzaamheden werd afgewezen, omdat onvoldoende was toegelicht welke afzonderlijke schade daardoor was ontstaan.

Bronpassages bij deze uitleg

De kantonrechter laat in het midden of de door de huurders genoemde omstandigheden een gebrek in de zin van artikel 7:204 BW opleveren. Westeinderplassen heeft vanwege het verdwijnen van voorzieningen immers al een huurkorting van 20% verleend.

De huurders hebben onvoldoende concreet onderbouwd dat hun huurgenot in zodanige mate is verminderd dat deze korting als compensatie daarvoor niet toereikend is.

Ook de gevorderde aanvullende schadevergoeding op grond van artikel 7:208 BW wordt afgewezen. De huurders hebben onvoldoende toegelicht welke schade zij, naast de gestelde vermindering van het huurgenot, als gevolg van de werkzaamheden hebben geleden.

Uitstel van ontruiming is geen algemene betalingspauze

Naast de ontruiming zijn betalingsveroordelingen uitgesproken voor verschuldigde en opeisbare huurachterstanden en gebruiksvergoedingen. Het winterstageld over 2026/2027 is alleen naar rato van het daadwerkelijke gebruik verschuldigd. De verder gevorderde bedragen vanaf 1 april 2027 werden niet toegewezen omdat de opeisbaarheid niet vaststond. Anders dan de ontruiming zijn de betalingsveroordelingen wel uitvoerbaar bij voorraad. Het mogen afwachten van hoger beroep over het vertrek biedt de huurders dus geen algemene betalingspauze.

Bronpassages bij deze uitleg

Het voorgaande betekent dat de door Westeinderplassen gevorderde huurachterstanden en gebruiksvergoedingen in beginsel volledig kunnen worden toegewezen voor zover deze verschuldigd en opeisbaar zijn.

veroordeelt de volgende huurders tot betaling van de volgende bedragen:

deze vergoeding tijdsevenredig is verschuldigd over de periode vanaf 1 november 2026 tot de dag van oplevering door de betreffende huurder

Het onder IV (iii) meer of anders gevorderde vanaf 1 april 2027 wordt afgewezen omdat de opeisbaarheid daarvan niet is komen vast te staan.

verklaart de beslissingen onder 5.3 tot en met 5.6. uitvoerbaar bij voorraad,

De ontruimingsveroordeling zal daarom niet uitvoerbaar bij voorraad worden verklaard.

Verhouding tot eerdere rechtspraak

De vergelijking met de twee aangeleverde campingarresten van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden toont bij de wettelijke opzegregeling geen afwijking: ook daar bood de Richtlijn oneerlijke bedingen geen beletsel. Verschillen rond vergoeding en ontruiming betekenen niet zonder meer dat een andere rechtsregel wordt toegepast. Bij De Scheepsbel was geen sprake van permanente bewoning en draaide de opzegging om uniforme contracten; hier brengen de woonbelangen een individueel vergoedingsaanbod mee. Bij De Fontein stond de aanspraak op een nog te begroten vergoeding in hoger beroep niet meer ter discussie en was de ontruiming uitvoerbaar bij voorraad. In dit vonnis wordt die uitvoerbaarheid vanwege de concrete belangenafweging juist geweigerd. Andere feiten en procesposities begrenzen dus de vergelijking.

Bronpassages bij deze uitleg

Dat betekent dat deze opzegregeling niet valt onder de reikwijdte van de Richtlijn oneerlijke bedingen.

betekent dit dat deze opzegregeling niet valt onder de reikwijdte van de Richtlijn oneerlijke bedingen en dat artikel 6:233 BW niet conform deze Richtlijn kan worden uitgelegd.

Omdat geen opzegbeding is overeengekomen, kan niet worden getoetst aan artikel 6:233 BW (uitgelegd conform de Richtlijn oneerlijke bedingen) en artikel 6:193b tot en met d BW (uitgelegd conform de Richtlijn oneerlijke handelspraktijken).

Er is geen sprake van permanente bewoning.

ALO heeft de huurovereenkomsten van de huurders opgezegd, omdat zij niet een schriftelijke huurovereenkomst met de bijbehorende Recron-voorwaarden willen accepteren.

Evenals in de vonnissen van 22 januari 2025 is geoordeeld, is de kantonrechter gelet op de (woon)belangen van een groot deel van de huurders ook in de onderhavige zaak van oordeel dat de opzeggingen gepaard moeten gaan met een reëel en individueel aanbod tot (schade)vergoeding.

De kantonrechter heeft die vordering echter al toegewezen (en De Fontein heeft zich daarbij neergelegd), zodat dit geen onderwerp meer is in deze procedure in hoger beroep en de huurders bij deze vordering geen belang hebben.

Het vonnis van de kantonrechter is uitvoerbaar bij voorraad verklaard. Dat betekent dat de veroordeling tot ontruiming van de jaarplaatsen moest worden nagekomen, ook al hebben de huurders hoger beroep tegen het vonnis ingesteld.

maar Westeinderplassen heeft onvoldoende concreet onderbouwd waarom deze belangen nu zo dringend zijn dat dit vonnis direct ten uitvoer gelegd moet kunnen worden.

De ontruimingsveroordeling zal daarom niet uitvoerbaar bij voorraad worden verklaard.

Reikwijdte en beperkingen

  • Dit is een vonnis in eerste aanleg. De aangeleverde bronnen bevatten geen beslissing in een eventueel hoger beroep in deze zaak.
  • De omvang van de individuele vergoedingen is nog niet vastgesteld. Of een aanvullende vergoeding passend is, hangt af van de omstandigheden per huurder.
  • De rechtspraakvergelijking is beperkt tot twee aangeleverde campingarresten en vormt geen uitputtend jurisprudentieonderzoek.
  • De toepasselijke wetsversies zijn niet afzonderlijk onderzocht.

Uitspraken en wetsartikelen

De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.

Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.