Uitspraak uitgelegd

Ladingdiefstal: 9 maanden cel ondanks latere ontlastende verklaringen

De Rechtbank Zeeland-West-Brabant veroordeelde op 25 juli 2025 een verdachte voor het samen stelen van twee opleggers met stalen profielen, hoewel het Openbaar Ministerie vrijspraak had gevorderd. De bewijsvoering draaide om tegenstrijdige verklaringen van medeverdachten. De rechtbank gebruikte hun eerdere belastende politieverklaringen, die steun vonden in telefoongegevens, en schoof de latere ontlastende verklaringen terzijde. De verdachte kreeg negen maanden gevangenisstraf met aftrek van voorarrest en moet een deel van de gevorderde schade vergoeden.

Instantie
Rechtbank Zeeland-West-Brabant
Uitspraakdatum
2025-07-25
Publicatie bron
2025-07-25

In het kort

  • De verdachte is veroordeeld tot negen maanden gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest, voor diefstal van twee beladen opleggers in vereniging en met verbreking.
  • De rechtbank gebruikt de eerdere belastende politieverklaringen van de medeverdachten en schuift hun latere ontlastende verklaringen terzijde, mede vanwege de telefoongegevens.
  • De hoge waarde van de buit, de aansturende rol van de verdachte en recidive wegen strafverzwarend.
  • De verdachte moet hoofdelijk € 70.420,58 aan schadevergoeding betalen; het dictum bepaalt wettelijke rente vanaf 26 juli 2023.
  • Voor de opleggerschade kondigt de motivering niet-ontvankelijkheid aan; het dictum bevat daarover geen afzonderlijke beslissing.

Waarom deze zaak belangrijk is

Voor de bewijsvoering was hier de combinatie van vroege, afzonderlijke verklaringen en telecomgegevens doorslaggevend. De aansturende bijdrage vanuit een begeleidende auto telde binnen de geplande samenwerking mee voor medeplegen. Voor de schadeafwikkeling is bovendien van belang het dictum afzonderlijk te lezen: niet alles wat de rechtbank in de motivering aankondigt, staat ook in de uitgesproken beslissing.

Ook het Openbaar Ministerie vroeg vrijspraak

In de nacht van 25 op 26 april 2023 werden vanaf een bedrijventerrein twee opleggers met stalen profielen weggenomen nadat een ketting met hangslot was doorgeknipt. Zowel de officier van justitie als de verdediging wilde integrale vrijspraak. De verdediging wees onder meer op twee getuigenverklaringen die volgens haar het alibi ondersteunden dat de verdachte thuis was. De rechtbank volgde de procespartijen niet en achtte de gezamenlijke diefstal bewezen.

Bronpassages bij deze uitleg

Op het bedrijventerrein van [B.V.] , gelegen aan [adres] , is in de nacht van 25 op 26 april 2023 ingebroken. Hierbij is de ketting met hangslot die om het omheinde hek hing, doorgeknipt.

Er zijn twee opleggers (voorzien van de kentekens [kenteken 1] en [kenteken 2] ) geladen met stalen profielen gestolen.

De officier van justitie vordert integrale vrijspraak van verdachte.

De verdediging bepleit integrale vrijspraak van verdachte.

Bovendien bevat het dossier twee onafhankelijke getuigenverklaringen die het alibi van verdachte dekken, namelijk dat hij de avond van de diefstallen thuis is geweest.

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich samen met anderen op 26 april 2023 schuldig heeft gemaakt aan diefstal van twee opleggers, zoals is ten laste gelegd.

Latere ontlastende verklaringen pasten niet bij telefoongegevens

De verdachte stelde dat hij thuis was en zijn telefoon aan een medeverdachte had uitgeleend. Later verklaarden beide medeverdachten bij de rechter-commissaris eveneens dat die medeverdachte de telefoon van de verdachte bij zich had, omdat zijn eigen toestel kapot of kwijt zou zijn. De rechtbank vond die lezing onlogisch: het eigen toestel werkte, tussen beide telefoons waren veel gesprekken gevoerd en de toestellen straalden niet steeds dezelfde zendmast aan. Daarnaast zag de rechtbank aanwijzingen dat beide medeverdachten bang waren voor de verdachte en dat één van hen van hem afhankelijk was. Dat versterkte haar keuze om de latere verklaringen terzijde te schuiven.

Bronpassages bij deze uitleg

Verdachte heeft een alternatief scenario aangevoerd. Hij verklaart dat hij de avond van de diefstallen thuis was en zijn telefoon aan [medeverdachte 2] had uitgeleend.

Daarentegen verklaren [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] later bij de rechter-commissaris – net als verdachte – dat [medeverdachte 2] de telefoon van verdachte die nacht in zijn bezit had, omdat zijn eigen telefoon kapot of kwijt was.

De rechtbank constateert in dit verband dat deze verklaringen niet logisch voorkomen, nu de telefoon van [medeverdachte 2] niet kapot was, aangezien daarmee is gebeld.

Bovendien zou [medeverdachte 2] dan die nacht in het bezit zijn geweest van zowel zijn eigen telefoon als de telefoon van verdachte, maar zoals blijkt uit voorgaande zijn tussen deze twee telefoons in de avond en nacht veelvuldig telefoongesprekken gevoerd.

Zo blijkt hieruit dat de telefoons van [medeverdachte 2] en verdachte niet op ieder moment dezelfde mast aanstralen, hetgeen past bij de verklaring dat verdachte soms voor hen uit reed.

De rechtbank wordt gesterkt in haar overtuiging om de bij de rechter-commissaris afgelegde verklaringen van [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] terzijde te schuiven door de omstandigheid dat uit het dossier het beeld ontstaat dat zij beiden bang waren voor verdachte.

Bovendien blijkt uit het dossier een zekere mate van afhankelijkheid van [medeverdachte 1] van verdachte.

De rechtbank gebruikt juist de eerdere politieverklaringen

De rechtbank gebruikte de eerdere belastende politieverklaringen. Daarin beschreven de medeverdachten dat de verdachte in de grijze Mercedes reed, de omgeving verkende en beslissingen nam. Zij hadden kort na hun arrestatie afzonderlijk verklaard, zodat volgens de rechtbank geen onderlinge afstemming over de eerste verklaringen had kunnen plaatsvinden. Zij belastten bovendien zichzelf en elkaar, en hun verklaringen pasten bij de historische telefoongegevens. De rechtbank achtte deze verklaringen daarom bruikbaar voor het bewijs en verwierp het alternatieve scenario van de verdachte als ongeloofwaardig.

Bronpassages bij deze uitleg

Ook hebben zij bij de politie verklaard dat verdachte in de grijze Mercedes achter hen aan reed en soms voor hen uit reed om te controleren of de omgeving veilig was. Verdachte was de persoon die de voorverkenning deed en besliste.

Deze verklaringen zijn namelijk afzonderlijk van elkaar afgelegd, kort nadat zij waren gearresteerd. Er heeft daardoor op het moment van het afleggen van de eerste verklaring bij de politie geen overleg of afstemming kunnen plaatsvinden tussen [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] .

Bovendien hebben zowel [medeverdachte 1] als [medeverdachte 2] in deze verklaringen niet alleen belastend verklaard over verdachte, maar ook over zichzelf en elkaar.

Voorts passen deze verklaringen bij de waarnemingen ten aanzien van de historische verkeersgegevens van de telefoonnummers in gebruik bij verdachte, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] .

De rechtbank is dan ook van oordeel dat de verklaringen van [medeverdachte 2] en [medeverdachte 1] zoals afgelegd bij de politie bruikbaar zijn voor het bewijs. Het door verdachte geschetste alternatieve scenario wordt daarmee als ongeloofwaardig terzijde geschoven.

Afgestemde rollen leveren medeplegen op

De rechtbank zag een geplande, op de diefstal gerichte actie waarbij de handelingen van de betrokkenen op elkaar waren afgestemd. De verdachte had volgens de gebruikte verklaringen een rol bij de voorverkenning en besluitvorming, ook al zat hij niet in de vrachtwagen. Die rol paste volgens de rechtbank in een nauwe en bewuste samenwerking. Het bewezenverklaarde werd gekwalificeerd als diefstal door twee of meer verenigde personen met verbreking. De vrijspraak in het dictum betreft alleen wat meer of anders was ten laste gelegd, niet de kern van de diefstal.

Bronpassages bij deze uitleg

Uit het voorgaande blijkt namelijk dat er sprake was van een geplande en op de diefstal van de opleggers gerichte actie, waarbij de handelingen van verdachten op elkaar waren afgestemd.

Ook hebben zij bij de politie verklaard dat verdachte in de grijze Mercedes achter hen aan reed en soms voor hen uit reed om te controleren of de omgeving veilig was. Verdachte was de persoon die de voorverkenning deed en besliste.

De rechtbank is van oordeel dat er sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachte en de medeverdachten [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] .

diefstal door twee of meer verenigde personen, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel verbreking;

- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;

Waarom de straf uitkomt op negen maanden

De rechtbank nam voor twee ladingdiefstallen een vertrekpunt van zes maanden gevangenisstraf, aansluitend bij de LOVS-oriëntatiepunten. De hoge waarde van de gestolen goederen, de leidinggevende rol van de verdachte, de kwetsbare en afhankelijke positie van een medeverdachte en recidive leidden tot een hogere straf. De rechtbank hield artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht in het voordeel van de verdachte in aanmerking. Uiteindelijk legde zij negen maanden gevangenisstraf op, met aftrek van het voorarrest.

Bronpassages bij deze uitleg

heeft de rechtbank aansluiting gezocht bij de oriëntatiepunten van het Landelijk Overleg Vakinhoud Strafrecht (LOVS) ter zake van ladingdiefstal, waaruit blijkt dat als uitgangspunt een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van drie maanden is vastgesteld.

Nu het in deze zaak gaat om twee diefstallen, zou dit neerkomen op een gevangenisstraf van 6 maanden. De rechtbank ziet echter in de combinatie van alle voornoemde strafverzwarende omstandigheden aanleiding om een hogere straf op te leggen.

Omdat de waarde van de gestolen goederen hoog is zal de rechtbank dat in strafverzwarende zin meewegen.

dat verdachte de leiding had en een aansturende rol had richting de medeverdachten. Bovendien verkeerde met name [medeverdachte 1] in een kwetsbare en afhankelijke positie ten opzichte van verdachte, doordat verdachte beschikte over alle (inlog)gegevens van [medeverdachte 1] .

Hieruit blijkt dat hij in het verleden meermalen is veroordeeld voor diefstal door middel van verbreking, in vereniging gepleegd. Er is dan ook sprake van recidive. In het voordeel van verdachte zal rekening worden gehouden met artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht.

- veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 9 maanden;

- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf;

Beperkte inkoopvolmacht stond deze schadeclaim niet in de weg

De benadeelde vennootschap vorderde € 90.420,58: € 20.000 voor de opleggers en € 70.420,58 voor de stalen profielen. De verdediging betwistte de bevoegdheid van de indiener. Volgens haar was diens volmacht beperkt tot inkoopcontracten van maximaal € 50.000. De rechtbank verwierp dit bezwaar in deze zaak: het indienen van de schadeclaim was geen inkoopcontract en de beperkte volmacht stond volgens haar aan het verzoek namens de vennootschap niet in de weg.

Bronpassages bij deze uitleg

De benadeelde partij [B.V.] vordert een schadevergoeding van € 90.420,58 aan materiële schade, bestaande uit twee posten, te weten de kosten van twee kogelopleggers

(€ 20.000) en de stalen profielen (€ 70.420,58).

Volgens de verdediging is de vordering namelijk ingediend door dhr. [persoon] , maar hij is hiertoe niet bevoegd volgens het uittreksel van de Kamer van Koophandel. Zijn volmacht zou beperkt zijn tot het afsluiten van inkoopcontracten tot € 50.000.

De rechtbank is van oordeel dat het indienen van de vordering tot schadevergoeding niet ziet op het afsluiten van inkoopcontracten en dus op het binden van de vennootschap als zodanig.

Naar het oordeel van de rechtbank staat zijn beperkte volmacht zoals opgenomen in het uittreksel hieraan niet in de weg. [persoon] is dan ook bevoegd om het verzoek tot schadevergoeding in te dienen.

€ 70.420,58 toegewezen, met een verschil in rentedatum

De schadepost voor de stalen profielen was volgens de rechtbank met stukken voldoende onderbouwd en het bedrag redelijk. Het dictum veroordeelt de verdachte tot betaling van € 70.420,58. Hij is daarvoor met de mededader hoofdelijk aansprakelijk: voor zover de mededader betaalt, hoeft de verdachte dat deel niet opnieuw te betalen. De rentedatum verschilt binnen het vonnis. De motivering noemt 26 april 2023, maar het dictum kent wettelijke rente toe vanaf 26 juli 2023. Ook is de verdachte veroordeeld in de kosten van de benadeelde partij en de tenuitvoerlegging, tot dan begroot op nihil.

Bronpassages bij deze uitleg

De rechtbank is ten aanzien van de kostenpost die ziet op de stalen profielen van oordeel dat dit voldoende is onderbouwd door middel van stukken. Dit bedrag komt de rechtbank ook redelijk voor.

- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [B.V.] van € 70.420,58, aan materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 26 juli 2023 tot aan de dag der voldoening.

- bepaalt dat verdachte met de mededader hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag.

Dit betekent dat verdachte niet meer hoeft te betalen voor zover het bedrag door de mededader is betaald, en andersom.

Het gevorderde bedrag ter hoogte van € 70.420,58 wordt dan ook volledig toegewezen en vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 26 april 2023.

- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;

Opleggerschade en maatregel: niet alles staat in het dictum

Voor de opleggers ontbraken gegevens over de staat, leeftijd en afschrijving. Nader debat en bewijs zouden volgens de rechtbank het strafgeding onevenredig belasten. Daarom kondigt de motivering voor de opleggerschade niet-ontvankelijkheid aan, met de mogelijkheid om naar de burgerlijke rechter te gaan. Dit is geen inhoudelijke afwijzing van die schadepost. Een afzonderlijke niet-ontvankelijkverklaring staat echter niet in het dictum. Dat geldt ook voor de schadevergoedingsmaatregel die de motivering noemt: het dictum bevat wel de betalingsveroordeling aan de benadeelde partij, maar geen afzonderlijke oplegging van zo’n maatregel.

Bronpassages bij deze uitleg

dat er geen informatie bekend is over de staat waarin de opleggers verkeerden op het moment van de diefstal en over de afschrijving. Ook is niets bekend over de leeftijd van de opleggers, nu het tweedehands opleggers betroffen.

Het voeren van een verdere discussie en eventuele bewijsvoering hierover is daarom nodig, maar dit levert naar het oordeel van de rechtbank een onevenredige belasting van het strafgeding op.

Om die reden zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk worden verklaard in de vordering. De vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.

Daarom zal de rechtbank de vordering en de schadevergoedingsmaatregel hoofdelijk toewijzen.

- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [B.V.] van € 70.420,58, aan materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 26 juli 2023 tot aan de dag der voldoening.

- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;

- bepaalt dat verdachte met de mededader hoofdelijk aansprakelijk is voor het gehele bedrag.

Telefoons terug, vals rijbewijs onttrokken aan het verkeer

De rechtbank gelastte teruggave van de in beslag genomen telefoons, omdat die niet vatbaar waren voor verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer. Het valse Hongaarse rijbewijs werd wel aan het verkeer onttrokken. Volgens de rechtbank behoorde het aan de verdachte toe en was ongecontroleerd bezit ervan in strijd met de wet en het algemeen belang.

Bronpassages bij deze uitleg

- gelast de teruggave aan verdachte van de inbeslaggenomen voorwerpen, te weten:

De rechtbank zal de teruggave gelasten van de hierna in de beslissing genoemde in beslag genomen telefoons aan verdachte, aangezien deze telefoons niet vatbaar zijn voor verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer en onder verdachte in beslag zijn genomen.

- verklaart onttrokken aan het verkeer het inbeslaggenomen voorwerp, te weten:

* 1 STK Rijbewijs (Omschrijving: PL2000-2023103064-2641168 vals Hongaars rijbewijs);

Het voorwerp behoort aan verdachte toe en is van zodanige aard dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet en het algemeen belang.

Verhouding tot eerdere rechtspraak

Er zijn geen volledige vergelijkingsuitspraken aangeleverd. Daarom is niet beoordeeld hoe dit vonnis zich verhoudt tot eerdere rechtspraak.

Reikwijdte en beperkingen

  • Er zijn geen andere volledige uitspraken aangeleverd, zodat deze bespreking geen vergelijking met eerdere rechtspraak biedt.
  • De toepasselijke versies van de aangehaalde wetsartikelen zijn niet afzonderlijk gecontroleerd.
  • De motivering en het dictum verschillen bij de rentedatum en sluiten niet volledig op elkaar aan bij de opleggerschade en de schadevergoedingsmaatregel.

Uitspraken en wetsartikelen

De gekoppelde wetsbron heeft geen gecontroleerde tijdsversie voor deze zaak. Raadpleeg voor toepassing de relevante historische tekst en eventuele overgangsregels.

Deze bespreking is met AI voorbereid. De rechterlijke brontekst en de redactionele uitleg zijn afzonderlijke teksten.