Uitspraak · Materieel strafrecht
Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 19 november 2026 – Jeugdstrafrecht: Vrijspraak medeplegen zware mishandeling
ECLI:NL:RBZWB:2026:11274Zaaknummer 02.017493.26
- Instantie
- Rechtbank Zeeland-West-Brabant
- Datum uitspraak
- 19 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- 02.017493.26
- Rechtsgebied
- Strafrecht, Materieel strafrecht
- Procedure
- Op tegenspraak
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 36f Sr
- Zittingsplaats
- Middelburg
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Jeugdstrafrecht. Vrijspraak medeplegen zware mishandeling. Bewezenverklaring medeplegen mishandeling. Deels voorwaardelijke werkstraf met een proeftijd van 2 jaar. Vordering benadeelde partij deels toegewezen.
De rechtbank:
Vrijspraak
- spreekt verdachte vrij van het primair ten laste gelegde feit;
Bewezenverklaring
- verklaart het subsidiair tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;
- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
Strafbaarheid
- verklaart dat het bewezenverklaarde het volgende strafbare feit oplevert:
Subsidiair: Medeplegen van mishandeling
- verklaart verdachte strafbaar;
Strafoplegging
- veroordeelt verdachte tot een taakstraf in de vorm van een werkstraf van 80 (tachtig) uren, subsidiair 40 (veertig) dagen vervangende jeugddetentie, waarvan 20 (twintig) uren, subsidiair 10 (tien) dagen vervangende jeugddetentie, voorwaardelijk met een proeftijd van 2 (twee) jaar;
- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde werkstraf naar rato van 2 uur per dag;
- bepaalt dat het voorwaardelijke deel van deze werkstraf niet ten uitvoer wordt gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten, omdat verdachte voor het einde van de proeftijd na te melden voorwaarden niet heeft nageleefd;
- stelt als algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
- stelt als bijzondere voorwaarden dat verdachte:
* meewerkt aan hulpverlening, vanuit [zorgorganistie] en/of een andere door de jeugdreclassering noodzakelijk geachte hulpverlening gericht op vriendenkeuze, schoolgang en vrijetijdsinrichting;
* toewerkt naar een zinvolle dagbesteding en deze behoudt, in de vorm van school, dagbesteding, stage en/of werk;
* een zinvolle vrijetijdsbesteding heeft en behoudt;
* inzicht geeft in zijn sociale contacten en indien nodig meewerkt aan psycho-educatie ten aanzien van prosociale en antisociale vriendschappen;
* meewerkt aan psycho-educatie over alcohol- en drugsgebruik;
* op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met [medeverdachte] , geboren [geboortedag 2] 2003, indien en voor zolang de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht;
- bepaalt dat van rechtswege gelden de bijzondere voorwaarden:
* dat verdachte ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit, medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage zal aanbieden;
* dat verdachte medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, de medewerking van huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zo lang als de reclassering dit noodzakelijk acht, daaronder begrepen;
- geeft hierbij opdracht aan de gecertificeerde instelling Jeugdreclassering West Zeeland te Middelburg tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde bijzondere voorwaarden en verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;
Benadeelde partij
- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [aangever] van € 700,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 14 december 2025 tot aan de dag der voldoening;
- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;
- wijst het overige gedeelte van de vordering af;
Schadevergoedingsmaatregel
- legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [aangever], € 700,- te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 14 december 2025 tot aan de dag der voldoening;
- bepaalt dat bij niet betaling 0 dagen gijzeling kan worden toegepast;
- bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd;
Voorlopige hechtenis
- heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op.
Dit vonnis is gewezen door mr. L.E. Verschoor-Bergsma, voorzitter tevens kinderrechter, mr. D.H. Hamburger en mr. S.E. Poutsma, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A.G. Vork, griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 19 november 2026.
Mr. Hamburger, mr. Poutsma en de griffier zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
Rechtbank ZEELAND-WEST-BRABANT
Jeugdstrafrecht
Zittingsplaats: Middelburg
Parketnummer: 02.017493.26
Vonnis van de meervoudige kamer van 19 november 2026
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] (Zuid-Afrika) op [geboortedag 1] 2009,
ingeschreven in de basisregistratie personen op het adres
[adres] ,
raadsman mr. H. Mink, advocaat te Oost-Souburg.
1 Onderzoek op de terechtzitting
De zaak is inhoudelijk behandeld achter gesloten deuren op de zitting van 05 november 2026, waarbij de officier van justitie mr. M. Nieuwenhuis en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.
2 De tenlastelegging
De tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte op
14 december 2025 samen met een ander [aangever] met gebalde vuisten en met een glazen bierfles in zijn gezicht en/of tegen zijn hoofd heeft geslagen als gevolg waarvan [aangever] letsel heeft opgelopen. Dit is primair ten laste gelegd als medeplegen van zware mishandeling, subsidiair als medeplegen van mishandeling met zwaar lichamelijk letsel als gevolg en meer subsidiair als openlijke geweldpleging.
3 De voorvragen
De dagvaarding is geldig.
De rechtbank is bevoegd.
De officier van justitie is ontvankelijk in de vervolging.
Er is geen reden voor schorsing van de vervolging.
4 De beoordeling van het bewijs
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie vordert vrijspraak van het primair ten laste gelegde feit. Het subsidiair ten laste gelegde medeplegen van mishandeling met zwaar lichamelijk letsel als gevolg acht hij wel wettig en overtuigend bewezen. In het geval de rechtbank van oordeel is dat geen sprake is van zwaar lichamelijk letsel, verzoekt de officier van justitie om de strafverzwarende omstandigheid te weten “terwijl het feit zwaar lichamelijk letsel, te weten een snijwond en/of een blijvend litteken/ontsiering, ten gevolge heeft gehad” uit de tenlastelegging weg te strepen.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging is van mening dat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring van de primair en subsidiair ten laste gelegde feiten kan komen, nu er geen sprake is van zwaar lichamelijk letsel. De verdediging meent dat de meer subsidiair ten laste gelegde openlijke geweldpleging wel wettig en overtuigend kan worden bewezen.
Het oordeel van de rechtbank
De bewijsmiddelen
De bewijsmiddelen zijn in bijlage II aan dit vonnis gehecht.
De bijzondere overwegingen met betrekking tot het bewijs
Op basis van het dossier leidt de rechtbank af dat er op 14 december 2025 in Goes een geweldsincident heeft plaatsgevonden, waarbij verdachte en [medeverdachte] (hierna: medeverdachte) betrokken zijn geweest en waarbij [aangever] letsel heeft opgelopen.
Uit de bewijsmiddelen volgt dat aangever samen met [getuige] langs [discotheek] liep, waarbij zij tijdens het voorbijlopen door verdachten werden aangesproken. Aangever en [getuige] zijn doorgelopen, waarna verdachten in versnelde pas achter hen zijn aangelopen. Uit (de beschrijving van) de beelden volgt dat medeverdachte met zijn linkerhand naar voren wees en zei “deze”, terwijl hij samen met verdachte achter aangever liep. De rechtbank stelt op grond van de verklaringen van aangever en [getuige] , de beelden die staan beschreven in het dossier en de eigen waarneming van de bewegende beelden op zitting vast dat medeverdachte op dat moment een glas/(bier)fles in zijn rechterhand vasthad. Uit het dossier volgt dat aangever en [getuige] vervolgens achteromkeken en er voor een zeer kort moment woorden tussen de jongens werden gewisseld. Aangever is vervolgens doorgelopen, waarna hij vanaf achteren meerdere keren door verdachten met gebalde vuisten op zijn gezicht en tegen zijn (achter)hoofd is geslagen en/of gestompt en medeverdachte met een glas/(bier)fles op zijn hoofd heeft geslagen.
Dat verdachte aangever heeft geslagen, heeft hij ook bekend. Dat medeverdachte degene is geweest die met een glas/(bier)fles op het hoofd van aangever heeft geslagen, vindt steun in de getuigenverklaring van [getuige] die medeverdachte (later op die avond) herkent als degene die met het glas/de (bier)fles op het hoofd van aangever heeft geslagen en in de omstandigheid dat de politie kort na het incident medeverdachte met behoorlijke verwondingen en bloed aan zijn hand en vingers heeft aangetroffen, waarover medeverdachte tegen de politie heeft gezegd dat hij door een jongen met glas in zijn hand was gestoken. Voor zover verdachte heeft verklaard dat medeverdachte als eerst werd aangevallen en hij medeverdachte enkel te hulp is geschoten, stelt de rechtbank vast dat deze lezing van de gebeurtenissen geen steun in andere bewijsmiddelen vindt.
Als gevolg van dit geweldsincident heeft aangever letsel opgelopen, te weten meerdere (glas)verwondingen op zijn hoofd en in zijn gezicht en een diepe snijwond ter hoogte van de rechterwenkbrauw welke moest worden gehecht en met spier- en/of zenuwletsel tot gevolg.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte(n) aangever letsel hebben toegebracht door hem (met gebalde vuisten) in zijn gezicht en tegen zijn hoofd te slaan en/of te stompen en hem met een glas/(bier)fles op zijn hoofd te slaan.
De vraag die de rechtbank moet beantwoorden is hoe het handelen van verdachte(n) kan worden gekwalificeerd. Aan verdachte is primair het medeplegen van zware mishandeling ten laste gelegd. Gelet hierop zal de rechtbank eerst ingaan op de vraag of er sprake is van zwaar lichamelijk letsel.
Zwaar lichamelijk letsel
De rechtbank is van oordeel dat het aan aangever toegebrachte letsel, zoals hierboven genoemd, als zwaar lichamelijk letsel kan worden aangemerkt. Op basis van de medische informatie in het dossier en de bijgevoegde foto’s van kort na het incident, waarop ook de diepe snijwond ter hoogte van de rechterwenkbrauw te zien is, acht de rechtbank het aannemelijk dat het niet anders kan dan dat aangever een blijvend litteken in zijn gezicht ter hoogte van zijn rechterwenkbrauw aan de geweldshandelingen heeft overgehouden. Uit de medische informatie van de plastisch chirurg - 10 dagen na het incident - volgt verder dat bij aangever sprake is van spier- en/of zenuwletsel, in de vorm van gevoelloosheid van een deel van het voorhoofd en verminderde beweeglijkheid van de rechterwenkbrauw. Zoals uit de toelichting bij de vordering tot schadevergoeding volgt, is hier bij aangever - ruim 10 maanden na het incident - nog steeds sprake van en heeft hij op zeer korte termijn een afspraak bij de plastisch chirurg om te kijken of het spier- en/of zenuwletsel blijvend van aard is.
Gelet op de aard van het letsel, de noodzaak van het medisch ingrijpen, de omstandigheid dat na ruim 10 maanden nog geen medische eindtoestand is bereikt en het spier- en/of zenuwletsel mogelijk blijvend van aard is en er geen uitzicht op (volledig) herstel van voornoemd litteken is, oordeelt de rechtbank dat er sprake is van zwaar lichamelijk letsel in de vorm van een blijvend litteken in het gezicht met spier- en/of zenuwletsel.
Ontstaan van het zwaar lichamelijk letsel door glas/(bier)fles en niet door slaan
De rechtbank acht op basis van de hiervoor geschetste toedracht niet aannemelijk dat het zwaar lichamelijk letsel is ontstaan anders dan door het slaan met het glas/(bier)fles op het hoofd van aangever. Zulks vindt steun in de verklaringen van aangever en [getuige] en past ook bij de aard van het letsel. Uit het dossier volgt immers dat (ook) in deze snijwond glasscherven zaten, welke moesten worden verwijderd en waarna de snijwond moest worden gehecht.
Medeplegen en (voorwaardelijk) opzet op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel
De rechtbank ziet zich vervolgens voor de vraag gesteld of verdachte en medeverdachte het slaan met een glas/(bier)fles op het hoofd van aangever in vereniging hebben gepleegd. Dat is het geval als de samenwerking nauw en bewust was - als in de kern sprake is van een gezamenlijke uitvoering - en als de bijdrage van beide verdachten van voldoende gewicht is.
De rechtbank acht ten aanzien van verdachte het primair ten laste gelegde medeplegen van zware mishandeling niet bewezen. Op grond van de bewijsmiddelen en de hiervoor vastgestelde feiten en omstandigheden is de rechtbank wel van oordeel dat verdachte en medeverdachte samen de confrontatie met aangever hebben opgezocht met de intentie om hem te mishandelen. Verdachten zijn samen met versnelde pas achter aangever aangelopen, waarbij medeverdachte naar voren heeft gewezen en heeft gezegd “deze”. Daarna hebben beide verdachten vrijwel direct met gebalde vuisten aangever in zijn gezicht en tegen zijn (achter)hoofd geslagen en/of gestompt. Dit maakt dat de voor medeplegen vereiste voldoende nauwe en bewuste samenwerking, die hier bestond uit een gezamenlijke uitvoering, tussen verdachten naar het oordeel van de rechtbank is vast komen te staan voor zover dit ziet op het met gebalde vuisten slaan en/of stompen in het gezicht en tegen het hoofd van aangever.
Het zwaar lichamelijk letsel is echter, zoals hierboven vastgesteld, ontstaan door het slaan met een glas/(bier)fles. Voor wat betreft het slaan met een glas/(bier)fles op het hoofd van aangever heeft de rechtbank hiervoor vastgesteld dat medeverdachte degene is geweest die deze geweldshandeling heeft gepleegd. De rechtbank is van oordeel dat medeverdachte door te slaan met een glas/(bier)fles op het hoofd van aangever in ieder geval voorwaardelijk opzet op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel had. Door zo te handelen heeft medeverdachte bewust de aanmerkelijke kans aanvaard dat hij zwaar lichamelijk letsel aan aangever zou toebrengen. Ten aanzien van verdachte is de rechtbank echter van oordeel dat niet kan worden vastgesteld dat hij ook (voorwaardelijk) opzet op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel aan aangever had, zodat zijn medeplegen niet (ook) was gericht op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Uit het dossier volgt niet dat verdachte wist of kon weten dat medeverdachte aangever met een glas/(bier)fles op zijn hoofd zou slaan. Dit maakt dat de rechtbank van oordeel is dat voor wat betreft het slaan met een glas/(bier)fles op het hoofd van aangever geen sprake is van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachten.
Conclusie
Nu verdachte geen opzet, al dan niet in voorwaardelijke zin, op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel aan aangever had en er geen sprake van medeplegen door verdachte bij het slaan met het glas/(bier)fles op het hoofd van aangever is, zal de rechtbank verdachte volledig van de primair ten laste gelegde (medeplegen van) zware mishandeling vrijspreken.
Het medeplegen tussen verdachten is wel bewezen voor zover het ziet op het slaan en/of stompen met gebalde vuisten in het gezicht en tegen het hoofd van aangever. Gelet hierop acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de subsidiair ten laste gelegde medeplegen van mishandeling, met uitzondering van de strafverzwarende omstandigheid.
De bewezenverklaring
De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat verdachte
Subsidiair op 14 december 2025 te Goes, tezamen en in vereniging met een ander, [aangever] heeft mishandeld door meerdere malen (met gebalde vuist) in het gezicht, althans tegen het hoofd te stompen en/of te slaan.
Voor zover er in de tenlastelegging kennelijke taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn die fouten in de bewezenverklaring verbeterd. Verdachte is daardoor niet in zijn verdediging geschaad.
De rechtbank acht niet bewezen hetgeen meer of anders is ten laste gelegd. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.
5 De strafbaarheid
Er zijn geen feiten of omstandigheden aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten. Dit levert de in de beslissing genoemde strafbare feiten op.
Verdachte is strafbaar, omdat niet is gebleken van een omstandigheid die zijn strafbaarheid uitsluit.
6 De strafoplegging
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie vordert aan verdachte op te leggen een werkstraf van 160 uren, met aftrek van voorarrest, waarvan 80 uren voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren en de bijzondere voorwaarden zoals door de Raad voor de Kinderbescherming (hierna: Raad) in haar rapport is geadviseerd en ter zitting is aangevuld voor wat betreft het contactverbod met de medeverdachte. Een contactverbod met aangever acht de officier van justitie niet noodzakelijk. Bij zijn strafeis heeft de officier van justitie rekening gehouden met de aard en ernst van het feit en de persoonlijke omstandigheden van verdachte.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging verzoekt de rechtbank bij de strafoplegging rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van verdachte, het (geringere) aandeel van verdachte bij het incident ten opzichte van medeverdachte, het advies van de Raad en het verloop van de schorsingsperiode. Verder is verdachte bereid om mee te werken aan de bijzondere voorwaarden zoals door de Raad in haar rapport is geadviseerd en ter zitting is aangevuld.
Het oordeel van de rechtbank
De aard en ernst van het feit
Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van mishandeling. Verdachten hebben bewust de confrontatie met aangever opgezocht en hem met gebalde vuisten in zijn gezicht en tegen zijn hoofd geslagen en/of gestompt. Door zo te handelen hebben verdachten een ernstige inbreuk gemaakt op de lichamelijke integriteit van aangever. Aangever liep daarbij door toedoen van de medeverdachte meerdere (glas)verwondingen op. Nog los van de ernstige inbreuk op de lichamelijke integriteit van aangever en de pijn die hij heeft ondervonden, is het plotseling escalerende geweldsincident voor aangever een zeer angstige gebeurtenis geweest die voor gevoelens van onveiligheid heeft gezorgd. Uit het niets werd hij geslagen en in alle opzichten is er sprake geweest van zinloos geweld, wat de rechtbank verdachte zwaar aanrekent. De rechtbank acht het zeer zorgelijk dat verdachten zo lichtvaardig zijn overgegaan tot het plegen van de geweldshandelingen en daarbij willekeurig hun slachtoffer lijken te hebben uitgekozen, maar ook dat verdachte voor zijn handelen geen verantwoordelijkheid neemt. Zelfs als het al zo is dat verdachte het feit en zijn aandeel daarin door de hoeveelheid alcohol niet meer (goed) kan herinneren, maakt dat het niet minder ernstig. Uit de slachtofferverklaring van aangever komt duidelijk naar voren wat deze vorm van zinloos geweld met hem heeft gedaan en nog altijd doet. Het geweld van verdachten heeft bovendien niet alleen impact gehad op aangever, maar ook op degenen die hiervan getuige waren. Dit soort incidenten veroorzaken in de maatschappij gevoelens van angst en onveiligheid.
De persoon van verdachte
De rechtbank heeft ook kennisgenomen van het strafblad van verdachte gedateerd 26 oktober 2026. Daaruit volgt dat verdachte een first offender is. Hij is niet eerder voor en evenmin na het ten laste gelegde feit voor strafbare feiten veroordeeld.
Ook slaat de rechtbank acht op het rapport van de Raad voor de Kinderbescherming van 20 oktober 2026 dat over verdachte is opgemaakt en de toelichting en het advies van de vertegenwoordigster van de Raad tijdens de zitting. De Raad handhaaft het advies zoals weergegeven in haar rapport. Daaruit volgt dat verdachte spijt heeft van zijn handelen en dat hij het voorarrest en de schorsingsperiode als zwaar heeft ervaren. Recent is verdachte gestart met het traject bij [zorgorganistie] , waarbij ook aandacht zal worden besteed aan gevoelens van onrecht en hoe verdachte daarmee om kan gaan. Uit het rapport volgt verder dat de schoolgang van verdachte door het ontbreken van een werk-/stageplek is gestagneerd en dat er onvoldoende zicht is op het netwerk en de sociale contacten van verdachte. Het algemeen recidiverisico wordt als midden geschat. Dit maakt dat de Raad meent dat de inzet van de jeugdreclassering nodig blijft. De Raad adviseert daarom om aan verdachte een deels voorwaardelijke werkstraf op te leggen onder de bijzondere voorwaarden zoals de Raad in haar rapport heeft geformuleerd, met als aanvulling een contactverbod met medeverdachte.
De bij verdachte betrokken jeugdreclasseerder heeft toegelicht dat verdachte zich gedurende zijn schorsingsperiode goed aan de afspraken heeft gehouden en dat zijn moeder een stabiele factor voor hem is. Na het incident heeft verdachte geen contact meer met de medeverdachte gehad, maar gelet op zijn beïnvloedbaarheid en hun gemeenschappelijke vrienden en familie acht de jeugdreclasseerder een contactverbod met medeverdachte passend. Een contactverbod met aangever is niet nodig, nu hij een willekeurig slachtoffer is.
Oplegging van de straf
Bij de strafoplegging neemt de rechtbank de hiervoor genoemde adviezen en omstandigheden in aanmerking. Ook let de rechtbank op de straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd en de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting van het LOVS voor minderjarigen. Verder houdt de rechtbank rekening met de jonge leeftijd van verdachte en het positieve verloop van zijn schorsingsperiode. Verdachte heeft laten zien dat hij meewerkt aan de opgelegde begeleiding en het jeugdreclasseringstoezicht en dat hij hierbij is gebaat. Hij heeft een klik met zijn begeleider vanuit [zorgorganistie] en zal op zeer korte termijn weer naar school gaan. Mede gelet op de adviezen van de deskundigen vindt de rechtbank het belangrijk dat verdachte door middel van bijzondere voorwaarden verder wordt begeleid door onder andere de jeugdreclassering. Om hem te helpen om de positieve ontwikkelingen voort te zetten en om te voorkomen dat verdachte zich (opnieuw) met het plegen van strafbare feiten zal bezig houden, zal de rechtbank aan verdachte een deels voorwaardelijke werkstraf opleggen met daaraan gekoppeld de door de Raad geadviseerde bijzondere voorwaarden, te weten dat het meewerken aan hulpverlening, het hebben en houden van een zinvolle dagbesteding en vrijetijdsbesteding, het geven van inzicht in zijn sociale contacten en indien nodig meewerken aan psycho-educatie ten aanzien van prosociale en antisociale vriendschappen en het meewerken aan psycho-educatie over alcohol- en drugsgebruik. Daarnaast ziet de rechtbank aanleiding om aan de geadviseerde bijzondere voorwaarden een contactverbod met medeverdachte toe te voegen. De rechtbank ziet geen aanleiding om een contactverbod met aangever op te leggen, nu aangever een willekeurig slachtoffer voor verdachte was en verdachte ter zitting heeft aangegeven hem niet te (her)kennen. Bij de hoogte van de strafoplegging neemt de rechtbank verder in overweging dat de officier van justitie bij zijn strafeis is uitgegaan van een bewezenverklaring van het subsidiair ten laste gelegde feit. Omdat de rechtbank niet tot een bewezenverklaring van de strafverzwarende omstandigheid is gekomen, legt zij een lagere werkstraf op dan is gevorderd.
Alles overwegend is de rechtbank van oordeel dat oplegging van 80 uren werkstraf, met aftrek van het voorarrest, waarvan 20 uren voorwaardelijk met daaraan gekoppeld de door de Raad geadviseerde bijzondere voorwaarden en het contactverbod met de medeverdachte, met een proeftijd van 2 jaren, passend en geboden is.
Voorlopige hechtenis
Gelet op het voorgaande zal de rechtbank het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis opheffen.
7 De vordering van de benadeelde partij
Benadeelde partij [aangever]
De benadeelde partij [aangever] heeft, door tussenkomst van mr. H.C. Struijk, advocaat te Goes, een vordering tot schadevergoeding ingediend van € 5.857,-. Dit bedrag bestaat uit € 1.657,- aan materiële schade en € 4.200,- aan immateriële schade. Daarnaast wordt de wettelijke rente gevorderd en wordt verzocht de schadevergoedingsmaatregel op te leggen. Ook wordt verzocht om uit te gaan van hoofdelijke aansprakelijkheid.
Het standpunt van de officier van justitie
Ten aanzien van de materiële schade acht de officier van justitie de benadeelde partij niet-ontvankelijk, nu deze schade (met name) een gevolg is van het handelen van de medeverdachte. Om diezelfde reden acht hij de immateriële schade voor een bedrag van
€ 700,- toewijsbaar. Het overige deel van immateriële schade is volgens de officier van justitie aan de medeverdachte toe te rekenen en daarom verzoekt hij in deze zaak de benadeelde partij voor het overige deel niet-ontvankelijk te verklaren. Vanwege de splitsing van de schadebedragen vordert de officier van justitie niet om de toe te wijzen schadevergoeding hoofdelijk op te leggen. Wel vordert hij om het schadebedrag te vermeerderen met de wettelijke rente en de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.
Het standpunt van de verdediging
De verdediging kan zich vinden in het standpunt van de officier van justitie.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank heeft overwogen dat bewezen kan worden verklaard dat verdachte het subsidiair ten laste gelegde feit heeft gepleegd. Dit betekent dat verdachte onrechtmatig tegenover [aangever] heeft gehandeld en zijn schade moet vergoeden.
Nu verdachte enkel is veroordeeld voor het medeplegen van mishandeling en is vrijgesproken van de strafverzwarende omstandigheid, te weten “terwijl het feit zwaar lichamelijk letsel, te weten een snijwond en/of een blijvend litteken/ontsiering, ten gevolge heeft gehad”, ziet de rechtbank onvoldoende causaliteit tussen de gevorderde materiële schade en het grootste gedeelte van de gevorderde immateriële schade. De rechtbank acht de door het slachtoffer geleden immateriële schade in deze zaak toewijsbaar voor een bedrag van € 700,-, gelet op het handelen van verdachte en zijn aandeel bij het incident, de onderbouwing van de vordering en de hoogte van de schadevergoedingen die in min of meer vergelijkbare gevallen zijn toegekend. De rechtbank is van oordeel dat deze schade in een voldoende rechtstreeks verband met het bewezenverklaarde handelen staat. De rechtbank zal de materiële schade en het overige deel van de immateriële schade afwijzen, omdat de rechtbank die schadebedragen in de zaak van de medeverdachte heeft toegewezen.
Geen hoofdelijkheid
Nu de rechtbank voor verdachten tot twee verschillende bewezenverklaringen is gekomen en daarbij, gelet op ieders rol en aandeel bij het incident, twee verschillende schadebedragen passend acht, zal de rechtbank de toe te wijzen schadevergoeding niet hoofdelijk opleggen.
Wettelijke rente
De gevorderde wettelijke rente zal worden toegewezen vanaf de datum waarop het feit werd gepleegd, te weten 14 december 2025.
Schadevergoedingsmaatregel
De rechtbank zal ook de schadevergoedingsmaatregel opleggen tot betaling van het toegekende schadebedrag. Dit betekent dat het CJIB de inning zal verzorgen. De rechtbank zal geen vervangende gijzeling verbinden aan de schadevergoedingsmaatregel (aantal dagen: 0). De rechtbank houdt daarbij rekening met de landelijke afspraken die hieromtrent zijn gemaakt ten aanzien van jeugdzaken en ziet geen aanleiding om daarvan af te wijken.
Kostenveroordeling
Ook zal de rechtbank verdachte veroordelen in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt, nu er geen proceskosten zijn gevorderd tot op heden begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.
8 De wettelijke voorschriften
De beslissing berust op de artikelen 36f, 47, 77a, 77g, 77m, 77n, 77x, 77y, 77z, 77aa en 300 van het Wetboek van Strafrecht zoals deze artikelen luidden ten tijde van het bewezenverklaarde.
9 Beslissing
De rechtbank:
Vrijspraak
- spreekt verdachte vrij van het primair ten laste gelegde feit;
Bewezenverklaring
- verklaart het subsidiair tenlastegelegde bewezen, zodanig als hierboven onder 4.4 is omschreven;
- spreekt verdachte vrij van wat meer of anders is ten laste gelegd;
Strafbaarheid
- verklaart dat het bewezenverklaarde het volgende strafbare feit oplevert:
Subsidiair: Medeplegen van mishandeling
- verklaart verdachte strafbaar;
Strafoplegging
- veroordeelt verdachte tot een taakstraf in de vorm van een werkstraf van 80 (tachtig) uren, subsidiair 40 (veertig) dagen vervangende jeugddetentie, waarvan 20 (twintig) uren, subsidiair 10 (tien) dagen vervangende jeugddetentie, voorwaardelijk met een proeftijd van 2 (twee) jaar;
- bepaalt dat de tijd die verdachte voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis in voorarrest heeft doorgebracht in mindering wordt gebracht bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde werkstraf naar rato van 2 uur per dag;
- bepaalt dat het voorwaardelijke deel van deze werkstraf niet ten uitvoer wordt gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten, omdat verdachte voor het einde van de proeftijd na te melden voorwaarden niet heeft nageleefd;
- stelt als algemene voorwaarde dat verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
- stelt als bijzondere voorwaarden dat verdachte:
* meewerkt aan hulpverlening, vanuit [zorgorganistie] en/of een andere door de jeugdreclassering noodzakelijk geachte hulpverlening gericht op vriendenkeuze, schoolgang en vrijetijdsinrichting;
* toewerkt naar een zinvolle dagbesteding en deze behoudt, in de vorm van school, dagbesteding, stage en/of werk;
* een zinvolle vrijetijdsbesteding heeft en behoudt;
* inzicht geeft in zijn sociale contacten en indien nodig meewerkt aan psycho-educatie ten aanzien van prosociale en antisociale vriendschappen;
* meewerkt aan psycho-educatie over alcohol- en drugsgebruik;
* op geen enkele wijze - direct of indirect - contact zal opnemen, zoeken of hebben met [medeverdachte] , geboren [geboortedag 2] 2003, indien en voor zolang de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht;
- bepaalt dat van rechtswege gelden de bijzondere voorwaarden:
* dat verdachte ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit, medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage zal aanbieden;
* dat verdachte medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, de medewerking van huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zo lang als de reclassering dit noodzakelijk acht, daaronder begrepen;
- geeft hierbij opdracht aan de gecertificeerde instelling Jeugdreclassering West Zeeland te Middelburg tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde bijzondere voorwaarden en verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden;
Benadeelde partij
- veroordeelt verdachte tot betaling aan de benadeelde partij [aangever] van € 700,- aan immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 14 december 2025 tot aan de dag der voldoening;
- veroordeelt verdachte in de kosten van de benadeelde partij tot nu toe gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken, tot nu toe begroot op nihil;
- wijst het overige gedeelte van de vordering af;
Schadevergoedingsmaatregel
- legt aan verdachte de verplichting op aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer [aangever], € 700,- te betalen, vermeerderd met de wettelijke rente, vanaf 14 december 2025 tot aan de dag der voldoening;
- bepaalt dat bij niet betaling 0 dagen gijzeling kan worden toegepast;
- bepaalt dat bij voldoening van de schadevergoedingsmaatregel de betalingsverplichting aan de benadeelde partij vervalt en omgekeerd;
Voorlopige hechtenis
- heft het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis op.
Dit vonnis is gewezen door mr. L.E. Verschoor-Bergsma, voorzitter tevens kinderrechter, mr. D.H. Hamburger en mr. S.E. Poutsma, rechters, in tegenwoordigheid van mr. A.G. Vork, griffier, en is uitgesproken ter openbare zitting op 19 november 2026.
Mr. Hamburger, mr. Poutsma en de griffier zijn buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.
Wetsartikelen in deze uitspraak
- Artikel 36f Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 47 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 77a Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 77g Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 77m Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 77n Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 77x Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 77y Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 77z Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 77aa Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 300 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 1 WID meer uitspraken over dit artikel
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.