Uitspraak · Belastingrecht
Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 6 november 2026 – Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat zij recht
ECLI:NL:RBZWB:2026:10945Zaaknummer BRE 24/213
- Instantie
- Rechtbank Zeeland-West-Brabant
- Datum uitspraak
- 6 november 2026
- Publicatiedatum
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- BRE 24/213
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Belastingrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudig
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 67f AWR
- Zittingsplaats
- Breda
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat zij recht heeft op de toepassing van het nultarief in verband met de door haar verrichte intracommunautaire leveringen. De rechtbank overweegt dat belanghebbende voor een deel van de leveringen geen CMR-brieven heeft aangeleverd. De CMR-brieven die belanghebbende wel heeft aangeleverd vertonen diverse gebreken en onregelmatigheden. Hetgeen belanghebbende heeft aangevoerd, is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende om de geconstateerde onregelmatigheden te verklaren. Belanghebbende heeft met de door haar aangeleverde documenten niet aannemelijk gemaakt dat zij voldoet aan de materiële voorwaarden voor toepassing van het nultarief. Belanghebbende had redelijkerwijs moeten en kunnen begrijpen dat deze stukken niet konden volstaan om de toepasselijkheid van het nultarief aannemelijk te maken. Door desondanks het nultarief toe te passen is het aan de grove schuld van belanghebbende te wijten dat te weinig omzetbelasting is geheven. De naheffingsaanslag en de ver
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- vernietigt de uitspraak op bezwaar die betrekking heeft op de boetebeschikking;
- vermindert de boetebeschikking tot € 315.157.
Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. S.J. Willems-Ruesink, voorzitter, en mr. T. Peters en prof. dr. S.B. Cornielje, leden, in aanwezigheid van mr. L.C.J.A. Miseré, griffier.
| griffier | voorzitter |
De uitspraak is openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl. De uitspraak is aan partijen bekendgemaakt op de datum vermeld in de brief waarmee deze uitspraak aan partijen ter beschikking is gesteld.
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt.
Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ 's-Hertogenbosch.
De werking van deze uitspraak wordt opgeschort totdat de termijn voor het instellen van hoger beroep is verstreken, of indien hoger beroep wordt ingesteld, op dat hoger beroep is beslist.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Zittingsplaats Breda
Belastingrecht
zaaknummer: BRE 24/213
uitspraak van de meervoudige kamer van 6 november 2026 in de zaak tussen
[belanghebbende] , gevestigd te [plaats 1] (Spanje), belanghebbende
en
de inspecteur van de Belastingdienst, de inspecteur.
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de aan belanghebbende opgelegde naheffingsaanslag omzetbelasting over de tijdvakken gelegen in de periode van 1 januari 2017 tot en met 31 december 2017 en de daarbij opgelegde vergrijpboete en in rekening gebrachte belastingrente. Belanghebbende is het niet eens met de naheffingsaanslag, de vergrijpboete en de belastingrente. Zij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. De rechtbank beoordeelt of de naheffingsaanslag omzetbelasting terecht en niet tot een te hoog bedrag aan belanghebbende is opgelegd. Meer specifiek beoordeelt de rechtbank of het nultarief voor intracommunautaire leveringen van toepassing is. Daarnaast beoordeelt de rechtbank of de belastingrentebeschikking en de boetebeschikking terecht en niet tot te hoge bedragen zijn vastgesteld.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de naheffingsaanslag terecht en niet tot een te hoog bedrag is opgelegd. Ook de belastingrentebeschikking en de boetebeschikking zijn terecht en niet tot te hoge bedragen vastgesteld. Dit betekent dat de naheffingsaanslag, de boetebeschikking en de belastingrentebeschikking in stand blijven. Het beroep is dus ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. De inspecteur heeft aan belanghebbende over de tijdvakken gelegen in de periode van 1 januari 2017 tot en met 31 december 2017 een naheffingsaanslag omzetbelasting opgelegd (de naheffingsaanslag). De nageheven omzetbelasting bedraagt € 1.340.629.
Gelijktijdig met de vaststelling van de naheffingsaanslag heeft de inspecteur € 252.082 belastingrente in rekening gebracht (de belastingrentebeschikking) en een vergrijpboete van € 335.157 opgelegd (de boetebeschikking).
De inspecteur heeft bij uitspraak op bezwaar van 6 december 2023 het bezwaar van belanghebbende ongegrond verklaard.
Belanghebbende heeft tegen de uitspraak op bezwaar beroep ingesteld.
De rechtbank heeft het beroep op 25 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben namens de inspecteur deelgenomen: [inspecteur 1] , mr. [inspecteur 2] en mr. [inspecteur 3] .
Namens belanghebbende is, zonder kennisgeving aan de rechtbank, niemand verschenen. De griffier heeft op 24 juni 2026 in het digitaal dossier van belanghebbende een bericht geplaatst waarbij belanghebbende is uitgenodigd om op de zitting te verschijnen. Van de plaatsing van dit bericht is op dezelfde datum een notificatie aan de toenmalige gemachtigde van belanghebbende verzonden naar het door de gemachtigde voor dit doel opgegeven e-mailadres. Daarom neemt de rechtbank aan dat de toenmalige gemachtigde dit bericht op 24 juni 2026 heeft ontvangen.[_bae3cfd6-0405-4d86-b706-b78592947ec2] De gemachtigde heeft zich na de verzending (en ontvangst) van de uitnodiging voor de zitting per brief van 12 augustus 2026 aan de procedure onttrokken. De rechtbank stelt daarmee vast dat de belanghebbende correct en op de juiste wijze voor de zitting is uitgenodigd.[_26a37ee4-c228-4405-8a72-5d55bed84726]
De rechtbank heeft na de terugtrekking van de toenmalige gemachtigde per aangetekende post en per reguliere post op 17 augustus 2026 een brief aan belanghebbende gestuurd om belanghebbende op de hoogte te stellen van de terugtrekking en de zitting. De brieven zijn verzonden aan het door de voormalige gemachtigde opgegeven adres van belanghebbende. De aangetekende brief is op 28 september 2026 door de griffie retour ontvangen.
Feiten
3. Belanghebbende is een in Spanje gevestigde vennootschap en houdt zich in 2017 bezig met de aan- en verkoop van smeermiddelen. Hieronder valt de inkoop van Ultra Low Sulfur Diesel (ULSD), Refined Colza Oil en Rapeseed Oil.
De goederen worden bij [b.v.] . (hierna: [b.v.] ) te [plaats 2] , gemengd tot het smeermiddel Low Viscosity Lubricant Oil (LVLO) en opgeslagen.
In het kader van deze activiteiten heeft belanghebbende in 2017 leveringen verricht aan twee afnemers. Dit betreft [gmbh 1] gevestigd in [plaats 3] , Oostenrijk ( [gmbh 1] ) en [bedrijf 1] gevestigd in [plaats 4] , Tsjechie ( [bedrijf 1] ).
Tevens heeft belanghebbende overbrengingen van eigen goederen gerapporteerd onder het Nederlandse btw-identificatienummer van belanghebbende naar België onder het Belgische btw-identificatienummer van belanghebbende.
Belanghebbende leverde haar goederen aan [gmbh 1] en [bedrijf 1] onder vermelding van de incoterm Ex Works zoals volgt uit de leveringsvoorwaarden. De goederen werden beschikbaar gesteld voor afhaal, waarbij de afnemers verantwoordelijk waren voor en het risico droegen van het vervoer van de goederen naar het afleveradres.
Belanghebbende heeft op 2 januari 2017 met zowel [gmbh 1] als [bedrijf 1] een overeenkomst gesloten voor de levering van smeerolie (supply agreements). In de supply agreements is onder meer het volgende opgenomen:
“§2. Products
(...)
3. [ [gmbh 1] / [bedrijf 1] ] authorizes [belanghebbende] to prepare on behalf of [ [gmbh 1] / [bedrijf 1] ] all necessary transport documents and tot attach these documents to the Products (…).
4. [belanghebbende] shall attach to the Products any other commercial documents required by the law.
(…)
§ 5. Receipt of Products
1. The Parties agree that receipt of the Products shall occur within the own capacity of the [ [gmbh 1] / [bedrijf 1] ], by use of means of transport adjusted to transport of Porducts and at own expense.
Receipt of the Products shall occur in
(…)
INCOTERMS EXW, [b.v.] . (…) The Netherlands
(…)
6. [ [gmbh 1] / [bedrijf 1] ] shall deliver to [belanghebbende] all necessary transport or commercial documents, conforming export of the Products from (…) [plaats 2] in The Netherlands of the other country and confirming reception of the Products by the final buyer which may be or direct [ [gmbh 1] / [bedrijf 1] ] contractor of [ [gmbh 1] / [bedrijf 1] ]. [ [gmbh 1] / [bedrijf 1] ] shall deliver that documents to [belanghebbende] immediately, not later than within 30 days starting from the date of receipt of Products, sending tem by registered mail to the address of [belanghebbende] . Delivery of documents by the contractors of [ [gmbh 1] / [bedrijf 1] ] s considered as compliance with the obligation as well.
(…)
8. Due to the economic risk associated with the commercial transactions [ [gmbh 1] / [bedrijf 1] ], is obliged to exercise this Agreement, in the scope of subsequent resale of the Products with due diligence inter alia by:
□ Verification of contractors for having logistics and storage capacity to accept, store and pass delivered Products;
□ documentation of the delivery to the place of destination;
(…)
Belanghebbende heeft in de aangiften omzetbelasting over 2017 de volgende bedragen in rubriek 3B als intracommunautaire leveringen opgenomen:
| Tijdvak | Bedrag rubriek 3B |
| 1 januari 2017 – 31 maart 2017 (Q1) | € 4.574.826 |
| 1 april 2017 – 30 juni 2017 (Q2) | € 4.097.802 |
| 1 juli 2017 – 30 september 2017 (Q3) | € 0 |
| 1 oktober 2017 – 31 december 2017 (Q4) | € 0 |
| Totaal | € 8.672.628 |
De inspecteur heeft een onderzoek ingesteld naar de aanvaardbaarheid van de aangiften omzetbelasting over 2017. In dat kader heeft de inspecteur informatie opgevraagd bij belanghebbende over de aangegeven intracommunautaire leveringen. Belanghebbende heeft onder meer Excel-overzichten van de leveringen, verkoopfacturen, afhaalverklaringen, CMR-brieven en e-mails tussen belanghebbende en [gmbh 1] en [bedrijf 1] overgelegd.
De bevindingen van het onderzoek door de inspecteur zijn neergelegd in een rapport, dat op 21 oktober 2022 aan belanghebbende is toegezonden. In het rapport is het volgende vermeld:
“2.4.2 Intracommunautaire leveringen
(…)
2.4.3.2 Geen vervoersdocumenten
Uit het tabblad ‘Sales 3’ genaamd blijkt dat voor leveringen met een totaalbedrag van € 1.030.919 (€ 1.051.006 minus een tankhuur van € 20.087 ) [belanghebbende] mij naar mijn mening geen vervoersdocumenten heeft verstrekt. Aan één van de materiële eisen voor toepassing van het 0% tarief in verband met intracommunautaire leveringen, het aantonen dat er vervoer heeft plaatsgevonden naar een ander EU-land, is daarmee niet voldaan. De correctie op basis van deze constateringen zou 21/121 x € 1.070.708 = € 178.919 bedragen.
2.4.3.3 Wél vervoersdocumenten
Volgens tabblad Sales 3 blijkt er voor 467 leveringen een CMR te zijn verstrekt voor een totaalbedrag aan leveringen van € 6.486.700. Of beter gezegd, 467 rijen in het Excel bestand
Sales 3 hebben betrekking op leveringen waarbij wél vervoersdocumenten zijn verstrekt. Zoals ik reeds bij punt 2.4.2 opgemerkt heb, staat [belanghebbende] steeds als afzender voor het vervoer op de CMR’s vermeld terwijl dat feitelijk onjuist is. Uit de ‘supply agreements’ blijkt dat de kopers [gmbh 1] en [bedrijf 1] voor het vervoer zorgen. Op basis van het reeds genoemde arrest van het Hof van Justitie en de Hoge Raad, blijkt dat moet worden onderzocht of de in de desbetreffende documenten voorkomende gegevens, en dus de documenten zélf naar hun aard geschikt zijn om het vervoer van de goederen naar een andere EU lidstaat aan te tonen. Naar mijn mening zijn CMR’s met daarin [belanghebbende] als afzender terwijl [belanghebbende] niet de afzender van het vervoer is, naar hun aard niet geschikt om het vervoer naar een andere lidstaat aan te tonen. Tevens is vak 1 en 12 van deze CMR’s wel ingevuld maar vak 12 is daarbij niet getekend wat naar mijn mening ook een voorwaarde is. De correctie om deze reden bedraagt 21/121 x € 6.486.700 = € 1.125.790.
Aanvullend voor deze correctie van 21/121 x € 6.486.700 = € 1.125.790 zijn de onderstaande constateringen met betrekking tot de verstrekte CMR vervoerbewijzen en met name op de in vak 4 van die CMR’s vermelde plaatsen van bestemming in combinatie met de ondertekeningen voor ontvangst van de goederen.
(…)
2.4.3.3 Dubbele CMR volgnummers
Voor de leveringen waarvoor wél CMR’s zijn verstrekt, heb ik deze CMR’s nader onderzocht. Ik heb geconstateerd dat in zeventien gevallen CMR nummers dubbel zijn gebruikt. Een overzicht van mijn constateringen heb ik in het tabblad ‘dubbele cmr nr’ opgenomen. Ik ben van mening dat CMR volgnummers niet dubbel kunnen voorkomen. Hierdoor is de bewijskracht dat de goederen die op die CMR’s zijn opgenomen hun vermelde bestemming in een ander EU land hebben bereikt naar mijn mening verdwenen. Aan één van de materiële eisen voor toepassing van het 0% tarief in verband met intracommunautaire leveringen, het aantonen dat er vervoer heeft plaatsgevonden naar een ander EU-land, is daarmee niet voldaan. De correctie op basis van deze constateringen zou 21/121 x € 466.511 = € 80.964 bedragen.
2.4.3.5 Afwijkende handtekeningen transporteur
Van de leveringen waarvan ik wél een vervoersdocument hebben ontvangen, en waarbij ik meerdere exemplaren van dezelfde CMR hebben ontvangen, heb ik vergeleken of de handtekeningen van de transporteur hetzelfde waren. In het Excel bestand zijn eerst alle CMR nummers geselecteerd en daaruit de niet identieke handtekeningen van de transporteur geselecteerd. Deze selectie levert 240 leveringen op met totale waarde van € 3.356.446. Hiervan zijn 22 leveringen al gecorrigeerd met een totale waarde van € 314.868 omdat deze CMR volgnummers dubbel zijn gebruikt. Dan resteren 218 leveringen met een totale waarde van € 3.041.578. De correctie op basis van deze constateringen zou 21/121 x € 3.041.578 = € 527.877 zijn.
(…)
Eindconclusie materiële voorwaarden toepassing 0% tarief in verband met intracommunautaire leveringen
Op basis van mijn bevindingen zijn wij van mening dat de totale correctie bedraagt:
| 2.4.2 Intracommunautaire leveringen | € 35.920 |
| 2.4.3.2 Geen vervoersdocumenten | € 178.919 |
| 2.4.3.3 Wél vervoersdocumenten | € 1.125.790 |
| Totale correctie | € 1.340.629 |
| Aanvullende naheffingsgronden over deel populatie | |
| 2.4.2 Intracommunautaire leveringen | € 35.920 |
| 2.4.3.2 Geen vervoersdocumenten | € 178.919 |
| 2.4.3.3 Dubbele CMR volgnummers | € 80.964 |
| 2.4.3.4 Afwijkende handtekeningen transporteur | € 527.877 |
| Totale deelcorrectie | € 823.680 |
(…)
4 Eindconclusie
(…)
Aanvullend ben ik van plan voor het jaar 2017 een naheffing op te leggen omdat niet aan de materiële eisen voor toepassing van het 0% tarief in verband met intracommunautaire leveringen is voldaan. Een naheffing op basis van de materiële voorwaarden resulteert in een naheffing van € 1.340.629. Dit is gebaseerd op de conclusies van onderdeel 2.5 van dit rapport.
Na het beoordelen van de intracommunautaire leveringen door [belanghebbende] in maanden januari tot en met juni 2017 heb ik onderzocht of [belanghebbende] wist of had moeten weten dat haar leveringen deel uitmaakten van fraude door haar afnemers of verder in de keten. Deze fraude vond in elk geval plaats bij leveringen waarbij door [ltd] , [bedrijf 2] , [bedrijf 3] en [gmbh 2] voor ontvangst van de goederen hebben getekend. Mijn conclusie is dat bij deze leveringen daar in elk geval sprake van is geweest en dat [belanghebbende] als leverancier van het smeermiddel LVLO niet de vereiste zorgvuldigheid in acht heeft genomen met betrekking tot de aan haar verstrekte informatie over de echte bestemming van de goederen. Door de leveringsvoorwaarde af fabriek heeft [belanghebbende] niet direct zicht op deze finale bestemming maar door de vervoersbewijzen zorgvuldiger te onderzoeken had zij kunnen voorkomen dat zij betrokken raakte bij fraude in de keten. Daarom bestaat naar mijn mening eveneens geen recht op toepassing van het 0% tarief in verband met intracommunautaire leveringen.
5 Boete
Naast deze naheffing ben ik van plan om een vergrijpboete van 25% op te leggen zoals bedoeld in artikel 67f van de AWR en paragraaf 28 van het Besluit Bestuurlijke Boeten Belastingdienst. Ik ben van mening dat er sprake is geweest van grove onachtzaamheid in het structureel negeren van aanwijzingen in de aan [belanghebbende] verstrekte vervoersbewijzen van de door haar af fabriek geleverde goederen en desondanks het 0% tarief toe te passen. Tevens heb ik in aanmerking genomen het feit dat [belanghebbende] wist dat dit smeermiddel onder andere ook als brandstof voor auto’s kan worden gebruikt aangezien ze dit als waarschuwing op de facturen heeft vermeld. Bovendien wist [belanghebbende] op basis van de gesloten supply agreements al op voorhand wat de beoogde bestemmingen van de goederen zou moeten zijn en had ze die bestemmingen kunnen onderzoeken. Tenslotte was [belanghebbende] op de hoogte of had op de hoogte kunnen zijn van het feit dat oorspronkelijke CMR’s veranderd moesten worden. Petrolchem Trading Operations, een bedrijf waarvan dhr. [persoon] de directeur was, gaf via e-mail daarvoor de opdracht. Het betrof in dat geval ook een smeermiddel LVLO. Aannemende dat deze instructies van de koper afkomstig zijn, is dat een reden des te meer om zeer kritisch het bewijsmateriaal voor toepassing van het 0% tarief te onderzoeken, dus ook de leveringen vanuit [b.v.] in [plaats 2] . Dit is naar mijn mening onvoldoende gedaan.”
Beoordeling door de rechtbank
Vooraf
4. In de beslissing ten aanzien van het door de inspecteur ingediende verzoek om geheimhouding als bedoeld in artikel 8:29 van de Awb heeft de geheimhoudingskamer vermeld dat het aan de rechter is die een inhoudelijk oordeel zal vellen om te beoordelen of de inspecteur nog inlichtingen moet verstrekken zodat de betrokken ambtenaren in de geschoonde stukken individualiseerbaar zijn. De rechtbank heeft geen aanleiding gezien om deze inlichtingen op te vragen. Belanghebbende heeft ook niet kenbaar gemaakt deze inlichtingen te willen ontvangen.
Toepassing van het nultarief
Belanghebbende stelt zich op het standpunt dat zij recht heeft op de toepassing van het nultarief in verband met de door haar verrichte intracommunautaire leveringen. Met de aangeleverde CMR-brieven, afhaalverklaringen en facturen is volgens belanghebbende aannemelijk gemaakt dat aan de voorwaarden voor toepassing van het nultarief is voldaan. Van btw-fraude in de keten was geen sprake en voor zover dit wel het geval was, betoogt belanghebbende dat zij hiervan niet op de hoogte was en dat zij gedaan heeft wat redelijkerwijs van haar mag worden verwacht om ervoor te zorgen dat zij niet bij btw-fraude betrokken zou raken.
De rechtbank overweegt dat de omzetbelasting nihil bedraagt voor leveringen van goederen die worden vervoerd naar een andere lidstaat, wanneer deze goederen aldaar zijn onderworpen aan heffing van belasting ter zake van intracommunautaire verwerving van die goederen, mits is voldaan aan bij algemene maatregel van bestuur vast te stellen voorwaarden.[_6b94fead-5bcb-4c13-b219-1f6a0dc9673c] Het nultarief geldt slechts, indien de toepasselijkheid van dat tarief uit boeken en bescheiden blijkt.[_8820199c-550b-4db0-996f-98fe8c708e1c] Het is aldus aan belanghebbende om aannemelijk te maken[_87f5ea02-56aa-4330-ac5f-7237d596e7d7] dat aan de voorwaarden voor toepassing van het nultarief is voldaan.
Wanneer de materiële voorwaarden voor toepassing van het nultarief zijn vervuld, moet het nultarief worden verleend, zelfs als belanghebbende niet heeft voldaan aan formele vereisten. Dit is slechts anders als 1) belanghebbende opzettelijk heeft deelgenomen aan belastingfraude en zo de goede werking van het nultarief in gevaar heeft gebracht of 2) als niet-naleving van formele vereisten verhindert dat het bewijs wordt geleverd dat aan de materiële voorwaarden is voldaan. Met het tweede geval is bedoeld de situatie dat de inspecteur niet heeft kunnen vaststellen dat aan de materiële vereisten voor toepassing van het nultarief is voldaan als gevolg van het niet-voldoen aan formele vereisten. Wanneer de inspecteur echter over de nodige gegevens beschikt om vast te stellen dat aan de materiële vereisten voor toepassing van het nultarief is voldaan, mag hij met betrekking tot het recht op het nultarief geen nadere voorwaarden stellen die tot gevolg kunnen hebben dat de uitoefening van dat recht wordt verhinderd.[_3912a70c-b886-4990-932b-bd5325833130]
Ter onderbouwing van de toepassing van het nultarief heeft belanghebbende CMR-brieven, afhaalverklaringen en facturen overgelegd. De inspecteur heeft deze stukken beoordeeld en heeft hierbij meerdere gebreken en onregelmatigheden geconstateerd. Voor een deel van de leveringen heeft belanghebbende in zijn geheel geen CMR-brieven of andere documenten aangeleverd. Belanghebbende is voor die leveringen dus niet in haar bewijslast geslaagd dat op deze leveringen het nultarief van toepassing is. De totale nageheven omzetbelasting die op deze leveringen betrekking heeft, bedraagt € 176.227.
Bij de leveringen waarvoor belanghebbende wel CMR-brieven heeft overgelegd staat belanghebbende volgens de inspecteur op deze brieven ten onrechte als afzender vermeldt. De inspecteur wijst er daarbij op dat uit het beroepschrift en de supply agreements volgt dat [gmbh 1] en [bedrijf 1] zelf verantwoordelijk waren voor het vervoer van de goederen. Daarnaast is steeds sprake van een of meer van de volgende onregelmatigheden:
- de plaats van bestemming op de CMR-brief wijkt af van de vestigingsplaats van degene die voor ontvangst heeft getekend;
- de plaats van bestemming of ontvangst is niet geschikt voor de levering van olie bijvoorbeeld omdat deze locatie een adres in een woonwijk of andere plek betreft waar geen olie kan worden opgeslagen;
- er zijn meerdere plaatsen van bestemming ingevuld;
- er is niet vermeld waar de levering ontvangen is, maar degene die voor ontvangst heeft getekend is gevestigd in een wooncomplex;
- het voor ontvangst getekende exemplaar is het exemplaar voor de afzender;
- de ondertekening voor ontvangst is onleesbaar;
- de ondertekening door de transporteur op verschillende exemplaren van dezelfde CMR-brief komt niet overeen;
- het adres van de plaats van bestemming is onvolledig;
- er zijn CMR volgnummers dubbel gebruikt.
Het ligt op de weg van belanghebbende om meer inzicht en duidelijkheid te verschaffen omtrent de hierboven genoemde onregelmatigheden in de aangeleverde documenten. Voor het merendeel van deze onregelmatigheden heeft belanghebbende geen verklaring gegeven. Belanghebbende heeft met betrekking tot de leveringen waarbij de plaats van bestemming afwijkt van de vestigingsplaats van de ontvanger aangevoerd dat de ontvanger zijn bedrijfszetel heeft gevestigd op een andere plek dan het land van bestemming van de goederen. De inspecteur heeft hier tegenover gesteld dat de ontvanger, voor zover bekend, geen vestiging heeft op de plaats van bestemming. Verder heeft belanghebbende ten aanzien van leveringen op het [afleveradres] te [plaats 5] in Italië aangevoerd dat deze locatie een terminal betreft waar de LVLO werd overgedragen aan de ontvanger en verder kon worden vervoerd. De inspecteur heeft aangegeven dat noch [gmbh 1] noch [bedrijf 1] noch degene die voor ontvangst heeft getekend daar is gevestigd.
Hetgeen belanghebbende heeft aangevoerd is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende om de geconstateerde onregelmatigheden te verklaren. Belanghebbende heeft met de door haar aangeleverde documenten niet aannemelijk gemaakt dat zij voldoet aan de materiële voorwaarden voor toepassing van het nultarief. Het kan zijn dat de LVLO naar het buitenland is vervoerd, maar door de vele gebreken in de transportinformatie is dat niet vast te stellen en kan het ook zijn dat de LVLO in Nederland is gebleven. Belanghebbende heeft niet duidelijk gemaakt wat er met de LVLO is gebeurd, nadat deze bij [b.v.] is opgehaald. Dit betekent dat de inspecteur de naheffingsaanslag terecht en niet tot een te hoog bedrag heeft opgelegd.
Gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, komt de rechtbank niet toe aan de beoordeling of belanghebbende wist of had moeten weten dat zij deelnam aan btw-fraude in het kader van een keten van leveringen en de toepassing van het nultarief op deze grond geweigerd zou moeten worden.
De vergrijpboete
Op grond van artikel 67f van de AWR kan een vergrijpboete worden opgelegd indien het aan opzet of grove schuld van de belastingplichtige is te wijten dat belasting welke op aangifte moet worden voldaan of afgedragen niet, gedeeltelijk niet, dan wel niet binnen de in de belastingwet gestelde termijn is betaald. De boete bedraagt ten hoogste 100 percent van het bedrag van de belasting dat niet of niet tijdig is betaald, voor zover dat bedrag als gevolg van de opzet of de grove schuld van de belastingplichtige of de inhoudingsplichtige niet of niet tijdig is betaald.
De inspecteur stelt zich op het standpunt dat als gevolg van grove schuld van belanghebbende te weinig omzetbelasting is voldaan en heeft een vergrijpboete van 25% opgelegd.
Onder grove schuld wordt verstaan een in laakbaarheid aan opzet grenzende vorm van onachtzaamheid.[_6ca4fc72-8a9a-4532-90e7-a70772bac359] De betrokkene moet dus een ernstig verwijt kunnen worden gemaakt (te denken valt aan grove onachtzaamheid of ernstige nalatigheid). Bij grove schuld had belanghebbende redelijkerwijs moeten of kunnen begrijpen dat zijn gedrag tot gevolg kon hebben dat te weinig belasting zou worden geheven of betaald.
In dit geval ging het om een nieuwe samenwerking met [gmbh 1] en [bedrijf 1] voor zeer aanzienlijke bedragen aan LVLO, hetgeen een fraudegevoelig product is, en liet belanghebbende de verantwoordelijkheid voor de overbrenging naar het buitenland bij de afnemers. Daar komt bij dat belanghebbende de vele gebreken die kleven aan de transportinformatie had moeten en kunnen constateren. Belanghebbende had redelijkerwijs moeten en kunnen begrijpen dat deze stukken niet konden volstaan om de toepasselijkheid van het nultarief aannemelijk te maken. Desondanks heeft belanghebbende ervoor gekozen om het nultarief toe te passen op de leveringen. De rechtbank is van oordeel dat het aan grove schuld van belanghebbende is te wijten dat te weinig omzetbelasting is geheven. De rechtbank acht de boete passend en geboden.
Undue delay
De rechtbank constateert dat sprake is van een overschrijding van de redelijke termijn voor de behandeling van de zaak in eerste feitelijke instantie met (afgerond) 25 maanden. Daarbij neemt rechtbank tot uitgangspunt dat 21 oktober 2022 geldt als het aanvangsmoment van de redelijke termijn en zij uitspraak doet op 6 november 2026. De rechtbank matigt de boetebeschikking daarom met 20%, maar maximaal € 20.000, tot € 315.157.[_addbea2a-0307-4fa0-903c-84bd76d8893e]
Algemene beginselen van behoorlijk bestuur
Voor het geval de naheffingsaanslag in stand blijft, stelt belanghebbende zich op het standpunt dat de belastingrente onevenredig hoog is geworden, doordat de inspecteur lang heeft gedaan over het opleggen van de naheffingsaanslag. Belanghebbende betoogt dat hierdoor de rechtszekerheid dusdanig in het gedrang is gekomen dat de belastingrente dan wel de vergrijpboete moet worden verminderd.
Ingevolge artikel 20, derde lid van de AWR en artikel 67f, vierde lid, van de AWR heeft de inspecteur een termijn van vijf jaren na het einde van het kalenderjaar waarin de belastingschuld is ontstaan om een naheffingsaanslag respectievelijk vergrijpboete op te leggen. De inspecteur kan niet worden verplicht de naheffingsaanslag en vergrijpboete eerder op te leggen. Dat de inspecteur bij het opleggen van de naheffingsaanslag en vergrijpboete gebruik maakt van de termijn die de wet hem hiervoor geeft, leidt in dit geval niet tot een schending van het rechtszekerheidsbeginsel of enig ander beginsel van behoorlijk bestuur. De rechtbank ziet daarom geen aanleiding voor een matiging van de belastingrentebeschikking of een verdere matiging van de boetebeschikking.
Conclusie en gevolgen
5. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de naheffingsaanslag en de belastingrentebeschikking in stand blijven. Wel wordt de boetebeschikking gematigd vanwege de overschrijding van de redelijke termijn.
Omdat het beroep ongegrond is, krijgt belanghebbende het griffierecht niet terug. De rechtbank ziet geen aanleiding voor een proceskostenvergoeding.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- vernietigt de uitspraak op bezwaar die betrekking heeft op de boetebeschikking;
- vermindert de boetebeschikking tot € 315.157.
Deze uitspraak is gedaan door mr. drs. S.J. Willems-Ruesink, voorzitter, en mr. T. Peters en prof. dr. S.B. Cornielje, leden, in aanwezigheid van mr. L.C.J.A. Miseré, griffier.
| griffier | voorzitter |
De uitspraak is openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl. De uitspraak is aan partijen bekendgemaakt op de datum vermeld in de brief waarmee deze uitspraak aan partijen ter beschikking is gesteld.
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is bekendgemaakt.
Digitaal hoger beroep instellen kan via “Formulieren en inloggen” op www.rechtspraak.nl. Hoger beroep instellen kan eventueel ook nog steeds door verzending van een brief aan het gerechtshof ‘s-Hertogenbosch (belastingkamer), Postbus 70583, 5201 CZ 's-Hertogenbosch.
De werking van deze uitspraak wordt opgeschort totdat de termijn voor het instellen van hoger beroep is verstreken, of indien hoger beroep wordt ingesteld, op dat hoger beroep is beslist.
Voetnoten
- Gelet op artikel 8:36c, tweede lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
- Artikel 6:17 van de Awb.
- Artikel 9 tweede lid, onderdeel b, van de Wet op de omzetbelasting 1968 (Wet OB) juncto post a.6 van Tabel II behorend bij de Wet OB.
- Artikel 12, eerste lid, van het Uitvoeringsbesluit omzetbelasting 1968 (het Uitvoeringsbesluit).
- Hoge Raad 16 mei 2008, ECLI:NL:HR:2008:BD1604.
- Vgl. HvJ 29 februari 2024, B2 Energy s.r.o., C-676/22, ECLI:EU:C:2024:186, punten 21 en 26 tot en met 28, en aldaar aangehaalde rechtspraak.
- Hoge Raad 23 juni 1976, ECLI:NL:HR:1976:AX3678, BNB 1976/199.
- Gerechtshof Amsterdam 17 juli 2024, ECLI:NL:GHAMS:2024:2297.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.