Rechtbank Rotterdam, 1 april 2026

Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:

Op 9 maart 2026 is de zaak tijdens een zitting besproken. Daarbij waren aanwezig:

[eiser] is op 1 februari 2023 als [functie] in dienst getreden bij [bedrijf]. Vanaf 9 oktober 2024[_3a3dc6f9-ae6e-4079-b211-e42496ad1784] was [eiser] gedetineerd. Vanaf 23 september 2025 zit [eiser] in het Forensisch Psychiatrisch Centrum de Kijvelanden. [eiser] eist dat [bedrijf] zijn loon betaalt vanaf 2 oktober 2025, omdat hij vanaf dat moment door ziekte verhinderd is om te werken. Volgens [bedrijf] kan [eiser] niet kan werken omdat hij niet vrijwillig is opgenomen en hoeft zij hem daarom geen loon te betalen. De rechter oordeelt dat [bedrijf] gelijk heeft. Daarom wordt de eis van [eiser] afgewezen.

Het klopt dat een werknemer in beginsel recht heeft op loon als hij door ziekte niet kan werken.[_40c3e836-1866-43d1-8a47-7e8497f19bbc] De reden dat [eiser] niet kan werken is echter niet dat hij ziek is, maar dat hij in het Forensisch Psychiatrisch Centrum zit. Dat is een oorzaak die aan [eiser] moet worden toegerekend. Daarom heeft hij geen recht op loon.[_e9d2a9f3-4d75-438c-85c7-e166447446df]

[eiser] voert weliswaar aan dat hij daar vrijwillig zit, maar dat betwist [bedrijf] en dat blijkt nergens uit. Uit de brief[_ff5b7915-25d4-4703-b018-d0e36d887cdb] van de vestigingsdirecteur van de Penitiaire Inrichting Krimpen aan den IJssel blijkt alleen dat [eiser] daar van 11 oktober 2024 tot 23 september 2025 in detentie heeft verbleven. Niet dat hij vanaf die datum een vrij man was. De brief wekt zelfs de tegenovergestelde suggestie, namelijk dat zijn verblijf in het Forensisch Psychiatrisch Centrum juist niet vrijwillig is gelet op de bewoordingen dat hij vervolgens ‘in een kliniek is geplaatst.’ Aannemelijk is dat deze plaatsing bedoeld is als alternatief voor detentie.

De proceskosten komen voor rekening van [eiser], omdat hij ongelijk krijgt (artikel 237 Rv). De kantonrechter begroot de kosten die [eiser] aan [bedrijf] moet betalen op € 865,- aan salaris voor de gemachtigde en € 144,- aan nakosten. Dat is in totaal € 1.009,-. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend. De proceskostenveroordeling wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat [bedrijf] dat eist en [eiser] daar geen bezwaar tegen heeft gemaakt (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.

wijst de vordering af;

veroordeelt [eiser] in de proceskosten, die aan de kant van [bedrijf] worden begroot op € 1.009,-;

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.