Rechtbank Rotterdam, 22 september 2026

Het verloop van de procedure blijkt uit:

De man en de vrouw zijn gehuwd geweest. Op 14 april 2026 is de echtscheiding uitgesproken door de rechtbank Rotterdam. Op 21 mei 2026 is de echtscheiding in de registers van de burgerlijke stand ingeschreven.

De man en de vrouw hebben drie kinderen, waaronder een dochter geboren op [geboortedatum] 2016. De twee andere kinderen zijn meerderjarig.

De man en de vrouw hebben tijdens het huwelijk de woning aan het [straatnaam] te ( [postcode]) te [locatie], gemeente Albrandswaard (hierna: de woning) in eigendom verkregen. Zij zijn daarvan nog steeds gezamenlijk eigenaar.

Op de woning rust een hypothecaire geldlening afgesloten bij Nationale Nederlanden. De geldlening is afgesloten op naam van beide partijen.

De man heeft de woning in december 2024 verlaten.

In de beschikking waarbij de echtscheiding is uitgesproken (zie 2.1) is het volgende opgenomen over de woning:

Partijen zijn het eens dat de woning aan de man zal worden toegedeeld onder de voorwaarde dat de man in staat is deze toedeling te financieren.

Als de man niet in staat is de toedeling van de woning aan hem te financieren en/of het ontslag van de vrouw uit bedoelde hoofdelijke aansprakelijkheid te bewerkstelligen, moet de woning worden verkocht.

De rechtbank is het met partijen eens dat de woning eerst getaxeerd moet worden. Omdat partijen geen overeenstemming kunnen bereiken over de aan te stellen makelaar voor taxatie van de woning, bepaalt de rechtbank dat dit geschiedt op de volgende manier: binnen twee weken na deze beschikking selecteert de vrouw drie makelaarskantoren en stuurt deze selectie naar de man. Na ontvangst daarvan kiest de man binnen één week uit die selectie de verkopende makelaar. De man heeft vervolgens één week nadat hij zijn keuze heeft doorgegeven aan de vrouw, de tijd om de opdracht bij de gekozen taxateur onder te brengen en de woning te laten taxeren.

Vervolgens zal de woning voor de getaxeerde waarde worden toegedeeld aan de man, onder de voorwaarde dat hij binnen vier maanden (nadat de woning getaxeerd is) de financiering rond heeft, zodanig dat de vrouw wordt ontslagen uit de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de hypothecaire geldlening. Wanneer het de man niet lukt om de financiering binnen vier maanden rond te krijgen en/of het ontslag van de vrouw uit bedoelde hoofdelijke aansprakelijkheid te bewerkstelligen, moet de woning worden verkocht. In beide gevallen (zowel in het geval de man de woning overneemt, als dat de woning aan een derde wordt verkocht) mag de vrouw tot uiterlijk zes maanden na de datum van de beschikking in de woning blijven wonen.

De kosten verbonden aan de verdeling en levering of verkoop en levering van de woning worden door partijen bij helfte gedragen.

De onder- of overwaarde (getaxeerde waarde of verkoopprijs minus de hypothecaire geldlening op het moment van levering van de woning minus (verkoop)kosten) worden in beide voorgaande situaties door partijen bij helfte gedragen of gedeeld.

De rechtbank bepaalt dat voor de verkoop van de woning aan een derde de keuze voor een makelaar hetzelfde gaat als de keuze voor een taxateur, zoals beschreven onder randnummer 3.5.10.

De rechtbank bepaalt voorts dat de verkoop van de woning aan een derde geschiedt op de volgende wijze. Partijen verrichten zo spoedig mogelijk de volgende handelingen:

gelast de wijze van verdeling van de gemeenschap zoals weergegeven onder de rechtsoverwegingen 3.5.8. tot en met 3.5.23.;”

Ter uitvoering van “het spoorboekje” in de beschikking van de rechtbank van 14 april 2026 hebben partijen getracht overeenstemming te bereiken over de in te schakelen makelaar voor het taxeren van de woning.

De vrouw heeft in de periode mei tot en met augustus 2026 bij meerdere gelegenheden niet meegewerkt aan het laten taxeren van de woning en verschillende daarvoor met makelaars gemaakte afspraken afgezegd.

In een e-mailbericht van 4 september 2026 heeft de vrouw de makelaar waarover partijen het eens zijn geworden, verzocht om op zo kort mogelijke termijn een nieuwe taxatieafspraak te plannen. Deze is vervolgens gepland op 14 september 2026 en op die dag is de woning ook getaxeerd.

De vrouw voert verweer. De vrouw concludeert – kort gezegd – tot afwijzing van de vorderingen van de man.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

Met dit kort geding wil de man ervoor zorgen dat tot verdeling van de gemeenschappelijke woning wordt gekomen. Over de wijze waarop de woning tot verdeling wordt gekomen, is reeds in de beschikking van deze rechtbank van 14 april 2026 (hierna: de beschikking) een beslissing genomen. In die beschikking is in het zogenaamde spoorboekje vastgelegd via welke stappen de verdeling van de gemeenschappelijke woning dient plaats te vinden.

Duidelijk is dat het tijdpad waarvan in het spoorboekje werd uitgegaan, niet is gehaald. Dat komt met name doordat de taxatie van de woning op zich heeft laten wachten. Dat was de eerste, noodzakelijke stap die moest worden gezet en die ten tijde van de zitting nog (steeds) niet was genomen.

Op de zitting heeft de advocaat van de vrouw naar voren gebracht dat de vrouw (inmiddels) meewerkt en zal blijven meewerken aan de verdeling van de gemeenschappelijke woning. Zij heeft er volgens haar stellingen voor gezorgd dat er op korte termijn een afspraak is gepland met de taxateur. Op het moment van de mondelinge behandeling moest deze afspraak nog plaatsvinden (op 14 september 2026). Na de mondelinge behandeling hebben partijen -zoals ter zitting was afgesproken- de voorzieningenrechter (in berichten van 14 en 15 september, zie hiervoor onder 2) laten weten dat die afspraak is doorgegaan, zodat de taxateur de woning kennelijk inmiddels heeft kunnen opnemen. De man heeft laten weten de vorderingen gericht op het meewerken van de vrouw aan het taxeren van de woning daarom in te trekken en zijn vorderingen voor het overige te handhaven. Volgens de vrouw is de man nu aan zet, met het rondkrijgen van de financiering, zodat volgens haar spoedeisend belang bij de gehandhaafde vorderingen, laat staan bij een daaraan te verbinden dwangsom, ontbreekt.

Naar het oordeel van de voorzieningenrechter heeft de man er (spoedeisend) belang bij dat de vrouw op een in rechte afdwingbare wijze wordt verplicht mee te werken aan de uitvoering van het spoorboekje. Voldoende aannemelijk geworden is dat de vrouw tot kort voor de zitting die medewerking onvoldoende verleende. Hoewel de redenen van de vrouw om dat tot op heden onvoldoende te hebben gedaan, zoals stress door het moeten vinden van een andere woning en de zorg voor een kind met speciale zorgbehoeften, invoelbaar zijn, betekent dat niet dat zij de uitvoering van het spoorboekje (nog langer) op zijn beloop kan laten. Zij zal moeten meewerken aan de uitvoering daarvan. Die uitvoering laat al te lang op zich wachten. Wat dit betekent voor de vorderingen van de man, komt hieronder aan de orde.

Deze vordering strekt er in de eerste plaats toe de vrouw te veroordelen tot medewerking aan de uitvoering van de beschikking. Niet duidelijk is evenwel wat de vrouw op dit moment moet doen ter uitvoering van het spoorboekje. De eerste, belangrijke stap van taxatie heeft plaatsgevonden. Het is nu, volgens het spoorboekje, aan de man om binnen vier maanden financiering voor het overnemen van het onverdeelde aandeel van de vrouw in de woning te regelen, op zodanige wijze dat de vrouw uit het hoofdelijk schuldenaarschap zal worden ontslagen. Over de kosten van taxatie van de woning zijn partijen het ter zitting eens geworden in die zin, dat de man deze kosten zal voorschieten en deze kosten later in de verdeling betrokken kunnen worden. De voorzieningenrechter gaat ervan uit dat zij zich aan die afspraak houden. Voor een beslissing op het punt van die kosten is nu daarom geen plaats. Vordering I zal dan ook worden afgewezen.

Deze vordering strekt er feitelijk toe de vrouw te veroordelen tot het meewerken aan de verdere stappen van het spoorboekje. Die vordering is onder verwijzing naar hetgeen in 4.4 is overwogen, toewijsbaar.

Vordering III strekt ertoe de vrouw te veroordelen om uiterlijk op 14 oktober 2026, de datum die volgt uit het spoorboekje, de woning te ontruimen. Deze vordering wordt afgewezen. Vast staat dat het tijdpad van het spoorboekje achterhaald is. De taxatie heeft pas zeer kort geleden plaatsgevonden en de man heeft nu vier maanden de tijd om de financiering rond te krijgen. Nog niet duidelijk is of de man de vrouw kan uitkopen. Dat betekent dat ook nog niet duidelijk is hoe de verdeling van de woning verder zal verlopen en of al dan niet wordt toegekomen aan de route die het spoorboekje geeft voor verkoop van de woning aan een derde. Hoe dan ook zal de daadwerkelijke overdracht van de woning naar alle waarschijnlijkheid nog enkele maanden op zich laten wachten. Niet gebleken is dat de man er desalniettemin (spoedeisend) belang bij heeft dat de vrouw nu wordt veroordeeld tot ontruiming per 14 oktober 2026.

De veroordeling van de vrouw tot medewerking aan de verdere stappen van het spoorboekje (vordering II) zal, zoals door de man gevorderd onder IV, worden versterkt met een dwangsom. Ter zitting is met stukken onderbouwd gesteld dat de financiële situatie van de vrouw precair is. Gelet daarop wordt de dwangsom beperkt tot € 100,- per dag, met een maximum van € 10.000,-. Daarboven gaat naar het oordeel van de voorzieningenrechter in deze specifieke situatie geen nakomingsprikkel meer uit van de dwangsom.

Uit de manier waarop de man deze vorderingen V tot en met VII heeft geformuleerd, begrijpt de rechtbank dat hij niet heeft bedoeld deze vordering subsidiair in de strikt juridische betekenis in te stellen, maar voor het geval de vrouw niet (volledig) voldoet aan de veroordeling onder II (de vordering onder I wordt afgewezen en kan hier dus verder buiten beschouwing blijven).

De man vordert te worden gemachtigd alle handelingen te verrichten die noodzakelijk zijn voor de notariële levering van het onverdeelde aandeel van de vrouw aan hem. Deze vordering veronderstelt dat de man financiering zal verkrijgen om het onverdeelde aandeel in de woning van de vrouw over te nemen. Nog niet duidelijk is of de man die financiering zal verkrijgen. Niet duidelijk is verder op welke handelingen de man met deze vordering precies doelt. Het slot van de vordering lijkt erop te duiden dat de man met deze vordering vooral het oog had op het komen tot taxatie van de woning. Die taxatie heeft inmiddels plaatsgevonden. Voor zover de man het oog heeft op een machtiging tot tegeldemaking van de woning, is dat nu nog niet aan de orde omdat de man immers eerst tijd heeft om de vrouw uit te kopen. De voorzieningenrechter ziet bij deze stand van zaken onvoldoende grond om aan de man enigerlei machtiging te verstrekken.

Vordering VI strekt ertoe dit vonnis op de voet van artikel 3:300 BW in de plaats te doen komen van de wilsverklaring van de vrouw benodigd voor het sluiten van een verkoopovereenkomst en voor de juridische levering van de woning. Ook hier geldt evenwel dat nog niet duidelijk is of het onverdeelde aandeel in de woning van de vrouw door de man zal worden gekocht of dat de woning aan een derde wordt verkocht. Dat staat eraan in de weg dat deze vordering nu wordt toegewezen.

De vordering onder II en de vordering IV zullen worden toegewezen, op de wijze als in de beslissing bepaald.

De man vordert veroordeling van de vrouw in werkelijke proceskosten van € 5.000,. Voor een veroordeling in de werkelijke proceskosten is alleen plaats in uitzonderlijke gevallen, met name bij misbruik van procesrecht of onrechtmatig handelen. Daarvan is onvoldoende gebleken. Partijen dienen beiden, behoudens andersluidende afspraken, het spoorboekje te volgen en de vrouw heeft dat tot voor kort niet gedaan. Maar dat is onvoldoende om onrechtmatig handelen aan te nemen. De proceskosten zullen, zoals gebruikelijk in dit soort zaken, worden gecompenseerd op die manier dat partijen elk de eigen kosten dragen. Hierbij wordt opgemerkt dat niet uitgesloten is dat als op enig moment weer een procedure door man dient te worden gestart om medewerking van de vrouw bij de verdeling van de woning te verkrijgen, van de gebruikelijke compensatie van kosten wordt afgeweken, en de vrouw in de proceskosten wordt veroordeeld. Maar daarvoor ziet de voorzieningenrechter nu onvoldoende grond.

veroordeelt de vrouw om binnen vijf dagen na betekening van dit vonnis haar volledige en onvoorwaardelijke medewerking te verlenen aan haar ontslag uit de hoofdelijke aansprakelijkheid met betrekking tot de hypothecaire geldlening die op de koopwoning van partijen te [locatie] [straatnaam], [postcode], rust, alsmede haar volledige en onvoorwaardelijke medewerking te verlenen aan de overdracht van het onverdeelde aandeel van de vrouw in de woning te [locatie], [straatnaam], [postcode], aan de man in het geval de man in staat is de woning te financieren, dan wel, als de man niet in staat is de woning te financieren, haar volledige en onvoorwaardelijke medewerking te verlenen aan de verkoop en levering van deze woning aan (een) koper(s),

compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.