Uitspraak · Civiel recht
Rechtbank Overijssel, 4 november 2026 – Gesubrogeerde verzekeraar vordert schadevergoeding in verband
ECLI:NL:RBOVE:2026:6943Zaaknummer C/08/340369 / HA ZA 25-383
- Instantie
- Rechtbank Overijssel
- Datum uitspraak
- 4 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- C/08/340369 / HA ZA 25-383
- Rechtsgebied
- Civiel recht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 7:760 BW
- Zittingsplaats
- Zwolle
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Gesubrogeerde verzekeraar vordert schadevergoeding in verband met schade na lekkage. Lekkage ontstaan bij uitvoering van aannemingsovereenkomst. Vordering verjaard. Korte verjaringstermijn van artikel 7:761 lid 1 BW van toepassing.
De rechtbank
wijst de vorderingen van Zurich af,
veroordeelt Zurich in de proceskosten van € 11.152,00, te betalen binnen veertien dagen na dit vonnis, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als Zurich niet binnen genoemde termijn betaalt en vervolgens betekening van het vonnis plaatsvindt en te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over € 11.152,00 vanaf de vijftiende dag na dit vonnis en over het bedrag van € 98,00 plus de kosten van betekening vanaf de vijftiende dag na de betekening,
verklaart dit vonnis wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
| Dit vonnis is gewezen door mr. G.W.G. Wijnands en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026. |
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK Overijssel
Civiel recht
Zittingsplaats Zwolle
Zaaknummer: C/08/340369 / HA ZA 25-383
Vonnis van 4 november 2026
in de zaak van
de rechtspersoon naar buitenlands recht
ZURICH INSURANCE EUROPE AG,
te Den Haag,
eisende partij,
hierna te noemen: Zurich,
advocaat: mr. C. Banis,
tegen
[gedaagde] B.V.,
te [vestigingsplaats],
gedaagde partij,
hierna te noemen: [gedaagde],
advocaat: mr. J.H. Tuit.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het vonnis in incident van 11 maart 2026
- de mondelinge behandeling van 27 augustus 2026, waarbij mr. Tuit spreekaantekeningen heeft voorgedragen en de griffier aantekeningen heeft gemaakt van wat verder is besproken.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De feiten
[gedaagde] houdt zich bezig met de verkoop en plaatsing van houten vloeren.
Zurich is de verzekeraar van Rituals Cosmetics Germany GmbH (hierna: Rituals).
[gedaagde] heeft in november 2015 in opdracht van Rituals werkzaamheden uitgevoerd in een winkelpand van Rituals, waaronder het leggen van een parketvloer. [gedaagde] heeft een houten ondervloer door middel van schroeven bevestigd aan de zandcementdekvloer. De parketvloer is vervolgens verlijmd gelegd op de houten ondervloer.
In het winkelpand zijn wastafels aanwezig die worden gebruikt om producten mee te testen. De kranen van de wastafels zijn verbonden met een pomp die in verbinding staat met een afvoerbuis voor afvalwater.
Nadat de werkzaamheden waren afgerond, werd op 20 november 2015 waterschade ontdekt in de vloer van de winkel. Personeelsleden van de winkelruimte meldden dat druppels water op de vloer aanwezig waren, waarna de parketvloer is gaan schotelen (opbollen van de vloer en kromtrekken van planken).
Op 26 november 2015 is de parketvloer en de houten ondervloer door [bedrijf] B.V. (hierna: [bedrijf]) verwijderd om na te gaan waar de lekkage vandaan kwam. Op dat moment is geconstateerd dat wanneer de kranen van de wastafels in de winkel werden gebruikt, lekkage zichtbaar werd. Het water bleek afkomstig van een lekkende afvoerbuis.
De lekkage van de afvoerbuis is ontstaan tijdens de werkzaamheden van [gedaagde]. Bij het bevestigen van de houten ondervloer aan de zandcementdekvloer zijn twee schroeven door de afvoerbuis geboord.
In de nacht van 26 op 27 november 2015 is de lekkage aan de afvoerbuis hersteld en is de vloer provisorisch dichtgemaakt door [bedrijf].
Op 27 november 2015 heeft Rituals bij [gedaagde] melding gemaakt van de lekkage en het tijdelijk herstel van de vloer.
Op de factuur die [gedaagde] heeft verzonden staan onder meer de volgende werkzaamheden vermeld:
“Polished original subfloor and installed 45 m2 new subfloor (12mm).”
Op 19 januari 2016 is [gedaagde] weer ter plaatse geweest en heeft zij een herstelplan opgesteld.
Op 26 januari 2016 heeft [gedaagde] bij aanvang van de definitieve herstelwerkzaamheden een deel van de vloer verwijderd. Op dat moment is een grote mate van schimmelvorming geconstateerd.
Vervolgens is microbiologisch onderzoek verricht door een chemisch-fysisch testlaboratorium, waarna de winkelruimte onmiddellijk is ontruimd en de bedrijfsactiviteit van Rituals tijdelijk is gestaakt.
Nadat het chemisch-fysisch testlaboratorium een herstelplan had opgesteld is de volledige vloer verwijderd en werd de zandcementdekvloer gedroogd. Ook werd de winkelinventaris verwijderd en, na inspectie, grotendeels door een specialistisch bedrijf gereinigd.
De herstelwerkzaamheden hebben 12,5 weken in beslag genomen. Rituals heeft vanaf 1 februari 2016 gebruik kunnen maken van een tijdelijke winkelruimte.
Op 13 november 2020 is namens Zurich aan [gedaagde] en ASR (de verzekeraar van [gedaagde]) bericht dat Zurich en haar verzekerde Rituals zich uitdrukkelijk hun recht op nakoming voorbehouden.
3 Het geschil
Zurich vordert na vermindering van eis op de mondelinge behandeling - samengevat - veroordeling van [gedaagde] tot betaling van € 141.524,06 aan schadevergoeding, vermeerderd met rente en kosten.
Zurich legt aan de vordering - samengevat - het volgende ten grondslag. [gedaagde] is jegens Zurich (als gesubrogeerde verzekeraar) aansprakelijk vanwege een ondeugdelijke uitvoering van het werk in de zin van artikel 7:760 BW door te boren en schroeven aan te brengen op een locatie waar dat als onzorgvuldig en ondeugdelijk moet worden aangemerkt. Subsidiair heeft Zurich de vordering gebaseerd op artikel 6:162 BW, omdat het handelen en nalaten van [gedaagde] op dezelfde gronden kwalificeert als een schending van een zorgvuldigheidsnorm. Er is causaal verband tussen het handelen van [gedaagde] en de schade door de wateroverlast en de schimmelvorming in de winkelruimte. De verjaringstermijn is vijf jaar en de verjaring is tijdig gestuit met het bericht van 13 november 2020.
[gedaagde] voert verweer. [gedaagde] concludeert tot niet-ontvankelijkheid van Zurich, dan wel tot afwijzing van de vorderingen van Zurich, met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van Zurich in de kosten van deze procedure.
[gedaagde] voert - samengevat - het volgende aan. Rituals heeft haar klachtplicht jegens [gedaagde] geschonden, omdat zij pas na de noodreparatie door [bedrijf] is geïnformeerd. Ook bij het verstrekken van informatie en het betrekken van [gedaagde] bij de onderzoeken zijn Rituals en door haar ingeschakelde partijen nalatig geweest. [gedaagde] betwist dat zij aansprakelijk is voor de schade op grond van artikel 7:760 BW, omdat zij niet door Rituals op de hoogte was gebracht van het leidingverloop terwijl dat wel op de weg van Rituals had gelegen. Zij heeft daarom niet onzorgvuldig gehandeld bij het vastmaken van de vloer. Verder betwist [gedaagde] het causaal verband tussen het doorboren van de afvoerleiding en de uiteindelijke schade en voert zij verweer tegen de omvang van de gevorderde schade. Bovendien valt de vordering onder het verjaringsregime van artikel 7:761 BW en gelet op de verkorte verjaringstermijn heeft Zurich de verjaring niet tijdig gestuit.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4 De beoordeling
[gedaagde] beroept zich op verjaring. Dat is het meest verstrekkende verweer en zal daarom eerst worden besproken.
Tussen partijen is niet in geschil dat in het onderhavige geval sprake is van een overeenkomst van aanneming van werk in de zin van artikel 7:750 BW. In lid 1 van artikel 7:761 BW is ten aanzien van overeenkomsten van aanneming van werk de volgende verjaringstermijn opgenomen: elke rechtsvordering wegens een gebrek in het opgeleverde werk verjaart door verloop van twee jaren nadat de opdrachtgever ter zake heeft geprotesteerd.
Artikel 7:761 lid 3 BW bevat een bepaling over verlenging van de verjaringstermijn en bepaalt het volgende: indien de rechtsvordering krachtens het bepaalde in de vorige leden zou verjaren tussen het tijdstip waarop de aannemer aan de opdrachtgever heeft medegedeeld dat hij het gebrek zal onderzoeken of herstellen, en het tijdstip waarop hij het onderzoek en de pogingen tot herstel kennelijk als beëindigd beschouwt, wordt de verjaringstermijn verlengd overeenkomstig artikel 320 van Boek 3.
Oplevering
Zurich betwist dat het werk is opgeleverd, zodat de verkorte verjaringstermijn van artikel 7:761 BW niet van toepassing is. Daarvoor stelt zij dat [gedaagde] niet schriftelijk heeft laten weten dat het werk klaar was om te worden opgeleverd.
Artikel 7:758 lid 1 BW bepaalt het volgende: indien de aannemer te kennen heeft gegeven dat het werk klaar is om te worden opgeleverd en de opdrachtgever het werk niet binnen een redelijke termijn keurt en al dan niet onder voorbehoud aanvaardt dan wel onder aanwijzing van de gebreken weigert, wordt de opdrachtgever geacht het werk stilzwijgend te hebben aanvaard. Na de aanvaarding wordt het werk als opgeleverd beschouwd.
[gedaagde] stelt dat het werk op 2 november 2015 is uitgevoerd en dat Rituals het werk daarna feitelijk in gebruik heeft genomen. Daarmee heeft [gedaagde] voldoende gesteld dat het werk is opgeleverd door het feitelijk ter beschikking te stellen en dat het werk vervolgens (stilzwijgend) door Rituals is aanvaard. Dat volgt ook uit de omstandigheid dat de factuur nadien is betaald. Zurich heeft dit alles onvoldoende gemotiveerd weersproken. Anders dan Zurich aanvoert, zijn de kennisgeving door de aannemer dat het werk klaar is om te worden opgeleverd en de aanvaarding door de opdrachtgever, vormvrij en liggen zij in dit geval in de gedragingen van [gedaagde] en Rituals besloten.
Gebrek in het opgeleverde werk
Zurich voert het verweer dat geen sprake is van een gebrek in het werk zoals bedoeld in artikel 7:761 BW. Zij legt daaraan ten grondslag dat tijdens het uitvoeren van de werkzaamheden schade is toegebracht aan een derde zaak, namelijk de afvoerleiding. Als gevolg daarvan is de vloer beschadigd en is schimmelvorming opgetreden. De schade aan de vloer (het opbollen) en de schimmelvorming moeten dus worden aangemerkt als gevolgschade. Zurich stelt dat de vloer zelf goed was vastgelegd en aan de verwachtingen voldeed.
De rechtbank is van oordeel dat sprake is van een gebrek in het werk als bedoeld in artikel 7:761 BW en overweegt daartoe als volgt.
Van een gebrek in het werk is sprake als het opgeleverde niet beantwoordt aan de overeenkomst. Wat partijen zijn overeengekomen moet worden vastgesteld aan de hand van wat partijen over en weer hebben verklaard en uit hun verklaringen en gedragingen over en weer hebben afgeleid en redelijkerwijs mochten afleiden.
Partijen zijn overeengekomen dat [gedaagde] in november 2015 een vloer zou leggen in een winkelpand van Rituals. [gedaagde] heeft gesteld dat zij de vaste leverancier/vloerenlegger voor de vloeren in Rituals-winkels was. Er is volgens [gedaagde] sprake van een vaste overeenkomst met vaste prijsafspraken in verband met het leveren en monteren van houten (parket)vloeren. Dit is door Zurich niet weersproken, zodat de rechtbank dit aanneemt als vaststaande feiten. [gedaagde] is in november 2015 begonnen met de werkzaamheden en heeft daarbij een houten ondervloer door middel van schroeven bevestigd aan de zandcementdekvloer. De parketvloer is vervolgens verlijmd gelegd op de houten ondervloer. [gedaagde] heeft het installeren van de nieuwe ondervloer ook gefactureerd. Zurich heeft niet gesteld dat dit een onjuiste werkwijze was of dat partijen iets anders waren overeengekomen. De rechtbank stelt op basis hiervan vast dat het bevestigen van een houten ondervloer onderdeel is van de overeengekomen werkzaamheden van [gedaagde].
Tussen partijen is niet in geschil dat bij het bevestigen van de ondervloer op de zandcementdekvloer twee schroeven door een afvoerbuis zijn geboord door [gedaagde], waardoor afvalwater zich tussen de ondervloer en de zandcementdekvloer heeft kunnen verspreiden en de vloer is gaan schotelen. Het opgeleverde werk voldeed daarmee niet aan de bouwkundige en constructieve eisen die Rituals daaraan mocht stellen en bezit daarmee niet de eigenschappen die voor een normaal gebruik daarvan nodig zijn en waarvan Rituals de aanwezigheid niet behoefde te betwijfelen. Rituals mocht in elk geval redelijkerwijs verwachten dat de ondervloer zodanig bevestigd zou worden dat de bovenliggende parketvloer niet zou gaan schotelen. De rechtbank is van oordeel dat het doorboren van de afvoerpijp en het onjuist bevestigen van de ondervloer vanwege de onderlinge samenhang niet los van elkaar kunnen worden gezien, nu het één en dezelfde handeling betreft. Omdat het bevestigen van de ondervloer een onderdeel van het werk was, is de rechtbank van oordeel dat het doorboren van de afvoerleiding bij het bevestigen van de ondervloer moet worden aangemerkt als een gebrek in het werk. Dat betekent dat de vordering tot het vergoeden van de door Rituals geleden schade onder het bereik van artikel 7:761 BW valt en een kortere verjaringstermijn van toepassing is.
De vordering is verjaard
Tussen partijen is niet in geschil dat Rituals/Zurich op 27 november 2015 heeft geprotesteerd bij [gedaagde] ter zake van het gebrek in het werk en dat de eerste stuiting van 13 november 2020 is. Omdat sprake is van een vordering wegens een gebrek in het opgeleverde werk is de verjaringstermijn twee jaar. De rechtbank acht verlenging van de verjaringstermijn als bedoeld in artikel 7:761 lid 3 BW niet van toepassing, nu [gedaagde] het onderzoek naar het gebrek en het herstel daarvan op 19 januari 2016 is aangevangen en de herstelwerkzaamheden in totaal 12,5 weken in beslag hebben genomen. Dat betekent dat verjaringstermijn afliep op 27 november 2017. De stuiting van 13 november 2020 is daarmee te laat, zodat de vordering is verjaard en de rechtbank niet aan een inhoudelijk oordeel over de vordering van Zurich toekomt.
Gelet op het voorgaande zullen de vorderingen van Zurich worden afgewezen.
In het verlengde daarvan zal de rechtbank het verzoek van Zurich om een akte te nemen over de lekkage van het toilet in het magazijn afwijzen.
De proceskosten
Zurich is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op:
| - griffierecht | € | 6.861,00 | |
| - salaris advocaat | € | 4.102,00 | (2 punten × € 2.051,00) |
| - nakosten | € | 189,00 | (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
| Totaal | € | 11.152,00 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
5 De beslissing
De rechtbank
wijst de vorderingen van Zurich af,
veroordeelt Zurich in de proceskosten van € 11.152,00, te betalen binnen veertien dagen na dit vonnis, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als Zurich niet binnen genoemde termijn betaalt en vervolgens betekening van het vonnis plaatsvindt en te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over € 11.152,00 vanaf de vijftiende dag na dit vonnis en over het bedrag van € 98,00 plus de kosten van betekening vanaf de vijftiende dag na de betekening,
verklaart dit vonnis wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
| Dit vonnis is gewezen door mr. G.W.G. Wijnands en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026. |
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.