Rechtbank Noord-Holland, 2 augustus 2023

Aan betrokkene is een administratieve sanctie (hierna te noemen: boete) opgelegd. Betrokkene heeft daartegen beroep ingesteld bij de officier van justitie. De officier van justitie heeft het beroep ongegrond dan wel niet-ontvankelijk verklaard. Tegen die beslissing is door betrokkene beroep ingesteld bij de kantonrechter.

De zaak is behandeld op de zitting van 2 augustus 2023. Op de zitting is de vertegenwoordiger van de officier van justitie verschenen. Betrokkene is niet verschenen. De kantonrechter heeft op de zitting uitspraak gedaan.

De gedraging waarvoor de boete is opgelegd, luidt – kort omschreven – als volgt: parkeren op parkeerplaats vergunninghouders (Bord E9) zonder vergunning voor dat voertuig.

Betrokkene is het niet eens met de beslissing van de officier van justitie en heeft aangevoerd dat er al jaren een vergunning wordt verstrekt. Echter stond de vergunning nog op het oude kenteken en deze vergunning was ingeleverd bij de gemeente. Door privé omstandigheden is het niet gelukt om dit tijdig door te geven aan de gemeente.

De vertegenwoordiger van de officier van justitie heeft op de zitting meegedeeld de beslissing en het standpunt te handhaven en heeft de kantonrechter verzocht om het beroep ongegrond te verklaren.

De kantonrechter is van oordeel dat uit de stukken die zich in het dossier bevinden – met name uit de verklaring van de verbalisant ondersteund met foto’s– voldoende blijkt dat de gedraging waarvoor de boete is opgelegd, is verricht. De verbalisant heeft waargenomen dat er wel een vergunning in het voertuig lag, maar voor een ander kenteken. Het is aan betrokkene om ervoor te zorgen dat er een juiste vergunning achter de voorruit ligt. Van de parkeerpolitie of andere verbalisanten behoeft niet te worden verwacht dat zij in gemeentelijke administratie nagaan of voor het geparkeerde voertuig een parkeervergunning is verstrekt. De boete is dus terecht opgelegd. Betrokkene geeft aan dat er een nieuwe vergunning is aangevraagd. Dit is door betrokkene niet nader onderbouwd met stukken. Hiermee is het voor de kantonrechter onduidelijk gebleven wanneer de aanvraag voor een nieuwe vergunning door betrokkene is gedaan en wanneer deze vergunning is afgegeven. De kantonrechter kan dan ook met deze aangevoerde omstandigheden geen rekening houden en ziet geen aanleiding om de boete te matigen of te vernietigen. Het beroep is dan ook ongegrond.