Uitspraak · Arbeidsrecht
Rechtbank Midden-Nederland, 4 november 2026 – Ontslag op staande voet niet rechtsgeldig
ECLI:NL:RBMNE:2026:8110Zaaknummer 12378007 \ ME VERZ 26-122
- Instantie
- Rechtbank Midden-Nederland
- Datum uitspraak
- 4 november 2026
- Publicatiedatum
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- 12378007 \ ME VERZ 26-122
- Rechtsgebied
- Civiel recht, Arbeidsrecht
- Procedure
- Beschikking
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 7:672 BW
- Zittingsplaats
- Almere
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Ontslag op staande voet niet rechtsgeldig. Gefixeerde schadevergeoding toegewezen
5 De beslissing
De kantonrechter:
verklaart voor recht dat [verzoeker] de arbeidsovereenkomst niet zelf heeft opgezegd en dat het door [verweerder] gegeven ontslag op staande voet niet rechtsgeldig gegeven is;
veroordeelt [verweerder] tot betaling aan [verzoeker] van de transitievergoeding van € 337,35 (bruto), te vermeerderen met de wettelijke rente, vanaf 1 augustus 2026, tot aan de dag van volledige betaling;
veroordeelt [verweerder] tot betaling aan [verzoeker] van een gefixeerde schadevergoeding van € 6.072,28 (bruto), te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW, vanaf veertien dagen na de betekening van deze beschikking, tot aan de dag van volledige betaling;
veroordeelt [verweerder] tot betaling aan [verzoeker] van een billijke vergoeding van € 1.000,00 (bruto), te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW, vanaf veertien dagen na de betekening van deze beschikking, tot aan de dag van volledige betaling;
veroordeelt [verweerder] tot het opmaken, verstrekken en uitbetalen van de eindafrekening van het dienstverband, onder afgifte van een deugdelijke bruto-/netto-specificatie, te vermeerderen met de wettelijke verhoging in de zin van artikel 7:625 BW en de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW, vanaf veertien dagen na de betekening van deze beschikking, tot aan de dag van volledige betaling;
veroordeelt [verweerder] tot het verstrekken van (een kopie van) het personeelsdossier aan [verzoeker] , waaronder in ieder geval begrepen een afschrift van de arbeidsovereenkomst en loonstroken, binnen veertien dagen na de betekening van deze beschikking, op straffe van een dwangsom van € 100,00 per dag, met een maximum van € 5.000,00;
veroordeelt [verweerder] in de proceskosten, aan de zijde van [verzoeker] tot op heden begroot op € 1.391,00 te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW, berekend vanaf veertien dagen na de datum van deze beschikking, tot aan de dag van volledige betaling;
verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
wijst het meer of anders verzochte af.
| Deze beschikking is gegeven door mr. R.M. Berendsen en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026. |
D/1403
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Almere
Zaaknummer / rekestnummer: 12378007 \ ME VERZ 26-122
Beschikking van 4 november 2026
in de zaak van
[verzoeker] ,
te [plaats] ,
verzoekende partij,
hierna te noemen: [verzoeker] ,
gemachtigde: Legal Advice Wanted B.V.,
tegen
[verweerder] ,
te [plaats] ,
verwerende partij,
hierna te noemen: [verweerder] ,
niet verschenen.
1 Het verloop van de procedure
De kantonrechter heeft kennisgenomen van het verzoekschrift van [verzoeker] , ter griffie ingekomen op 26 augustus 2026.
De mondelinge behandeling – waarop namens [verweerder] niemand is verschenen – heeft plaatsgevonden op 7 oktober 2026. Van het verhandelde ter zitting zijn door de griffier aantekeningen gemaakt.
Hierna is uitspraak bepaald.
2 De feiten
[verzoeker] was op basis van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd in dienst van [verweerder] , tot en met 31 oktober 2026, als oproepkracht in de bediening, tegen een overeengekomen salaris van € 13,70 (bruto) per uur.
Op 28 juni 2026 heeft [verzoeker] zich – wegens rugklachten – ziekgemeld.
[verweerder] heeft alle diensten van [verzoeker] vanaf 1 juli 2026, na zijn ziekmelding, uit het roostersysteem verwijderd.
Met een e-mailbericht van 3 augustus 2026 (aan de gemachtigde van [verzoeker] ) heeft [verweerder] [verzoeker] (met terugwerkende kracht) op staande voet ontslagen. Als reden wordt vermeld: ‘… wegens het breken van het verzuimprotocol’.
3 De verzoeken
[verzoeker] verzoekt de kantonrechter bij beschikking, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, (zakelijk weergegeven) voor recht te verklaren dat [verzoeker] de arbeidsovereenkomst niet zelf heeft opgezegd en dat het gegeven ontslag op staande voet niet rechtsgeldig is. Daarnaast verzoekt [verzoeker] om [verweerder] te veroordelen tot betaling van de transitievergoeding, de gefixeerde schadevergoeding en een billijke vergoeding, te vermeerderen met de wettelijke rente, met een veroordeling van [verweerder] in de kosten van deze procedure.
Aan zijn verzoeken legt [verzoeker] ten grondslag dat er geen dringende reden was om hem op staande voet te ontslaan. [verzoeker] heeft zich ziek gemeld met pijnklachten aan zijn rug, waardoor hij zijn werkzaamheden niet kon verrichten. Na zijn ziekmelding op 28 juni 2026 kwam [verzoeker] er achter dat [verweerder] al zijn diensten uit het roostersysteem had verwijderd. [verzoeker] heeft hiertegen geprotesteerd, maar [verweerder] leek zich aanvankelijk op het standpunt te stellen dat [verzoeker] de arbeidsovereenkomst zelf had opgezegd, maar [verzoeker] betwist dat. Uiteindelijk heeft [verweerder] [verzoeker] op 3 augustus 2026 laten weten dat hij (met terugwerkende kracht) op staande voet ontslagen was, omdat hij zou hebben nagelaten het verzuimprotocol na te leven. [verzoeker] is hier echter niets van bekend. [verweerder] heeft juist nagelaten om voor [verzoeker] de bedrijfsarts in te schakelen en lijkt zijn ziekmelding geheel naast zich neer te hebben gelegd. [verweerder] heeft niet meer op verzoeken en sommaties gereageerd, dus is [verzoeker] genoodzaakt geweest om [verweerder] in rechte te betrekken.
[verweerder] is, hoewel behoorlijk opgeroepen, namelijk zowel per aangetekende brief als per gewone post, niet verschenen bij de mondelinge behandeling. [verweerder] heeft geen verweerschrift ingediend en heeft ook anderszins geen verweer gevoerd.
4 De beoordeling
Bij gebreke aan betwisting door [verweerder] staat het door [verzoeker] feitelijk aan de verzoeken ten grondslag gelegde vast. Hetgeen [verzoeker] heeft verzocht komt de kantonrechter grotendeels niet onredelijk of ongegrond voor en zal worden toegewezen, rekening houdende met het hiernavolgende.
De beide verklaringen voor recht zijn toewijsbaar. De kantonrechter is uit niets gebleken dat [verzoeker] op enig moment zelf zijn arbeidsovereenkomst heeft opgezegd of heeft willen opzeggen.
Het ontslag op staande voet is niet rechtsgeldig gegeven. [verzoeker] heeft ontkend dat er een dringende reden was voor een onverwijlde opzegging van de arbeidsovereenkomst en de uiteindelijk gegeven reden, namelijk het ‘breken van het verzuimprotocol’ is niet komen vast te staan. Verder is het geven van een ontslag op staande voet met terugwerkende kracht in strijd met het systeem van de wet. [verzoeker] heeft echter gesteld dat hij berust in het gegeven ontslag, zodat de kantonrechter voor de verdere beoordeling tot uitgangspunt neemt dat [verweerder] de arbeidsovereenkomst – op onregelmatige wijze – heeft opgezegd per 1 juli 2026.
Onder de gegeven omstandigheden komt aan [verzoeker] de transitievergoeding toe. [verzoeker] heeft de transitievergoeding berekend op € 337,35 (bruto) en dit bedrag zal worden toegewezen. De wettelijke rente hierover zal worden toegewezen, zoals is gevorderd, omdat dit bedrag aan [verzoeker] betaald had moeten worden binnen één maand na de beëindiging van de arbeidsovereenkomst.
Op grond van artikel 7:672 lid 10 BW is de partij die opzegt tegen een eerdere dag dan tussen hen geldt, aan de wederpartij een vergoeding verschuldigd gelijk aan het bedrag van het in geld vastgestelde loon over de termijn dat de arbeidsovereenkomst bij regelmatige opzegging had behoren voort te duren. Vast staat dat [verweerder] de arbeidsovereenkomst met [verzoeker] onterecht onverwijld heeft opgezegd. Daarmee heeft zij opgezegd tegen een eerdere dag dan tussen partijen geldt. [verzoeker] heeft gesteld dat in de arbeidsovereenkomst geen termijn voor tussentijdse opzegging van de arbeidsovereenkomst is opgenomen en dat deze is aangegaan tot 31 oktober 2026. De verzochte veroordeling tot betaling van € 6.072,28 (bruto), zal dan ook worden toegewezen.
[verzoeker] heeft tevens om de toekenning van een billijke vergoeding verzocht. Door het onterecht gegeven ontslag op staande voet heeft [verweerder] ernstig verwijtbaar gehandeld jegens [verzoeker] . [verzoeker] heeft gesteld dat hij door het handelen van [verweerder] reputatieschade heeft geleden en dat [verweerder] is overgegaan tot het geven van ontslag op staande voet op basis van verwijten en aannames, zonder deugdelijk onderzoek te doen. De kantonrechter is ook niet gebleken dat [verzoeker] met zijn handelen aanleiding heeft gegeven voor [verweerder] om de zwaarst mogelijke arbeidsrechtelijke sanctie toe te passen. De kantonrechter laat verder in belangrijke mate meewegen dat [verzoeker] , volgens zijn eigen opgave, al snel weer ander werk heeft gevonden en hij heeft zijn inkomensschade daarmee beperkt. De kantonrechter acht een billijke vergoeding van € 1.000,00 (bruto) onder de gegeven omstandigheden redelijk.
De verzochte wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW, over de gefixeerde- en billijke vergoeding, zal als onbetwist en op de wet gegrond worden toegewezen. De termijn voor betaling zal worden gesteld op veertien dagen na de betekening van deze beschikking.
[verzoeker] heeft ten slotte verzocht om [verweerder] te veroordelen tot het opmaken en uitbetalen van een deugdelijke eindafrekening van het diensterverband en om afgifte van zijn personeelsdossier, waaronder in ieder geval begrepen een afschrift van de arbeidsovereenkomst, op straffe van een dwangsom. Een werkgever is gehouden bij het einde van de arbeidsovereenkomst een eindafrekening op te maken, o.a. voor wat betreft vakantiegeld en uitbetaling van opgebouwde, maar niet-genoten, vakantiedagen. Nu [verzoeker] heeft gesteld dat [verweerder] dit nog niet heeft gedaan, zal zij worden veroordeeld om de eindafrekening op te stellen, deze aan [verzoeker] te verstrekken en het betreffende bedrag aan [verzoeker] te betalen, onder afgifte van een bruto-/netto-specificatie. [verweerder] zal ten slotte ook worden veroordeeld tot het verstrekken van (een kopie van) het personeelsdossier aan [verzoeker] , waaronder in ieder geval begrepen een afschrift van de arbeidsovereenkomst en loonstroken. De gevorderde dwangsom zal worden toegewezen, maar worden gemaximeerd, op de hierna te vermelden wijze.
[verweerder] zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de proceskosten. Deze worden aan de zijde van [verzoeker] tot op heden begroot op € 1.391,00 (€ 93,00 aan griffierecht, € 1.154,00 aan salaris gemachtigde en € 144,00 aan nakosten), plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing.
5 De beslissing
De kantonrechter:
verklaart voor recht dat [verzoeker] de arbeidsovereenkomst niet zelf heeft opgezegd en dat het door [verweerder] gegeven ontslag op staande voet niet rechtsgeldig gegeven is;
veroordeelt [verweerder] tot betaling aan [verzoeker] van de transitievergoeding van € 337,35 (bruto), te vermeerderen met de wettelijke rente, vanaf 1 augustus 2026, tot aan de dag van volledige betaling;
veroordeelt [verweerder] tot betaling aan [verzoeker] van een gefixeerde schadevergoeding van € 6.072,28 (bruto), te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW, vanaf veertien dagen na de betekening van deze beschikking, tot aan de dag van volledige betaling;
veroordeelt [verweerder] tot betaling aan [verzoeker] van een billijke vergoeding van € 1.000,00 (bruto), te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW, vanaf veertien dagen na de betekening van deze beschikking, tot aan de dag van volledige betaling;
veroordeelt [verweerder] tot het opmaken, verstrekken en uitbetalen van de eindafrekening van het dienstverband, onder afgifte van een deugdelijke bruto-/netto-specificatie, te vermeerderen met de wettelijke verhoging in de zin van artikel 7:625 BW en de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW, vanaf veertien dagen na de betekening van deze beschikking, tot aan de dag van volledige betaling;
veroordeelt [verweerder] tot het verstrekken van (een kopie van) het personeelsdossier aan [verzoeker] , waaronder in ieder geval begrepen een afschrift van de arbeidsovereenkomst en loonstroken, binnen veertien dagen na de betekening van deze beschikking, op straffe van een dwangsom van € 100,00 per dag, met een maximum van € 5.000,00;
veroordeelt [verweerder] in de proceskosten, aan de zijde van [verzoeker] tot op heden begroot op € 1.391,00 te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW, berekend vanaf veertien dagen na de datum van deze beschikking, tot aan de dag van volledige betaling;
verklaart deze beschikking tot zover uitvoerbaar bij voorraad;
wijst het meer of anders verzochte af.
| Deze beschikking is gegeven door mr. R.M. Berendsen en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026. |
D/1403
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.