Uitspraak · Civiel recht

Rechtbank Midden-Nederland, 11 november 2026 – artikel 505 lid 2 Rv

ECLI:NL:RBMNE:2026:8102Zaaknummer 12092110 \ UC EXPL 26-1080

Instantie
Rechtbank Midden-Nederland
Datum uitspraak
11 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
12092110 \ UC EXPL 26-1080
Rechtsgebied
Civiel recht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 46b RO
Zittingsplaats
Utrecht
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

artikel 505 lid 2 Rv; eiser heeft recreatiewoning gekocht via een executieveiling. In de recreatiewoning zitten huurders. Eiser vordert ontruiming van de huurder. De ontruiming is afgewezen.

5 De beslissing

De kantonrechter

5.1

wijst de vorderingen van [eiser] af,

5.2

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 542,50, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,

5.3

veroordeelt [eiser] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

5.4

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. A.R. Scharrenborg en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026.
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING SECRETARIS!!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING RECHTER!
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR STEMPELS!

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De procedure
  2. 2 De kern van de zaak
  3. 3 De achtergrond van de zaak
  4. 4 De beoordeling
  5. 5 De beslissing

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Utrecht

Zaaknummer: 12092110 \ UC EXPL 26-1080

Vonnis van 11 november 2026

in de zaak van

[eiser] ,

wonende te [woonplaats 1] ,

eisende partij,

hierna te noemen: [eiser] ,

gemachtigde: Van Zetten Vastgoed Management B.V.,

tegen

1 [gedaagde sub 1] ,

en2. [gedaagde sub 2],

beide wonende te [woonplaats 2] ,

gedaagde partijen,

hierna samen te noemen: [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] ,

gemachtigde: mr. J.F.I. Abadom.

1 De procedure

1.1

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding met producties 1 t/m 9 van [eiser]

- het vonnis van de rechtbank Gelderland waarin de zaak op grond van artikel 46b van de Wet op de Rechterlijke Organisatie wordt verwezen naar de rechtbank Midden-Nederland

- de akte met aanvullende producties 8A t/m 10 van [eiser]- de conclusie van antwoord met producties 1 t/m 5 van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2]- de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald

- de mondelinge behandeling van 24 juni 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.

1.2

Partijen hebben tijdens de mondelinge behandeling afgesproken dat zij na afloop van de mondelinge behandeling gaan kijken of zij de zaak onderling kunnen oplossen. Op 3 augustus 2026 hebben de gemachtigden van beide partijen laten weten dat het niet is gelukt om er onderling uit te komen en zij hebben de kantonrechter verzocht om een uitspraak te doen in de zaak. De gemachtigde van [eiser] heeft bij zijn brief van 3 augustus 2026 (waarin hij laat weten dat partijen niet tot een oplossing zijn gekomen) een akte gestuurd met (diverse) bijlagen. De kantonrechter merkt op dat dit stuk geen onderdeel is van het procesdossier. De kantonrechter heeft op en na de mondelinge behandeling partijen namelijk geen mogelijkheid gegeven om nog nadere stukken in te dienen. De kantonrechter zal bij zijn beoordeling dus geen rekening houden met deze stukken van [eiser] .

1.3

Daarna volgt dit vonnis.

2 De kern van de zaak

2.1

[eiser] heeft via een executieveiling een recreatiewoning gekocht. Nadat [eiser] de recreatiewoning had gekocht kwam hij erachter dat de vorige eigenaar de recreatiewoning voor onbepaalde tijd heeft verhuurd aan [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] . [eiser] is van mening dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zonder recht of titel wonen in de recreatiewoning en vordert dat zij de recreatiewoning ontruimen. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zijn van mening dat zij vanwege de huurovereenkomst in de recreatiewoning mogen blijven wonen. De kantonrechter oordeelt dat de huurovereenkomst geldig is en de vordering van [eiser] wordt daarom afgewezen.

3 De achtergrond van de zaak

3.1

[eiser] heeft op 23 oktober 2025 via een executieveiling een recreatiewoning gekocht aan de [adres] in [woonplaats 2] . De recreatiewoning staat op ‘ [locatie] ’. Voordat [eiser] de recreatiewoning kocht, was de heer [A] (hierna: [A] ) eigenaar van de recreatiewoning. Toen [A] eigenaar was van de recreatiewoning is door meerdere partijen executoriaal beslag gelegd op de recreatiewoning. Zo is er onder andere een executoriaal beslag van Stichting BOOR ingeschreven op 14 januari 2025 in het kadaster. [A] heeft daarna, op 24 juli 2025, met [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] een huurovereenkomst voor onbepaalde tijd gesloten voor de recreatiewoning. De huurovereenkomst is ingegaan op 1 augustus 2025 en toen zijn [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] de recreatiewoning ook gaan bewonen.

4 De beoordeling

[gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hoeven de recreatiewoning niet te ontruimen

4.1

[eiser] erkent de huurovereenkomst tussen [A] en [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] niet. [eiser] heeft in zijn dagvaarding aangevoerd dat [A] door het gelegde beslag van 14 januari 2025 op de recreatiewoning niet beschikkingsbevoegd was om verdere rechtshandelingen te verrichten ten aanzien van de recreatiewoning en hij deze dus ook niet mocht en/of kon verhuren. Volgens [eiser] bevriest de beslaglegger (Stichting BOOR) de beschikkingsbevoegdheid en om zo te voorkomen dat het registergoed wordt uitgehold. Het beslag is volgens [eiser] een beperking van het eigendomsrecht.

[eiser] heeft hierbij citaten opgenomen van de wetsartikelen 3:259, 3:268 en 3:227 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW).[_fb63e0e6-9183-44b4-bfd8-b24c6b4d2f47] De door [eiser] geciteerde teksten van de wetsartikelen komen niet overeen met de teksten in de wetsartikelen waarnaar [eiser] verwijst. De wetsartikelen waarnaar [eiser] heeft verwezen in de dagvaarding, zijn overigens ook niet van toepassing op deze zaak.[_d8094e56-e45a-423c-9679-80ee3d413e81] De kantonrechter laat deze wetsartikelen dus buiten beschouwing voor de beoordeling van de zaak.

4.2

[eiser] heeft in de dagvaarding ook een beroep gedaan op artikel 7:226 lid 3 BW. De kantonrechter begrijpt dat [eiser] van mening is dat ook dit artikel ertoe leidt dat de huurovereenkomst hem niet kan worden tegengeworpen. Ook dit standpunt volgt de kantonrechter niet. Artikel 7:226 BW ziet kort gezegd op de regel ‘koop breekt geen huur’. In lid 3 van dit wetsartikel wordt dit uitgewerkt door te bepalen dat alleen die rechten en verplichtingen over gaan die onmiddellijk verband houden met het ‘doen hebben van het gebruik van de zaak tegen een door de huurder te betalen tegenprestatie’. Ook dit wetsartikel ziet dus niet op het argument van [eiser] dat de huurovereenkomst hem niet kan worden tegengeworpen vanwege het eerder gelegde beslag.

4.3

Het standpunt van [eiser] dat hij de huurovereenkomst mag negeren omdat de huurovereenkomst gesloten is nadat het beslag door Stichting BOOR is ingeschreven en [A] daarom beschikkingsonbevoegd was om rechtshandelingen (zoals verhuren) te verrichten, volgt de kantonrechter niet. Artikel 505 lid 2 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (hierna: Rv) bepaalt dat een verhuring die tot stand is gekomen na de inschrijving van het gelegde beslag op de onroerende zaak niet tegen de beslaglegger kan worden ingeroepen. Zoals [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] ook hebben aangevoerd, wordt de geëxecuteerde ( [A] ) hierdoor echter niet beschikkingsonbevoegd. Dit volgt ook uit een uitspraak van de Hoge Raad.[_656e773e-3b47-4dea-97de-ecde1b40738c] [A] was dus niet onbevoegd om de recreatiewoning te verhuren aan [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] en de huurovereenkomst is in die zin dus ook geldig. Artikel 505 lid 2 Rv heeft wel tot gevolg dat een verhuring niet tegen de beslaglegger kan worden ingeroepen. De beslaglegger (Stichting BOOR) mag de rechtshandeling (het verhuren van de recreatiewoning) negeren. Als de beslaglegger (Stichting BOOR) een beroep wil doen op de onverbindendheid van de rechtshandeling van [A] (het verhuren van de recreatiewoning), dan had Stichting BOOR dat moeten doen vóór de toewijzing van de executoriaal verkochte zaak (de recreatiewoning) aan [eiser] .[_1366a20a-50bc-4d66-8ca8-9b160daa8fe0] Met andere woorden: het is een recht van Stichting BOOR om de onverbindendheid van de verhuur van de recreatiewoning in te roepen. Dat Stichting BOOR gebruik heeft gemaakt van dit recht, waardoor dit ook door zou kunnen werken naar [eiser] , heeft [eiser] echter niet gesteld. De door [eiser] gevorderde ontruiming wordt daarom afgewezen.

4.4

Ten overvloede merkt de kantonrechter op dat, zoals ook [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben aangevoerd, de uitzondering voor verhuur van woonruimte in artikel 505 lid 2 Rv hier mogelijk ook van toepassing is gelet op de omstandigheden in deze zaak.[_c5563bc5-25c4-4697-a76f-7ea1627cf7ae] In dat geval zou Stichting BOOR de recreatiewoning slechts onbelast (zonder verhuring) hebben kunnen verkopen aan [eiser] als de verhuring plaatsvond nadat de executoriale verkoop is aangekondigd of als [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] wisten dat Stichting BOOR door de verhuring in zijn verhaalsmogelijkheden zou worden benadeeld. Van deze gevallen lijkt beiden geen sprake te zijn. De executoriale verkoop werd pas bekend met de advertentie op Funda van 24 september 2025 en [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben beargumenteerd dat zij bij het aangaan van de huurovereenkomst niet wisten dat er een beslag op de recreatiewoning lag.

Geen gebruiksvergoeding en/of schadevergoeding en dwangsom

4.5

De kantonrechter begrijpt dat [eiser] naast de ontruiming (primair) vordert dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] veroordeeld worden tot betaling van € 1.000,00 per maand aan gebruikersvergoeding vanaf 20 november 2025 tot de ontruiming en (subsidiair) om [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding die de kantonrechter mag begroten. [eiser] heeft voor deze vorderingen aangevoerd dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] onrechtmatig in de recreatiewoning verblijven en hij de recreatiewoning hierdoor niet kan verhuren en huurinkomsten mist van minstens € 1.000,00 per maand. Als [eiser] deze schade niet goed heeft begroot verzoekt hij de kantonrechter om de schade op de juiste manier te begroten.

Ook deze primaire en subsidiaire vorderingen wijst de kantonrechter af. Uit hetgeen hiervoor is overwogen, volgt namelijk dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] niet onrechtmatig in de recreatiewoning verblijven. Overigens merkt de kantonrechter op dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben gevraagd naar het rekeningnummer van [eiser] om de huur over te maken, maar [eiser] dit nummer niet heeft gegeven omdat hij de huurovereenkomst niet erkent. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] moeten de huur uiteraard wel betalen aan [eiser] zodra [eiser] aangeeft dat hij de huur wil ontvangen.

4.6

Ook de door [eiser] gevorderde dwangsom van € 250,00 per dag vanaf 21 november 2025 zolang [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] de recreatiewoning niet ontruimen, wijst de kantonrechter af omdat zij de recreatiewoning niet hoeven te ontruimen.

[eiser] moet de proceskosten van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] vergoeden

4.7

[eiser] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. Omdat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben geprocedeerd op basis van een toevoeging, zal [eiser] niet worden veroordeeld tot betaling van de (eventuele) betekeningskosten. De proceskosten van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] worden begroot op:

- salaris gemachtigde€434,00(2 punten × € 217,00)
- nakosten€108,50
Totaal€542,50
4.8

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

5 De beslissing

De kantonrechter

5.1

wijst de vorderingen van [eiser] af,

5.2

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 542,50, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,

5.3

veroordeelt [eiser] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

5.4

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. A.R. Scharrenborg en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026.
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING SECRETARIS!!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING RECHTER!
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR STEMPELS!

Voetnoten

  1. [eiser] heeft in productie 4 bij de dagvaarding de volgende citaten opgenomen: Artikel 3:259 BW: “Het leggen van beslag op een vordering of een zaak ontneemt de eigenaar het recht tot vrije beschikking voor zover de schuldeiser zijn rechten daaruit kan uitoefenen.” Artikel 3:268 BW: “Een registergoed waarop beslag is gelegd kan niet worden vervreemd of bezwaard zonder medewerking van de beslaglegger, zolang het beslag blijft bestaan.” Artikel 3:227 BW: “Door inschrijving van het beslag in het Kadaster wordt het beslag tegen derden zichtbaar, zodat de eigenaar niet stilzwijgend over het goed kan beschikken.”
  2. Artikel 3:227 BW is een algemene bepaling over het recht van pand en hypotheek, artikel 3:259 BW gaat over pandrechten van certificaathouders en artikel 3:268 BW ziet op de executie door de hypotheekhouder.
  3. Zie Hoge Raad 5 mei 2008, ECLI:NL:HR:2008:BC9351.
  4. Zie Tekst & Commentaar Rv, commentaar op artikel 505 Rv, aantekening 4d.
  5. [A] en [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zijn een huurovereenkomst voor onbepaalde tijd aangegaan en de bedoeling van deze partijen bij de huurovereenkomst lijkt te zijn geweest dat [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] voor een lange periode in de recreatiewoning zouden blijven wonen. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben zich ook bij de gemeente ingeschreven op het adres van de recreatiewoning en zij hebben geen andere woonruimte. Dat in de beheerovereenkomst met [locatie] staat dat recreatiewoningen niet zonder tussenkomst van het park mogen worden gesloten en recreatiewoningen niet voor tijdelijke of permanente bewoning gebruikt mogen worden, verandert de bedoeling van de huurovereenkomst tussen [A] en [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] niet.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.