Uitspraak · Civiel recht
Rechtbank Midden-Nederland, 4 november 2026 – Huurovereenkomst van samenhuurders
ECLI:NL:RBMNE:2026:8094Zaaknummer 12143405 \ UC EXPL 26-2317
- Instantie
- Rechtbank Midden-Nederland
- Datum uitspraak
- 4 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- 12143405 \ UC EXPL 26-2317
- Rechtsgebied
- Civiel recht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig, Tussenuitspraak
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 7:267 BW
- Zittingsplaats
- Utrecht
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Huurovereenkomst van samenhuurders. Opzegging door 1 van de samenhuurders is niet geldig ivm ondeelbare rechtsverhouding. Vervanging samenhuurder. Gebreken. Tussenvonnis.
4 De beslissing
De kantonrechter
in conventie
wijst de vordering van [eiseres] af,
in reconventie
verwijst de zaak naar de rol van 25 november 2026 voor akte [eiseres] en daarna naar de rol van 23 december 2026 voor antwoordakte van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] ,
in conventie en in reconventie verder
houdt iedere verdere beslissing aan.
Dit vonnis is gewezen door mr. H.A.M. Pinckaers en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026.
64510
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Utrecht
Zaaknummer: 12143405 \ UC EXPL 26-2317
Vonnis van 4 november 2026
in de zaak van
[eiseres] B.V.,
gevestigd in [plaats 1] ,
eisende partij in conventie,
verwerende partij in reconventie,
hierna te noemen: [eiseres] ,
gemachtigde: mr. D. de Jong,
tegen
1 [gedaagde sub 1] ,
wonende in [plaats 2] ,2. [gedaagde sub 2],
wonende in [plaats 2] ,
gedaagde partijen in conventie,
eisende partijen in reconventie,
hierna samen te noemen: [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] ,
gemachtigde: mr. Z.E. Guddas.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding,- de conclusie van antwoord in conventie en van eis in reconventie,
- de conclusie van antwoord in reconventie,- de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald,
- de mondelinge behandeling van 8 september 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.
De kantonrechter heeft vervolgens beslist dat vandaag de uitspraak wordt gedaan.
2 De kern van de zaak
In deze procedure vordert [eiseres] in conventie ontruiming van de door [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] gehuurde woonruimte. Volgens [eiseres] is de periode van de huurovereenkomst voor bepaalde tijd verstreken en hebben [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] de woning niet verlaten. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] beroepen zich op huurbescherming. Volgens hen is er een huurovereenkomst voor onbepaalde tijd en kunnen ze niet ontruimd worden. In reconventie vorderen [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] herstel van gebreken aan de woning. Volgens [eiseres] hoeft hij gebreken niet meer te herstellen omdat de huurovereenkomst door het verstrijken van de bepaalde tijd is geëindigd. De kantonrechter wijst de vordering in conventie af. In reconventie wordt de zaak verwezen naar de rol voor verder debat over de gestelde gebreken.
3 De beoordeling
in conventie
De huurovereenkomst met [gedaagde sub 2] en [A] liep voor onbepaalde tijd
[eiseres] heeft met ingang van 1 december 2022 de woning aan de [adres] in [plaats 2] (hierna: de woning) verhuurd aan de samenhuurders [A] (de heer [A] ) en [gedaagde sub 2] . De huurovereenkomst had een looptijd van een jaar. De huurovereenkomst is per 1 december 2023 verlengd met nog een jaar.
In artikel 7:271 lid 1 (oud)[_fea08a49-4776-4f1f-961d-c2aff859408a] staat: indien na afloop van een voor bepaalde tijd van twee onderscheidenlijk vijf jaar of korter aangegane huur met dezelfde huurder aansluitend opnieuw een huurovereenkomst wordt aangegaan, wordt deze laatste overeenkomst opgevat als een verlenging voor onbepaalde tijd van eerstgenoemde huurovereenkomst.’
Op grond van deze wetsbepaling is de huurovereenkomst van [eiseres] als verhuurder en [A] en [gedaagde sub 2] als samenhuurders vanaf 1 december 2023 een huurovereenkomst voor onbepaalde tijd geworden.
[A] kon niet opzeggen namens [gedaagde sub 2]
Op 19 februari 2024 heeft [A] een e-mail aan [eiseres] gestuurd waarmee hij heeft bericht dat hij de huur wilde opzeggen omdat hij ging samenwonen met zijn vriendin. Hij heeft voorgesteld dat het huurcontract zou blijven doorlopen en dat [gedaagde sub 2] hoofdhuurder zou gaan worden. Hij heeft verder medegedeeld dat er al een nieuwe kandidaat was gevonden om de huur van hem over te nemen. Op 21 februari 2024 heeft [eiseres] geantwoord met het voorstel een nieuw huurcontract af te sluiten op naam van [gedaagde sub 2] en de opvolger van [A] . Hij heeft bericht dat dit een contract voor twee jaar kon worden. Overeenkomstig dit voorstel hebben [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] als samenhuurders een door [eiseres] opgestelde huurovereenkomst getekend. Deze huurovereenkomst is ingegaan op 1 maart 2024 voor een periode van twee jaar..
Op 18 augustus 2025 heeft [eiseres] per e-mail aan [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] bericht dat het contract nog tot 1 maart 2026 liep en dat het geen probleem zou zijn als zij eerder zouden vertrekken. [gedaagde sub 2] heeft geantwoord dat de samenhuurders er niet zo van op de hoogte waren dat het contract afliep, dat zij dachten dat zij er konden blijven wonen en dat zij als de woning in de verkoop zou gaan, ook interesse hadden in koop. [eiseres] heeft geantwoord dat de voorkeur uitging naar verhuur en dat zij er dus uit moesten, alsmede dat een eventuele verkoopprijs een flink eind boven de € 400.000 zou liggen.
Na voortgezette correspondentie hebben [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zich op het standpunt gesteld dat zij recht op huurbescherming hebben. [eiseres] heeft dat betwist.
De kantonrechter geeft [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] gelijk. De huurovereenkomst van de samenhuurders [A] en [gedaagde sub 2] is namelijk niet geëindigd door de opzegging van [A] . Wel is [A] met toestemming van [eiseres] vervangen door [gedaagde sub 1] . Dit wordt hierna toegelicht.
In de aanhef van de huurovereenkomst met [gedaagde sub 2] en [A] staat:
‘ [gedaagde sub 2] , geboren [geboortdatum] 1999 te [geboorteplaats 1] , en
[A] , geboren [geboortdatum] 1995 te [geboorteplaats 2]
tezamen hierna te noemen huurder’
En in artikel 2.2 staat:
‘Ten alle tijde is het huurder toegestaan het contract tussentijds te beëindigen als een voor verhuurder acceptabele vervanger wordt gevonden.’
En in artikel 18 staat:
‘Na 12 maanden heeft huurder de mogelijkheid het contract tussentijds op te zeggen.
De opzegtermijn van huurder is ten minste één volle maand. De opzegging moet gedaan worden door middel van een brief voorzien van handtekening, of per email, waarbij de opzegging rechtsgeldig is als deze door verhuurder is bevestigd. Opzegging geschiedt per de eerste dag van een maand. Huurder kan de huur opzeggen zonder opgaaf van redenen.’
Uit de huurovereenkomst blijkt dat [gedaagde sub 2] en [A] samen de contractuele ‘huurder’ waren. Een samenhuurder (in dit geval [A] ) heeft niet de mogelijkheid om zich door opzegging van zijn aansprakelijkheid uit de huurovereenkomst te bevrijden (HR 6 oktober 1989, NJ 1990, 184). De opzegging van de huurovereenkomst door de contractuele huurders [A] en [gedaagde sub 2] dient gezamenlijk te worden gedaan. Dat komt omdat het ter beschikking stellen van een woning een ondeelbare rechtsverhouding betreft, zoals [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] stellen. In de huurovereenkomst is niets opgenomen over het opzeggen door één van de twee samenhuurders. [A] en [gedaagde sub 2] konden de huurovereenkomst dus alleen samen rechtsgeldig opzeggen. Dat is niet gebeurd. Het was alleen [A] die op 19 februari 2024 de huurovereenkomst heeft opgezegd en daarom is de huurovereenkomst door deze opzegging niet geëindigd.
Bovendien, zo stelt [eiseres] zelf, heeft zij niet ingestemd met de opzegging van de huurovereenkomst door alleen [A] . Het ondertekenen van een nieuw contract door [gedaagde sub 2] met [gedaagde sub 1] kan niet worden gezien als een instemming met de opzegging door [A] of een indirecte opzegging door [gedaagde sub 2] zelf. De opzegging moest overeenkomstig artikel 18 ook schriftelijk gebeuren en dat is ook niet gebeurd.
Het voorgaande betekent dat er ook na 1 maart 2024 (nog steeds) een huurovereenkomst voor onbepaalde tijd is blijven bestaan tussen [eiseres] en samenhuurders [gedaagde sub 2] en [A] .
Vanwege dit oordeel kan de kantonrechter verder in het midden laten hoe artikel 2.2. van de huurovereenkomst moet worden uitgelegd. Het artikel lijkt de mogelijkheid tot tussentijdse opzegging te beperken. En dat is in strijd met het karakter van een huurovereenkomst voor de bepaalde tijd van twee jaar of korter. Namens [eiseres] is tijdens de mondelinge behandeling gewezen op artikel 18 van de huurovereenkomst. In dat artikel staat een opzegtermijn van een maand voor de huurder en dat past weer wel bij het karakter van zo’n huurovereenkomst voor bepaalde tijd.
[gedaagde sub 1] heeft [A] vervangen
Omstreeks maart 2024 is [A] uit de woning vertrokken en is [gedaagde sub 1] er gaan wonen. Uit de e-mail van [eiseres] van 21 februari 2024 volgt dat hij heeft ingestemd met [gedaagde sub 1] als samenhuurder in plaats van [A] . [gedaagde sub 1] volgde [A] dus op binnen de bestaande huurovereenkomst voor onbepaalde tijd. Daarvoor was geen verzoek zoals bedoeld in artikel 7:267 BW nodig, zoals [eiseres] stelt. Tijdens de mondelinge behandeling is namelijk duidelijk geworden dat het jarenlang gebruikelijk is geweest in de relatie tussen [eiseres] en (eerdere) huurders, dat als één van de huurders wilde vertrekken, er een nieuwe bewoner aangedragen mocht worden door achterblijvende bewoner(s). Dat er door [eiseres] steeds een nieuwe schriftelijke overeenkomst werd opgesteld voor de nieuwe ‘set huurders’, maakt niet dat er ook daadwerkelijk steeds sprake is geweest van nieuwe huurovereenkomsten.
[gedaagde sub 2] heeft ook geen afstand gedaan van zijn recht op huurbescherming. Hij woont sinds 1 december 2022 in de woning en in ieder geval sinds 1 december 2023 op grond van een huurovereenkomst voor onbepaalde tijd. Het feit dat [eiseres] hem in februari 2024 een nieuwe (samen)huurovereenkomst voor bepaalde tijd heeft aangeboden, en dat [gedaagde sub 2] dit aanbod op papier heeft aanvaard, maakt dit niet anders. [eiseres] is een professionele verhuurder. Namens [eiseres] is niet met [gedaagde sub 2] besproken dat hij zijn recht op huurbescherming diende prijs te geven. [eiseres] heeft ook niet vastgelegd dat [gedaagde sub 2] afstand wilde doen van dit recht. Daardoor heeft [gedaagde sub 2] zijn recht op huurbescherming gehouden.
Conclusie: geen ontruiming
Gezien het voorgaande is de huurovereenkomst er een voor onbepaalde tijd. Voor de vordering tot ontruiming van de woning is nodig dat de huurovereenkomst rechtsgeldig is geëindigd en dat is in deze situatie niet aan de orde. Dit betekent dat de vordering van [eiseres] tot ontruiming van de woning zal worden afgewezen.
De beslissing over de proceskosten zal worden aangehouden totdat ook in reconventie eindvonnis zal worden gewezen
in reconventie
Volgens [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] zijn er gebreken aan de woning:
- Een te hoog vochtgehalte in de woning,
- Schimmelvorming in drie kamers van de woning,
- Een kapot spoelmechanisme van het toilet.
Zij vorderen herstel van de gebreken binnen 21 dagen, op straffe van een dwangsom, en een vermindering van de huurprijs tot 30% met ingang van 30 september 2025 tot het herstel van de gebreken.
Gebreken a en b
Tijdens de mondelinge behandeling heeft [eiseres] verklaard dat hij de VvE de opdracht heeft gegeven om vochtmetingen uit te (laten) voeren en aan de hand van de uitkomst daarvan herstelwerkzaamheden te verrichten, maar dat de uitkomst nog niet bekend is. [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] hebben bevestigd dat er iemand langs is geweest om vochtmetingen uit te voeren en dat er nog geen verslaglegging van is ontvangen.
Gebrek c
[eiseres] is van mening dat als [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] de woning moeten ontruimen, hij onnodig kosten zal maken om het toilet te repareren, omdat hij de woning wil verkopen en de nieuwe koper het toilet zal gaan verbouwen. Tijdens de mondelinge behandeling heeft [eiseres] verklaard dat als [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] in de woning mogen blijven, hij wel iets aan het toilet moet doen.
De kantonrechter zal de zaak in reconventie verwijzen naar de rol van 25 november 2026 voor uitlating over het onderzoek en herstelwerkzaamheden van de VvE en de reparatie van het toilet.
Iedere verdere beslissing wordt aangehouden.
4 De beslissing
De kantonrechter
in conventie
wijst de vordering van [eiseres] af,
in reconventie
verwijst de zaak naar de rol van 25 november 2026 voor akte [eiseres] en daarna naar de rol van 23 december 2026 voor antwoordakte van [gedaagde sub 1] en [gedaagde sub 2] ,
in conventie en in reconventie verder
houdt iedere verdere beslissing aan.
Dit vonnis is gewezen door mr. H.A.M. Pinckaers en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026.
64510
Voetnoten
- Artikel 7:271 BW geldend van 1 juli 2022 tot 1 juli 2024.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.