Uitspraak · Civiel recht

Rechtbank Midden-Nederland, 2 november 2026 – De kantonrechter wijst het ontbindingsverzoek van de werknemer

ECLI:NL:RBMNE:2026:8041Zaaknummer 12309634 \ UE VERZ 26-297 (JH/1050)

Instantie
Rechtbank Midden-Nederland
Datum uitspraak
2 november 2026
Publicatiedatum
16 november 2026
Zaaknummer
12309634 \ UE VERZ 26-297 (JH/1050)
Rechtsgebied
Civiel recht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig, Beschikking
Uitkomst
Ontbinding arbeidsovereenkomst
Hoofdwetsartikel
Artikel 7:671c BW
Zittingsplaats
Utrecht
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

De kantonrechter wijst het ontbindingsverzoek van de werknemer toe. De verzochte billijke vergoeding en transitievergoeding worden afgewezen omdat er geen sprake is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten door de werkgever.

5 De beslissing

De kantonrechter:

5.1

stelt partijen in kennis van het voornemen de ontbinding van de arbeidsovereenkomst uit te spreken waaraan geen vergoeding wordt verbonden;

5.2

bepaalt dat de termijn waarbinnen [verzoekster] het verzoek kan intrekken (door middel van een schriftelijke mededeling aan de griffier, met toezending van een kopie daarvan aan de gemachtigde van [verweerder] ) eindigt op 30 november 2026 om 17:00 uur;

Voor het geval [verzoekster] het verzoek niet binnen die termijn intrekt:

5.3

ontbindt de arbeidsovereenkomst tussen partijen met ingang van 1 januari 2027;

5.4

veroordeelt [verweerder] om aan [verzoekster] te betalen:

  • het loon vanaf heden tot 1 januari 2027 van € 1.329,38 bruto per maand, te vermeerderen met emolumenten;
  • € 821,83 bruto ter vergoeding van niet genoten vakantie- en LFB-uren berekend tot 1 november 2026;

In alle gevallen:

5.5

bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt;

5.6

wijst het meer of anders verzochte af;

5.7

verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad.

Deze beschikking is gegeven door mr. E.F.A. van Buitenen en in het openbaar uitgesproken door mr. M. Ramsaroep op 2 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De procedure
  2. 2 De zaak in het kort
  3. 3 De achtergrond van de zaak
  4. 4 De beoordeling
  5. 5 De beslissing

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND

Civiel recht

Kantonrechter

Zittingsplaats Utrecht

Zaaknummer / rekestnummer: 12309634 \ UE VERZ 26-297 (JH/1050)

Beschikking van 2 november 2026

in de zaak van

[verzoekster] ,

wonend in [plaats 1] ,

verzoekende partij,

hierna te noemen: [verzoekster] ,

gemachtigde: mr. M.E. van Waart,

tegen

[verweerder] , handelend onder de naam [handelsnaam] ,

kantoorhoudend in [plaats 2] ,

verwerende partij,

hierna te noemen: [verweerder] ,

gemachtigde: mr. E.M.T. Korff.

1 De procedure

1.1

[verzoekster] heeft op 6 juli 2026 een verzoekschrift met 14 producties ingediend. [verweerder] heeft een verweerschrift met 4 producties ingediend.

1.2

Op 5 oktober 2026 heeft een mondelinge behandeling plaatsgevonden. [verzoekster] was aanwezig met haar gemachtigde. [verweerder] was aanwezig, vergezeld door zijn echtgenote mevrouw [A] en bijgestaan door zijn gemachtigde.

Partijen hebben hun standpunten toegelicht. De gemachtigde van [verzoekster] heeft dat gedaan aan de hand van spreekaantekeningen. Partijen hebben geantwoord op de door de kantonrechter gestelde vragen en zij hebben op elkaar kunnen reageren. De griffier heeft hiervan aantekeningen gemaakt.

1.3

Hierna is uitspraak bepaald.

2 De zaak in het kort

2.1

[verzoekster] verzoekt ontbinding van de arbeidsovereenkomst en toekenning van onder meer een billijke vergoeding en transitievergoeding. De kantonrechter wijst het ontbindingsverzoek toe. De verzochte billijke vergoeding en transitievergoeding worden afgewezen omdat er naar het oordeel van de kantonrechter geen sprake is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten door [verweerder] . Het verzoek van [verzoekster] tot uitbetaling van loon en vakantie-uren wordt deels toegewezen.

3 De achtergrond van de zaak

3.1

[verweerder] is psychiater en heeft een kleine praktijk. [verzoekster] , geboren [geboortedatum] 1970, is sinds 1 juni 2018 in dienst bij [verweerder] voor 16 uur per week. De functie van [verzoekster] is secretaresse frontoffice. Haar loon bedraagt € 1.899,32 bruto per maand, exclusief emolumenten. Op de arbeidsovereenkomst is de cao GGZ van toepassing.

3.2

Vanaf 24 maart 2025 is [verzoekster] arbeidsongeschikt. [verzoekster] stelt dat [verweerder] vanaf haar ziekmelding ernstig verwijtbaar jegens haar heeft gehandeld. Zij verzoekt daarom in deze procedure de arbeidsovereenkomst te ontbinden en aan haar een transitievergoeding toe te kennen van € 6.216,58 bruto, berekend tot 1 november 2026, en een billijke vergoeding van € 25.000 bruto. [verzoekster] verzoekt daarnaast uitbetaling van het overeengekomen loon vanaf de datum van de beschikking tot de ontbinding van de arbeidsovereenkomst en uitbetaling van opgebouwde niet-genoten vakantie- en LFB-uren.

[verweerder] heeft verweer gevoerd en concludeert tot afwijzing van alle verzoeken.

4 De beoordeling

4.1

De kantonrechter zal eerst ingaan op het ontbindingsverzoek van [verzoekster] en daarna op de door haar verzochte vergoedingen.

Ontbinding van de arbeidsovereenkomst

4.2

De kantonrechter kan op verzoek van de werknemer de arbeidsovereenkomst ontbinden op grond van omstandigheden die van dien aard zijn dat de arbeidsovereenkomst billijkheidshalve dadelijk of na korte tijd behoort te eindigen.[_7ea8d000-d574-45c3-9337-6d13a736eeea] Vast staat dat de arbeidsverhouding tussen partijen ernstig en duurzaam is verstoord. Het verzoek van [verzoekster] wordt daarom toegewezen. De kantonrechter zal de arbeidsovereenkomst ontbinden per 1 januari 2027.

Transitievergoeding en/of billijke vergoeding

4.3

Vervolgens moet worden beoordeeld of er aanleiding is voor toekenning van de verzochte transitievergoeding en billijke vergoeding. Nu het ontbindingsverzoek is ingediend door [verzoekster] als werknemer, is de transitievergoeding alleen verschuldigd als er sprake is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten door de werkgever.[_57d3ed13-c12f-457f-8907-8e73ac41b980] Voor de toekenning van een billijke vergoeding geldt dezelfde maatstaf.[_fbee9cf2-9c8f-44eb-8870-9bd037733eea] Uit de wetsgeschiedenis volgt dat ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van een werkgever zich alleen zal voordoen in uitzonderlijke gevallen, bijvoorbeeld als een werkgever grovelijk de verplichtingen niet nakomt die voortvloeien uit de arbeidsovereenkomst en als gevolg daarvan een verstoorde arbeidsverhouding ontstaat.

4.4

Partijen zijn het erover eens dat de arbeidsverhouding lange tijd goed is geweest en na de ziekmelding van [verzoekster] van 24 maart 2025 verstoord is geraakt. De kantonrechter begrijpt uit de verklaringen van [verzoekster] op de mondelinge behandeling dat haar ziekmelding het gevolg was van een opeenstapeling van gevoelens bij [verzoekster] . Er was veel onrust door personeelswijzigingen in de praktijk, er kwam veel op haar neer en zij voelde zich al langere tijd ondergewaardeerd. Onzekerheid over de goedkeuring van een geplande vakantie in september 2025 was voor haar de druppel die de emmer deed overlopen.

4.5

[verzoekster] verwijt [verweerder] (kort samengevat) dat hij na de ziekmelding geen respect voor haar heeft getoond, dat hij haar als mens heeft genegeerd en niet met haar in gesprek wilde gaan over wat haar zo ernstig heeft geraakt en gekwetst. Zij verwijt hem ook dat hij een deskundigenoordeel heeft aangevraagd over haar re-integratie inspanningen en voorwaarden heeft gesteld aan de geadviseerde mediation. De kantonrechter is van oordeel dat uit de door [verzoekster] gemaakte verwijten niet blijkt dat [verweerder] ernstig verwijtbaar heeft gehandeld. Dat zal hierna worden toegelicht.

4.6

Uit de gang van zaken na de ziekmelding kan niet worden afgeleid dat [verweerder] [verzoekster] heeft genegeerd. Op 27 maart 2025 hebben partijen een telefoongesprek met elkaar gevoerd en daarna is er op advies van de bedrijfsarts langere tijd geen contact tussen partijen geweest. Er werd door de bedrijfsarts eerst een driegesprek geadviseerd. Omdat dit gesprek door de agenda’s van alle betrokkenen enige tijd op zich liet wachten heeft er op 12 juni 2025 een telefoongesprek plaatsgevonden tussen [verzoekster] en de echtgenote van [verweerder] , eveneens werkzaam in de praktijk en belast met HRM taken. Door een fout van de arbodienst vond het op 9 juli 2025 geplande driegesprek vervolgens geen doorgang. Dat is allemaal heel ongelukkig, maar is niet het gevolg geweest van een gebrek aan belangstelling of (ernstig) verwijtbaar handelen van [verweerder] .

4.7

Uiteindelijk heeft het driegesprek op 18 augustus 2025 plaatsgevonden. Uit het verslag van dat gesprek volgt dat partijen hebben gesproken over wat [verzoekster] dwars zat en hoe de communicatie beter kon verlopen. Vervolgens is [verzoekster] op twee koffiemomenten in de praktijk geweest, namelijk op 2 september 2025 en 7 oktober 2025. [verzoekster] verwijt [verweerder] dat er tijdens die koffiemomenten geen mogelijkheid was voor een één-op-één gesprek met [verweerder] . Uit niets blijkt echter dat dat de insteek was van de koffiemomenten. Uit de overgelegde stukken, waaronder de door [verweerder] in productie 2 overgelegde WhatsApp berichten (pagina’s 73 tot en met 88) blijkt ook niet dat [verzoekster] daarom heeft gevraagd.

4.8

Ook daarna bleef de communicatie tussen partijen moeizaam. [verzoekster] bleef van mening dat zij niet goed behandeld werd. De kantonrechter ziet daar in het dossier echter geen objectieve aanknopingspunten voor.

4.9

Dat de ziekmelding heeft geleid tot een ‘schier onafzienbare reeks interventies van medische en arbeidsdeskundige aard en begeleiding’, zoals [verzoekster] stelt, kan [verweerder] niet worden verweten. [verweerder] was hiertoe verplicht op grond van de Wet verbetering Poortwachter. Eén van de stappen in het kader van de Wet Poortwachter is het opstellen van een plan van aanpak. De kantonrechter begrijpt dat het plan van aanpak van mei 2025 is vertraagd, omdat [verzoekster] het niet eens was met de opgenomen functiebeschrijving, mentale belasting en werktijden. Zoals ook de arbeidsdeskundige van het UWV heeft opgemerkt, heeft een werknemer het recht om hierover in gesprek te gaan met de werkgever. Maar die vertraging komt niet voor rekening van [verweerder] . Het plan is uiteindelijk door [verzoekster] , zonder noemenswaardige aanpassingen op de genoemde punten, in februari 2026 ondertekend. Dat [verweerder] niet persoonlijk bij al de door de Wet Poortwachter voorgeschreven stappen betrokken was, kan hem niet worden aangerekend. Hij leed zelf aan een ernstige ziekte, onderging daarvoor vanaf november 2025 een intensieve behandeling en was ook daarna nog niet volledig arbeidsgeschikt.

4.10

Het stond [verweerder] als werkgever bovendien vrij om over de adviezen van de bedrijfsarts in discussie te gaan en een deskundigenoordeel te vragen over de inspanningen van [verzoekster] . Op enig moment is door de arbeidsdeskundige mediation geadviseerd. Anders dan [verzoekster] stelt, blijkt uit niets dat de mediation volgens [verweerder] alleen gericht kon zijn op een einde van de arbeidsovereenkomst. [verweerder] heeft wel aangegeven dat hij niet wilde dat [verzoekster] haar gemachtigde mee zou nemen naar het mediationgesprek. De kantonrechter acht dat verzoek niet onredelijk. Ook [verweerder] zou geen juridisch adviseur meenemen. Het mediationgesprek van 8 juli 2026 heeft uiteindelijk niet plaatsgevonden omdat [verzoekster] daags daarvoor het verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst had ingediend.

4.11

Dit alles leidt ertoe dat niet kan worden geconcludeerd dat [verweerder] ernstig verwijtbaar heeft gehandeld. Bij arbeidsongeschiktheid van een werknemer zijn er bijna altijd momenten aan te wijzen waarop een werkgever anders of beter had kunnen handelen. De kantonrechter sluit niet uit dat dat hier ook het geval is geweest. Maar dit rechtvaardigt niet de conclusie dat [verweerder] grovelijk de verplichtingen niet is nagekomen die voortvloeien uit de arbeidsovereenkomst. De verzoeken om toekenning van de transitievergoeding en een billijke vergoeding worden daarom afgewezen.

4.12

Voordat een ontbinding waaraan geen vergoeding wordt verbonden wordt uitgesproken, moet de rechter partijen van zijn voornemen in kennis stellen en verzoeker een termijn stellen waarbinnen hij zijn verzoek kan intrekken.[_21083965-4eb2-4f87-a2cb-feafc30557c7] Die gelegenheid zal aan [verzoekster] worden geboden.

Doorbetaling van loon

4.13

[verzoekster] maakt in haar verzoekschrift aanspraak op doorbetaling van haar volledige loon vanaf heden tot 1 januari 2027, namelijk de datum van ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Omdat de arbeidsongeschiktheid van [verzoekster] door [verweerder] niet wordt betwist, is voor deze loonvordering een deskundigenoordeel van het UWV niet nodig.[_ef40fba8-e848-4ac6-8330-6c8375308577]

4.14

[verweerder] heeft gemotiveerd verweer gevoerd tegen de hoogte van het door [verzoekster] verzochte loon. Hij heeft toegelicht dat het loon vanwege de arbeidsongeschiktheid van [verzoekster] gekort wordt en vanaf oktober 2026 € 1.329,38 bruto per maand bedraagt, te vermeerderen met emolumenten. Nu [verzoekster] dit niet heeft betwist, zal de kantonrechter dit bedrag aan loon toewijzen.

Uitbetaling van vakantie-uren en LFB-uren

4.15

[verzoekster] verzoekt ook betaling van € 2.119,01 bruto. Dit bedrag ziet op 45,77 niet genoten vakantie-uren over (april) 2025, 11,40 niet genoten vakantie-uren berekend van

1 januari 2026 tot 1 november 2026 en 14,25 LFB uren berekend tot 1 november 2026.

4.16

Het verzoek tot uitbetaling van vakantie-uren over 2025 komt neer op de vraag of [verweerder] in april 2025 drie weken verlof mocht aftrekken van het verlofsaldo van [verzoekster] . Uit het door [verweerder] overgelegde WhatsApp bericht tussen [verzoekster] en mevrouw [achternaam van verweerder] van 3 april 2025 (productie 2) blijkt dat [verzoekster] verlof heeft aangevraagd voor de periode van 10 april 2025 tot en met 29 april 2025 en dat die verlofaanvraag door [verweerder] is goedgekeurd. Uit de verdere WhatsApp berichten tussen [verzoekster] , [verweerder] en zijn echtgenote kan worden afgeleid dat [verzoekster] die vakantie ondanks haar arbeidsongeschiktheid ook daadwerkelijk heeft genoten. In het licht van deze berichten heeft [verzoekster] onvoldoende onderbouwd waarom de vakantie-uren desondanks niet in mindering op haar verlofsaldo hadden mogen komen. De vordering tot uitbetaling van vakantie-uren over 2025 wordt daarom afgewezen.

4.17

De verzoeken tot uitbetaling van 11,40 niet genoten vakantie-uren berekend van

1 januari 2026 tot 1 november 2026 en 14,25 LFB uren berekend tot 1 november 2026 zijn wel toewijsbaar. [verweerder] heeft hiertegen geen gemotiveerd verweer gevoerd. Deze uren dienen te worden vergoed op basis van het volledig overeengekomen loon van [verzoekster] . Dat uurloon bedraagt volgens [verweerder] € 32,04 bruto inclusief emolumenten. De vordering tot uitbetaling van vakantie-uren en LFB-uren wordt daarom toegewezen tot een bedrag van

€ 821,83 bruto (25,65 uur x € 32,04).

Proceskosten

4.18

De kantonrechter zal bepalen dat partijen ieder hun eigen proceskosten moeten betalen, omdat de aard van de zaak daartoe aanleiding geeft en geen sprake is van (ernstig) verwijtbaar handelen of nalaten van één van beide partijen.

5 De beslissing

De kantonrechter:

5.1

stelt partijen in kennis van het voornemen de ontbinding van de arbeidsovereenkomst uit te spreken waaraan geen vergoeding wordt verbonden;

5.2

bepaalt dat de termijn waarbinnen [verzoekster] het verzoek kan intrekken (door middel van een schriftelijke mededeling aan de griffier, met toezending van een kopie daarvan aan de gemachtigde van [verweerder] ) eindigt op 30 november 2026 om 17:00 uur;

Voor het geval [verzoekster] het verzoek niet binnen die termijn intrekt:

5.3

ontbindt de arbeidsovereenkomst tussen partijen met ingang van 1 januari 2027;

5.4

veroordeelt [verweerder] om aan [verzoekster] te betalen:

  • het loon vanaf heden tot 1 januari 2027 van € 1.329,38 bruto per maand, te vermeerderen met emolumenten;
  • € 821,83 bruto ter vergoeding van niet genoten vakantie- en LFB-uren berekend tot 1 november 2026;

In alle gevallen:

5.5

bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt;

5.6

wijst het meer of anders verzochte af;

5.7

verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad.

Deze beschikking is gegeven door mr. E.F.A. van Buitenen en in het openbaar uitgesproken door mr. M. Ramsaroep op 2 november 2026.

Voetnoten

  1. Artikel 7:671c lid 1 BW
  2. Artikel 7:673 lid 1 onder b BW
  3. Artikel 7:671c lid 2 aanhef en onder b BW
  4. Artikel 7:686a lid 7 BW
  5. Artikel 7:629a BW

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.