Rechtbank Midden-Nederland, 9 september 2026

[eiser] , uit [woonplaats] , eiser

en

het Centraal Bureau voor de Rijvaardigheid (CBR)

(gemachtigde: mr. I. Metaal).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over een lichte educatieve maatregel gedrag (LEMG) die het CBR heeft opgelegd aan eiser wegens een eenmalige snelheidsovertreding van 53 km/u. Eiser is het niet eens met de LEMG. Hij voert daartoe aan dat het om meerdere redenen twijfelachtig is of de snelheidsmeting accuraat is en of wel de juiste auto staande is gehouden. Daarnaast voert eiser aan dat het CBR nader onderzoek had moeten doen naar de bezwaargronden van eiser, en dit had moeten toelichten in het bestreden besluit. Tot slot voert eiser aan dat het CBR ten onrechte geen kenbare belangenafweging heeft gemaakt. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank het geschil.

Procesverloop

2. Op 18 september 2025 heeft het CBR een LEMG opgelegd aan eiser. Met het bestreden besluit van 3 december 2025 op het bezwaar van eiser is het CBR bij de oplegging van de LEMG gebleven.

Beoordeling door de rechtbank

De feiten

3. Eiser is op 1 september 2025 bij de snelweg A1 staande gehouden door de politie wegens overtreding van de toegestane snelheid met 53 km/u. Volgens de verbalisant reed eiser na correctie namelijk 153 km/u waar 100 km/u is toegestaan. De snelheid is gemeten met behulp van een lasersnelheidsmeter. De politie heeft op grond van artikel 130, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994 aan het CBR schriftelijk mededeling gedaan van de snelheidsovertreding. Het CBR heeft op grond van het proces-verbaal van de politie een LEMG opgelegd aan eiser.

Toetsingskader

4. Het CBR is wettelijk verplicht om een LEMG op te leggen wanneer uit een schriftelijke mededeling van de politie blijkt dat een overschrijding is geconstateerd van de toegestane maximumsnelheid met 50 tot en met 59 kilometer per uur.[_9ce7e1f7-a15c-40e5-a85a-449eb6d59037] Dat betekent dat het CBR geen beslisruimte heeft om in een individueel geval wel of niet een LEMG op te leggen. De rechtbank moet daarom beoordelen of het CBR terecht een LEMG heeft opgelegd aan eiser.

Mocht het CBR aannemen dat eiser meer dan 50 km/u te hard heeft gereden?

5. Eiser voert een grote hoeveelheid redenen aan waarom de snelheidsmeting met de lasersnelheidsmeter mogelijk niet klopt, en waarom mogelijk de verkeerde auto staande zou zijn gehouden. Zo voert eiser onder meer aan dat de nauwkeurigheid van de snelheidsmeting wordt beïnvloed door de hoek van de meting, de meetafstand, trillingen en de rijstrook waarover eiser reed. Zonder inzage in die gegevens valt niet vast te stellen of de meting accuraat is. Verder voert eiser aan dat de luchtvochtigheid, luchtdruk en temperatuur mogelijk invloed kunnen hebben gehad op de snelheidsmeting. Eiser voert tot slot aan dat hij in een Tesla rijdt, en dat Tesla’s zeer uniform zijn in uiterlijk. Doordat deze auto’s zo op elkaar lijken is het volgens eiser erg moeilijk om exact het juiste voertuig te onderscheiden. Om die reden kan zonder onomstotelijk bewijs niet met zekerheid worden vastgesteld dat de auto van eiser te hard reed.

Deze beroepsgrond slaagt niet. In het proces-verbaal van de politie staat dat de snelheidsmeting met een geijkte lasersnelheidsmeter op de correcte wijze is uitgevoerd. De gemeten auto betrof de auto van eiser, onder vermelding van het type auto en het kenteken. Op grond van vaste rechtspraak mag een bestuursorgaan, in dit geval het CBR, in beginsel uitgaan van de juistheid van een op ambtseed dan wel op ambtsbelofte opgemaakt proces-verbaal, tenzij tegenbewijs noopt tot afwijking van dit uitgangspunt.[_94343ff3-80e8-4530-80b2-50ece4408238] Dat betekent dat het aan eiser is om tegenbewijs te leveren waaruit gerede twijfel kan ontstaan over de juistheid van het proces-verbaal. Eiser heeft dit niet gedaan. Eiser heeft wel allerlei verschillende mogelijke scenario’s beschreven waarin er mogelijk fouten zouden zijn gemaakt bij de meting of bij de identificatie van het juiste voertuig, maar deze scenario’s heeft eiser op geen enkele manier aannemelijk gemaakt. Daarnaast overweegt de rechtbank dat eiser zelf heeft verklaard dat hij inderdaad te hard heeft gereden. Dit staat namelijk in het klaagschrift van eiser over de invordering van zijn rijbewijs. De rechtbank is dus van oordeel dat er geen reden is om te twijfelen aan de juistheid van het proces-verbaal, en dat het CBR dus mocht concluderen dat eiser meer dan 50 km/u te hard heeft gereden.

Heeft het CBR bij de totstandkoming van het bestreden besluit in strijd gehandeld met het motiverings- en zorgvuldigheidsbeginsel?

6. Eiser voert aan dat het CBR ten onrechte niet is ingegaan op meerdere concrete bezwaargronden en ingebrachte stukken. Daarnaast heeft het CBR de inbreng van eiser in de hoorzitting volledig buiten beschouwing gelaten. Eiser heeft in bezwaar bijvoorbeeld gewezen op administratieve tegenstrijdigheden in het proces-verbaal, technische en feitelijke factoren van invloed aangevoerd en aanvullende stukken zoals meldkamernotities opgevraagd. Door hier geen nader onderzoek naar te doen heeft het CBR volgens eiser in strijd gehandeld met het zorgvuldigheidsbeginsel. Tot slot voert eiser aan dat er ten onrechte geen belangenafweging is opgenomen in het bestreden besluit.

Conclusie en gevolgen

7. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser de LEMG moet volgen. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. S. Keurentjes, rechter, in aanwezigheid van J.M.J. Kooistra, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 9 september 2026.

De griffier is verhinderd deze

uitspraak te ondertekenen

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.