Uitspraak · Verbintenissenrecht
Rechtbank Limburg, 11 november 2026 – Eiser vordert een verklaring voor recht en schadevergoeding
ECLI:NL:RBLIM:2026:12353Zaaknummer C/03/346936 / HA ZA 25-475
- Instantie
- Rechtbank Limburg
- Datum uitspraak
- 11 november 2026
- Publicatiedatum
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- C/03/346936 / HA ZA 25-475
- Rechtsgebied
- Civiel recht, Verbintenissenrecht
- Procedure
- Bodemzaak
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 56a Woningwet
- Zittingsplaats
- Maastricht
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Eiser vordert een verklaring voor recht en schadevergoeding, omdat gemeente onrechtmatig jegens hem heeft gehandeld door, zonder rekening te houden met zijn bouwplannen en de daartoe verleende vergunning, een hogedrukgasleiding te verplaatsen. Afwijzing vordering omdat de vergunning al van rechtswege was vervallen ten tijde van de gestelde onrechtmatige daad en de gemeente gerechtvaardigd tot uitgangspunt kon nemen dat de BV aan wie de vergunning was verleend, dan wel eiser, de plannen niet meer wilde realiseren. Ook overigens is niet gebleken dat de gemeente onrechtmatig jegens eiser of zijn BV heeft gehandeld.
De rechtbank
wijst de vorderingen van [eiser] af,
veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 18.627,50, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt [eiser] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel
6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart dit vonnis wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
| Dit vonnis is gewezen door mr. drs. Hurkens en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026. |
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK Limburg
Civiel recht
Zittingsplaats Maastricht
Zaaknummer: C/03/346936 / HA ZA 25-475
Vonnis van 11 november 2026
in de zaak van
[eiser] ,
te [plaats 1] ,
eisende partij,
hierna te noemen: [eiser] ,
advocaat: mr. R. Evens,
tegen
de publiekrechtelijke rechtspersoon
GEMEENTE MAASTRICHT,
te Maastricht,
gedaagde partij,
hierna te noemen: de Gemeente,
advocaat: mr. N.P.H. van Eijs.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding;
- de akte overleggen producties, met de producties 1 tot en met 20 van [eiser] ;- de conclusie van antwoord met de producties 1 tot en met 8;
- de akte overleggen producties en uitlating, tevens vermindering van eis, met de producties 21 tot en met 26 van [eiser] ;- de brief waarin is meegedeeld dat een mondelinge behandeling is bepaald;
- de antwoordakte van de Gemeente;
- het B8-formulier van 28 april 2026 met een ter zitting te tonen document van [eiser] ;
- de pleitnota zijdens [eiser] ;
- de pleitnota zijdens de Gemeente;- het proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 7 mei 2026;
- de reactie op het proces-verbaal van de Gemeente;- het B16-formulier van 17 mei 2026 met de volledige productie 23 van [eiser] .
Ten slotte is vonnis bepaald.
2 De feiten
[eiser] was van 1993 tot 2023 eigenaar van (een deel van) het voormalig landgoed aan [adres] met opstallen, villa en een voormalig
koetshuis met aanbouw. In 1994 heeft hij daar zijn onderneming [B.V.]
(hierna: [B.V.] ) gevestigd.
Bij brief van 22 maart 2004 is door de Gemeente aan [B.V.] mededeling gedaan van het besluit om in principe en onder nadere voorwaarden medewerking te verlenen aan het door [B.V.] ingediende bouwplan tot uitbreiding van het kantoorpand (het koetshuis) en tot verkoop aan [B.V.] van de voor die uitbreiding benodigde strook grond langs de [straat 1] , die eigendom is van de Gemeente.[_b885f642-e99f-4c7a-965a-97133c56c8cc]
Namens [B.V.] is hierna op 3 september 2004 een aanvraag voor de bouwvergunning eerste fase ingediend door haar gemachtigde, [bedrijf] (hierna: [bedrijf] ). Deze aanvraag is op 9 september 2004 ontvangen door de Gemeente.[_f7d151be-cbf6-4eca-bee3-21d8b2038fc8]
[bedrijf] heeft namens [B.V.] een geotechnisch onderzoek en funderingsadvies ten behoeve van de uitbreiding van het kantoorgebouw laten uitvoeren door Fugro Ingenieursbureau B.V. Dit rapport is op 31 oktober 2005 bij de Gemeente ingeboekt.[_405f7f09-944a-4494-86cb-7f73ceba2001]
Bij brief van 6 februari 2006 heeft de Gemeente de strook grond te koop aangeboden aan [B.V.] .[_724714f8-72fb-477d-b81b-6a94db002b91] In artikel 4 onder het kopje ‘Bedingen’ van de bij die brief gevoegde overeenkomst is onder meer bepaald:
“De juridische levering van het onderhavige registergoed zal eerst plaatsvinden, nadat de vergunning tot bebouwing conform het onder 2 bepaalde onherroepelijk is geworden;”
Bij besluit van 14 april 2006 (verzonden op 24 april 2006) heeft de Gemeente aan [B.V.] de bouwvergunning fase 1 verleend.[_4abe2f1b-dffe-46e8-93f6-ced60a89a5b8] In bijlage 2 bij dat besluit is het volgende opgenomen:
“Voorwaarden bouwvergunning :
1. Wij wijzen u er met nadruk op dat u (nog) niet mag bouwen. Pas nadat de vergunning fase 2 is ingediend en verleend heeft u een (volledige) bouwvergunning waarmee mag worden gebouwd.
Omtrent de nog in te dienen aanvraag om bouwvergunning fase 2, kan pas worden beslist nadat de termijn waarin nog bezwaar kan worden aangetekend tegen het besluit bouwvergunning fase 1 is verstreken.”
Bij brief van 11 april 2008, gericht aan [B.V.] , heeft de Gemeente kenbaar gemaakt dat zij voornemens was de bouwvergunning in te trekken en dat tegen dit voornemen een zienswijze kon worden ingediend. In de brief is vermeld:[_8282b483-de78-4a00-9b86-dc743ee02ecd]
“Onder dagtekening van 24-04-2006 is u bouwvergunning verleend voor het vergroten van het kantoorgebouw op het perceel gelegen [adres] , kadastraal bekend [kadastrale aanduiding 1] .
Dezerzijds is vastgesteld, dat binnen de woningwet gestelde termijn van 12 maanden na het onherroepelijk worden van het besluit een aanvraag om bouwvergunning tweede fase is ingediend.
Gelet hierop is ons college op grond van het bepaalde in artikel 56a van de Woningwet voornemens de bouwvergunning in te trekken.
Vooraleer wij hiertoe echter overgaan, stellen wij u in de gelegenheid om binnen een termijn van zes weken na de dagtekening van dit schrijven uw zienswijze t.a.v. dit voornemen bij ons college kenbaar te maken.
Mochten wij binnen deze termijn geen reactie uwerzijds hebben ontvangen dan gaan wij er van uit dat u tegen het intrekken van de bouwvergunning geen bezwaar heeft.”
[eiser] was tot 2005 enig (indirect) aandeelhouder van [B.V.] . Op 18 oktober 2005 heeft hij zijn aandelen in [B.V.] verkocht, waarna hij tot 17 april 2009 is aangebleven als statutair directeur. Daarna was [eiser] niet meer aan [B.V.] verbonden. [B.V.] is in december 2010 vertrokken uit [plaats 2] en gevestigd in [plaats 3] . [eiser] zelf is in die tijd verhuisd naar [plaats 4] . Met betrekking tot de locatie aan [adres] is in oktober 2010 een huurovereenkomst gesloten met Jeugdzorg Limburg voor de duur van 10 jaar, die is ingegaan per 1 juli 2011.
Bij collegenota van 22 november 2010 is, met het oog op de aanleg van een spoorwegtunnel tussen Limmel en Nazareth bij de Balijeweg, aan het college van burgemeester en wethouders van de Gemeente voorgesteld om akkoord te gaan met opdrachtverlening aan de Gasunie tot verlegging van de (hogedruk)gasleiding langs het spoor bij de Balijeweg.[_a8f5548c-7376-42cd-8d10-71bde92cab5f] Dit besluit is (kennelijk) op enig moment genomen.
Voorafgaand aan het verleggen van de gasleiding heeft een medewerker van de Gasunie op 11 januari 2011 contact gehad met [eiser] over het gebruik van het terrein van [eiser] tijdens die werkzaamheden. Hiervan is door de Gasunie een gespreksverslag opgemaakt.[_23a803da-5cc6-490f-9082-88ec14cf2227]
In april 2011 is de gasleiding verlegd. Deze kwam daardoor op korte afstand van het perceel van [eiser] te liggen en liep door de strook grond waarop [eiser] de uitbreiding van het koetshuis had voorzien.
Bij brief van 22 april 2014 heeft de Gemeente [B.V.] bericht dat, nu er geen zienswijze was ontvangen naar aanleiding van de brief van 11 april 2008, op grond van artikel 2.33 van de Wet algemene bepalingen omgevingswet de omgevingsvergunning fase 1 werd ingetrokken. Deze brief, die naar een postbusnummer in [plaats 2] was gestuurd, is retour ontvangen. Na telefonisch contact met [B.V.] is de brief op 28 april 2014 nogmaals verzonden, naar het adres van [B.V.] in [plaats 5].[_c4016193-8ff8-4f5a-af31-668a68da019a]
De spoorwegtunnel aan de Balijeweg is in mei 2014 gerealiseerd.
Jeugdzorg Limburg heeft in 2020 de huurovereenkomst met betrekking tot het pand aan de [straat 2] opgezegd tegen het einde van het huurcontract.
[eiser] heeft vervolgens op 16 juli 2021 een principeverzoek ingediend bij de Gemeente voor de transitie van de locatie [adres] van kantoor naar woonbestemming.[_43857684-8943-42f1-8872-3ba65bc3f013]
Bij brief van 10 maart 2022 heeft [eiser] de Gemeente bericht dat hij heeft geconstateerd dat de hogedrukgasleiding die langs het spoortraject lag is verplaatst, zodat deze 4,35 tot 5,25 meter van de gevel van zijn gebouw is komen te liggen. Volgens [eiser] voldoen zowel de totstandkoming van het besluit als de ligging niet aan de daarvoor geldende regelgeving. [eiser] heeft de Gemeente daarom verzocht de hogedrukgasleiding te verplaatsen en de tracékeuze in overleg met hem te bepalen.[_9558911e-4fa7-452e-8244-86ddf7cfb7ef]
Hierna heeft [eiser] een alternatief plan ingediend. Dit plan is bij besluit van de Gemeente van 31 maart 2022 om meerdere redenen afgewezen, waaronder de aanwezigheid van de gasleiding, waardoor nieuwbouw naast het perceel verboden is.[_7e7ef30f-fa19-4833-b3a9-ae2ef51361e4]
Op 30 november 2023 heeft [eiser] de panden en percelen aan [adres] verkocht voor een bedrag van € 2.300.000,-.[_8e985174-653b-4e89-9d6e-4e0b081178ee]
Bij brief van 20 december 2024 is de Gemeente door [eiser] aansprakelijk gesteld voor de schade die hij heeft geleden door het verleggen van de gasleiding.[_5f01e828-c26b-4f8c-a79d-6dca3afd4971]
3 Het geschil
[eiser] vordert, na vermindering van eis, dat de rechtbank, uitvoerbaar bij voorraad:
I. voor recht verklaart dat de Gemeente jegens [eiser] onrechtmatig heeft gehandeld door de tracékeuze en/of verlegging van de gasleiding in perceel kadastraal bekend [kadastrale aanduiding 2];
II. de Gemeente veroordeelt tot betaling van een schadevergoeding aan [eiser] ter hoogte van € 1.280.881,00, binnen veertien dagen na het door de rechtbank te wijzen vonnis, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de datum van betekening van de dagvaarding, althans over een door de rechtbank in goede justitie te bepalen bedrag en althans vanaf een door de rechtbank in goede justitie te bepalen datum, tot de dag van algehele voldoening;
III. de Gemeente veroordeelt tot betaling van € 6.775,00 ten titel van buitengerechtelijke (incasso)kosten, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf de dag van dagvaarding tot aan de dag der algehele voldoening;
IV. de Gemeente veroordeelt in de kosten van deze procedure, waaronder begrepen een bedrag aan (na)salaris gemachtigde, te voldoen binnen 14 dagen na dagtekening van het vonnis, en, indien voldoening binnen die termijn uitblijft, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf veertien dagen na dagtekening van het vonnis tot aan de dag van algehele voldoening.
De Gemeente voert verweer.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4 De beoordeling
Aan zijn vordering legt [eiser] ten grondslag dat hij schade heeft geleden ten gevolge van het (feitelijk) handelen en nalaten van de Gemeente, waarbij de Gemeente, ook los van de formele besluitvorming, niet heeft voldaan aan wat van haar kan worden verwacht. Het handelen van de Gemeente is volgens [eiser] om meerdere redenen onrechtmatig en het onrechtmatig handelen kan de Gemeente ook worden toegerekend: zij had in 2011 bij de verlegging van de gasleiding bekend moeten zijn met en rekening moeten houden met de vergunning van [eiser] . De schade waarvan [eiser] vergoeding vordert bestaat uit het mislopen van ontwikkelwinst of huurderving, omdat hij het vergunde gebouw niet meer kon realiseren en dit gebouw dus ook niet meer kon verkopen of (commercieel) verhuren.
De Gemeente stelt zich primair op het standpunt dat [eiser] geen, althans onvoldoende belang heeft als bedoeld in artikel 3:303 BW, nu hij in persoon geen vergunninghouder is en dat ook nooit is geweest. De bouwvergunning fase 1 was immers verleend aan [B.V.] en ook het aanbod tot verkoop van de strook grond is aan die vennootschap gedaan. [eiser] trad dus in het gehele traject op namens [B.V.] . Er heeft dus nooit een vordering bestaan van [eiser] in persoon op de Gemeente. Subsidiair heeft de Gemeente zich beroepen op verjaring: [eiser] was reeds in 2011, maar in ieder geval in 2015 bekend met de door hem gestelde schade en de veroorzakende (rechts)persoon, zodat de verjaringstermijn van vijf jaar als bedoeld in artikel 3:310 lid 1 BW op dat moment is aangevangen. De vordering is daarmee ruimschoots verjaard, aldus de Gemeente. Meer subsidiair heeft de Gemeente aangevoerd dat niet is voldaan aan de vereisten van artikel 6:162 BW: er was op het moment van zowel de tracékeuze als de feitelijke verlegging van de gasleiding geen reden om rekening te houden met het plan voor de uitbreiding van het koetshuis. Noch [eiser] , noch [B.V.] beschikte op dat moment over enig recht of toestemming om die uitbreiding daadwerkelijk mogelijk te maken. De bouwvergunning fase 1 was op dat moment al vervallen en [B.V.] (of [eiser] ) heeft nimmer de eigendom van de desbetreffende strook grond verkregen.
De rechtbank ziet aanleiding eerst het meer subsidiaire verweer van de Gemeente in haar beoordeling te betrekken. Naar het oordeel van de rechtbank slaagt dit verweer en was er ten tijde van het bepalen van het nieuwe tracé en de verlegging van de gasleiding in 2010/2011 geen sprake (meer) van een bouwvergunning of ander recht – voor [eiser] dan wel [B.V.] – waarmee de Gemeente rekening diende te houden. De rechtbank motiveert dit als volgt.
Vaststaat dat door de Gemeente aan [B.V.] op 14 april 2006 een bouwvergunning fase 1 is verleend, welke is bekendgemaakt op 25 april 2006 (zie rov. 2.6).[_d95cac68-67dd-4a3d-8db8-6b25544d059e] Deze bouwvergunning is op 7 juni 2006 onherroepelijk geworden. In die bouwvergunning is expliciet vermeld dat ook de bouwvergunning fase 2 moet zijn aangevraagd en verleend voordat kan worden gebouwd (zie rov. 2.6). Op grond van artikel 56a, lid 7 Woningwet (oud) vervalt het besluit waarbij de bouwvergunning fase 1 is verleend, indien niet binnen twee jaar na het onherroepelijk worden daarvan een aanvraag om bouwvergunning tweede fase is ingediend. Dit betekent dat in dit geval uiterlijk op 7 juni 2008 een aanvraag voor de bouwvergunning fase 2 had moeten worden ingediend. Naar het oordeel van de rechtbank is niet gebleken dat deze aanvraag is gedaan.
[eiser] stelt weliswaar (voor het eerst bij akte van 7 mei 2026)[_2574f205-1ffa-4529-8718-b6955e6bcc46] dat hij de bouwvergunning fase 2 wel heeft aangevraagd, maar de rechtbank volgt hem daarin niet. Een aanvraag is een verzoek van een belanghebbende een besluit te nemen (artikel 1:3 lid 3 Algemene wet bestuursrecht (Awb)). De aanvraag moet schriftelijk worden ingediend en bevat tenminste de naam en het adres van de aanvrager, de dagtekening en een aanduiding van de beschikking die wordt gevraagd (artikel 4:1 en 4:2 Awb). Zoals aangevoerd door de Gemeente geldt in dit geval dat de aanvraag op basis van de toen geldende regelgeving[_47b330e3-8d73-4be8-afd9-e7e815b35ee0] diende te worden gedaan door middel van een voorgeschreven formulier (hetzelfde formulier dat [B.V.] had gebruikt bij de aanvraag voor fase 1). De door [eiser] overgelegde ‘Constructieaanvraag’ met als bijlage een rapport van Fugro Ingenieursbureau BV inzake ‘Geotechnisch grondonderzoek en funderingsadvies betreffende uitbreiding kantoorgebouw aan de [straat 1] te [plaats 2] ’, die op 31 oktober 2005 bij de Gemeente is ingeboekt, voldoet hieraan niet. Niet alleen is niet het voorgeschreven formulier gebruikt, maar ook blijkt uit de constructieaanvraag op geen enkele wijze dat daarmee een bouwvergunning fase 2 wordt aangevraagd. Dat de Gemeente dit ook niet zo heeft begrepen, blijkt reeds uit het feit dat er geen besluit tot vergunningverlening voor fase 2 is genomen. Sterker, bij de bouwvergunning fase 1 van 14 april 2006 – welk besluit is genomen na indiening van de stukken waarop [eiser] zich beroept – is expliciet vermeld dat fase 2 nog moet worden aangevraagd. Niet gebleken is dat [B.V.] , dan wel [eiser] , hierop hebben gereageerd of hebben geïnformeerd naar het uitblijven van een besluit op de aanvraag bouwvergunning fase 2.
Dat de bouwvergunning fase 2 zou zijn verleend volgt ook niet uit de brief van de Gemeente van 11 april 2008 met de mededeling van het voornemen tot het intrekken van de bouwvergunning voor fase 1 (rov. 2.7). Die brief kan niet anders worden uitgelegd dan dat is bedoeld 'geen aanvraag ingediend', gelet op onder meer de verwijzing naar de termijn van twaalf maanden en artikel 56a van de Woningwet. [eiser] stelt weliswaar bij brief van 16 mei 2008 te hebben gereageerd op deze mededeling, maar opmerkelijk is dat [eiser] in die brief uitsluitend naar de vergunning voor fase 1 verwijst en in het geheel geen melding maakt van zijn standpunt dat de volledige vergunning inmiddels van rechtswege zou zijn verleend. Kortom, ook de eigen gedragingen van [B.V.] , dan wel [eiser] , laten zich niet verenigen met de stelling dat de bouwvergunning fase 2 wel zou zijn aangevraagd, althans dat [B.V.] , dan wel [eiser] , daarvan uitging.
Dat (de volledige) bouwvergunning was verkregen blijkt ten slotte ook niet uit de intrekking in 2014. Die handeling van de Gemeente is niet van invloed op de vraag of de vergunning al dan niet in 2008 van rechtswege is vervallen.
Gelet op het voorgaande acht de rechtbank evenmin voldoende onderbouwd dat [eiser] ‘er op mocht vertrouwen’ dat de vergunning voor fase 2 (van rechtswege) was verleend. Voor zover [eiser] in de veronderstelling was dat hij met het indienen van de stukken op 31 oktober 2005 had voldaan aan alle vereisten voor het indienen van fase 2, rechtvaardigde de waarschuwing die is opgenomen in de vergunningsbeslissing fase 1 dit vertrouwen niet. Bovendien vormde de brief van de Gemeente van 11 april 2008 opnieuw een expliciete waarschuwing. Daarbij komt dat dit niet de eerste keer was dat [eiser] was betrokken bij de aanvraag voor een bouwvergunning; hij had hier al ervaring mee en mag bekend worden geacht met de regels waaraan dient te worden voldaan bij een dergelijke aanvraag.
Uit het voorgaande volgt dat het besluit met betrekking tot de bouwvergunning fase 1, op grond van artikel 56a, lid 7 van de destijds geldende Woningwet, op 8 juni 2008 van rechtswege is vervallen. Ten tijde van het bepalen van het nieuwe tracé en de verlegging van de hogedrukgasleiding in 2010/2011 was er dus geen sprake meer van een vergunning.
Voor zover de vorderingen en stellingen van [eiser] dat sprake is van onrechtmatig handelen van de Gemeente zijn gebaseerd op (rechten voortvloeiend uit) de bouwvergunning, zullen die derhalve worden afgewezen omdat de feitelijke grondslag daarvoor ontbreekt.
Omdat er na 8 juni 2008 – en dus ook ten tijde van de tracébepaling en verlegging van de gasleiding – hoe dan ook geen bouwvergunning meer was, kan in het midden blijven of [eiser] zich in persoon kan beroepen op rechten die voortvloeien uit de aan [B.V.] verleende bouwvergunning.
De stellingen van [eiser] dat de Gemeente, ook als er geen vergunning bestond, door geen rekening te houden met de bouwplannen onrechtmatig jegens hem (in persoon) heeft gehandeld, sneuvelen op dezelfde gronden als hiervoor genoemd. [eiser] heeft onvoldoende feiten en of omstandigheden aangevoerd waaruit zou blijken dat de Gemeente wist, dan wel had moeten weten dat de bouwplannen nog bestonden. De rechtbank weegt in dat verband mee dat [eiser] eerst in 2021 (na de beëindiging van de huurovereenkomst door Jeugdzorg Limburg) weer contact met de Gemeente heeft opgenomen inzake de plannen.
[eiser] stelt dat hij in reactie op de brief van de Gemeente van 11 april 2008 heeft gereageerd bij brief van 16 mei 2008[_61713913-2fd8-4b60-89e3-e16bea062242], waarin bezwaar wordt gemaakt tegen het voornemen de bouwvergunning fase 1 in te trekken en waarin wordt vermeld dat de bouwvergunning wel zeker tot uitvoer gebracht zal worden, maar dat dit zoals afgesproken met de Gemeente pas zal gebeuren nadat de Gemeente de spoorwegondertunneling heeft gerealiseerd. De Gemeente betwist echter dat zij deze brief heeft ontvangen. [eiser] heeft desgevraagd tijdens de mondelinge behandeling verklaard dat hij niet kan aantonen dat de Gemeente deze brief wel heeft ontvangen. De rechtbank neemt gelet daarop als vaststaand aan dat de Gemeente op de aankondiging van haar voornemen tot intrekking geen reactie van [eiser] heeft ontvangen, zodat de Gemeente er gerechtvaardigd van kon uitgaan dat die plannen niet meer bestonden.
Tot slot stelt [eiser] dat de Gemeente als eigenaar van het aangrenzende erf, zeker gezien de kennis over het bouwplan op een deel van dat erf, een zorgvuldigheidsplicht en burenrechtelijke verplichting had om geen onrechtmatige hinder te veroorzaken.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft [eiser] onvoldoende gesteld om dit beroep op artikel 5:37 BW te onderbouwen. Door [eiser] is niet duidelijk gemaakt welke hinder hier door hem wordt bedoeld. Voor zover [eiser] heeft bedoeld een beroep te doen op schending van (eigendoms)rechten geldt dat niet is gesteld of gebleken op welke wijze het eigendomsrecht van [eiser] ten aanzien van zijn perceel (met villa en koetshuis) is geschaad door de verlegging van het tracé van de gasleiding. [eiser] is verder geen eigenaar van de strook grond waarin de gasleiding is gelegd, zodat zonder nadere toelichting, die ontbreekt, evenmin duidelijk is of en zo ja hoe op dat gebied rechten van [eiser] zijn geschonden door de verplaatsing van de gasleiding. Voor zover [eiser] heeft bedoeld dat de hinder c.q. inbreuk op zijn eigendomsrecht is gelegen in het feit dat de bouwplannen door de huidige locatie van de gasleiding feitelijk onmogelijk zijn gemaakt, wordt verwezen naar hetgeen hiervoor reeds is overwogen.
Op grond van de voorgaande overwegingen komt de rechtbank tot het oordeel dat de vorderingen van [eiser] dienen te worden afgewezen.
[eiser] is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van de Gemeente worden begroot op:
| - griffierecht | € | 6.861,00 | |
| - salaris advocaat | € | 11.577,50 | (2,5 punten × € 4.631,00) |
| - nakosten | € | 189,00 | (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
| Totaal | € | 18.627,50 |
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
5 De beslissing
De rechtbank
wijst de vorderingen van [eiser] af,
veroordeelt [eiser] in de proceskosten van € 18.627,50, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [eiser] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
veroordeelt [eiser] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel
6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
verklaart dit vonnis wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad.
| Dit vonnis is gewezen door mr. drs. Hurkens en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026. |
Voetnoten
- Productie 1 [eiser] .
- Productie 22 [eiser] .
- Productie 23 [eiser] .
- Productie 26 [eiser] .
- Productie 5 [eiser] .
- Productie 11 [eiser] .
- Productie 25 [eiser] .
- Productie 10 [eiser] .
- Productie 13 en 14 [eiser] .
- Productie 6 Gemeente.
- Productie 15 [eiser] .
- Productie 7 Gemeente.
- Productie 17, p. 3 [eiser] .
- Productie 18 [eiser] .
- Zie rov. 2.3
- Akte overlegging producties en uitlating, tevens vermindering van eis, met de producties 21 tot en met 26.
- Besluit indieningsvereisten aanvraag bouwvergunning (AMvB) en de daarop gebaseerde Vaststellingsregeling gewijzigd formulier aanvraag bouwvergunning (ministeriële regeling).
- Productie 12 [eiser] .
Wetsartikelen in deze uitspraak
- Artikel 56a Woningwet meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 2.33 AB
- Artikel 3:303 BW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 3:310 BW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 6:162 BW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 1:3 Awb meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 4:1 Awb meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 4:2 Awb meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 5:37 BW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 6:119 BW meer uitspraken over dit artikel
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.