Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 19 november 2026 – vervolgberoep – vreemdelingenbewaring

ECLI:NL:RBDHA:2026:34275Zaaknummer NL26.67467

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
19 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
NL26.67467
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 6 Vw
Zittingsplaats
Middelburg
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

vervolgberoep – vreemdelingenbewaring – kwetsbaarheidsbeoordeling – asielgrensprocedure – ongegrond.

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan op 19 november 2026 door mr. M.J. Paffen, rechter, in aanwezigheid van mr. M. Strik, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

Deze uitspraak is bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. Procesverloop
  2. Beoordeling door de rechtbank
  3. Conclusie en gevolgen
  4. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Middelburg

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.67467

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiseres], eiseres,

V-nummer: [V-nummer],

(gemachtigde: mr. M.M.G. Crompvoets),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder

(gemachtigde: Mr. J.S.W. Boorsma).

Procesverloop

Met het besluit van 8 oktober 2026 heeft verweerder aan eiseres de vrijheidsontnemende maatregel opgelegd.

Eiseres heeft tegen het voortduren van de maatregel beroep ingesteld. Eiseres heeft ook verzocht om schadevergoeding.

Verweerder heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiseres heeft hierop gereageerd.

Verweerder heeft op 12 november aangekondigd de vrijheidsontnemende maatregel op 13 november te zullen opheffen. De rechtbank neemt als uitgangspunt dat deze maatregel daadwerkelijk op 13 november, de dag waarop het onderzoek is gesloten, is opgeheven.

De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft en het onderzoek op 13 november 2026 gesloten.

Beoordeling door de rechtbank

1. De rechtbank stelt voorop dat zij de vrijheidsontnemende maatregel al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats van 23 oktober 2026[_36f93cc7-f8bb-4cbb-ac49-2a2923da33e5] volgt dat de maatregel tot het moment van sluiten van dat onderzoek, rechtmatig was. Daarom beoordeelt de rechtbank nu alleen of de vrijheidsontnemende maatregel sinds het moment van sluiten van dat onderzoek op 22 oktober 2026 rechtmatig is.

2. Eiseres voert aan dat verweerder de grensdetentie niet had mogen voortzetten, omdat zij tot een risicoprofiel behoort. Het inwilligingspercentage van 13.3% is niet representatief voor christenen in Pakistan. Daarmee valt eiseres niet onder een categorie genoemd in artikel 42, eerste lid, van de Procedureverordening.[_e7f753b2-60c7-4c2a-b16e-787056fa02a7] Dit heeft tot gevolg dat de aanvraag van eiseres niet langer in de asielgrensprocedure kan worden behandeld. Het voortduren van de maatregel na het moment waarop de grensprocedure niet meer had mogen worden toegepast, is volgens eiseres in strijd met artikel 6, derde lid, van de Vw en met artikel 11, eerste lid, van de Opvangrichtlijn. Eiser verwijst in dit kader naar de uitspraak van de Afdeling[_0b492616-86ba-41be-8ff0-162a392134fe] van 2 september 2026.

3. De rechtbank stelt vast dat de bewaringsrechter niet bevoegd is te toetsen of de asielaanvraag van eiseres terecht is behandeld in de asielgrensprocedure, omdat de rechtbank zich niet kan mengen in de inhoudelijke behandeling van de aanvraag.[_77c2be41-5199-40d3-876a-bb07d63e9135] De verwijzing van eiseres naar de uitspraak van de Afdeling van 2 september 2026 wordt in beginsel gevolgd.[_e3068137-fcb6-4b96-a561-86e46159ee80] Eiseres wijst onder meer op rechtsoverweging 4.2, waarin de Afdeling stelt dat verweerder verplicht is de grensdetentie op te heffen als blijkt dat de aanvraag zich niet leent voor de asielgrensprocedure. De Afdeling heeft in haar uitspraak van 22 december 2021[_98b5114e-6cf7-426d-9f52-f96c7f965c4b] geoordeeld dat deze verplichting aan de zijde van verweerder niet geïnterpreteerd moet worden als de bevoegdheid voor de bewaringsrechter om te toetsen of de aanvraag van eiseres terecht in de asielgrensprocedure is behandeld. De beantwoording van de vraag die door eiseres in haar beroepsgrond wordt opgeworpen hangt nauw samen met de inhoudelijk beoordeling. Deze grond kan naar voren worden gebracht in de inhoudelijke behandeling van het beroep tegen de afwijzing van het asielverzoek.

4. Eiseres voert aan dat de grensdetentie onevenredig bezwarend is, en verwijst in dat kader naar de uitspraak van de Afdeling van 20 oktober 2026.[_a2d3d24e-1674-4b4b-83df-22ba7de397b3] De bijzondere opvangbehoeften van eiseres zijn niet beoordeeld door verweerder. Er wordt gewezen op het verleden van eiseres als slachtoffer van mensenhandel en de seksuele uitbuiting door haar echtgenoot. Eiseres heeft nog steeds last van deze traumatische ervaringen. Door hier geen rekening mee te houden, schendt verweerder artikel 5.5, tweede lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000, artikel 10, derde lid, van de Opvangrichtlijn[_d8f2e177-7812-4bff-b04c-ed7ecf45dd1e] en artikel 53, tweede lid, onder b en c, van de Procedureverordening,[_0ea4bce8-0770-45df-a772-9c2de05b03ff] stelt eiseres.

5. De rechtbank is van oordeel dat verweerder voldoende heeft overwogen of de detentie onevenredig bezwarend is voor eiseres. Verweerder heeft terecht overwogen dat er door eiseres geen aanknopingspunten zijn gepresenteerd om te veronderstellen dat zij detentieongeschikt is. Na de sluiting van het onderzoek in het eerste beroep op 22 oktober 2026 zijn geen nieuwe feiten of omstandigheden naar voren gebracht die de rechtbank aanleiding geven om, op basis van de huidige stand van zaken, anders te oordelen dan zij heeft gedaan in de uitspraak van 23 oktober 2026.

6. Eiseres stelt zich op het standpunt dat er gebreken waren in de screening van eiseres, die ook het voorduren van de maatregel kunnen raken. In dit kader verwijst eiseres naar de beroepsgronden aangevoerd in het eerste beroep op 13 oktober 2026.[_2653c734-a6f1-4a14-983b-46a833545e17] Eiseres doelt hiermee op het ontbreken van de medische controle in het screeningsproces, en gebreken in de kwetsbaarheidsbeoordeling.

7. De rechtbank stelt vast dat er geen nieuwe omstandigheden of gronden met betrekking tot de screening zijn aangevoerd. De rechtbank ziet daarom geen aanknopingspunten om te veronderstellen dat het voortduren van de maatregel onrechtmatig is. Voor de inhoudelijke beoordeling van de in het eerste beroep aangevoerde gronden verwijst de rechtbank naar de uitspraak van 23 oktober 2026.[_4d4c26e2-cce3-4881-8724-c2a6a03004b7]

Conclusie en gevolgen

8. Het beroep tegen het voortduren van de vrijheidsontnemende maatregel is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan op 19 november 2026 door mr. M.J. Paffen, rechter, in aanwezigheid van mr. M. Strik, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

Deze uitspraak is bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.

Voetnoten

  1. ECLI:NL:RBDHA:2026:31192.
  2. Verordening (EU) 2024/1348.
  3. Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling), 2 september 2026, ECLI:NL:RVS:2026:5077.
  4. Zie in dit kader: Afdeling, 13 oktober 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3794 r.o. 4.4.
  5. Afdeling, 2 september 2026, ECLI:NL:RVS:2026:5077 r.o. 4.
  6. Afdeling, 22 december 2021, ECLI:NL:RVS:2021:2870 r.o. 4.1.
  7. ECLI:NL:RVS:2026:6143.
  8. Richtlijn (EU) 2024/1346.
  9. Verordening (EU) 2024/1348.
  10. ECLI:NL:RBDHA:2026:31192.
  11. ECLI:NL:RBDHA:2026:31192.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.