Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 17 november 2026 – bewaring, beroep, toetsingskader, gehoor, slotsom beroepsgrond
ECLI:NL:RBDHA:2026:34187Zaaknummer NL26.67162
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 17 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.67162
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 6 Vw
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
bewaring, beroep, toetsingskader, gehoor, slotsom beroepsgrond, ambtshalve toetsing, ongegrond.
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S.N. Abdoelkadir, rechter, in aanwezigheid van mr. L.J. Helsen, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Rotterdam
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.67162
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser], V-nummer: [nummer], eiser
(gemachtigde: mr. H. Loth),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder
(gemachtigde: mr. S.S.H. Orsel).
Procesverloop
Bij besluit van 4 november 2026 (het bestreden besluit) is aan eiser met toepassing van artikel 6, derde lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) een vrijheidsontnemende maatregel (hierna ook: grensdetentie) opgelegd.
Verweerder heeft de rechtbank op grond van artikel 94, eerste lid, van de Vw van het besluit tot oplegging van de vrijheidsontnemende maatregel in kennis gesteld. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.
De rechtbank heeft het beroep op 10 november 2026 op zitting behandeld. De rechtbank heeft een afstandsverklaring ontvangen waarin eiser verklaart afstand te doen van zijn recht om aanwezig te zijn bij de zitting. Eiser heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.
Overwegingen
Toetsingskader
1. Op grond van artikel 6, derde lid, van de Vw kan verweerder de vreemdeling die aan de grens te kennen heeft gegeven een asielaanvraag te willen indienen en die niet voldoet aan de toegangsvoorwaarden, zolang er nog geen definitieve beslissing is genomen, verplichten zich op te houden in een ruimte of plaats die kan worden beveiligd tegen ongeoorloofd vertrek, in het kader van een procedure om een beslissing te nemen over de toegang, of in het kader van de toepassing van de screeningsprocedure.
Op grond van artikel 5.5, tweede lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb) wordt een vrijheidsontnemende maatregel op grond van artikel 6, derde lid, van de Vw opgelegd in het kader van het grensbewakingsbelang. Deze maatregel wordt niet opgelegd of voortgezet indien sprake is van bijzondere individuele omstandigheden die vrijheidsontneming onevenredig bezwarend maken.
Indien de rechtbank bij de beoordeling van het beroep van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 94, zesde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel.
Gehoor
2. Eiser stelt dat de beslissing tot oplegging van de vrijheidsontnemende maatregel onzorgvuldig tot stand is gekomen, en verwijst hierbij naar het gehoor met betrekking tot de vrijheidsontnemende maatregel (op 4 november 2026) en naar de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Amsterdam, van 13 oktober 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:30176.
Voor zover eiser met de verwijzing naar de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Amsterdam, heeft willen betogen dat de beslissing tot oplegging van de maatregel reeds was genomen terwijl het gehoor waarin eiser zijn persoonlijke omstandigheden en bezwaren tegen de grensdetentie naar voren kan brengen nog moest plaatsvinden, volgt de rechtbank eiser hierin niet. In die procedure was meteen bij aanvang van het gehoor aan de betreffende vreemdeling medegedeeld dat aan hem een vrijheidsontnemende maatregel wordt opgelegd. Anders dan in die zaak is dat in de huidige zaak niet het geval. Uit het proces-verbaal van gehoor voorafgaand aan de grensdetentie d.d. 4 november 2026 blijkt dat aan eiser is medegedeeld dat het voornemen bestaat om aan hem de toegang tot Nederland in verband met zijn asielaanvraag uit te stellen en om hem gedurende de behandeling van zijn asielaanvraag te laten verblijven in een vreemdelingendetentiecentrum. Vervolgens is aan eiser gevraagd of hij in zijn eigen woorden kan omschrijven wat daarvan de gevolgen voor hem zijn. De rechtbank volgt eiser niet in zijn standpunt dat deze vraag niet duidelijk is. Uit het proces-verbaal blijkt dat eiser daarna in de gelegenheid is gesteld om bijzondere of persoonlijke omstandigheden naar voren te brengen die ertoe kunnen leiden dat wordt afgezien van het behandelen van zijn asielaanvraag in een detentiecentrum. In dit verband zijn aan eiser verschillende vragen gesteld, zoals onder andere over zijn medische situatie, medicatiegebruik, familieleden in Nederland of in de Europese Unie, en andere (spoedeisende) omstandigheden. Uit de antwoorden van eiser op deze vragen kan niet worden afgeleid dat sprake is van dergelijke omstandigheden. Vervolgens is de motivering van de gronden die de vrijheidsontnemende maatregel rechtvaardigen aan eiser medegedeeld en is hem nogmaals gevraagd of hij wil reageren op het voornemen om zijn asielaanvraag te behandelen in een detentiecentrum. Eiser antwoordde dat hij dat niet wil. Tot slot is uitgelegd waarom er geen redenen zijn voor het toepassen van een lichter middel of minder dwingend alternatief dan het doorlopen van de asielaanvraag in een detentiecentrum. Ook hier wilde eiser niet op reageren. Pas daarna is de beslissing tot oplegging van de maatregel genomen.
Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat de vrijheidsontnemende maatregel zorgvuldig tot stand is gekomen. Deze beroepsgrond slaagt niet.
Slotsom beroepsgrond
3. Uit het voorgaande volgt dat de beroepsgrond van eiser niet leidt tot het oordeel dat de grensdetentie tot het moment van sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was.
Ambtshalve toetsing
4. Ook los van de door eiser aangevoerde beroepsgrond, ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat de grensdetentie tot het moment van sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was (vgl. de het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858).
Conclusie en gevolgen
5. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. S.N. Abdoelkadir, rechter, in aanwezigheid van mr. L.J. Helsen, griffier.
De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.