Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 2 november 2026 – Beroep tegen grensdetentie - 6, derde

ECLI:NL:RBDHA:2026:34182Zaaknummer NL26.63389

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
2 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
NL26.63389
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 6 Vw
Zittingsplaats
Utrecht
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Beroep tegen grensdetentie - 6, derde lid, Vw - geen onrechtmatige asielgrensprocedure - geen onevenredige bezwarende omstandigheden - beroep ongegrond

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. P. Bruins, rechter, in aanwezigheid van J.M. Pattynama, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op 2 november 2026.

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
  2. Procesverloop
  3. Overwegingen
  4. Conclusie en gevolgen
  5. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.63389

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser

(gemachtigde: mr. S.N. Ali),

en

de minister van Asiel en Migratie, de minister

(gemachtigde: mr. N. Schoonbrood).

Procesverloop

1. Bij besluit van 19 oktober 2026 is aan eiser met toepassing van artikel 6, derde lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd.

1.1.

De minister heeft de rechtbank op grond van artikel 94, eerste lid, van de Vw van het besluit tot oplegging van de vrijheidsontnemende maatregel in kennis gesteld. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.

1.2.

De rechtbank heeft het beroep op 26 oktober 2026 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen dhr. K. Ghanmi. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Overwegingen

2. Indien de rechtbank bij de beoordeling van het beroep van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 94, zesde lid, van de Vw het beroep gegrond.

3. Op grond van artikel 5.1a van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb) wordt een vrijheidsontnemende maatregel op grond van artikel 6, derde lid, van de Vw opgelegd in het kader van het grensbewakingsbelang. Deze wordt niet opgelegd of voortgezet indien sprake is van bijzondere individuele omstandigheden die vrijheidsontneming onevenredig bezwarend maken.

De asielaanvraag van eiser in de asielgrensprocedure ten opzichte van zijn familie

4. Eiser voert aan dat zijn asielaanvraag ten onrechte naar de asielgrensprocedure is verwezen, omdat zijn familieleden op basis van hetzelfde vluchtverhaal niet in de asielgrensprocedure, maar in de versnelde asielprocedure zijn opgenomen en toegang tot Nederland hebben gekregen.

4.1.

De minister heeft zich op het standpunt gesteld dat niet is gebleken dat dat de aanvraag van eiser niet geschikt is voor de asielgrensprocedure.

4.2.

De rechtbank stelt vast dat eiser op 19 oktober 2026 een asielaanvraag heeft ingediend aan de buitengrens op de [locatie] , waarop nog niet is beslist. Eiser heeft tijdens het gehoor van uitstellen van toegangsweigering op 19 oktober 2026 verklaard dat zijn vader en broer asielaanvragen in Nederland hebben ingediend en in [plaats] verblijven, maar heeft naar het oordeel van de rechtbank zijn stellingen over de gelijkluidende asielmotieven van zijn familieleden niet onderbouwd, nog afgezien van de vraag of in deze procedure aan de hand hiervan mag worden beoordeeld of op voorhand duidelijk is dat de aanvraag van eiser niet in de asielgrensprocedure kan worden afgedaan, nu immers ook op grond van andere feiten en omstandigheden dan de inhoud van een asielrelaas kan worden doorverwezen naar de (versnelde) asielprocedure.[_17ade805-309c-425d-a2cc-d1d27f0db4a9] Het enkele feit dat de asielprocedure van zijn familieleden niet naar de asielgrensprocedure zijn verwezen maakt ook niet dat dit voor eiser onevenredig bezwarend is. Naar het oordeel van de rechtbank is dan ook niet op voorhand gebleken dat eiser ten onrechte in de asielgrensprocedure is opgenomen. De beroepsgrond slaagt niet.

Besluit- en vertrekmoratorium Iran en zicht op uitzetting

5. Eiser voert aan dat hij ten onrechte in grensdetentie is geplaatst. Eiser stelt daartoe dat hij alleen maar kan worden uitgezet naar Iran en dat ten aanzien van Iran een besluitmoratorium geldt, waardoor de asielgrensprocedure niet binnen de daarvoor geldende termijn kan worden afgedaan. Volgens eiser bestaat hierdoor geen zicht op uitzetting.

5.1.

Naar het oordeel van de rechtbank is het bestaan van zicht op uitzetting geen voorwaarde voor een rechtmatige bewaring op grond van artikel 6, derde lid, van de Vw. De rechtbank overweegt hiertoe dat de vraag of het mogelijk is dat eiser na afdoening van de asielprocedure eventueel naar Iran kan worden uitgezet, in deze procedure op dit moment geen rol speelt, nu in de asielprocedure wordt beoordeeld waarnaartoe eiser eventueel kan worden uitgezet. Het zicht op uitzetting ligt voor het overige op dit moment evenmin ter toetsing bij de bewaringsrechter voor. De beroepsgrond slaagt niet.

5.2.

Voor zover eiser betoogt dat de minister niet voortvarend handelt bij de behandeling van zijn asielaanvraag, is de rechtbank van oordeel dat op dit moment niet op voorhand duidelijk is dat de asielaanvraag van eiser niet binnen de voor de asielgrensprocedure geldende termijn kan worden afgerond. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat de minister heeft ter zitting heeft verklaard dat eiser op 25 oktober 2026 in het kader van de beoordeling van zijn asielaanvraag is gehoord. De beroepsgrond slaagt niet.

Maken overige omstandigheden de vrijheidsontneming onevenredig bezwarend?

6. Eiser heeft ter zitting nog aangevoerd dat zijn vader ernstig ziek is en dat het aan hem als oudste zoon is om alles voor zijn vader te regelen omdat zijn broer dat niet alleen kan.

6.1.

Hoewel de rechtbank begrip heeft voor de wens van eiser om zijn vader in deze moeilijke tijd bij te staan, geeft dit geen aanleiding voor het oordeel dat de minister om die reden zou moeten afzien van het opleggen van de maatregel van grensdetentie. De rechtbank overweegt hiertoe dat eiser niet nader heeft onderbouwd dat zijn bij zijn vader in [plaats] verblijvende broer niet in voldoende mate in staat is om zaken voor zijn vader te regelen. Voorts is niet onderbouwd waarom zijn andere in Nederland wonende broer de zorg voor zijn vader niet kan overnemen en de aanwezigheid van eiser bij zijn vader dringend noodzakelijk is. Deze beroepsgrond slaagt niet.

Ambtshalve toets

7. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de minister en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.[_2f9902d6-cab2-439b-8960-3cdbb60c55de]

Conclusie en gevolgen

8. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. P. Bruins, rechter, in aanwezigheid van J.M. Pattynama, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op 2 november 2026.

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.

Voetnoten

  1. Uit artikel 43 van de Procedureverordening volgt dat de minister de bevoegdheid heeft om de aanvraag in de asielgrensprocedure te behandelen.
  2. Vergelijk HvJEU 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858 en 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.