Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 13 november 2026 – Grensdetentie art

ECLI:NL:RBDHA:2026:33810Zaaknummer NL26.67690

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
13 november 2026
Publicatiedatum
17 november 2026
Zaaknummer
NL26.67690
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 6 Vw
Zittingsplaats
Amsterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Grensdetentie art. 6 lid 3 Vw. Omstandigheid dat eiseres een vriendin in NL heeft waar zij naar eigen zeggen kan verblijven, heeft de minister niet meegewogen in de maatregel. Voor eiseres is daarom niet duidelijk waarom de maatregel voor haar niet onevenredig bezwarend is. Het motiveringsgebrek maakt de grensdetentie vanaf aanvang onrechtmatig. Beroep gegrond.

De uitspraak is bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiseres] , V-nummer: [V nummer] , eiseres
  2. Procesverloop
  3. Overwegingen
  4. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Amsterdam

Bestuursrecht

Zaaknummer: NL26.67690

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiseres] , V-nummer: [V nummer] , eiseres

(gemachtigde: mr. S. Sewnath),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder, hierna: de minister

(gemachtigde: mr. I. van Es).

Procesverloop

1. Bij besluit van 6 november 2026 is aan eiseres met toepassing van artikel 6, derde lid, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) een vrijheidsontnemende maatregel opgelegd.

1.1.

De minister heeft de rechtbank op grond van artikel 94, eerste lid, van de Vw van het besluit tot oplegging van de vrijheidsontnemende maatregel in kennis gesteld. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiseres ingesteld beroep. Dit beroep moet tevens worden aangemerkt als een verzoek om toekenning van schadevergoeding.

1.2.

De rechtbank heeft het beroep op 13 november 2026 op zitting behandeld. Eiseres is verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Als tolk is verschenen A. Veeranathy. De minister heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Overwegingen

1. Eiseres stelt van Srilankaanse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op

[geboortedatum] 1986.

2. Op grond van artikel 5.1a van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb) wordt een vrijheidsontnemende maatregel op grond van artikel 6, derde lid, van de Vw opgelegd in het kader van het grensbewakingsbelang. Deze wordt niet opgelegd of voortgezet indien sprake is van bijzondere individuele omstandigheden die vrijheidsontneming onevenredig bezwarend maken.

3. Eiseres betoogt onder meer dat de minister in de maatregel onvoldoende kenbaar heeft gemotiveerd waarom niet kon worden volstaan met een lichter middel dan de vrijheidsontnemende maatregel. Eiser wijst in dat verband op haar verklaring dat zij bij een vriendin in Nederland kan verblijven. De minister heeft daar niet op doorgevraagd en heeft aan die omstandigheid evenmin aandacht besteed in de motivering van de maatregel. Volgens eiseres is de maatregel daarom vanaf aanvang onrechtmatig.

3.1.

De minister stelt zich op het standpunt dat hij de door eiseres genoemde omstandigheid niet hoefde mee te wegen in de maatregel. De beoordeling of de minister in grensdetentiezaken met een lichter middel had moeten volstaan, strekt immers niet verder dan de beoordeling of de grensdetentie onevenredig bezwarend is, waardoor de minister van grensdetentie moet afzien. De minister wijst in dat verband op de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) van 2 september 2026.[_d8062ab8-f9b1-4116-94cc-e9df5eff542e] De minister stelt hij daarom kon volstaan met zijn verwijzing naar het grensbewakingsbelang.

3.2.

De rechtbank volgt de minister niet in zijn betoog en is van oordeel dat de beroepsgrond van eiseres slaagt. Voor de beoordeling of de maatregel al dan niet onevenredig bezwarend is dient de minister alle relevante omstandigheden kenbaar mee te wegen in de maatregel. De rechtbank is van oordeel dat de verklaring van eiseres dat zij bij een vriendin in Nederland kan verblijven een dergelijke omstandigheid is en dat de minister in dat verband niet kon volstaan met zijn enkele verwijzing naar het grensbewakingsbelang. Daarbij acht de rechtbank ook van belang dat in het gehoor door de minister niet is gereageerd of doorgevraagd op deze opmerking van eiseres. Nu ook in de maatregel geen aandacht is besteed aan een mogelijk verblijf van eiseres bij haar vriendin, is voor eiseres niet duidelijk geworden waarom de minister de maatregel ondanks die omstandigheid niet onevenredig bezwarend acht voor eiseres. Er is daarom sprake van een motiveringsgebrek.

4. Het beroep is om die reden gegrond en de maatregel is vanaf het moment van opleggen daarvan onrechtmatig. De rechtbank beveelt de opheffing van de maatregel met ingang van 13 november 2026. Met dit resultaat hoeven de overige beroepsgronden van eiseres niet te worden besproken.

5. Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel beveelt aan eiseres een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen. De rechtbank acht gronden aanwezig om een schadevergoeding toe te kennen voor acht dagen onrechtmatige (tenuitvoerlegging van de) vrijheidsontnemende maatregel van 8 x € 120,- (verblijf detentiecentrum) = € 960,-.

6. De rechtbank veroordeelt de minister in de door eiseres gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.868,- (1 punt voor het indienen van het beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1).

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- beveelt de opheffing van de vrijheidsontnemende maatregel met ingang van 13 november 2026;

- veroordeelt de Staat der Nederlanden tot het betalen van een schadevergoeding aan eiseres tot een bedrag van € 960,-, te betalen door de griffier en beveelt de tenuitvoerlegging van deze schadevergoeding;

- veroordeelt de minister in de proceskosten van eiseres tot een bedrag van € 1.868,-.

Deze uitspraak is gedaan door mr. P.L.C.M. Ficq, rechter, in aanwezigheid van

D.P. van Middelkoop, griffier.

De uitspraak is bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen één week na de dag van bekendmaking.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.