Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 10 november 2026 – Maatregel van vreemdelingenbewaring ogv 59.1.a Beëdigd tolk
ECLI:NL:RBDHA:2026:33479Zaaknummer NL26.65373
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 10 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.65373
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 106 Vw
- Zittingsplaats
- Zwolle
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Maatregel van vreemdelingenbewaring ogv 59.1.a Beëdigd tolk. Voldoende gronden. Geen aanleiding lichter middel.
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. R.P. van Eerde, rechter, in aanwezigheid van
H.B. Slot - Akkerman, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Zwolle
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.65373
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [V-nummer], eiser
gemachtigde: mr. M. Pater,
en
de minister van Asiel en Migratie,
gemachtigde: mr. J. Kaikai.
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000. Eiser is het niet eens met die maatregel. Hij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die maatregel en de vraag of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.[_c3250973-1896-4102-9f3a-b9a929c32361]
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het opleggen van de maatregel van vreemdelingenbewaring is niet onrechtmatig. De maatregel van vreemdelingenbewaring voldoet aan de voorwaarden. De minister hoefde niet te kiezen voor een lichter middel. Er is dus geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.
Procesverloop
2. Met het bestreden besluit van 28 oktober 2026 heeft de minister aan eiser, die stelt van Marokkaanse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 2003 de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.
Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.[_6b941ee5-aea2-4d0e-960b-798c898d01d7]
De rechtbank heeft het beroep op 5 november 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, mr. M. Rasul als waarnemer van de gemachtigde van eiser, M. Bourik als tolk en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Toetsingskader
3. De minister kan als het belang van de openbare orde of de nationale veiligheid dat vordert, de vreemdeling die geen rechtmatig verblijf heeft in vreemdelingenbewaring stellen.[_dde71d1d-23f1-4195-a7c5-1ed46646f3c9] De minister stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring, voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast en de vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring.[_a4fd7a26-708c-4a72-ad2a-9dcb3699b5c5] Deze vreemdeling kan in vreemdelingenbewaring worden gesteld op grond dat het belang van de openbare orde of nationale veiligheid zulks vordert, indien a) een onderduikrisico bestaat, of b) de vreemdeling de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.[_dfdf842a-5394-4fa2-b7b2-bfec689be411] De maatregel kan alleen worden opgelegd wegens het bestaan van een onderduikrisico, indien ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb zich voordoen.[_da364548-f8f6-43bc-b917-ed4132c7d612]
De aan eiser opgelegde maatregel van vreemdelingenbewaring
4. De minister heeft aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat het onderduikrisico bestaat en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.
In de maatregel heeft de minister als gronden vermeld dat eiser:
a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan, waarbij de vreemdeling zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt;b. eerder een besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht de Europese Unie dan wel Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;c. niet dan wel niet voldoende meewerkt aan het vaststellen van zijn identiteit en nationaliteit;d. in verband met zijn aanvraag om toelating onjuiste of tegenstrijdige gegevens heeft verstrekt over zijn identiteit, nationaliteit of de reis naar Nederland of een andere lidstaat;h. heeft te kennen gegeven dat hij geen gevolg zal geven aan de verplichting tot terugkeer;j. een aanvraag voor het verlenen van een verblijfsvergunning asiel heeft ingediend die niet-ontvankelijk is verklaard of is afgewezen als kennelijk ongegrond;o. niet langer beschikbaar is door te verzuimen melding te doen van afwezigheid in een bepaald opvangcentrum of aangewezen gebied van verblijf;p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;q. meerdere aanvragen tot het verlenen van een verblijfsvergunning heeft ingediend die niet tot verlening van een verblijfsvergunning hebben geleid;r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.
5. Eiser voert verder aan dat niet gecontroleerd kan worden of met hem gesproken is met behulp van een beëdigde tolk, omdat er in het proces-verbaal van gehoor alleen een tolkennummer en geen naam is opgenomen. Eiser stelt dat dit in strijd is met de Wet beëdigde tolken en vertalers.
De rechtbank volgt eiser hierin niet. Als bij het gehoor gebruik wordt gemaakt van een tolk, moet deze in beginsel beëdigd zijn.[_1fd504ec-b163-450d-829e-93f53f7e5fcc] Het is aan de minister om zich hiervan te vergewissen. In het proces-verbaal van gehoor van 28 oktober 2026 staat dat gebruik is gemaakt van een beëdigde tolk en is het tolkennummer opgenomen. Dit is een ambtsedig opgemaakt proces-verbaal en eiser heeft geen concrete aanknopingspunten aannemelijk gemaakt die de rechtbank doen twijfelen aan de juistheid ervan. Dat geen naam is vermeld, is naar het oordeel van de rechtbank dan ook geen gebrek. Bovendien heeft eiser tijdens het gehoor verklaard dat hij de tolk goed heeft begrepen en goed kon verstaan. De beroepsgrond slaagt niet.
6. Eiser betwist de aan de maatregel van vreemdelingenbewaring ten grondslag gelegde gronden.
De rechtbank oordeelt dat de grond a feitelijk juist is, omdat eiser zonder grensoverschrijdingsdocumenten Nederland is ingereisd. Dat een vreemdeling als asielzoeker inreist, doet aan de feitelijke juistheid van deze zware grond niet af. Grond b is ook feitelijk juist. Eiser heeft op 10 september 2026 een afwijzende beschikking ontvangen en tot dusver geen opvolging gegeven aan het opgelegde besluit om Nederland te verlaten. De rechtbank volgt de stelling van eiser niet dat deze grond niet feitelijk juist is omdat hij deze beschikking niet heeft ontvangen. Uit het dossier en de door de minister ter zitting gegeven toelichting blijkt immers dat het besluit aan de gemachtigde van eiser in de asielprocedure is toegezonden. Daarmee wordt eiser geacht bekend te zijn met de beschikking. Het feit dat de gemachtigde in de bewaringsprocedure de beschikking niet heeft ontvangen maakt dit niet anders.
Ook grond c is feitelijk juist. De minister heeft er daarbij terecht op gewezen dat DT&V op 7 oktober 2026 ambtshalve een aanvraag voor een laissez-passer heeft ingediend bij de Marokkaanse autoriteiten, eiser tot op heden zelf geen documenten heeft overgelegd
en er geen concrete inspanningen van zijn kant zijn gebleken om zijn identiteit en nationaliteit aan te tonen. Ter zitting heeft de minister verwezen naar het besluit van 10 september 2026 waarin de identiteit en nationaliteit van eiser, anders dan eiser stelt, niet geloofwaardig zijn bevonden.
Omdat de gronden a, b en c feitelijk juist zijn en voldoende zijn om de maatregel te dragen, beoordeelt de rechtbank de betwisting van de overige gronden niet. Wat eiser verder heeft aangevoerd, kan daaraan niet afdoen. De beroepsgrond slaagt niet.
7. Eiser stelt dat de minister met een lichter middel had moeten volstaan.
De rechtbank is van oordeel dat de minister terecht geen aanleiding heeft gezien om aan eiser een lichter middel dan de maatregel van vreemdelingenbewaring op te leggen. In dit kader acht de rechtbank van belang dat, zoals hiervoor is overwogen, de gronden de maatregel van vreemdelingenbewaring kunnen dragen en dat hiermee het risico op onderduiken is gegeven.
De rechtbank is verder van oordeel dat de minister de medische omstandigheden van eiser voldoende heeft betrokken bij de oplegging van de maatregel. De minister heeft eiser gewezen op de beschikbare medische faciliteiten en voorzieningen binnen het detentie- en uitzetcentrum. In dit verband heeft de minister terecht gesteld dat de medische zorgverlening binnen deze centra gelijkwaardig is aan de gezondheidszorg in de vrije maatschappij. Verder is de rechtbank niet gebleken van persoonlijke belangen van eiser die de vreemdelingenbewaring voor hem onevenredig bezwarend maken en waarin de minister aanleiding had moeten zien eiser een lichter middel dan vreemdelingenbewaring op te leggen.
Leidt ambtshalve toetsing tot een ander oordeel?
8. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de minister en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.
Conclusie en gevolgen
9. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. R.P. van Eerde, rechter, in aanwezigheid van
H.B. Slot - Akkerman, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Voetnoten
- Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel tot vreemdelingenbewaring beveelt, aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen.
- Dit volgt uit artikel 94, eerste lid, van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 59c van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 5.5 van het Vb.
- Dit volgt uit artikel 5.6, eerste lid, van het Vb.
- artikel 28 van de Wet beëdigde tolken en vertalers
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.