Uitspraak · Strafrecht
Rechtbank Den Haag, 11 november 2026 – Procesafspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:33231Zaaknummer 09/329973-25
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 11 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- 09/329973-25
- Rechtsgebied
- Strafrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudig, Op tegenspraak
- Uitkomst
- Strafrechtelijke veroordeling
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 10 Opw
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Procesafspraken
De rechtbank:
verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven onder 4.4 bewezen is verklaard;
verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en dat het bewezen verklaarde uitmaakt:
ten aanzien van feit 1:
medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd;
ten aanzien van feit 2:
medeplegen van om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden of te bevorderen, voorwerpen en stoffen voorhanden hebben, waarvan zij weet dat zij bestemd zijn tot het plegen van dat feit;
verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;
veroordeelt de verdachte tot:
een gevangenisstraf voor de duur van 180 (HONDERDTACHTIG) DAGEN;
bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van de haar opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
bepaalt dat een gedeelte van die straf, groot 164 (HONDERDVIERENZESTIG) DAGEN, niet zal worden tenuitvoergelegd onder de algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
en onder de bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:
- zich gedurende de proeftijd meldt op afspraken met Fivoor Reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. De reclassering zal contact opnemen voor de eerste afspraak;
- zich gedurende de proeftijd laat behandelen door Fivoor GGZ of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De behandeling start zo snel mogelijk. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op psychische problematiek, verslavingsproblematiek, cognitieve vaardigheden, sociale vaardigheden, schuldenproblematiek, woonoverlast en/of andere problematiek. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat veroordeelde voorgeschreven medicatie zal gebruiken;
- zich gedurende de proeftijd laat begeleiden door E25 zorg en welzijn of een
soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering. De begeleiding duurt de gehele proeftijd of zoveel korter als de reclassering nodig vindt en richt zich op huisvesting, dagbesteding, financiën en sociaal netwerk. De veroordeelde houdt zich aan de huisregels en de aanwijzingen die de zorgverlener geeft voor de behandeling;
- op geen enkele wijze, ook niet via sociale media, contact zoekt of heeft - direct of indirect - met de medeveroordeelden, zolang het Openbaar Ministerie dit verbod nodig vindt. De medeveroordeelden zijn:
- [medeveroordeelde 1] , geboren op [geboortedatum 2] 1990,
- [medeveroordeelde 2] , geboren op [geboortedatum 3] 1988,
- [medeveroordeelde 3] , geboren op [geboortedatum 4] 1988,
- [medeveroordeelde 4] , geboren op [geboortedatum 5] 1988, en
- [medeveroordeelde 5] , geboren op [geboortedatum 6] 1989;
- zich gedurende de proeftijd of zoveel korter als de reclassering dat nodig vindt, verblijft in een BW-voorziening Vitaal Actief of een soortgelijke instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang, te bepalen door de reclassering. De veroordeelde houdt zich aan de huisregels en het dagprogramma dat de instelling in overleg met de reclassering opstelt;
- gedurende de proeftijd meewerkt aan controles om zicht te krijgen op het gebruik en/of het gebruik te leren beheersen van alcohol en verdovende middelen, genoemd in lijst I (harddrugs), lijst II (softdrugs) en middelen die vallen onder een stofgroep genoemd in lijst IA in de Opiumwet. Deze controles kunnen bestaan uit urineonderzoek/ademonderzoek/speekseltest. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd;
geeft opdracht aan SVG Reclassering Fivoor tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;
voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:
- ten behoeve van het vaststellen van haar identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
- medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen.
veroordeelt de verdachte voorts tot:
een taakstraf voor de tijd van 240 (TWEEHONDERDVEERTIG) UREN;
beveelt, voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de tijd van 120 (HONDERDTWINTIG) DAGEN;
heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte.
Dit vonnis is gewezen door
mr. F.X. Cozijn, voorzitter,
mr. C.M.A. de Koning, rechter,
mr. M.P.C. van Essen, rechter,
in tegenwoordigheid van mr. S.F. Schippers, griffier,
en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 11 november 2026.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
Rechtbank DEN HAAG
Strafrecht
Meervoudige kamer
Parketnummer: 09/329973-25
Datum uitspraak:11 november 2026
Tegenspraak
Verkort vonnis
De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum 1] 1999 te [geboorteplaats] ,
BRP-adres: [adres 1] .
1 Het onderzoek ter terechtzitting
Het onderzoek is gehouden op de terechtzittingen van 18 maart 2026 en 10 juni 2026 (beide pro forma) en 28 oktober 2026 (inhoudelijke behandeling).
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. P.T. Verweijen en van hetgeen door de verdachte en haar raadsman mr. H.W. van Eeuwijk naar voren is gebracht.
2 De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:
1. zij op één of meerdere tijdstippen in of omstreeks de periode van 13 november 2024 tot en met 1 december 2025 te Zoetermeer en/of Schiedam, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk heeft geteeld en/of bereid en/of bewerkt en/of verwerkt en/of verkocht en/of afgeleverd en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad, één of meerdere hoeveelhe(i)d(en) cocaïne en/of XTC/MDMA en/of heroïne, in elk geval een of meerdere hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne en/of XTC/MDMA en/of heroïne, zijnde cocaïne en/of XTC/MDMA en/of heroïne, in elk geval telkens een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet;
2. zij op of omstreeks 2 december 2025 te Schiedam, althans in Nederland, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden en/of te bevorderen, te weten
- het opzettelijk telen, bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken en/of vervoeren,
van cocaïne en/of MDMA en/of heroïne, in elk geval een middel als bedoeld in de bij de
Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtens artikel 3a, vijfde lid van de Opiumwet
- een ander heeft getracht te bewegen om dat feit te plegen, te doen plegen, mede te plegen en/of uit te lokken, om daarbij behulpzaam te zijn en/of om daartoe gelegenheid, middelen en/of inlichtingen te verschaffen,
- zich en/of een ander gelegenheid, middelen en/of inlichtingen tot het plegen van dat feit heeft getracht te verschaffen,
- voorwerpen, vervoermiddelen, stoffen, gelden en/of andere betaalmiddelen voorhanden heeft gehad, waarvan verdachte en/of zijn/haar mededaders, wist(en) of ernstige reden had(den) om te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van dat feit,
door in de woning gelegen aan [adres 2] het volgende voorhanden te hebben:
- ongeveer 178,8 gram cocaïne, althans verdovende middelen van lijst I Opiumwet, (gedeeltelijk) verpakt in ponypacks en/of gripzakjes, en/of
- een grote hoeveelheid ponypacks en/of gripzakjes, althans verpakkingsmateriaal, en/of
- een weegschaal, en/of
- een notitieboekje.
3 Procesafspraken
Aard van de zaak
Deze strafzaak kenmerkt zich doordat de officier van justitie en de verdediging zogeheten ‘procesafspraken’ hebben gemaakt over wat volgens hen een passende uitkomst van de strafzaak zou zijn. Deze procesafspraken hebben zij opgenomen in een overeenkomst gedateerd 22 mei 2026, die voorafgaand aan de inhoudelijke behandeling aan de rechtbank is toegestuurd. In de overeenkomst doen de officier van justitie en de verdediging aan de rechtbank een gezamenlijk voorstel voor de wijze van afdoening van de strafzaak.
Samengevat houdt dit afdoeningsvoorstel het volgende in:
1. de verdachte ziet af van het indienen van onderzoekswensen en trekt al ingediende (en eventueel toegewezen) onderzoekswensen in;
2. de verdachte hoeft geen nadere verklaring af te leggen;
3. het Openbaar Ministerie zal ter terechtzitting rekwireren tot een bewezenverklaring van (kort gezegd):
- de handel in harddrugs in vereniging in de periode van 13 november 2024 tot en met 1 december 2025 te Zoetermeer en/of Schiedam, althans in Nederland;
- de voorbereidingshandelingen in vereniging met betrekking tot de handel in harddrugs op 2 december 2025 te Schiedam, door onder andere 115,2 gram cocaïne, een weegschaal en notitieboekjes voorhanden te hebben;
4. het Openbaar Ministerie zal ter terechtzitting voor die bewezenverklaring een strafeis vorderen van:
- 180 dagen gevangenisstraf, waarvan 164 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar, met alle bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd in het reclasseringsadvies van 7 mei 2026 (meldplicht bij reclassering, ambulante behandeling, ambulante begeleiding, begeleid wonen, contactverbod met medeverdachten en meewerken middelencontroles), en
- een taakstraf van 240 uur, te vervangen door 120 dagen hechtenis;
6. de verdachte doet afstand van de inbeslaggenomen goederen die nog niet zijn teruggegeven;
7. door de verdediging worden geen verweren gevoerd;
8. de verdachte zal zich niet onttrekken aan de tenuitvoerlegging van de straf;
9. door de verdediging en het Openbaar Ministerie wordt geen hoger beroep ingesteld indien de rechtbank komt tot een bewezenverklaring en strafoplegging conform de tussen de verdediging en het Openbaar Ministerie gemaakte afspraken.
In de overeenkomst is verder opgenomen een voorwaardelijk verzoek van de verdediging en de officier van justitie tot heropening van het onderzoek ter terechtzitting in de strafzaak indien de rechtbank de procesafspraken zou afwijzen in de volgende gevallen:
- indien de rechtbank tot een andere bewezenverklaring zou komen, maar uitsluitend voor zover hierdoor de aard van het delict wezenlijk verandert;
- indien de rechtbank van oordeel zou zijn dat de overeengekomen straf niet in redelijke verhouding staat tot de ernst van de zaak.
Het toetsingskader
Bij de beoordeling van deze zaak zijn voor de rechtbank leidend geweest de uitgangspunten die de Hoge Raad in het arrest van 27 september 2022, ECLI:NL:HR:2022:1252 heeft verwoord. Deze komen neer op het volgende.
Hoewel een wettelijke regeling van procesafspraken op dit moment ontbreekt, verzet het stelsel van strafvordering zich er niet tegen dat de officier van justitie en de verdediging een gezamenlijk standpunt innemen over de beoogde afdoening van een strafzaak.
De mogelijkheid tot het maken van dergelijke procesafspraken laat echter de zelfstandige positie van de rechtbank onverlet. De rechtbank behoudt haar eigen verantwoordelijkheid om te waarborgen dat de behandeling en de beoordeling van de strafzaak plaatsvinden overeenkomstig de daarvoor geldende wettelijke regeling – in het bijzonder de artikelen 348 en 350 van het Wetboek van Strafvordering (Sv) – en de eisen van een eerlijk proces.
Op grond van artikel 348 en 350 Sv dient de rechtbank op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting te beslissen op de daarin genoemde vraagpunten. Het bestaan van een afdoeningsvoorstel doet niet af aan deze verplichting. De rechtbank dient het voorstel wel in haar beoordeling te betrekken, maar zij is niet verplicht om overeenkomstig het voorstel te beslissen.
Ten aanzien van de beantwoording van de eerste vraag van artikel 350 Sv brengt de eigen verantwoordelijkheid van de rechtbank mee dat zij – ongeacht de inhoud van het afdoeningsvoorstel – zelfstandig moet beoordelen of het tenlastegelegde wettig en overtuigend bewezen kan worden. Artikel 338 Sv verplicht de rechtbank het bewijs slechts aan te nemen indien zij uit het onderzoek ter terechtzitting door middel van wettige bewijsmiddelen de overtuiging heeft verkregen dat de verdachte het ten laste gelegde feit heeft begaan.
Met betrekking tot de vierde vraag van artikel 350 Sv rust op de rechtbank de zelfstandige taak om te komen tot een strafoplegging die zij passend en geboden acht. Daarbij beschikt zij over ruime beoordelingsvrijheid, zowel ten aanzien van de keuze van de op te leggen straf als de waardering van de factoren die daarbij een rol spelen.
Het afdoeningsvoorstel vormt een relevante factor die de rechtbank bij de straftoemeting moet betrekken. Indien de rechtbank van oordeel is dat hetgeen het voorstel over de strafoplegging inhoudt in een redelijke verhouding staat tot de ernst van de zaak zoals die uit de processtukken en het verhandelde op de terechtzitting blijkt, ligt het in de rede dat zij die voorgestelde straf als passend en geboden oplegt.
Om betekenis toe te kunnen kennen aan het afdoeningsvoorstel moet de rechtbank kunnen vaststellen dat jegens de verdachte is voldaan aan de eisen van een eerlijk proces. Dat betekent in het bijzonder dat zij moet onderzoeken of de verdachte in de concrete omstandigheden van het geval vrijwillig, op basis van voldoende en duidelijke informatie en terwijl zij zich bewust was van de rechtsgevolgen, is gekomen tot de ondubbelzinnige beslissing mee te werken aan het afdoeningsvoorstel en de daarmee gepaard gaande afstand van verdedigingsrechten. Dit onderzoek vindt plaats ter terechtzitting.
Toetsing van onderhavige zaak
Om voormelde beoordeling te kunnen verrichten, heeft de rechtbank de strafzaak inhoudelijk behandeld ter terechtzitting van 28 oktober 2026. Deze zitting had het karakter van een inhoudelijke behandeling. De rechtbank heeft de verdachte bevraagd over het afdoeningsvoorstel. De verdachte heeft er blijk van gegeven dat zij weet wat het afdoeningsvoorstel inhoudt, dat zij begrijpt dat zij bepaalde haar toekomende rechten niet uitoefent, wat de gevolgen daarvan zijn en dat zij vrijwillig tot de ondubbelzinnige conclusie is gekomen mee te werken aan het afdoeningsvoorstel. Zij heeft daarbij expliciet verklaard dat zij het afdoeningsvoorstel met haar raadsman heeft besproken en achter de daarin gemaakte afspraken staat.
De rechtbank is op grond hiervan tot de overtuiging gekomen dat de verdachte, vrijwillig en op basis van duidelijke en toereikende informatie en met volledig besef van de rechtsgevolgen, heeft ingestemd met het afdoeningsvoorstel. Daarmee is tevens voldaan aan de waarborgen die artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden (EVRM) stelt.
Vervolgens heeft de rechtbank de verdachte in de gelegenheid gesteld te reageren op de aan haar ten laste gelegde feiten. De verdachte en haar raadsman hebben aangegeven van deze mogelijkheid geen gebruik te willen maken.
Ten slotte heeft de officier van justitie gerekwireerd overeenkomstig het afdoeningsvoorstel en heeft de raadsman zich daarbij aangesloten. Aan de verdachte is het recht gelaten om het laatst te spreken. Hierna heeft de rechtbank het onderzoek ter terechtzitting gesloten.
Hierna zal de rechtbank de relevante vraagpunten uit artikel 348 en 350 Sv beantwoorden.
4 De bewijsbeslissing
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft – overeenkomstig het afdoeningsvoorstel – gerekwireerd tot bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft – overeenkomstig het afdoeningsvoorstel – geen verweer gevoerd.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank grondt haar overtuiging dat de verdachte het hierna bewezen verklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
In die gevallen waarin de wet aanvulling van het vonnis vereist met de bewijsmiddelen, dan wel met een opgave daarvan, zal dit plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit vonnis zal worden gehecht.
De bewezenverklaring
De rechtbank is van oordeel dat de tenlastegelegde feiten wettig en overtuigend zijn bewezen. De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:
1. zij op meerdere tijdstippen in de periode van 13 november 2024 tot en met 1 december 2025 te Zoetermeer en Schiedam, tezamen en in vereniging met anderen, opzettelijk heeft verkocht, afgeleverd, verstrekt en vervoerd, meerdere hoeveelheden cocaïne, XTC/MDMA en heroïne, zijnde cocaïne, XTC/MDMA en heroïne als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I;
2. zij op 2 december 2025 te Schiedam, tezamen en in vereniging met anderen, om een feit bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden en/of te bevorderen, te weten
- het opzettelijk verkopen, afleveren, verstrekken en vervoeren van cocaïne als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I,
- voorwerpen en stoffen voorhanden heeft gehad, waarvan verdachte en haar mededaders wisten dat zij bestemd waren tot het plegen van dat feit,
door in de woning gelegen aan [adres 2] het volgende voorhanden te hebben:
- ongeveer 115,2 gram cocaïne, (gedeeltelijk) verpakt in ponypacks en gripzakjes,
- een grote hoeveelheid ponypacks en gripzakjes,
- een weegschaal en
- een notitieboekje.
Voor zover in de tenlastelegging type- en taalfouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd en gecursiveerd weergegeven, zonder dat de verdachte daardoor in de verdediging is geschaad.
5 De strafbaarheid van het bewezen verklaarde
Het bewezen verklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
6 De strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die haar strafbaarheid uitsluiten.
7. De strafoplegging
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft – overeenkomstig het afdoeningsvoorstel – gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 180 dagen, waarvan 164 dagen voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar, met de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd in het reclasseringsadvies van 7 mei 2026, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, en verder tot een taakstraf van 240 uur, te vervangen door 120 dagen hechtenis.
De officier van justitie heeft toegelicht dat hij in het geval er geen procesafspraken zouden zijn gemaakt, een gevangenisstraf van 12 maanden passend en geboden zou achten. Op basis van de gemaakte afspraken is de officier van justitie van mening dat in beginsel een matiging van deze strafeis met een derde deel is gerechtvaardigd, omdat de verdachte heeft meegewerkt aan een procedure die tot tijdswinst leidt en voor een tijdige tenuitvoerlegging van de straf zorgt. Omdat echter de officier van justitie geen belang ziet om de verdachte na het eerdere voorarrest opnieuw in detentie te laten komen, eist de officier van justitie genoemde combinatie van een deels voorwaardelijke gevangenisstraf en een onvoorwaardelijke taakstraf.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft overeenkomstig het afdoeningsvoorstel geen verweer gevoerd.
Het oordeel van de rechtbank
Na te melden straffen zijn in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken. De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.
De ernst van het feit De verdachte heeft zich samen met anderen in een periode van ruim een jaar schuldig gemaakt aan de handel in harddrugs. Verdachte verkocht als dealer de harddrugs aan eindgebruikers. Daarnaast had zij op de dag van haar aanhouding een hoeveelheid van ongeveer 115 gram cocaïne en materialen voorhanden ter voorbereiding van verdere drugshandel. Harddrugs vormen een gevaar voor de gezondheid van gebruikers en kunnen tot verslaving leiden. De handel in harddrugs en het gebruik daarvan gaan bovendien gepaard met criminaliteit en maatschappelijke overlast. Door haar betrokkenheid bij deze feiten heeft de verdachte bijgedragen aan het in stand houden daarvan. De rechtbank rekent haar dit aan.
Het strafblad De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 27 juli 2026. Daaruit volgt dat zij niet eerder voor soortgelijke feiten is veroordeeld. Het strafblad is daarom niet van invloed op de strafoplegging.
Het advies van de reclassering Verder heeft de rechtbank kennisgenomen van het reclasseringsadvies over de verdachte van 7 mei 2026. De reclassering schat het risico op recidive in als gemiddeld. Hoewel het merendeel van haar leefgebieden, waaronder huisvesting en financiën, inmiddels zijn gestabiliseerd, blijven de leefgebieden middelengebruik, psychosociaal functioneren, sociaal netwerk en houding risicovol. Tegen deze achtergrond adviseert de reclassering een deels voorwaardelijke straf met bijzondere voorwaarden die, kort samengevat, inhouden een meldplicht, ambulante behandeling en begeleiding, een verblijf in een voorziening voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang, een contactverbod met de medeverdachten en controles gericht op de beheersing van middelengebruik.
Procesafspraken
Ten slotte heeft de rechtbank kennisgenomen van het afdoeningsvoorstel en de inhoud daarvan met betrekking tot de strafoplegging. De officier van justitie heeft aangevoerd dat een matiging van de strafeis gerechtvaardigd is, nu de verdachte heeft meegewerkt aan een procedure die tot tijdwinst leidt.
De rechtbank overweegt dat de tijdswinst voortvloeit uit het feit dat de zaak dankzij de procesafspraken met een inhoudelijke behandeling van relatief korte duur kon worden afgehandeld, terwijl zonder deze afspraken een uitgebreidere behandeling noodzakelijk zou zijn geweest. Daarnaast bestaat een belangrijke efficiëntiewinst in het voorkomen van een (volledige) behandeling van de zaak in hoger beroep.
De rechtbank is zich ervan bewust dat de afspraak om geen hoger beroep in te stellen, geen rechtsgeldige manier van dat rechtsmiddel vormt. Mocht toch hoger beroep worden ingesteld, dan is die afspraak echter wel relevant bij de beoordeling van de vraag of belang bestaat bij een behandeling van dat hoger beroep. Uit de omstandigheid dat in eerste aanleg vonnis is gewezen conform het afdoeningsvoorstel, volgt in de regel dat er geen belang is bij een behandeling in hoger beroep. Een volledige behandeling in hoger beroep lijkt daarmee onwaarschijnlijk indien de overeengekomen straf zou worden opgelegd.
Het voorgaande brengt mee dat de procesafspraken een duidelijke efficiëntiewinst opleveren. Het feit dat de verdachte heeft meegewerkt aan de totstandkoming van deze afspraken, weegt de rechtbank daarom mee in haar voordeel.
Al het voorgaande afwegende, is de rechtbank van oordeel dat de overeengekomen straffen in redelijke verhouding staan tot de ernst van de zaak. Verder dienen deze straffen in voldoende mate de met bestraffing te dienen doelen van vergelding, normbevestiging en voorkoming van recidive. Daarom zal de rechtbank deze straffen aan de verdachte opleggen.
Omdat het onvoorwaardelijke deel van de aan de verdachte op te leggen gevangenisstraf gelijk is aan de tijd die zij in voorarrest heeft doorgebracht, zal de rechtbank het geschorste bevel gevangenhouding opheffen.
8 De toepasselijke wetsartikelen
De op te leggen straffen zijn gegrond op de artikelen:
- 9, 14 a, 14b, 14c, 22c, 22d, 47, 57 van het Wetboek van Strafrecht;
- 2, 10, 10 a van de Opiumwet, en de daarbij behorende lijst I.
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.
9 De beslissing
De rechtbank:
verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte de ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven onder 4.4 bewezen is verklaard;
verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en dat het bewezen verklaarde uitmaakt:
ten aanzien van feit 1:
medeplegen van opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod, meermalen gepleegd;
ten aanzien van feit 2:
medeplegen van om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden of te bevorderen, voorwerpen en stoffen voorhanden hebben, waarvan zij weet dat zij bestemd zijn tot het plegen van dat feit;
verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;
veroordeelt de verdachte tot:
een gevangenisstraf voor de duur van 180 (HONDERDTACHTIG) DAGEN;
bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van de haar opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
bepaalt dat een gedeelte van die straf, groot 164 (HONDERDVIERENZESTIG) DAGEN, niet zal worden tenuitvoergelegd onder de algemene voorwaarde dat de veroordeelde zich voor het einde van de hierbij op twee jaren vastgestelde proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit;
en onder de bijzondere voorwaarden dat de veroordeelde:
- zich gedurende de proeftijd meldt op afspraken met Fivoor Reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. De reclassering zal contact opnemen voor de eerste afspraak;
- zich gedurende de proeftijd laat behandelen door Fivoor GGZ of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De behandeling start zo snel mogelijk. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is gericht op psychische problematiek, verslavingsproblematiek, cognitieve vaardigheden, sociale vaardigheden, schuldenproblematiek, woonoverlast en/of andere problematiek. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat veroordeelde voorgeschreven medicatie zal gebruiken;
- zich gedurende de proeftijd laat begeleiden door E25 zorg en welzijn of een
soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering. De begeleiding duurt de gehele proeftijd of zoveel korter als de reclassering nodig vindt en richt zich op huisvesting, dagbesteding, financiën en sociaal netwerk. De veroordeelde houdt zich aan de huisregels en de aanwijzingen die de zorgverlener geeft voor de behandeling;
- op geen enkele wijze, ook niet via sociale media, contact zoekt of heeft - direct of indirect - met de medeveroordeelden, zolang het Openbaar Ministerie dit verbod nodig vindt. De medeveroordeelden zijn:
- [medeveroordeelde 1] , geboren op [geboortedatum 2] 1990,
- [medeveroordeelde 2] , geboren op [geboortedatum 3] 1988,
- [medeveroordeelde 3] , geboren op [geboortedatum 4] 1988,
- [medeveroordeelde 4] , geboren op [geboortedatum 5] 1988, en
- [medeveroordeelde 5] , geboren op [geboortedatum 6] 1989;
- zich gedurende de proeftijd of zoveel korter als de reclassering dat nodig vindt, verblijft in een BW-voorziening Vitaal Actief of een soortgelijke instelling voor begeleid wonen of maatschappelijke opvang, te bepalen door de reclassering. De veroordeelde houdt zich aan de huisregels en het dagprogramma dat de instelling in overleg met de reclassering opstelt;
- gedurende de proeftijd meewerkt aan controles om zicht te krijgen op het gebruik en/of het gebruik te leren beheersen van alcohol en verdovende middelen, genoemd in lijst I (harddrugs), lijst II (softdrugs) en middelen die vallen onder een stofgroep genoemd in lijst IA in de Opiumwet. Deze controles kunnen bestaan uit urineonderzoek/ademonderzoek/speekseltest. De reclassering bepaalt hoe vaak en met welk controlemiddel wordt gecontroleerd;
geeft opdracht aan SVG Reclassering Fivoor tot het houden van toezicht op de naleving van voormelde voorwaarden en de veroordeelde ten behoeve daarvan te begeleiden;
voorwaarden daarbij zijn dat de veroordeelde gedurende de proeftijd:
- ten behoeve van het vaststellen van haar identiteit medewerking zal verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aanbiedt;
- medewerking zal verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 14c, zesde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang als de reclassering dit noodzakelijk acht daaronder begrepen.
veroordeelt de verdachte voorts tot:
een taakstraf voor de tijd van 240 (TWEEHONDERDVEERTIG) UREN;
beveelt, voor het geval dat de veroordeelde de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor de tijd van 120 (HONDERDTWINTIG) DAGEN;
heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte.
Dit vonnis is gewezen door
mr. F.X. Cozijn, voorzitter,
mr. C.M.A. de Koning, rechter,
mr. M.P.C. van Essen, rechter,
in tegenwoordigheid van mr. S.F. Schippers, griffier,
en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 11 november 2026.
Wetsartikelen in deze uitspraak
- Artikel 10 Opw meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 3a Opw meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 348 Sv meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 350 Sv meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 338 Sv meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 1 WID meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 14c Sr meer uitspraken over dit artikel
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.