Uitspraak · Materieel strafrecht
Rechtbank Den Haag, 10 november 2026 – Veroordeling voor het gedurende 8 maanden verkopen
ECLI:NL:RBDHA:2026:33096Zaaknummer 09/201318-26
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 10 november 2026
- Publicatiedatum
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- 09/201318-26
- Rechtsgebied
- Strafrecht, Materieel strafrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudig, Op tegenspraak
- Uitkomst
- Strafrechtelijke veroordeling
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 10 Opw
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Veroordeling voor het gedurende 8 maanden verkopen en verstrekken van in ieder geval ongeveer 20 kilogram cocaïne en het plegen van voorbereidingshandelingen ten behoeve van onder meer de vervaardiging van harddrugs. Gevangenisstraf voor de duur van 45 maanden met aftrek van voorarrest. Opheffing van het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis.
De rechtbank:
verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven 4.5. bewezen is verklaard;
verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en dat het bewezen verklaarde uitmaakt:
ten aanzien van feit 1:
opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod;
ten aanzien van feit 2:
om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden of te bevorderen, zich en een ander gelegenheid en inlichtingen tot het plegen van dat feit trachten te verschaffen;
en;
om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden of te bevorderen, voorwerpen, vervoermiddelen en stoffen voorhanden hebben, waarvan hij weet of ernstige reden heeft om te vermoeden dat zij bestemd zijn tot het plegen van dat feit;
verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;
veroordeelt de verdachte tot:
een gevangenisstraf voor de duur van 45 (VIJFENVEERTIG) MAANDEN;
bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
voorlopige hechtenis
heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte;
het inbeslaggenomen goederen
gelast de bewaring ten behoeve van de rechthebbende van het op de beslaglijst onder 1 genoemde voorwerp, te weten een geldbedrag ter hoogte van € 600,00.
Dit vonnis is gewezen door
mr. R. Wieringa, voorzitter,
mr. F.C. Berg, rechter,
mr. C. Hofman, rechter,
in tegenwoordigheid van mr. D.D. Jongen, griffier,
en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 10 november 2026.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
Rechtbank DEN HAAG
Strafrecht
Meervoudige kamer
Parketnummer: 09/201318-26
Datum uitspraak: 10 november 2026
Tegenspraak
De rechtbank Den Haag heeft op de grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting het navolgende vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen de verdachte:
[verdachte],
geboren op [geboortedatum] 1985 te [geboorteplaats] ,
BRP-adres: [adres] .
1 Het onderzoek ter terechtzitting
Het onderzoek is gehouden op de terechtzitting van 27 oktober 2026.
De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie mr. W. Noort en van hetgeen door de verdachte en zijn raadsman mr. M. van Stratum naar voren is gebracht.
2 De tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd hetgeen is vermeld in de dagvaarding. De tekst van de tenlastelegging is als bijlage I aan dit vonnis gehecht.
3 De geldigheid van de dagvaarding
Standpunt van de verdediging
De raadsman heeft zich op het standpunt gesteld dat de dagvaarding partieel nietig dient te worden verklaard. Ter onderbouwing hiervan heeft de raadsman aangevoerd dat de in de tenlastelegging genoemde ‘precursoren’ en ‘pre-precursoren’ niet nader zijn omschreven, waardoor voor de verdachte niet helder is welke voorwerpen of scheikundige stoffen daarmee worden bedoeld.
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat van partiële nietigheid van de dagvaarding geen sprake is, omdat verfeitelijking van de termen precursoren en pre-precursoren niet vereist is en duidelijk uit het dossier naar voren komt welke stoffen hiermee worden bedoeld.
Oordeel van de rechtbank
Anders dan de verdediging is de rechtbank van oordeel dat het – op basis van het voorliggend dossier, in het bijzonder de daarin opgenomen informatie uit het Drugsgerelateerd CHemicaliën InformatieSysteem ”(ook genoemd: DrCHIS stofinformatie) – evident is welke stoffen worden bedoeld met de in de tenlastelegging gebruikte termen. Het verweer wordt dan ook verworpen.
4 De bewijsbeslissing
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gerekwireerd tot bewezenverklaring van de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft namens de verdachte (partiële) vrijspraak van de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten bepleit.
Gebruikte bewijsmiddelen
De rechtbank heeft de wettige bewijsmiddelen met de voor de bewezenverklaring redengevende feiten en omstandigheden opgenomen in bijlage II bij dit vonnis.
Bewijsoverwegingen
Ten aanzien van het onder 1 en 2 tenlastegelegde
De rechtbank stelt vast dat op 3 oktober 2023 onder de verdachte twee telefoons in beslag zijn genomen. Uit onderzoek bleek dat één van de telefoons als privételefoon van de verdachte kon worden aangemerkt. De andere telefoon, een iPhone SE, werd nader onderzocht om daarvan de gebruiker te kunnen achterhalen.
In dit verband heeft de politie onderzoek gedaan naar de historische verkeersgegevens van de telefoons en gebruik gemaakt van nummervergaringstechniek. Hieruit volgt dat de iPhone SE steeds met verdachte meereisde, net als de privételefoon die onder verdachte in beslag genomen was. Uit nader onderzoek volgt bovendien dat beide telefoons in de nachtelijke uren dezelfde basisstations aanstraalden. Ook volgt hieruit dat beide telefoons zich zeer vaak simultaan bleken te verplaatsen. Dit gebeurde onder meer in de periode van een maand, namelijk van 17 juli 2025 tot en met 18 augustus 2025. De telefoons verplaatsen zich beide naar Turkije en terug. Dit is precies de periode waarover de verdachte verklaarde in Turkije te zijn geweest met zijn gezin.
Verder bleek uit onderzoek dat de iPhone SE gebruik maakte van niet-openbare wifi-netwerken die te relateren waren aan zijn familieleden. Zo werd er gebruik gemaakt van netwerken waarin de achternaam van zijn moeder of de voornaam van zijn partner voorkwamen. Ook werd het telefoonnummer waarvan de iPhone SE gebruik maakte, vergeleken met opgeslagen contactgegevens in andere door de politie in beslag genomen telefoons. Hieruit kwam naar voren dat het nummer onder meer als ‘ [account 1] ’,‘ [account 2] ’ en ‘ [account 3] ’ opgeslagen was. De voornaam van de verdachte vertoont sterke gelijkenis met de naam ‘ [account 2] ’ en de naam [account 2] wordt eveneens gebruikt voor accounts waarvoor ook de naam ‘ [account 3] ’ wordt gebruikt. De gebruiker/eigenaar van de iPhone SE duidt zich zelf in chats aan als ‘ [account 3] ’.
Naar het oordeel van de rechtbank wijzen deze bevindingen uitsluitend in de richting van de verdachte. De verdachte heeft behoudens zijn ontkenning dat hij de iPhone SE heeft gebruikt, niets tegenover de bevindingen van de politie gesteld. De enkele suggestie van de verdediging dat de telefoon mogelijk van een familielid zou kunnen zijn, is gelet op hetgeen in het dossier is vervat, onaannemelijk.
Gelet op het voormelde is de rechtbank van oordeel dat de verdachte kan worden geïdentificeerd als de gebruiker van de iPhone SE.
Ten aanzien van de onder 1 ten laste gelegde handelingen en middelen
De rechtbank maakt voor de bewezenverklaring van de ten laste gelegde feiten gebruik van de chats in de app Signal, die zijn aangetroffen in de iPhone SE.
Op grond van de in de bijlage II opgenomen chats komt de rechtbank tot een bewezenverklaring van de onder feit 2 ten laste gelegde voorbereidingshandelingen ten behoeve van onder meer de vervaardiging van harddrugs. Voor feit 1 geldt het volgende.
Uit de chats die zijn gevoerd leidt de rechtbank af dat verdachte, die gebruik maakte van het account ‘ [account 3] ’, handelde in cocaïne. Naar het oordeel van de rechtbank blijkt uit deze chats dat de verdachte ten minste twintig kilogram cocaïne heeft verkocht en verstrekt. Zo volgt uit de chatgesprekken dat er naar ‘Boli’ gevraagd werd, er prijzen worden genoemd en er vervolgens expliciete berichten zijn over een locatie en tijdstip om het op te halen.
Evenwel kan de rechtbank niet met de vereiste mate van zekerheid vaststellen dat de verdachte deze handelingen eveneens heeft begaan met betrekking tot de overige aan hem ten laste gelegde verdovende middelen, waardoor de rechtbank de verdachte van die middelen in het onder 1 ten laste gelegde feit zal vrijspreken.
Conclusie
De rechtbank is met betrekking tot de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten van oordeel dat deze feiten wettig en overtuigend zijn bewezen.
De bewezenverklaring
De rechtbank verklaart ten laste van de verdachte bewezen dat:
ten aanzien van feit 1: hij in de periode van 15 januari 2025 tot en met 3 oktober 2025 in Nederland, opzettelijk heeft verkocht en verstrekt, een hoeveelheid van een materiaal bevattende cocaïne, zijnde cocaïne, een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I;
ten aanzien van feit 2: hij in de periode van 15 januari 2025 tot en met 3 oktober 2025 in Nederland, om een feit, bedoeld in het vierde of vijfde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden en te bevorderen,
te weten- het opzettelijk verkopen, afleveren, verstrekken, en - het opzettelijk vervaardigen
van cocaïne en/of amfetamine en/of metamfetamine, in elk geval een middel alsbedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst I, dan wel aangewezen krachtensartikel 3a, vijfde lid van de Opiumwet
- zich en een ander gelegenheid en inlichtingen tot het plegen vandat feit heeft getracht te verschaffen,- voorwerpen, vervoermiddelen, stoffen, voorhanden heeft gehad, waarvan hij, verdachte, wist of ernstige reden had om te vermoeden dat zij bestemd waren tot het plegen van dat feit,
door- de aan- en/of verkoopprijs van een of meer hoeveelheden cocaïneen/of amfetaminepasta te vragen, te verstrekken en/of uit te wisselen;- de aan- en/of verkoopprijs van een of meer hoeveelheden pre-precursoren en/ofprecursoren en/of grondstoffen voor het vervaardigen van verdovende middelen tevragen;- afspraken te maken voor het afnemen en/of ophalen van voornoemdepre-precursoren en/of precursoren en/of grondstoffen voor het vervaardigen vanverdovende middelen;- een of meer hoeveelheden cocaïne te koop te vragen en aan te bieden en - gesprekken te voeren over de betaling middels Bitcoin en/of andere cryptovaluta.
Voor zover in de tenlastelegging type- en taalfouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd en gecursiveerd weergegeven, zonder dat de verdachte daardoor in de verdediging is geschaad.
3 De strafbaarheid van het bewezen verklaarde
Het bewezen verklaarde is volgens de wet strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van de feiten uitsluiten.
4 De strafbaarheid van de verdachte
De verdachte is eveneens strafbaar, omdat er geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die zijn strafbaarheid uitsluiten.
5 De strafoplegging
De vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van tweeënveertig maanden, met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht, waarvan acht maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren.
Het standpunt van de verdediging
De raadsman heeft verzocht aan de verdachte een minder hoge straf op te leggen dan door de officier van justitie is gevorderd. Daarbij heeft de raadsman verzocht rekening te houden met de zwaarwegende persoonlijke omstandigheden van de verdachte, de straffen die in soortgelijke zaken werden opgelegd, de omstandigheid dat minder kan worden bewezen dan dat er is gevorderd en dat de verdachte geen relevante antecedenten heeft.
Verder heeft de raadsman zich op het standpunt gesteld dat de oplegging van een geldboete naast een andere straf niet passend is.
Het oordeel van de rechtbank
Na te melden straf is in overeenstemming met de ernst van de gepleegde feiten, de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en gegrond op de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan tijdens het onderzoek op de terechtzitting is gebleken.
De rechtbank neemt hierbij in het bijzonder het volgende in aanmerking.
Ernst van het feit
De verdachte heeft zich gedurende een periode van ruim acht maanden schuldig gemaakt aan het verkopen, en verstrekken van in ieder geval ongeveer twintig kilogram cocaïne en het plegen van voorbereidingshandelingen ten behoeve van onder meer de vervaardiging van harddrugs. Harddrugs als cocaïne zijn zeer schadelijk voor de volksgezondheid. De handel en het gebruik van harddrugs gaan vaak gepaard met andere vormen van zware criminaliteit. De verdachte heeft hier met zijn gedragingen aan bijgedragen.
Uit het dossier is naar voren gekomen dat de verdachte een coördinerende rol heeft gehad in het op grote schaal bij elkaar brengen van vraag en aanbod van cocaïne en van (pre)precursoren voor de vervaardiging van harddrugs en de handel daarin. De verdachte heeft geen inzicht gegeven in zijn rol en beweegredenen en met zijn ontkenning geen verantwoordelijkheid genomen voor zijn gedragingen.
De rechtbank rekent dit de verdachte aan.
Strafblad
De rechtbank heeft kennisgenomen van het strafblad van de verdachte van 12 oktober 2026. Hieruit volgt dat de verdachte op 16 juni 2025 door de politierechter is veroordeeld voor het opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 2 onder C van de Opiumwet gegeven verbod, maar dat deze veroordeling nog niet onherroepelijk is. De rechtbank zal deze omstandigheid dan ook niet in straf verhogende zin meewegen.
Strafmodaliteit
De rechtbank heeft bij de bepaling van de strafmodaliteit en strafmaat aansluiting gezocht bij de landelijke oriëntatiepunten voor straftoemeting. Daarin is als uitgangspunt een gevangenisstraf voor de duur van veertig maanden vermeld wanneer er sprake is van verkoop of verstrekken van een hoeveelheid tot en met twintig kilogram harddrugs. Daarnaast moet bij de strafoplegging ook worden meegewogen dat de verdachte zich naast het verkopen en verstrekken van cocaïne heeft bezig gehouden met de bewezen verklaarde grootschalige voorbereidingshandelingen, waarvoor geen oriëntatiepunten zijn vastgesteld.
Strafoplegging
Gelet op wat hiervoor is overwogen, is de rechtbank van oordeel dat niet kan worden volstaan met een lichtere of andere sanctie dan een straf die onvoorwaardelijke vrijheidsbeneming van na te melden duur met zich brengt.
Alles afwegende acht de rechtbank de oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 45 maanden met aftrek van de tijd die de verdachte in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, passend en geboden. Voor de oplegging van een voorwaardelijk strafdeel ziet de rechtbank geen aanleiding. De op te leggen straf is weliswaar hoger dan door de officier van justitie geëist, maar door toepassing van voorwaardelijke invrijheidstelling kan deze voor de verdachte uiteindelijk gunstiger uitvallen.
Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend als bedoeld in artikel 6:2:10 van het Wetboek van Strafvordering.
Voorlopige hechtenis
De raadkamer gevangenhouding in deze rechtbank heeft het bevel tot voorlopige hechtenis jegens de verdachte wegens persoonlijke omstandigheden met ingang van 8 oktober 2026 geschorst tot de inhoudelijke behandeling op 27 oktober 2026. Tijdens de behandeling van de zaak op voornoemde datum heeft de rechtbank het bevel tot voorlopige hechtenis opnieuw geschorst tot aan de dag dat zij vonnis wijst.
Gelet op de omstandigheid dat de voorlopige hechtenis wegens persoonlijke omstandigheden van de verdachte reeds enige tijd is geschorst en de verdachte zich gedurende de schorsing aan de daarbij gestelde voorwaarden heeft gehouden, acht de rechtbank opheffing van die schorsing dan wel het laten voortduren daarvan niet noodzakelijk. De rechtbank zal het bevel tot voorlopige hechtenis dan ook opheffen.
6 De inbeslaggenomen voorwerpen
Het verzoek van de verdediging
De raadsman heeft verzocht dat het op de lijst van inbeslaggenomen voorwerpen onder 1 genoemde voorwerp zal worden teruggegeven aan de verdachte.
Het standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het op de lijst van inbeslaggenomen voorwerpen onder 1 genoemde voorwerp kan worden teruggegeven aan de partner van de verdachte.
Het oordeel van de rechtbank
Op grond van het onderzoek ter terechtzitting kan met betrekking tot het op de beslaglijst onder 1 genoemde voorwerp geen persoon als rechthebbende worden aangemerkt.
De rechtbank zal daarom de bewaring van dit voorwerp ten behoeve van de rechthebbende gelasten.
7 De toepasselijke wetsartikelen
De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 57 en 63 van het Wetboek van Strafrecht alsmede de artikelen 2, 10, 10a van de Opiumwet, en de daarbij behorende lijst I.
Deze voorschriften zijn toegepast, zoals zij ten tijde van het bewezen verklaarde rechtens golden dan wel ten tijde van deze uitspraak rechtens gelden.
8 De beslissing
De rechtbank:
verklaart wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte de onder 1 en 2 ten laste gelegde feiten heeft begaan, zoals hierboven 4.5. bewezen is verklaard;
verklaart niet bewezen hetgeen aan de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezen verklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij;
verklaart het bewezen verklaarde strafbaar en dat het bewezen verklaarde uitmaakt:
ten aanzien van feit 1:
opzettelijk handelen in strijd met een in artikel 2 onder B van de Opiumwet gegeven verbod;
ten aanzien van feit 2:
om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden of te bevorderen, zich en een ander gelegenheid en inlichtingen tot het plegen van dat feit trachten te verschaffen;
en;
om een feit, bedoeld in het vierde lid van artikel 10 van de Opiumwet, voor te bereiden of te bevorderen, voorwerpen, vervoermiddelen en stoffen voorhanden hebben, waarvan hij weet of ernstige reden heeft om te vermoeden dat zij bestemd zijn tot het plegen van dat feit;
verklaart de verdachte daarvoor strafbaar;
veroordeelt de verdachte tot:
een gevangenisstraf voor de duur van 45 (VIJFENVEERTIG) MAANDEN;
bepaalt dat de tijd door de veroordeelde vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en voorlopige hechtenis doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van het onvoorwaardelijk gedeelte van de hem opgelegde gevangenisstraf geheel in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht;
voorlopige hechtenis
heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte;
het inbeslaggenomen goederen
gelast de bewaring ten behoeve van de rechthebbende van het op de beslaglijst onder 1 genoemde voorwerp, te weten een geldbedrag ter hoogte van € 600,00.
Dit vonnis is gewezen door
mr. R. Wieringa, voorzitter,
mr. F.C. Berg, rechter,
mr. C. Hofman, rechter,
in tegenwoordigheid van mr. D.D. Jongen, griffier,
en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank van 10 november 2026.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.