Uitspraak · Strafrecht

Rechtbank Amsterdam, 11 november 2026 – Veroordeling voor bedreiging, mishandelling en stalking

ECLI:NL:RBAMS:2026:11378Zaaknummer 13-226110-26

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Datum uitspraak
11 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
13-226110-26
Rechtsgebied
Strafrecht
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 359 Sv
Zittingsplaats
Amsterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Veroordeling voor bedreiging, mishandelling en stalking. Gevangenisstraf 6 maanden met bijzondere voorwaarden. 38v-maatregel dadelijk uitvoerbaar.

11 Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

Feit 1:

bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, meermalen gepleegd;

Feit 2:

mishandeling, terwijl de schuldige het misdrijf begaat tegen zijn levensgezel;

Feit 3:

belaging.

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar.

Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 6 (zes) maanden.

Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.

Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de veroordeelde in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet.

Maatregel

Legt op de maatregel dat veroordeelde voor de duur van 3 (drie) jaren geen direct of indirect contact zal opnemen, zoeken of hebben met slachtoffer [ benadeelde partij] , geboren op [geboortedatum 2]

Beveelt dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt 1 (één) week voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een maximum van 6 (zes) maanden. Toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolgde de opgelegde maatregel niet op.

Beveelt dat deze maatregel ex artikel 38v Sr dadelijk uitvoerbaar is.

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij

Wijst de vordering van de benadeelde partij [ benadeelde partij] toe tot een bedrag van € 5.000,- (vijfduizend euro) aan vergoeding van immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade d.d. 21 februari 2026 tot aan de dag van de algehele voldoening.

Veroordeelt verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [ benadeelde partij] voornoemd.

Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in haar vordering is.

Schadevergoedingsmaatregel

Legt verdachte de verplichting op ten behoeve van [ benadeelde partij] aan de Staat € 5.000 (vijfduizend euro) te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade d.d. 21 februari 2026 tot aan de dag van de algehele voldoening. Dit bedrag bestaat uit een immateriële schadevergoeding. Bij gebreke van betaling en verhaal kan gijzeling worden toegepast voor de duur van 50 (vijftig) dagen. De toepassing van die gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte aan een van de genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen.

Vorderingen TUL

Beveelt de tenuitvoerlegging van de bij voornoemd vonnis van 30 juli 2024 (parketnummer: 13-242674-24) opgelegde voorwaardelijke straf, zijnde een gevangenisstraf van twaalf dagen.

Wijst de vordering tot tenuitvoerlegging in de zaak met parketnummer 13-249056-24 af.

Dit vonnis is gewezen door

mr. B.C. Langendoen, voorzitter,

mrs. A.A. Spoel en B.J. Blok, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. M.T. de Hertog, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 11 november 2026.

Bijlage […]

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 Het onderzoek ter terechtzitting
  2. 2 Tenlastelegging
  3. 3 Waardering van het bewijs
  4. 4 Bewezenverklaring
  5. 5 De strafbaarheid van de feiten
  6. 6 De strafbaarheid van verdachte
  7. 7 Motivering van de straffen en maatregelen
  8. 8 Ten aanzien van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel
  9. 9 Vorderingen na voorwaardelijke veroordelingen
  10. 10 Toepasselijke wettelijke voorschriften
  11. 11 Beslissing

vonnis

RECHTBANK AMSTERDAM

Afdeling Publiekrecht

Teams Strafrecht

Parketnummer: 13-226110-26 Parketnummers vorderingen TUL: 13-242674-24 en 13-249056-24

Datum uitspraak: 11 november 2026

Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken, in de zaak tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum 1] 1997,

ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:

[adres 1] ,

nu gedetineerd te: [detentieplaats] .

1 Het onderzoek ter terechtzitting

Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 28 oktober 2026.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. M.S. Gerritsen, en van wat verdachte en zijn raadsvrouw, mr. W.P.A. Vos, naar voren hebben gebracht.

De rechtbank heeft ook kennisgenomen van hetgeen mr. L.A. Heddema-Kersten namens de [ benadeelde partij] naar voren heeft gebracht.

2 Tenlastelegging

Aan verdachte is – kort gezegd – ten laste gelegd dat hij zich heeft schuldig gemaakt aan

Feit 1

bedreiging van [ benadeelde partij] in de periode van 1 maart 2026 tot en met 9 juli 2026 in Amsterdam, in ieder geval in Nederland;

Feit 2

mishandeling van zijn levensgezel [ benadeelde partij] op 21 februari 2026 in [gemeente] ;

Feit 3

Belaging (stalking) van [ benadeelde partij] in de periode van 10 juli 2026 tot en met 4 augustus 2026 in Amsterdam.

De volledige tenlastelegging is opgenomen in een bijlage die aan dit vonnis is gehecht en geldt als hier ingevoegd.

3 Waardering van het bewijs

3.1

Het standpunt van het openbaar ministerie

De officier van justitie heeft gerekwireerd tot een bewezenverklaring van alle tenlastegelegde feiten.

3.2

Het standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft verzocht verdachte vrij te spreken van de mishandeling (feit 2). Ten aanzien van de bedreiging (feit 1) heeft de raadsvrouw verzocht verdachte vrij te spreken van het eerste gedachtestreepje, omdat het bewijs daarvoor te mager is. De berichten zoals opgenomen in gedachtestreepjes 2 tot en met 4 zijn gericht op de vader van aangeefster, en het is niet onderbouwd dat dit een bedreiging van aangeefster zou opleveren. Ten aanzien van het laatste gedachtestreepje kan alleen bewezen worden wat in de uitgewerkte opname staat. De belaging (feit 3) kan volgens de raadsvrouw worden bewezen.

3.3

Het oordeel van de rechtbank

Voor zover niet anders vermeld, wordt in de hierna volgende voetnoten telkens verwezen naar bewijsmiddelen die zich in het aan deze zaak ten grondslag liggende dossier bevinden, volgens de in dat dossier toegepaste nummering. Tenzij anders vermeld, gaat het daarbij om processen-verbaal, in de wettelijke vorm opgemaakt door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren.

Feit 1 (bedreiging)

Feiten en omstandigheden

De rechtbank gaat op grond van de wettige bewijsmiddelen van de volgende feiten en omstandigheden uit. Uit de verklaring van aangeefster volgt dat het eerste bericht is gestuurd op 1 maart 2026 met het [telefoonnummer] . Ook de (audio)berichten op 8 en 9 juli 2026 zijn met dit nummer verstuurd.[_1308b920-083f-4f69-9fac-030c519bff90] De gebruiker van het telefoonnummer stuurt op 1 maart 2026 “Ewa jou vader gaat zien, en ik wanneer k jou pak. Ga k je gelijk neersteken.”[_c5fc74d4-7609-4bb8-96df-76ff1c265ef4] Op 8 maart 2026 stuurt de gebruiker de berichten "bro ik steek je kkr vader in se nek" en "ik steek je vader in de fik" en "K ga je vader vandaag doodmaken" en “ik ga jou doodsteken!".[_d367aa1e-c4e2-4874-ba59-9611ea46376e] [verbalisant] heeft verder een audio-opname uitgeluisterd die aangeefster heeft verstrekt bij haar aangifte. De verbalisant hoorde op deze audio-opname het volgende: "Als ik nu niet naar [gemeente] ga en die hele osso niet helemaal de kanker in gooi, ben ik geen lonker. En als ik daarna niet naar [gemeente] ga jouw vader de kanker in

sla, ben ik geen lonker. En wanneer ik jou heb gepakt en al je botten heb gebroken, ben ik geen lonker je kankermoeder." [_950a955d-64a7-42e4-ab25-0dcdb1018558]De verbalisant heeft de stem op het audiobericht herkend als de stem van verdachte.[_2da0f274-e6f1-4ac6-b8e2-e178c1d52d34]

Beoordeling

De rechtbank stelt vast dat verdachte de gebruiker is van het [telefoonnummer] . Verdachte heeft op de zitting erkend dat hij met dit telefoonnummer alle tenlastegelegde (audio)berichten naar aangeefster heeft gestuurd. Gelet op hetgeen hiervoor is uiteengezet acht de rechtbank de tenlastegelegde bedreiging bewezen. Dit geldt ook voor de op de vader van aangeefster gerichte uitingen. Volgens vaste jurisprudentie is niet vereist dat het misdrijf waarmee wordt gedreigd, is gericht tegen de bedreigde persoon zelf. Bedreiging is een misdrijf tegen de persoonlijke vrijheid. Die vrijheid kan ook op het spel staan als het misdrijf waarmee wordt gedreigd, is gericht tegen een ander dan degene tegen wie de bedreiging is geuit. Een dergelijke bedreiging kan immers een inbreuk maken op de persoonlijke vrijheid van degene tegen wie de bedreiging is geuit, die vergelijkbaar is met een bedreiging die op hem zelf betrekking zou hebben gehad.[_ab536751-6ef9-477b-b8d2-b83c28e808ca] Vereist is dat de bedreiging van dien aard is en onder zodanige omstandigheden is geschied dat bij de bedreigde in redelijkheid de vrees kon ontstaan dat hij het leven zou kunnen verliezen of zwaar lichamelijk letsel zou kunnen oplopen. Aan dit vereiste is voldaan. De rechtbank acht de ten laste gelegde bedreiging dan ook integraal bewezen.

Feit 2 (mishandeling)

Feiten en omstandigheden

De rechtbank gaat op grond van de wettige bewijsmiddelen van de volgende feiten en omstandigheden uit. [verbalisant] ontvangt op 21 februari 2026[_f4b54ffe-ea01-4c36-8a00-9e5f0ce16005] een melding van een medewerker van het [tankstation] , [medewerker] , die verklaart getuige te zijn van een mishandeling.[_a8a85ec1-ed0d-4259-8115-3d6965e8a21e] Bij aankomst hoort [verbalisant] van een collega dat de melder, [medewerker] , zag dat een man meerdere keren een vrouw sloeg in het gezicht.[_351cc9fc-ce21-43a0-84b1-6aa5b8d8699d] Ook ziet [verbalisant] dat de huid van aangeefster ter hoogte van haar linkeroogkas dikker is dan bij haar rechteroogkas en dat de huid gezwollen is vanaf haar linker wenkbrauw tot aan haar linker mondhoek.[_3941ef1c-e9c0-4f60-95c6-8bc98db1f317] [verbalisant] heeft daarbij een foto van aangeefster genomen.[_cc0f8dfd-483d-4de3-815e-1e90615a703f] Aangeefster zelf verklaart in haar aangifte dat verdachte op 5 maart 2026 aan de [adres 2] in [gemeente] bij het [tankstation] een mobiele telefoon naar haar toe gooide en dat zij voelde dat die telefoon tegen haar aan kwam.[_6b4469e7-4d57-423a-a406-9db3c11baad3] Later verklaart aangeefster dat in haar telefoon bij de foto die zij toen had gemaakt 5 maart 2026 staat, maar dat het incident bij het tankstation ook eerder kon zijn; het was in ieder geval rond die tijd.[_5b6bf865-ccd0-45f3-aba1-d5ae5f87ed75]

Beoordeling

Op grond van de overeenkomsten tussen de verklaringen van aangeefster, van melder [medewerker] en de bevindingen van [verbalisant] gaat de rechtbank ervan uit dat al deze verklaringen zien op hetzelfde incident bij het [tankstation] in [gemeente] op 21 februari 2026. De verklaringen van [medewerker] die zijn geverbaliseerd door [verbalisant] , tezamen met de foto die door deze verbalisant is gemaakt, leveren voldoende steunbewijs op voor de aangifte. Verdachte heeft op de zitting ook zelf verklaard dat hij op 21 februari 2026 met aangeefster bij de [tankstation] is geweest en dat zij toen ruzie hadden. Verdachte heeft verklaard dat aangeefster letsel had omdat zij toen is flauwgevallen en daarbij met haar hoofd op de stoep terecht is gekomen. Die verklaring acht de rechtbank niet aannemelijk, ook omdat deze verklaring wordt weerlegd door de overige bevindingen. De rechtbank acht dan ook bewezen dat verdachte zijn toenmalige levensgezel heeft mishandeld door met een telefoon in haar gezicht te slaan.

Feit 3 (belaging)

Verdachte heeft ten aanzien van de aan hem tenlastegelegde belaging een bekennende verklaring afgelegd. Door de raadsvrouw is ten aanzien van dit feit geen vrijspraak bepleit. Dit brengt, gelet op het bepaalde in artikel 359, derde lid, Wetboek van Strafvordering, met zich mee dat kan worden volstaan met de opgave van de wettige bewijsmiddelen zoals hierna weergegeven. De rechtbank komt, op basis van deze bewijsmiddelen, tot een bewezenverklaring van feit 3 zoals hierna onder 4 weergegeven.

1. De bekennende verklaring van verdachte ter terechtzitting van 28 oktober 2026.

2 Een proces-verbaal van aangifte van 12 juli 2026 met nummerPL1300-2026179520-3 (inclusief bijlagen), in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaar [opsporingsambtenaar] , doorgenummerde pagina’s 22 t/m 25 (bijlage op doorgenummerde pagina’s 85 t/m 138, 157 t/m 405).

3 Een proces-verbaal van bevindingen van 22 juli 2026 met nummerPL1300-2026191067-2, in de wettelijke vorm opgemaakt door de daartoe bevoegde opsporingsambtenaren [opsporingsambtenaar] en [opsporingsambtenaar] , doorgenummerde pagina’s 420 t/m 423.

4 Bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de in rubriek 3.3. vervatte bewijsmiddelen bewezen dat verdachte

Feit 1

in de periode van 1 maart 2026 tot en met 9 juli 2026 in Nederland [ benadeelde partij] heeft bedreigd met enig misdrijf tegen het leven gericht en met zware mishandeling, door die [ benadeelde partij] via whatsappberichten en een audiobericht dreigend de woorden toe te voegen:

- " Ewaa jou vader gaat zien, en ik wanneer k jou pak. Ga k je gelijk neersteken." en

- " Bro ik steek je kkr vader in se nek." en

- " Ik steek je vader in de fik." en

- " K ga je vader vandaag doodmaken." en

- " Ik ga jou doodsteken!" en

- " Als ik nu niet naar [gemeente] ga. Die hele osso niet helemaal de kanker in gooi ben ik geen lonker. Als ik naar [gemeente] ga en je vader de kanker insla ben ik geen lonker. En wanneer ik jou heb gepakt en al je botten heb gebroken. Ben ik geen lonker je kanker moeder.";

Feit 2

op 21 februari 2026 te [gemeente] [ benadeelde partij] heeft mishandeld, door die [ benadeelde partij] met een telefoon tegen het gezicht te slaan, terwijl verdachte dit misdrijf beging tegen zijn levensgezel;

Feit 3

in de periode van 10 juli 2026 tot en met 4 augustus 2026 in Nederland wederrechtelijk, stelselmatig, opzettelijk, inbreuk heeft gemaakt op eens anders persoonlijke levenssfeer, te weten die van [ benadeelde partij] , door

- meermalen telefonisch contact op te nemen met die [ benadeelde partij] en

- meermalen berichten te sturen via de ING-bankierenapp naar die [ benadeelde partij] door middel van transacties en

- telefonisch contact op te nemen met de vader van die [ benadeelde partij] en

- de vader van die [ benadeelde partij] telefonisch te bedreigen en

- bij de vader van die [ benadeelde partij] aan te bellen,

met het oogmerk die [ benadeelde partij] , te dwingen iets te doen, niet te doen, te dulden en/of vrees aan te jagen.

Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. Verdachte is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

5 De strafbaarheid van de feiten

De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.

6 De strafbaarheid van verdachte

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van verdachte uitsluit. Verdachte is dan ook strafbaar.

7 Motivering van de straffen en maatregelen

7.1.

De eis van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat verdachte voor de door haar bewezen geachte feiten zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van negen maanden, met aftrek van het voorarrest. Daarnaast heeft de officier van justitie gevorderd aan verdachte de maatregel van artikel 38v van het Wetboek van Strafrecht (hierna: Sr) op te leggen – in de vorm van een contactverbod met [ benadeelde partij] en een locatieverbod voor de [gemeente] , de [gemeente] en voor Amsterdam-Centrum – voor de duur van drie jaren met toepassing van vervangende hechtenis voor de duur van één week bij iedere overtreding (met een maximum van zes maanden) en dat deze maatregel dadelijk uitvoerbaar wordt verklaard.

7.2.

Het strafmaatverweer van de verdediging

De verdediging heeft verzocht bij een bewezenverklaring van feit 1 en feit 3 (zonder feit 2) een onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen die gelijk is aan het voorarrest met daarnaast een voorwaardelijk strafdeel in combinatie met bijzondere voorwaarden

7.3

Het oordeel van de rechtbank

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van verdachte, zoals daarvan ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Ernst van de feiten

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan bedreiging, mishandeling en belaging van [ benadeelde partij] . Uit de slachtofferverklaring die namens [ benadeelde partij] is voorgedragen is de rechtbank gebleken dat deze feiten een enorme impact op haar hebben; zij heeft het er tot de dag van vandaag erg moeilijk mee en zij is nog elke dag angstig dat haar of haar vader iets wordt aangedaan. Verdachte heeft met zijn herhaalde agressieve en intimiderende gedrag een ernstige inbreuk gemaakt op de persoonlijke levenssfeer en lichamelijke integriteit van [ benadeelde partij] .

Persoon van verdachte

De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van verdachte van 8 oktober 2026, waaruit blijkt dat verdachte op 20 mei 2025 al eerder door de meervoudige stafkamer is Amsterdam is veroordeeld voor het bedreigen, mishandelen en stalken van een andere (voormalige) vriendin. Verdachte had dus al bekend moeten zijn met het kwalijke van zijn handelen.

Ook heeft de rechtbank kennisgenomen van het reclasseringsadvies betreffende verdachte van 19 oktober 2026. De reclassering schat het risico op recidive als hoog in. Hoewel interventies gericht op gedragsverandering en het beperken van risico's wenselijk zouden zijn, acht de reclassering de mogelijkheden om deze risico's binnen een reclasseringskader daadwerkelijk te verminderen op dit moment beperkt. De rechtvaardiging van het delictgedrag door verdachte, zijn externaliserende houding, het ontbreken van voldoende inzicht in het eigen gedrag en de aanwezigheid van mogelijke antisociale persoonlijkheidstrekken, roepen twijfels op over de haalbaarheid van een behandeling die daadwerkelijk bijdraagt aan het verlagen van het risico op recidive. Om die reden adviseert de reclassering bij een veroordeling een straf zonder bijzondere voorwaarden.

Strafoplegging

De rechtbank heeft bij het bepalen van de straf rekening gehouden met straffen die voor soortgelijke feiten worden opgelegd. Daarop gelet acht de rechtbank de eis van de officier van justitie te fors in verhouding tot de bewezenverklaarde feiten. De rechtbank acht alles overwegend een gevangenisstraf voor de duur van zes maanden passend en geboden. Gelet ook op het advies van de reclassering, ziet de rechtbank geen aanleiding een voorwaardelijk strafdeel op te leggen.

Tenuitvoerlegging van de op te leggen gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma als bedoeld in artikel 4 van de Penitentiaire beginselenwet.

38v-maatregel

Gelet op de aard van de bewezenverklaarde feiten en om [ benadeelde partij] te beschermen, acht de rechtbank het passend om het door de officier van justitie gevorderde contactverbod met aangeefster [ benadeelde partij] als vrijheidsbeperkende maatregel als bedoeld in artikel 38v, sub 2 onder b Sr op te leggen, met bevel dat vervangende hechtenis van één week wordt toegepast voor elke keer dat verdachte deze maatregel overtreedt, met een maximale duur van zes maanden. Aan de voorwaarden voor het opleggen van deze maatregelen is voldaan. Gelet op het door de reclassering gestelde gevaar voor herhaling, wordt deze maatregel dadelijk uitvoerbaar verklaard. De rechtbank gaat niet over tot het opleggen van een locatieverbod. Zoals hierna wordt overwogen wordt de TUL met parketnummer 13-249056-24 afgewezen, waardoor het in die zaak opgelegde locatieverbod voor Amsterdam-Centrum blijft voortduren. Dit locatieverbod biedt ook aangeefster in de onderhavige zaak bescherming. De rechtbank ziet in het dossier onvoldoende aanknopingspunten dat een locatieverbod ook voor andere gebieden, zoals door de officier van justitie gevorderd, noodzakelijk zou zijn.

8 Ten aanzien van de benadeelde partij en de schadevergoedingsmaatregel

De vordering

De benadeelde partij [ benadeelde partij] heeft zich als benadeelde partij in de strafzaak gevoegd en vordert € 10.000,- aan vergoeding van immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 21 februari 2026 en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.

De vordering bestaat uit € 5.000,- als schadevergoeding voor de bedreiging en de mishandeling en € 5.000,- als schadevergoeding voor de belaging.

Standpunt officier van de justitie en de verdediging

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat de gevraagde vergoeding geheel kan worden toegewezen.

De raadsvrouw heeft verzocht de vordering van de benadeelde partij af te wijzen of haar in die vordering niet-ontvankelijk te verklaren voor zover het de mishandeling en in de vordering beschreven maar niet tenlastegelegde gedragingen betreft, en voor het overige te matigen tot niet meer dan € 1.500,- voor de bedreiging en € 2.000,- voor de belaging.

Oordeel van de rechtbank

De rechtbank is van oordeel dat genoegzaam is onderbouwd dat de benadeelde partij als rechtstreeks gevolg van de bewezenverklaarde feiten immateriële schade heeft geleden. Er is sprake van lichamelijk letsel, namelijk objectief vastgesteld letsel in het gezicht van de benadeelde partij, zodat er een grondslag is voor het toekennen van schadevergoeding.

Verder valt uit het dossier voldoende op te maken dat de benadeelde partij geestelijk letsel heeft opgelopen ten gevolge van de bewezen feiten.

In een brief van een ambulant begeleider van de Blijf Groep van 16 oktober 2026 staat dat een vermoeden bestaat dat de benadeelde partij trauma gerelateerde klachten ervaart. De benadeelde partij heeft aan de ambulant begeleider onder meer verteld dat zij niet meer in haar woning durft te slapen, dat zij last heeft van herbelevingen, dat ze moeilijk tot rust kan komen en dat zij moeite heeft met het opnieuw opbouwen van sociale contacten. De Blijf Groep heeft de benadeelde partij geadviseerd contact op te nemen met de huisarts voor het vaststellen van het psychische letsel.

De begroting van immateriële schade geschiedt naar billijkheid met inachtneming van alle omstandigheden van het geval, waaronder de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de aansprakelijke te maken verwijt, alsmede, in geval van letselschade, de aard van het letsel, de ernst van het letsel (waaronder de duur en de intensiteit), de verwachting ten aanzien van het herstel en de leeftijd van het slachtoffer. Verder dient de rechter bij de begroting, indien mogelijk, te letten op de bedragen die door Nederlandse rechters in vergelijkbare gevallen zijn toegekend. Daarbij heeft de rechtbank acht geslagen op de Rotterdamse Schaal (RS), hoofdstuk 13 (licht letsel), hoofdstuk 17 sub b (belaging, ernstig) en hoofdstuk 19.5 (bedreiging). Alles afwegende begroot de rechtbank de schade voor alle bewezen geachte feiten in tezamen naar billijkheid op in totaal € 5.000,-. De benadeelde partij wordt voor het overige in haar vordering niet-ontvankelijk verklaard. De benadeelde partij kan dit deel van haar vordering aan de burgerlijke rechter voorleggen.

Verdachte is tot vergoeding van de hierboven weergegeven schade ter hoogte van (in totaal) € 5.000,- gehouden, te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank stelt de ingangsdatum van de wettelijke rente vast op de datum waarop de benadeelde partij voor de eerste keer in haar persoon is aangetast, te weten de pleegdatum van de mishandeling van 21 februari 2026. Om te bevorderen dat die schade door de verdachte wordt vergoed, zal de rechtbank de maatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht opleggen.

9 Vorderingen na voorwaardelijke veroordelingen

TUL inzake 13-242674-24

Bij de stukken bevindt zich de op 9 oktober 2026 ter griffie van deze rechtbank ontvangen vordering van de officier van justitie in het arrondissement Amsterdam betreffende het onherroepelijk geworden vonnis van 30 juli 2024 van de politierechter in de rechtbank Amsterdam in de zaak met parketnummer 13-242674-24. Verdachte is in deze zaak een gevangenisstraf opgelegd voor de duur van 14 dagen met aftrek, met bevel dat van deze straf een gedeelte, groot 12 dagen niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt.

Ook bevindt zich bij de stukken een geschrift waaruit blijkt dat de mededeling als bedoeld in artikel 366a van het Wetboek van Strafvordering aan verdachte per post is toegezonden.

Gebleken is dat verdachte zich voor het einde van voornoemde proeftijd aan meerdere strafbare feiten heeft schuldig gemaakt, zoals naar voren komt uit de verdere inhoud van dit vonnis. De rechtbank zal daarom de tenuitvoerlegging van het genoemde voorwaardelijke strafdeel bevelen.

TUL inzake 13-249056-24

Tevens bevindt zich bij de stukken bevindt de op 9 oktober 2026 ter griffie van deze rechtbank ontvangen vordering van de officier van justitie in het arrondissement Amsterdam betreffende het onherroepelijk geworden vonnis van 3 juni 2025 van de meervoudige strafkamer te Amsterdam in de zaak met parketnummer 13-249056-24. Verdachte is in deze zaak veroordeeld tot gevangenisstraf voor de duur van 360 dagen met aftrek, met bevel dat van deze straf een gedeelte, groot 152 dagen niet zal worden ten uitvoer gelegd, tenzij de rechter later anders mocht gelasten op grond dat veroordeelde zich voor het einde van een proeftijd van drie jaar aan een strafbaar feit heeft schuldig gemaakt. Bij beslissing van deze rechtbank van 10 augustus 2026 is de tenuitvoerlegging van 22 van die 152 dagen bevolen.

Ook bevindt zich bij de stukken een geschrift waaruit blijkt dat de mededeling als bedoeld in artikel 366a van het Wetboek van Strafvordering aan verdachte per post is toegezonden.

Gebleken is dat verdachte zich voor het einde van voornoemde proeftijd aan meerdere strafbare feiten heeft schuldig gemaakt, zoals naar voren komt uit de verdere inhoud van dit vonnis.

Aan verdachte zijn in het vonnis van 3 juni 2025 bijzondere voorwaarden opgelegd, waaronder een meldplicht, ambulante behandeling, een locatieverbod en een locatiegebod. Ondanks dat de reclassering in onderhavige zaak heeft gerapporteerd dat zij de mogelijkheden om de risico's binnen een reclasseringskader te verminderen op dit moment beperkt acht (zie hiervoor in 7.3), acht de rechtbank het belangrijk dat verdachte niet volledig uit zicht van de hulpverlening raakt. Daarbij geldt dat bij de hiervoor genoemde beslissing van 10 augustus 2026 de opgelegde bijzondere voorwaarden zijn gewijzigd. Verdachte zat echter op dat moment al in voorarrest in de onderhavige zaak, zodat het toezicht met gewijzigde voorwaarden, nog niet van de grond heeft kunnen komen. De rechtbank zal de vordering tot tenuitvoerlegging van deze voorwaardelijke straf afwijzen, zodat dit toezicht met de gewijzigde voorwaarden van kracht blijft.

10 Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straf en maatregelen zijn gegrond op de artikelen 36f, 38v, 38w, 57, 285, 285b, 300 en 304 van het Wetboek van Strafrecht.

11 Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart bewezen dat verdachte het ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt verdachte daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

Feit 1:

bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht en/of met zware mishandeling, meermalen gepleegd;

Feit 2:

mishandeling, terwijl de schuldige het misdrijf begaat tegen zijn levensgezel;

Feit 3:

belaging.

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart verdachte, [verdachte], daarvoor strafbaar.

Veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van 6 (zes) maanden.

Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden.

Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de veroordeelde in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet.

Maatregel

Legt op de maatregel dat veroordeelde voor de duur van 3 (drie) jaren geen direct of indirect contact zal opnemen, zoeken of hebben met slachtoffer [ benadeelde partij] , geboren op [geboortedatum 2]

Beveelt dat vervangende hechtenis zal worden toegepast voor het geval niet aan de maatregel wordt voldaan. De duur van deze vervangende hechtenis bedraagt 1 (één) week voor iedere keer dat niet aan de maatregel wordt voldaan, met een maximum van 6 (zes) maanden. Toepassing van de vervangende hechtenis heft de verplichtingen ingevolgde de opgelegde maatregel niet op.

Beveelt dat deze maatregel ex artikel 38v Sr dadelijk uitvoerbaar is.

Beslissing op de vordering van de benadeelde partij

Wijst de vordering van de benadeelde partij [ benadeelde partij] toe tot een bedrag van € 5.000,- (vijfduizend euro) aan vergoeding van immateriële schade, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade d.d. 21 februari 2026 tot aan de dag van de algehele voldoening.

Veroordeelt verdachte tot betaling van het toegewezen bedrag aan [ benadeelde partij] voornoemd.

Veroordeelt verdachte voorts in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil.

Bepaalt dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in haar vordering is.

Schadevergoedingsmaatregel

Legt verdachte de verplichting op ten behoeve van [ benadeelde partij] aan de Staat € 5.000 (vijfduizend euro) te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf het moment van het ontstaan van de schade d.d. 21 februari 2026 tot aan de dag van de algehele voldoening. Dit bedrag bestaat uit een immateriële schadevergoeding. Bij gebreke van betaling en verhaal kan gijzeling worden toegepast voor de duur van 50 (vijftig) dagen. De toepassing van die gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.

Bepaalt dat, indien en voor zover verdachte aan een van de genoemde betalingsverplichtingen heeft voldaan, daarmee de andere is vervallen.

Vorderingen TUL

Beveelt de tenuitvoerlegging van de bij voornoemd vonnis van 30 juli 2024 (parketnummer: 13-242674-24) opgelegde voorwaardelijke straf, zijnde een gevangenisstraf van twaalf dagen.

Wijst de vordering tot tenuitvoerlegging in de zaak met parketnummer 13-249056-24 af.

Dit vonnis is gewezen door

mr. B.C. Langendoen, voorzitter,

mrs. A.A. Spoel en B.J. Blok, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. M.T. de Hertog, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 11 november 2026.

Bijlage […]

Voetnoten

  1. Proces-verbaal van aangifte met nummer PL1100-2026165277-2, pagina 18, laatste alinea; pagina 19, eerste volzin; pagina 19, derde alinea.
  2. Fotoblad als bijlage bij het proces-verbaal van aangifte met nummer PL1100-2026165277-2, pagina 64.
  3. Ibid, pagina’s 65, 66, 67 en 72.
  4. Proces-verbaal van bevindingen met nummer PL1300-2026189464-4, pagina 139.
  5. Proces-verbaal van bevindingen met nummer PL1300-2026189464-3, pagina 143.
  6. ECLI:NL:HR:2011:BO3400.
  7. In het betreffende proces-verbaal van bevindingen staat als datum 21 augustus 2026 beschreven, maar blijkens een herstel proces-verbaal van bevindingen met nummer PL1100-2026041511-3, pagina 53, volgt dat het 21 februari 2026 dient te zijn.
  8. Proces-verbaal van bevindingen met nummer PL1100-2026041511-2, pagina 48, onder ‘melding’ en ‘ter plaatse’.
  9. Ibid, pagina 50, onder ‘melder’.
  10. Ibid, pagina 48, onder ‘vrouw/letsel.
  11. Fotoblad als bijlage bij het proces-verbaal van bevindingen met nummer PL1100-2026041511-2, pagina 62.
  12. Proces-verbaal van aangifte met nummer PL1100-2026165277-2, pagina 18, derde alinea, midden.
  13. Proces-verbaal van bevindingen met nummer PL1300-2026189464-7, pagina 55, tweede alinea.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.