Uitspraak · Europees strafrecht
Rechtbank Amsterdam, 5 november 2026 – Pools executie-EAB. Na tussenuitspraak
ECLI:NL:RBAMS:2026:11254Zaaknummer 13-039300-25
- Instantie
- Rechtbank Amsterdam
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- 13-039300-25
- Rechtsgebied
- Strafrecht, Europees strafrecht
- Procedure
- Eerste en enige aanleg
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 12 OLW
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Pools executie-EAB. Na tussenuitspraak. Artikel 12 OLW. Overlevering toegestaan.
7 Beslissing
STAAT TOE de overlevering van [opgeëiste persoon] aan the Regional Court in Poznań, Polen, voor de feiten zoals die zijn omschreven in onderdeel e) van het EAB.
Deze uitspraak is gedaan door
mr. O.P.M. Fruytier, voorzitter,
mrs. M.C.M. Hamer en A.R.P.J. Davids, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. B.C.M. Burger, griffier,
en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 5 november 2026.
Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK AMSTERDAM
INTERNATIONALE RECHTSHULPKAMER
Parketnummer: 13-039300-25
Datum uitspraak: 5 november 2026
UITSPRAAK
op de vordering van 13 augustus 2026 van de officier van justitie bij deze rechtbank tot het in behandeling nemen van een Europees aanhoudingsbevel (EAB).[_30575143-d70c-46da-afa7-a24c10d963f3]
Dit EAB is uitgevaardigd op 23 januari 2025 door the Regional Court in Poznań, Polen (hierna: de uitvaardigende justitiële autoriteit) en strekt tot de aanhouding en overlevering van:
[opgeëiste persoon]
geboren op [geboortedag] 1973 in [geboorteplaats] (Polen),
ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:
[BRP adres] ,
hierna ‘de opgeëiste persoon’.
1 Procesgang
Zitting van 29 september 2026
De behandeling van het EAB is aangevangen op de zitting van 29 september 2026, in aanwezigheid van mr. K. van der Schaft, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door mr. D.S. Altena, die waarneemt voor haar kantoorgenoot
mr. R. Zilver, beiden advocaat in Utrecht, en door een tolk in de Engelse taal.
De rechtbank heeft de termijn waarbinnen zij op grond van de Overleveringswet (OLW) uitspraak moet doen over de verzochte overlevering met 30 dagen verlengd.[_bddab96d-089b-4191-b096-12f200575a15]
Ook heeft de rechtbank voor sluiting van het onderzoek ter zitting de gevangenhouding bevolen met gelijktijdige schorsing van dat bevel tot aan de uitspraak.
De tussenuitspraak van 13 oktober 2026 [_1d2ebbc2-87c0-4040-96e0-eecf8580951c]
In de tussenuitspraak van 13 oktober 2026 heeft de rechtbank het onderzoek heropend en geschorst voor onbepaalde tijd, teneinde de officier van justitie in de gelegenheid te stellen nadere informatie in het kader van artikel 12 OLW te verkrijgen van de uitvaardigende justitiële autoriteit.
Zitting van 29 oktober 2026 Op de zitting van 29 oktober 2026 heeft de rechtbank – met instemming van partijen – de behandeling van het EAB in gewijzigde samenstelling voortgezet in aanwezigheid van
mr. J.H. de Krijger, officier van justitie. De opgeëiste persoon is verschenen en is bijgestaan door mr. D.S. Altena, die waarneemt voor mr. R. Zilver, en door een tolk in de Engelse taal.
2 Identiteit van de opgeëiste persoon
Ter zitting heeft de opgeëiste persoon verklaard dat de bovenvermelde persoonsgegevens juist zijn en dat hij de Poolse nationaliteit heeft.
3 Tussenuitspraak van 13 oktober 2026
In de tussenuitspraak van 13 oktober 2026 heeft de rechtbank geoordeeld over de grondslag en de inhoud van het EAB (onder 3), de strafbaarheid van de feiten (onder 5) en artikel 11 OLW met betrekking tot de structurele of fundamentele gebreken in de Poolse rechtsorde (onder 6). Wat de rechtbank daarover heeft overwogen, moet hier als herhaald en ingelast worden beschouwd.
4 Weigeringsgrond als bedoeld in artikel 12 OLW
Inleiding
Op 13 oktober 2026 heeft het Internationaal Rechtshulp Centrum van het Openbaar Ministerie (IRC) de aanvullende vragen zoals geformuleerd in de tussenuitspraak van 13 oktober 2026 gesteld aan de uitvaardigende justitiële autoriteit.
Op 15 oktober 2026 heeft the District Court in Leszno met betrekking tot het vonnis met kenmerk II K 717/22 als volgt geantwoord:
“ (…)
- [opgeëiste persoon] was aware of the criminal proceedings pending against him in the case II K 717/22, in particular, he was stopped for a roadside check on 11 July 2022 and 19 September 2022 by the police whilst in the act of committing the offences of failing to comply with a court order; on 23 September 2022, he was informed of the criminal charges against him, which he confirmed by signing the statement of charges in his own hand; on 23 September 2022, he was questioned by the police as a suspect; subsequently, he failed to notify the authorities of a change of address; consequently, a copy of the indictment and the notice of the trail date were duly served on him at his previous address;
- during the preparatory proceedings, written instructions were provided regarding the obligation to provide one's address of residence and current address and to notify the authorities of any changes thereto, including in the event of imprisonment, on pain of service of documents being deemed valid at the previous address should such notifications be omitted;
- these instructions were handed on 23 September 2022 by the police, together with the notification of criminal charges during the questioning as a suspect; [opgeëiste persoon] confirmed receipt of the instructions by signing a copy thereof in his own hand;
- [opgeëiste persoon] was then informed that, should he fail to notify the authorities of a change of residential or current address throughout the entire proceedings (preparatory and court proceedings), any correspondence sent to his previous address would be deemed to have been duly served, in the event of residence outside of the European Union and failure to specify an address for service in Poland or in another Member State of the European Union, any document sent to the last known address in Poland or in another Member State of the European Union shall be deemed to have been duly served; if delivery cannot be effected, a letter sent via postal operator shall be left at the nearest post office of that operator; the delivery person shall place a notice in the letterbox, on the door of the addressee's dwelling or in another visible place, stating where and when the letter was left and that it must be collected within 7 days; should this period elapse without the letter being collected, the notification procedure must be repeated once, and once these steps have been taken, the letter shall be deemed to have been delivered.
Voorts heeft the District Court in Leszno op diezelfde datum met betrekking tot het vonnis met kenmerk II K 93/22 de volgende informatie verstrekt:
(…)
- during the preparatory proceedings, written instructions were provided to [opgeëiste persoon] regarding the obligation to provide one’s address of residence and current address and to notify the authorities of any changes thereto, including in the event of imprisonment, on pain of service of documents being deemed valid at the previous address should such notification be omitted;
- these instructions were handed on 02 February 2022 by the police, together with the notification of criminal charges during his questioning as a suspect, [opgeëiste persoon] confirmed receipt of the instructions by signing the copy thereof in his own hand;
- [opgeëiste persoon] was then informed that, should he fail to notify the authorities of a change of residential or current address throughout the entire proceedings (preparatory and court proceedings), any correspondence sent to his previous address would be deemed to have been duly served, in the event of residence outside the European Union and failure to specify an address for service in Poland or in another Member State of the European Union, any document sent to the last known address in Poland or in another Member State of the European Union shall be deemed to have been duly served, if delivery cannot be effected, a letter sent via a postal operator shall be left at the nearest post office of that operator, the delivery person shall place a notice in the letterbox, on the door of the addressee’s dwelling or in another visible place, stating where and when the letter was left and that it must be collected within 7 days; should this period elapse without the letter being collected, the notification procedure must be repeated once, and once these steps have been taken, the letter shall be deemed to have been delivered.”
Standpunt van de verdediging
De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat de overlevering ten aanzien van beide vonnissen moet worden geweigerd op grond van artikel 12 OLW. De antwoorden van de Poolse autoriteiten zijn innerlijk tegenstrijdig.
Ten aanzien van vonnis I (II K 93/22) heeft de uitvaardigende justitiële autoriteit in de aanvullende informatie van 15 september 2026 eerst vermeld dat de kennisgeving van de zittingsdatum is verzonden naar het adres van de opgeëiste persoon dat hij in het voorbereidend onderzoek had opgegeven, dat hij is gewezen op de consequenties van het niet doorgeven van adreswijzigingen, maar dat hij toen niet is gewezen op de consequentie dat een beslissing kan worden genomen als hij niet verschijnt. Uit de aanvullende informatie van 15 oktober 2026 blijkt vervolgens dat de adresinstructie aan de opgeëiste persoon op 2 februari 2022 is overhandigd en hij voor ontvangst heeft getekend. Daarmee is echter nog steeds niet gebleken dat hem is meegedeeld dat hij ook buiten zijn aanwezigheid kon worden veroordeeld terwijl dit wel een eis is die artikel 12, onder a, OLW stelt. Daarbij komt dat onduidelijk is waarom de justitiële autoriteiten pas in de aanvullende informatie van 15 oktober 2026 hebben vermeld dat de opgeëiste persoon op 2 februari 2022 een adresinstructie heeft ontvangen.
Ten aanzien van vonnis II (II K 717/22) geldt dat ook hier niet aan de opgeëiste persoon is duidelijk gemaakt dat hij buiten zijn aanwezigheid kon worden veroordeeld. De opgeëiste persoon verkeerde in de veronderstelling dat hij voor dit feit slechts een boete zou krijgen.
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft zich, onder verwijzing naar uitspraken van deze rechtbank[_daab49b4-e4f3-4559-a67e-428bde183c4e], op het standpunt gesteld dat ten aanzien van beide vonnissen de weigeringsgrond van artikel 12 OLW van toepassing is, maar dat moet worden afgezien van deze weigeringsgrond. Niet gebleken is dat zich één van de in artikel 12, onder a tot en met d, OLW genoemde omstandigheden heeft voorgedaan. In beide zaken is echter aan de opgeëiste persoon een adresinstructie verstrekt waarna hij overeenkomstig deze instructie een Pools adres heeft opgegeven, terwijl hij naar eigen zeggen al in Nederland woonde. Vervolgens heeft hij deze adreswijziging niet doorgegeven. De opgeëiste persoon was dus op de hoogte van de strafprocedures en de verdenkingen, maar hij heeft ofwel stilzwijgend afstand gedaan van zijn recht om bij zijn proces aanwezig te zijn, ofwel hij is in dat kader kennelijk onzorgvuldig geweest. De omstandigheid dat de Poolse autoriteiten hebben geschreven dat hij niet (expliciet) is gewezen op de mogelijkheid dat een beslissing kan worden genomen als hij niet op de zitting verschijnt, is bijzonder omdat dit niet overeenkomt met wat we weten over de adresinstructie in Polen. In het kader van de vraag of kan worden afgezien van de weigeringsgrond is dit echter niet relevant omdat dat niet het criterium is.
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank verwijst allereerst naar haar overwegingen in de tussenuitspraak van 13 oktober 2026. Daarin heeft de rechtbank vastgesteld dat het EAB strekt tot de tenuitvoerlegging van twee beslissingen in eerste aanleg, terwijl de opgeëiste persoon niet in persoon is verschenen bij de processen die tot die beslissingen hebben geleid.
De rechtbank stelt voorts vast dat deze vonnissen zijn gewezen - kort gezegd - zonder dat zich één van de in artikel 12, sub a tot en met c, OLW genoemde omstandigheden heeft voorgedaan en evenmin een garantie als bedoeld in artikel 12, sub d, OLW is verstrekt. Gelet daarop kan de overlevering ex artikel 12 OLW worden geweigerd.
Ten aanzien van vonnis I (II K 93/22)
De rechtbank ziet in dit geval aanleiding om af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering te weigeren. Zij licht dat toe.
Uit onderdeel d) van het EAB en de aanvullende informatie van 25 september 2026 en
15 oktober 2026 blijkt dat de opgeëiste persoon op 2 februari 2022 is gewezen op de verplichting om adreswijzigingen door te geven en dat de oproepingen voor de zitting zijn verzonden naar het door de opgeëiste persoon opgegeven adres. Deze instructie is hem door de politie overhandigd, tegelijk met de kennisgeving van de strafbare feiten tijdens het verhoor als verdachte. De opgeëiste persoon is er daarnaast over geïnformeerd dat oproepingen naar het laatst opgegeven adres worden beschouwd als correct betekend. De opgeëiste persoon heeft voor ontvangst van deze instructie getekend. Gelet op het vertrouwensbeginsel gaat de rechtbank uit van de juistheid van die informatie. Op grond van die informatie stelt de rechtbank vast dat de opgeëiste persoon op de hoogte was van de verdenking tegen hem en van de op hem rustende verplichtingen. De enkele ontkenning van de opgeëiste persoon ter zitting dat hij op de hoogte was van de verplichting om adreswijzigingen door te geven, is, zonder een concrete onderbouwing met objectieve stukken, onvoldoende om te twijfelen aan de juistheid van de verstrekte informatie. De opgeëiste persoon is vervolgens naar Nederland vertrokken zonder een adreswijziging door te geven aan de Poolse autoriteiten. Op grond hiervan concludeert de rechtbank dat, als de opgeëiste persoon al niet uit eigen beweging stilzwijgend afstand heeft gedaan van zijn recht om in persoon te verschijnen op de zitting, hij op zijn minst kennelijk onzorgvuldig is geweest met betrekking tot zijn bereikbaarheid voor officiële correspondentie. Het toestaan van de overlevering levert daarom geen schending van de verdedigingsrechten van de opgeëiste persoon op, zodat de rechtbank zal afzien van toepassing van de weigeringsgrond van artikel 12 OLW. De omstandigheid dat de opgeëiste persoon volgens de Poolse autoriteiten niet is gewezen op de mogelijkheid dat een beslissing kan worden genomen als hij niet op het proces verschijnt, leidt niet tot een ander oordeel. In het kader van de beoordeling van de vraag of kan worden afgezien van de weigeringsgrond is dat, anders dan bij toepassing van artikel 12, onder a, OLW, niet van belang.
Ten aanzien van vonnis II (II K 717/22)
De rechtbank ziet ook in dit geval aanleiding om af te zien van haar bevoegdheid om de overlevering te weigeren. Zij licht dat toe.
Uit onderdeel d) van het EAB en de aanvullende informatie van 21 september 2026, 24 september 2026 en 15 oktober 2026 blijkt dat de opgeëiste persoon op 23 september 2022 is geïnformeerd over de strafbare feiten, hij voor kennisgeving van de aanklacht heeft getekend en hij als verdachte is verhoord. Ook blijkt hieruit dat de opgeëiste persoon toen is gewezen op de verplichting om adreswijzigingen door te geven en de oproepingen voor de zitting zijn verzonden naar het door de opgeëiste persoon bij het verhoor van 23 september 2022 opgegeven adres. De opgeëiste persoon is er daarnaast over geïnformeerd dat oproepingen naar het laatst opgegeven adres worden beschouwd als correct betekend. De opgeëiste persoon heeft voor ontvangst van deze instructie getekend. Gelet op het vertrouwensbeginsel gaat de rechtbank uit van de juistheid van die informatie. De rechtbank stelt op grond van het voorgaande vast dat de opgeëiste persoon op de hoogte was van de verdenking tegen hem en van de op hem rustende verplichtingen. De enkele ontkenning van de opgeëiste persoon ter zitting dat hij op de hoogte was van de verplichting om adreswijzigingen door te geven, is, zonder een concrete onderbouwing met objectieve stukken, onvoldoende om te twijfelen aan de juistheid van de verstrekte informatie. De opgeëiste persoon is vervolgens naar Nederland vertrokken om te wonen en werken zonder een adreswijziging door te geven aan de Poolse autoriteiten. Als de opgeëiste persoon al niet uit eigen beweging stilzwijgend afstand heeft gedaan van zijn recht om in persoon te verschijnen op de zitting, dan is hij op zijn minst kennelijk onzorgvuldig geweest met betrekking tot zijn bereikbaarheid voor officiële correspondentie. Het toestaan van de overlevering levert daarom geen schending van de verdedigingsrechten van de opgeëiste persoon op, zodat de rechtbank zal afzien van toepassing van de weigeringsgrond van artikel 12 OLW. De omstandigheid dat de opgeëiste persoon volgens de Poolse autoriteiten niet is gewezen op de mogelijkheid dat een beslissing kan worden genomen als hij niet op het proces verschijnt, leidt niet tot een ander oordeel. In het kader van de beoordeling van de vraag of kan worden afgezien van de weigeringsgrond is dat, anders dan bij toepassing van artikel 12, onder a, OLW niet van belang.
De rechtbank verwerpt het verweer van de raadsvrouw.
5 Slotsom
De rechtbank stelt vast dat het EAB voldoet aan de eisen van artikel 2 OLW. Verder staan geen weigeringsgronden aan de overlevering in de weg en is geen sprake van een geval waarin aan het EAB geen gevolg mag worden gegeven. De rechtbank staat daarom de overlevering toe.
6 Toepasselijke wetsbepalingen
De artikelen 57, 285 Wetboek van Strafrecht, 9 en 176 Wegenverkeerswet 1994 en 2, 5, 7 en 12 OLW.
7 Beslissing
STAAT TOE de overlevering van [opgeëiste persoon] aan the Regional Court in Poznań, Polen, voor de feiten zoals die zijn omschreven in onderdeel e) van het EAB.
Deze uitspraak is gedaan door
mr. O.P.M. Fruytier, voorzitter,
mrs. M.C.M. Hamer en A.R.P.J. Davids, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. B.C.M. Burger, griffier,
en in het openbaar uitgesproken op de zitting van 5 november 2026.
Ingevolge artikel 29, tweede lid, OLW staat tegen deze uitspraak geen gewoon rechtsmiddel open.
Voetnoten
- Zie artikel 23 Overleveringswet.
- Zie artikel 22, eerste en derde lid, OLW.
- ECLI:NL:RBAMS:2026:10061.
- ECLI:NL:RBAMS:2026:10406, ECLI:NL:RBAMS:2026:10395 en ECLI:NL:RBAMS:2026:10156.
Wetsartikelen in deze uitspraak
- Artikel 12 OLW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 11 OLW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 2 OLW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 57 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 285 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 29 OLW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 23 OLW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 22 OLW meer uitspraken over dit artikel
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.