Uitspraak · Civiel recht
Rechtbank Amsterdam, 4 november 2026 – Zakelijke kredietovereenkomst met borgtocht
ECLI:NL:RBAMS:2026:11231Zaaknummer C/13/785912 / HA ZA 26-318
- Instantie
- Rechtbank Amsterdam
- Datum uitspraak
- 4 november 2026
- Publicatiedatum
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- C/13/785912 / HA ZA 26-318
- Rechtsgebied
- Civiel recht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig, Proceskostenveroordeling
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 3:94 BW
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Zakelijke kredietovereenkomst met borgtocht. Borgtocht rechtsgeldig vernietigd vanwege ontbreken toestemming echtgenoot. Uitzondering artikel 1:88 lid 5 BW niet van toepassing, want borgsteller was op moment aangaan borgtocht geen statutair of feitelijk bestuurder. Beroep op derdenwerking handelsregister gaat niet op, ook geen wanprestatie.
De rechtbank
wijst de vorderingen van AMP af,
veroordeelt AMP in de proceskosten van € 8.762,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als AMP niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
verklaart dit vonnis wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
| Dit vonnis is gewezen door mr. F.L. Bolkestein, rechter, bijgestaan door mr. J.G.H. Tonnaer, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026. |
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK Amsterdam
Civiel recht
Zaaknummer: C/13/785912 / HA ZA 26-318
Vonnis van 4 november 2026
in de zaak van
ASSET MANAGING PARTNERS B.V.,
gevestigd te Wassenaar,
eiseres,
hierna te noemen: AMP,
advocaat: mr. G.T. Poot,
tegen
[gedaagde] ,
wonende te [woonplaats] ,
gedaagde,
hierna te noemen: [gedaagde] ,
advocaat: mr. L. Hennink.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding van 26 maart 2026, met producties,
- de conclusie van antwoord, met producties,
- het tussenvonnis van 15 juli 2026, waarbij de mondelinge behandeling is bepaald,
- het proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 23 september 2026, en de daarin genoemde stukken.
Daarna is bepaald dat vandaag een vonnis wordt uitgesproken.
2 De feiten
Qeld Bedrijfsleningen (hierna Qeld) is het Nederlandse bijkantoor van de Zweedse rechtspersoon Qred Företagslån AB en houdt zich bezig met zakelijke kredietverstrekking.
[gedaagde] is met zijn persoonlijke holding [bedrijf 1] B.V. meerderheidsaandeelhouder en bestuurder van [bedrijf 2] B.V., die op haar beurt meerderheidsaandeelhouder is van Fly me to the moon B.V. Deze vennootschap is enig aandeelhouder en bestuurder van Frank B.V., die zich bezighoudt met e-commerce en het exploiteren van webshops.
Op 25 juli 2022 zijn Qeld en Frank B.V. een kredietovereenkomst aangegaan op grond waarvan Qeld een lening van € 200.000 heeft verstrekt. Uit de overeenkomst volgt dat Frank maandelijks € 20.000 moest aflossen, waarbij de eerste vijf maanden aflossingsvrij waren. Verder moest Frank een vaste maandelijkse prijs van € 3.400 betalen en gold een vertragingsrente van 2,5% per maand bij een betalingsachterstand.
In dezelfde overeenkomst heeft [gedaagde] zich tegenover Qeld borg gesteld voor terugbetaling van de lening, bestaande uit de hoofdsom, maandelijkse tarieven en overige kosten.
Op het tekenblad van de overeenkomst staan bij ‘Gegevens van bestuurder Frank B.V.’ de personalia en handtekening van de heer [naam 1] (hierna: [naam 1] ) en bij ‘Gegevens van borgtochtgever’ de personalia en handtekening van [gedaagde] .
Onder de handtekening van [gedaagde] staat de voorgedrukte tekst: ‘Hierbij bevestig ik eveneens dat er geen sprake is van een geregistreerd partnerschap of huwelijk in gemeenschap van goederen met mijn partner’.
[gedaagde] was sinds 21 augustus 2021 getrouwd met mevrouw [naam 2] . Zij heeft de overeenkomst niet ondertekend en geen toestemming gegeven voor het aangaan van de borgtocht.
Op 8 september 2022 is [bedrijf 2] ingeschreven in het handelsregister als statutair bestuurder van Frank met ingang van 1 juli 2022.
Op 20 december 2022 is Frank failliet verklaard.
Per e-mail van 11 januari 2023 heeft [naam 2] aan Qeld geschreven dat zij de borgstelling vernietigt, omdat zij daarmee niet bekend is en daar ook niet mee kan instemmen.
Per brief van 6 februari 2023 heeft Qeld de lening beëindigd omdat Frank haar betalingsverplichtingen niet nakwam. Zij heeft Frank verzocht het openstaande saldo van € 210.772 binnen tien dagen te betalen.
Op 28 september 2023 heeft Qeld een aantal vorderingen verkocht en overgedragen (gecedeerd) aan AMP. Bij de akte van cessie zit een bijlage waarin de overgedragen vorderingen zijn gespecificeerd.
Op 16 oktober 2023 heeft [gedaagde] een e-mail ontvangen waarin staat dat de vordering op hem van Qeld door middel van een akte van cessie is overgedragen en geleverd aan AMP.
Tussen 31 januari 2024 en 19 februari 2026 heeft de incassogemachtigde van AMP [gedaagde] meermaals gesommeerd om de borgsom te betalen.
3 Het geschil
AMP vordert - samengevat – dat de rechtbank bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis [gedaagde] veroordeelt tot betaling van:
I. een bedrag van € 210.772 aan hoofdsom;
II. de wettelijke handelsrente over dit bedrag;
III. een bedrag van € 3.422,92 aan buitengerechtelijke incassokosten;
IV. de proceskosten, te vermeerderen met de wettelijke rente.
AMP legt kort gezegd aan haar vorderingen ten grondslag dat [gedaagde] zich borg heeft gesteld voor terugbetaling van de lening. Frank heeft de lening niet terugbetaald, zodat [gedaagde] de lening met rente en kosten moet terugbetalen. Na de cessie is AMP de rechthebbende van de vordering op [gedaagde] geworden.
[gedaagde] voert verweer en concludeert tot niet-ontvankelijkheid van AMP, dan wel tot afwijzing van de vorderingen van AMP, met een uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van AMP in de werkelijke proceskosten. Hiertoe voert hij aan dat er geen sprake is van een geldige cessie en dat AMP geen beroep kan doen op de borgstelling omdat zijn echtgenote deze heeft vernietigd.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4 De beoordeling
internationale bevoegdheid en toepasselijk recht
De oorspronkelijk rechtsverhouding tussen Qeld en [gedaagde] heeft een internationaal karakter. Partijen hebben in de kredietovereenkomst een forumkeuze voor deze rechtbank en een rechtskeuze voor Nederlands recht gemaakt. Daarom heeft de rechtbank rechtsmacht om kennis te nemen van dit geschil en is het Nederlandse recht van toepassing. Dit staat tussen partijen ook niet ter discussie.
rechtsgeldige cessie aan AMP
[gedaagde] betwist dat de vordering van Qeld is overgedragen aan AMP. Volgens hem komt de naam van de cedent in de Engelse akte van cessie (‘deed of transfer’) niet overeen met de statutaire namen van Qeld zoals opgenomen in de kredietovereenkomst en is in de akte van cessie bovendien niet duidelijk vermeld om welke vorderingen het gaat.
De rechtbank oordeelt dat sprake is van een rechtsgeldige cessie. AMP heeft aangetoond dat de aanduiding van Qeld in de akte van cessie overeenkomt met die in de kredietovereenkomst. In beide documenten wordt immers gerefereerd aan Qeld Bedrijfsleningen, met KvK-nummer [kvk-nummer], kantoorhoudend aan de [adres]. Verder staat in de bijlage met overgedragen vorderingen een vordering met ‘contract no.’ [nummer] , welk nummer overeenkomt met het contractnummer dat Qeld gebruikt in haar correspondentie over de lening met Frank en [gedaagde] . Dat de betreffende vordering is overgedragen aan AMP kan dus met voldoende zekerheid vastgesteld worden. Tot slot is mededeling van de cessie gedaan aan [gedaagde] (zie onder 2.13), zodat voldaan is aan de vereisten van cessie (artikel 3:94 BW) en AMP dus de rechtsopvolger van Qeld is geworden.
AMP kan geen beroep op de borgstelling doen
Volgens [gedaagde] kan AMP geen beroep doen op de borgstelling omdat [naam 2] deze rechtsgeldig heeft vernietigd. De borgstelling is namelijk een rechtshandeling waarvoor [naam 2] als zijn echtgenote toestemming had moeten geven. AMP stelt dat die toestemming op grond van artikel 1:88 lid 5 BW niet nodig was, omdat de lening waarvoor [gedaagde] zich als directeur-grootaandeelhouder borg heeft gesteld is gesloten ten behoeve van de normale bedrijfsuitoefening van Frank. De rechtbank oordeelt dat deze uitzondering niet van toepassing is en de toestemming van [naam 2] dus nodig was. Dit wordt hierna toegelicht.
Artikel 1:88 BW beoogt echtgenoten te beschermen tegen het verrichten van rechtshandelingen die een financieel risico voor de huishouding met zich brengen. Vanuit die gedachte bepaalt artikel 1:88 lid 1 aanhef en onder c dat de echtgenoot de toestemming van de andere echtgenoot nodig heeft voor overeenkomsten die ertoe strekken dat hij zich als borg of hoofdelijk medeschuldenaar verbindt.
Het geschil spitst zich toe op de vraag of AMP een beroep toekomt op de uitzondering van artikel 1:88 lid 5 BW. Dit artikel bepaalt dat geen toestemming van de echtgenoot is vereist, indien aan drie cumulatieve voorwaarden is voldaan:
- de rechtshandeling geschiedt ten behoeve van een naamloze of besloten vennootschap,
- de handelende echtgenoot is bestuurder van die vennootschap en houdt daarin, al dan niet samen met zijn medebestuurders, de meerderheid van de aandelen, en
- de rechtshandeling geschiedt ten behoeve van de normale uitoefening van het bedrijf van die vennootschap.
AMP stelt dat uit het handelsregister blijkt dat [bedrijf 2] per 1 juli 2022 is aangetreden als bestuurder van Fly me to the moon. Volgens AMP was [gedaagde] dus vanaf 1 juli 2022 indirect bestuurder en aandeelhouder van Frank. [gedaagde] voert aan dat hij ten tijde van het aangaan van de borgstelling op 25 juli 2022 geen indirect bestuurder was van Frank. Alleen [naam 1] was destijds bestuurder van Fly me to the moon en daarmee was alleen hij dus de enige indirect bestuurder van Frank, aldus [gedaagde] .
Uit vaste rechtspraak volgt dat artikel 1:88 lid 5 BW ook van toepassing is bij indirect aandeelhouderschap en bestuur. De hoedanigheid van indirect bestuurder en aandeelhouder is vereist op het moment van het aangaan van de borgstelling. Niet in geschil is dat [gedaagde] indirect aandeelhouder was van Frank via de onder 2.2 genoemde vennootschappen. [gedaagde] heeft echter ter zitting onbetwist aangevoerd dat het besluit waarbij [bedrijf 2] tot bestuurder van Fly me to the moon is benoemd, pas in september 2022 is genomen. Aangezien een benoemingsbesluit een constitutief vereiste is voor de kwalificatie als bestuurder, was [gedaagde] op 25 juli 2022 nog geen indirect bestuurder van Frank. Dat blijkt ook uit de overeenkomst: [gedaagde] heeft die immers ondertekend als borg (zie 2.5) en niet als bestuurder van Frank. De rechtbank stelt dus vast dat [gedaagde] op 25 juli 2022 geen indirect bestuurder was van Frank.
geen derdenwerking handelsregister
Ter zitting heeft AMP aangevoerd dat hetgeen in het handelsregister staat beslissend is en dat zij daarvan uit mocht gaan. De rechtbank begrijpt dit als een beroep op de derdenwerking van het handelsregister op grond van artikel 25 lid 3 Handelsregisterwet. Op grond van dit artikel kan degene aan wie een onderneming toebehoort, de ingeschreven rechtspersoon of degene die enig feit heeft opgegeven of verplicht is enig feit op te geven, aan derden die daarvan onkundig waren niet de onjuistheid of onvolledigheid van de inschrijving in het handelsregister tegenwerpen.
Dit beroep slaagt niet. Een derde mag afgaan op de inschrijving in het handelsregister, ook als deze derde het register pas raadpleegt nadat hij een overeenkomst met de vennootschap of degene aan wie de onderneming toebehoort heeft gesloten. De inschrijving moet echter wel al hebben bestaan toen de derde de overeenkomst sloot. Het genoemde artikel van de Handelsregisterwet heeft namelijk tot doel om derden te beschermen die bij het sluiten van een overeenkomst afgaan of hadden kunnen afgaan op informatie die ten tijde van de totstandkoming van die overeenkomst in het handelsregister was vermeld.
Op het relevante moment – toen Qeld de overeenkomst sloot met Frank en [gedaagde] op 25 juli 2022 – bestond de inschrijving van [gedaagde] als indirect bestuurder niet. De informatie in het handelsregister was op dat moment dus volledig en juist. [gedaagde] heeft namelijk onbetwist aangevoerd dat het formele benoemingsbesluit waarbij [bedrijf 2] bestuurder is geworden van Fly me to the moon pas in september 2022 is genomen. De derdenwerking gaat echter pas in als een wijziging in het handelsregister is doorgevoerd, en een later ingeschreven feit werkt niet terug in de tijd jegens derden.[_ad3eda28-8aee-4c06-9e67-4e01cba40bcb] Dit strookt ook met het voornoemde doel van het artikel: als Qeld op 25 juli 2022 het handelsregister zou hebben geraadpleegd, kwam de informatie daarin overeen met de werkelijkheid. De slotsom is dus dat [gedaagde] aan AMP kan tegenwerpen dat hij geen bestuurder was van Frank ten tijde van het aangaan van de borgstelling.
geen feitelijk bestuurder
Ter zitting heeft AMP nog aangevoerd dat er genoeg aanwijzingen zijn voor de feitelijke betrokkenheid van [gedaagde] bij Frank, omdat hij veel kennis had over de kosten, rekeningmutaties en problemen bij Frank.
Voor zover AMP daarmee heeft willen aanvoeren dat [gedaagde] feitelijk bestuurder was van Frank, heeft zij dit onvoldoende onderbouwd. [gedaagde] heeft namelijk aangevoerd dat hij niets met de dagelijkse leiding van Frank te maken had, dat hij niet feitelijk betrokken was bij het bedrijf en dat zijn kantoor ongeveer 240 km verwijderd was van de vestiging van Frank. [naam 1] was bestuurder en feitelijk leidinggevende van Frank en heeft de overeenkomst dan ook getekend als ‘bestuurder van Frank B.V.’, aldus [gedaagde] .
geen wanprestatie
AMP beroept zich subsidiair op wanprestatie. [gedaagde] heeft de overeenkomst ondertekend met een verklaring over zijn burgerlijke staat (zie onder 2.6). Dat hij desondanks toch getrouwd blijkt te zijn op het moment van ondertekening – en de verklaring dus onjuist is – is volgens AMP een tekortkoming. Daardoor heeft AMP schade geleden, nu zij zich niet meer kan verhalen op [gedaagde] door de beschermende werking van artikel 1:88 BW, aldus steeds AMP.
De rechtbank oordeelt anders. In de overeenkomst heeft [gedaagde] bevestigd dat hij geen geregistreerd partnerschap heeft of getrouwd is in gemeenschap van goederen. [gedaagde] heeft terecht aangevoerd dat dit juist is, omdat hij met [naam 2] getrouwd is onder huwelijkse voorwaarden. De verklaring klopt dus met de feitelijke situatie. Dat het voor de bescherming van artikel 1:88 BW niet uitmaakt of sprake is van gemeenschap van goederen of huwelijkse voorwaarden, doet daaraan niet af. De formulering van de door Qeld voorgedrukte verklaring behoort tot haar verantwoordelijkheid. Er is dus geen tekortkoming en AMP heeft geen recht op schadevergoeding.
geen werkelijke proceskosten
AMP is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten van [gedaagde] betalen. [gedaagde] voert aan dat AMP zijn werkelijke proceskosten moet betalen, omdat AMP een evident kansloze procedure is gestart en zo misbruik van procesrecht heeft gemaakt. Daartoe voert hij aan dat het hof Amsterdam in een vergelijkbare borgtochtzaak tussen hem en kredietverstrekker Swishfund ook tot een afwijzing is gekomen, zodat de uitkomst van deze procedure al vaststond.
De rechtbank ziet geen aanleiding om AMP te veroordelen in de werkelijke proceskosten. In het arrest waarnaar [gedaagde] verwijst heeft het hof het beroep op de uitzondering van artikel 1:88 lid 5 BW afgewezen omdat een lening aan Fly me to the moon niet was aangegaan ten behoeve van de normale bedrijfsuitoefening van deze vennootschap. Hoewel de rechtbank in deze zaak niet toekomt aan de beoordeling van dat vereiste, heeft AMP op zichzelf terecht aangevoerd dat het arrest over andere partijen, een andere lening en andere omstandigheden ging, zodat de rechtbank niet op voorhand tot eenzelfde oordeel zou zijn gekomen als het hof. AMP hoeft daarom alleen de forfaitaire proceskostenvergoeding te betalen. De proceskosten van [gedaagde] worden begroot op:
| - griffierecht | € | 2.803,00 | |
| - salaris advocaat | € | 5.770,00 | (2 punten × € 2.885,00) |
| - nakosten | € | 189,00 | (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing) |
| Totaal | € | 8.762,00 |
5 De beslissing
De rechtbank
wijst de vorderingen van AMP af,
veroordeelt AMP in de proceskosten van € 8.762,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als AMP niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,
verklaart dit vonnis wat betreft de proceskostenveroordeling uitvoerbaar bij voorraad,
wijst het meer of anders gevorderde af.
| Dit vonnis is gewezen door mr. F.L. Bolkestein, rechter, bijgestaan door mr. J.G.H. Tonnaer, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026. |
Voetnoten
- Kamerstukken II 2005/06, 30656, nr. 3, p. 38 (MvT)
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.