Uitspraak · Materieel strafrecht

Rechtbank Amsterdam, 9 november 2026 – Mega Heanor

ECLI:NL:RBAMS:2026:11077Zaaknummer 81/293256-23

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Datum uitspraak
9 november 2026
Publicatiedatum
17 november 2026
Zaaknummer
81/293256-23
Rechtsgebied
Strafrecht, Materieel strafrecht
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 9 Sr
Zittingsplaats
Amsterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Mega Heanor. Verrdachte wordt veroordeeld voor het medeplegen van oplichting van de Belastingdienst, het medeplegen van valsheid in geschrift en het medeplegen van witwassen. Hij krijgt daarvoor een taakstraf voor de duur van 240 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 2 maanden met een proeftijd van 2 jaren.

10 Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart bewezen dat [verdachte] het onder 1 primair, 2 primair en 3 ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan [verdachte] meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt [verdachte] daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

Ten aanzien van feit 1 primair:

medeplegen van het met het oogmerk om zich of een ander wederrechtelijk te bevoordelen, door het aannemen van een valse naam en een valse hoedanigheid en door listige kunstgrepen en door een samenweefsel van verdichtsels, iemand bewegen tot de afgifte van enig goed

Ten aanzien van feit 2 primair:

medeplegen van een geschrift dat bestemd is om tot bewijs van enig feit te dienen, valselijk opmaken, met het oogmerk om het als echt en onvervalst te gebruiken of door anderen te doen gebruiken

Ten aanzien van feit 3:

medeplegen van witwassen

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart [verdachte] daarvoor strafbaar.

Legt op de volgende straf.

Veroordeelt [verdachte] tot een taakstraf voor de duur van 240 (tweehonderdveertig) uren, met bevel, voor het geval dat [verdachte] de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 120 (honderdtwintig) dagen.

Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die taakstraf in mindering zal worden gebracht naar de maatstaf van 2 (twee) uren per dag.

Veroordeelt [verdachte] tot een gevangenisstraf van 2 (twee) maanden.

Bepaalt dat deze straf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij later anders wordt bevolen.

Stelt daarbij een proeftijd van 2 (twee) jaren vast.

De tenuitvoerlegging kan worden bevolen als de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd schuldig maakt aan een strafbaar feit.

Beslag

Verklaart verbeurd:

- 285 EUR (Omschrijving: OI2938-6073599_232688);

- 4510 EUR (Omschrijving: OI2938-6073599_232692).

Dit vonnis is gewezen door

mr. H.J. Bos, voorzitter,

mrs. H.B.W. Beekman en A.K. Glerum, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. A.V. Koppelman, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 9 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 Onderzoek ter terechtzitting
  2. 2 Tenlastelegging
  3. 3 Waardering van het bewijs
  4. 4 Bewezenverklaring
  5. 5 Strafbaarheid van de feiten
  6. 6 Strafbaarheid van [verdachte]
  7. 7 Motivering van de straffen en maatregelen
  8. 8 Beslag
  9. 9 Toepasselijke wettelijke voorschriften
  10. 10 Beslissing

vonnis

RECHTBANK AMSTERDAM

Afdeling Publiekrecht

Teams Strafrecht

Parketnummer: 81/293256-23

Datum uitspraak: 9 november 2026

Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 2005,

ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:

[adres 1] .

1 Onderzoek ter terechtzitting

Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 2 en 3 september 2026. Het onderzoek is gesloten op de terechtzitting van 9 november 2026, waarna aansluitend uitspraak is gedaan.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. B. Frakking, en van wat [verdachte] en zijn raadsman, mr. T. Karbet, advocaat te Amsterdam, naar voren hebben gebracht.

De rechtbank heeft de zaak tegen [verdachte] gelijktijdig, maar niet gevoegd, behandeld met de zaken tegen medeverdachten [medeverdachte 1] (81/284032-23), [medeverdachte 2] (81/293245-23) en [medeverdachte 3] (81/319192-23).

2 Tenlastelegging

Aan [verdachte] is – na wijziging op de zitting – kort weergegeven ten laste gelegd dat hij zich in Nederland schuldig heeft gemaakt aan

1. het medeplegen van oplichting van de Belastingdienst in de periode van 1 september 2023 tot en met 17 oktober 2023 (primair), dan wel het gebruik maken van een vals geschrift op 14 september 2023 (subsidiair);

2. het valselijk opmaken en/of vervalsen van een geschrift in de periode van 1 september 2023 tot en met 17 oktober 2023 (primair), dan wel het afleveren en/of voorhanden hebben van een vals en/of vervalst geschrift (subsidiair);

3. het medeplegen van het (eenvoudig) witwassen van € 84.766,- in de periode van 1 september 2023 tot en met 28 oktober 2023.

De volledige tenlastelegging is opgenomen in bijlage I bij dit vonnis.

2.1.

Aanleiding

Deze zaak draait om een aanvraag in het kader van de Tijdelijke subsidieregeling Tegemoetkoming Blokaansluiting (hierna: TTB). In 2023 werd een prijsplafond ingevoerd om individuele huishoudens te beschermen tegen hoge energiekosten. Huishoudens met een collectieve aansluiting voor gas, warmte of elektriciteit werden via de TTB met subsidie geholpen. Op 14 september 2023 werd een TTB-aanvraag ingediend op naam van [persoon 1] , die aanleiding heeft gegeven tot het strafrechtelijke onderzoek met de naam “Heanor”.

3 Waardering van het bewijs

3.1.

Standpunt van het Openbaar Ministerie

Het aan [verdachte] onder 1 primair, 2 primair en 3 ten laste gelegde kan bewezen worden verklaard.

3.2.

Standpunt van de verdediging

[verdachte] moet worden vrijgesproken van het onder 2 primair ten laste gelegde. Er kan niet worden geconcludeerd dat [verdachte] de [energiebedrijf]-factuur valselijk opmaakte, dan wel vervalste. Uit het dossier blijkt niet dat [verdachte] zelf het geschrift voltooide of dat dit onder zijn regie gebeurde. Daarbij ontbreekt het bewijs voor een nauwe en bewuste samenwerking. Ook kan niet worden bewezen dat [verdachte] een intellectuele dan wel materiële bijdrage leverde. Ten aanzien van het onder 1 en 3 ten laste gelegde is geen bewijsverweer gevoerd.

3.3.

Oordeel van de rechtbank

3.3.1.

Identificatie van personen en accounts

In het dossier komen diverse personen en accounts naar voren die in verband staan met onderhavige strafzaak. Uit het dossier volgt dat [medeverdachte 2] Snapchatgebruikers-ID “ [gebruikers-ID 1] ” had en de Snapchatnaam “ [snapchatnaam 1] ” gebruikte. [medeverdachte 1] omschreef [medeverdachte 2] in zijn politieverhoor als de “ [snapchatnaam 2] ”. [medeverdachte 1] verklaarde dat hij de gebruiker was van het Snapchataccount met de naam “ [snapchatnaam 3] ”, gekoppeld aan gebruikers-ID “ [gebruikers-ID 2] ”. [verdachte] verklaarde dat hij gebruik maakte van Snapchatnaam “ [snapchatnaam 4] ” met bijbehorend gebruikers-ID “ [gebruikers-ID 3] ”. Ook verklaarde [verdachte] dat hij de man op de foto op DOC-033 is. Diezelfde foto is aan [medeverdachte 1] getoond. [medeverdachte 1] gaf aan dat deze persoon “ [snapchatnaam 5] ” is. De rechtbank gaat er daarom vanuit dat de man op DOC-033 [verdachte] is en dat [verdachte] en “ [snapchatnaam 5] ” dezelfde persoon zijn. Verder verklaarde [verdachte] dat hij contact had met [medeverdachte 3] over de TTB-aanvraag.

De rechtbank stelt op grond van het voorgaande vast dat [verdachte] “ [snapchatnaam 4] ”, “ [gebruikers-ID 3] ” en “ [snapchatnaam 5] ” is, dat [medeverdachte 1] “ [snapchatnaam 3] ” en “ [gebruikers-ID 2] ” is en dat [medeverdachte 2] “ [gebruikers-ID 1] ”, “ [snapchatnaam 1] ” en “ [snapchatnaam 2] ” is. Waar deze aliassen in het dossier worden genoemd, zal in het vonnis de naam van de betreffende verdachte worden gebruikt.

3.3.2.

Feiten en omstandigheden

De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen onder meer het volgende vast.

De Belastingdienst heeft naar aanleiding van de TTB-aanvraag van 14 september 2023 een bedrag van in totaal € 84.766,- overgemaakt naar de bankrekening van [persoon 1] . Uit het dossier blijkt dat [persoon 1] geen rechthebbende was op TTB-subsidie, maar een zogenoemde katvanger. Verder waren [verdachte] , [medeverdachte 3] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] ieder met een eigen rol bij de aanvraag betrokken.

[medeverdachte 1] verklaarde dat hij in opdracht van [verdachte] een bankkaart moest regelen waar geld op zou worden gestort. [verdachte] bevestigde het verhaal van [medeverdachte 1] op dit punt en voegde daaraan toe dat hij dit deed naar aanleiding van een kans die hij kreeg voor het aanvragen van een subsidie. [medeverdachte 1] vertelde aan de politie dat hij iemand kende die weer iemand kende die een bankkaart had. Uit het dossier blijkt dat dit [medeverdachte 2] was, die op zijn beurt verklaarde dat hij vervolgens [persoon 1] bij [medeverdachte 1] introduceerde. Uit het dossier volgt dat [medeverdachte 1] op 6 september 2023 persoonsgegevens van [persoon 1] naar [verdachte] stuurde en op 7 september 2023 het adres van [persoon 1] , dat hij een halve minuut daarvoor in een los chatgesprek van [persoon 1] had ontvangen. [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] gingen samen naar [persoon 1] in Alkmaar. Daar werd op de rode telefoon, die [medeverdachte 1] bij zich droeg en die onder hem in beslag is genomen, een Rabobankapplicatie geïnstalleerd. [persoon 1] stond zijn bankpas en pincode af aan [medeverdachte 1] en er is een foto van het identiteitsbewijs van [persoon 1] gemaakt.

Ook op 7 september 2023 maakte [medeverdachte 3] – werkzaam als uitzendkracht bij de Belastingdienst op de afdeling TTB – een notitie aan in zijn telefoon. De notitie werd gewijzigd op 13 september 2023 en bevatte de tekst “Dan verander je leveringsadres naar: [adres 2] ”. Op 13 september 2023 maakte [medeverdachte 3] in zijn telefoon ook een contact aan met de voornaam van [verdachte] . [verdachte] verklaarde dat hij contact met [medeverdachte 3] had over de aanvraag. [medeverdachte 3] verklaarde dat hij ongeveer een week voor het indienen van de TTB-aanvraag aan een Telegramgroep was toegevoegd waar in ieder geval [verdachte] in zat. Aan [medeverdachte 3] werd gevraagd wat er nodig was bij de aanvraag en hoe de aanvraag eruit moest zien. [medeverdachte 3] heeft uitleg gegeven. Hij ontving vervolgens via deze Telegramgroep een bankafschrift (DOC-080) en een [factuur energiebedrijf] (DOC-001) om te controleren of deze stukken voldeden aan de vereisten voor de aanvraag. [medeverdachte 3] constateerde dat er fouten in deze stukken zaten, onder meer het identificatienummer in de Basisregistratie Adressen en Gebouwen (hierna: BAG-ID) van het opgegeven leveringsadres en de Europees Artikel Nummers (hierna: EAN-codes) die in de factuur werden genoemd. [medeverdachte 3] heeft een alternatief BAG-ID opgezocht en geadviseerd de gegevens in de stukken te wijzigen naar de gegevens die behoren bij de [adres 2] .

[energiebedrijf] constateerde dat de factuur (DOC-001) op meerdere punten niet overeenkwam met een echte [energiebedrijf]-factuur en dat deze vals was.

Op 14 september 2023 is ingelogd met de DigiD van [persoon 1] via de DigiD-applicatie op de rode iPhone op de website van de Belastingdienst. Op die datum is de TTB-aanvraag ingediend met als bijlagen tweemaal de [factuur energiebedrijf] (DOC-001) en het bankafschrift (DOC-080). [verdachte] verklaarde dat hij aanwezig was tijdens het indienen van de aanvraag en dat hij op dat moment met [medeverdachte 1] in de auto zat. [medeverdachte 1] verklaarde op zijn beurt dat hij de rode telefoon naar [verdachte] moest brengen. De aanvraag is via de rode telefoon gedaan. De rechtbank concludeert op basis van het voorgaande dat [verdachte] en [medeverdachte 1] aanwezig waren bij het indienen van de aanvraag.

Op 30 september 2023 stuurde [verdachte] naar [medeverdachte 1] : “Die boy gaat deze week de behandeling goedkeuren als het goed is”, “Het is jouw taak om [persoon 1] [de rechtbank begrijpt: de katvanger [persoon 1] ] goed te houden” en “En pasje bij je te houden”. Een half uur later liet [medeverdachte 1] vervolgens aan [medeverdachte 2] laten weten dat de aanvraag die week zou worden goedgekeurd en dat [medeverdachte 2] de “ [persoon 1] ” goed moest houden.

Een aantal dagen later nam een medewerker van de Belastingdienst, [persoon 2] , de aanvraag in behandeling. Dit gebeurde op verzoek van [medeverdachte 3] , zo blijkt uit de verklaringen van [medeverdachte 3] en uit het logboek van de Belastingdienst van 3 oktober 2023. [medeverdachte 3] werkte bij de afdeling “bulk” en het betrof een aanvraag voor de afdeling “regulier”. Daarom benaderde [medeverdachte 3] [persoon 2] , die wel bij de afdeling regulier werkte. Toen [persoon 2] de aanvraag behandelde kwam hij erachter dat het adres op de aanvraag een Penitentiaire Inrichting was. Hierover nam hij contact op met [medeverdachte 3] , die de aanvraag verder oppakte. [medeverdachte 3] nam naar eigen zeggen in strijd met de waarheid in het logboek op dat hij contact had opgenomen met de aanvrager en na overleg met [persoon 2] het BAG-ID van het pand had veranderd van “ [nummer] ” naar “ [nummer] ”. Vervolgens keurde eerst [medeverdachte 3] de aanvraag goed, waarna teamleider [persoon 3] op 4 oktober 2023 de aanvraag definitief goedkeurde.

Op 17 oktober 2023 keerde de Belastingdienst uiteindelijk een bedrag uit van in totaal € 84.766,-, welk bedrag is bijgeschreven op de rekening van [persoon 1] . [medeverdachte 1] moest de rekening in de gaten houden. Toen het geld op de rekening was gestort, maakte [medeverdachte 1] een groepschat aan met daarin [verdachte] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en zichzelf. Vanaf toen begonnen de contante geldopnames en uitgaven bij winkels. De rekening is op 18 oktober 2023 geblokkeerd, waarna [verdachte] in de groepschat een belscript stuurde dat [persoon 1] kon gebruiken ter deblokkering van zijn rekening bij de bank. Ook stuurde [medeverdachte 1] die dag een bericht naar [persoon 1] met daarin de tekst “Beter ga je morgen bellen na belastingkantoor. En hun aan de lijn geven. Aan die medewerkers van Rabobank” Vervolgens ging de rekening op enig moment voor 20 oktober 2023 opnieuw open en is de rekening vanaf 20 oktober in een tijdsbestek van vier dagen op enkele euro’s na geleegd. Op 26 oktober 2023 liet [persoon 1] aan [medeverdachte 1] weten dat zijn pas was geblokkeerd. Dit gaf [medeverdachte 1] vervolgens door in de Telegramgroep waarin ook [verdachte] en [medeverdachte 2] zaten. [medeverdachte 1] en [verdachte] spoorden [medeverdachte 2] daarop aan om naar [persoon 1] toe te gaan om hem te kalmeren.

Tussenconclusie

De rechtbank komt tot de conclusie dat de Belastingdienst is opgelicht voor een bedrag van € 84.766,-. Door het gebruik van een valse naam, een valse hoedanigheid, listige kunstgrepen en een samenweefsel van verdichtsels is bij de Belastingdienst een onjuiste voorstelling van zaken in het leven geroepen waardoor de Belastingdienst is bewogen tot de afgifte van een geldbedrag in het kader van een TTB. Bij deze oplichting waren in ieder geval [verdachte] , [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] betrokken. Daarnaast is bij de oplichting gebruik gemaakt van een vals geschrift, te weten de [factuur energiebedrijf].

3.3.3.

Feit 1 primair: medeplegen van oplichting

De rechtbank stelt vast dat [verdachte] zich als medepleger schuldig heeft gemaakt aan de oplichting van de Belastingdienst. Bij de TTB-aanvraag werkte [verdachte] in ieder geval nauw en bewust samen met [medeverdachte 1] en [medeverdachte 3] . [verdachte] kreeg naar eigen zeggen een kans om geld te verdienen door middel van een subsidieaanvraag. Hij benaderde [medeverdachte 1] om een katvanger te regelen. [medeverdachte 1] gaf vervolgens de persoonsgegevens van [persoon 1] door aan [verdachte] . [verdachte] gaf instructies aan [medeverdachte 1] en stond in contact met [medeverdachte 3] over de aanvraag. Intussen hield hij [medeverdachte 1] op de hoogte over de status van de aanvraag. Naar het oordeel van de rechtbank is bewezen dat [verdachte] en zijn mededaders het oogmerk hadden zich wederrechtelijk te bevoordelen. De aanvraag is ingediend om ten onrechte TTB-subsidie te ontvangen, waarvan [verdachte] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] wederrechtelijk hebben geprofiteerd.

3.3.4.

Feit 2 primair: medeplegen van valsheid in geschrift

De rechtbank stelt op basis van voorgaande feiten ook vast dat [verdachte] zich als medepleger schuldig heeft gemaakt aan het valselijk opmaken van een voorschotfactuur van [energiebedrijf] (DOC-001).

[verdachte] gaf [medeverdachte 1] opdracht een bankkaart te regelen om geld op te storten. Die vond – via [medeverdachte 2] – [persoon 1] bereid om als “ [persoon 1] ” te fungeren. [verdachte] kreeg via [medeverdachte 1] de informatie over [persoon 1] toegestuurd, die werd verwerkt in de stukken die bij de aanvraag moesten worden gevoegd, waaronder de genoemde factuur. [verdachte] zat ondertussen ook in de Telegramgroep met [medeverdachte 3] , die adviseerde over de vereisten waaraan de aanvraag moest voldoen. De stukken, waaronder een eerste versie van de factuur, werden via de genoemde Telegramgroep aan [medeverdachte 3] gezonden. Nadat [medeverdachte 3] had geconstateerd dat er fouten in de stukken zaten en had gezocht naar een juist BAG-ID, adviseerde hij via de Telegramgroep om de gegevens te wijzigen naar de gegevens die behoren bij de [adres 2] . Vervolgens werd de aanvraag in het bijzijn van [verdachte] gedaan, met daarbij een nieuwe versie van de voorschotfactuur waarin de geadviseerde wijzigingen waren verwerkt. Ook werd bij de aanvraag een bankafschrift met daarop de gegevens van [persoon 1] en de [adres 2] gevoegd. Van dit bankafschrift had [verdachte] een afbeelding in zijn telefoon, die exact overeenkwam met het bestand dat bij de aanvraag was gevoegd. Uit dit alles blijkt dat [verdachte] nauw en bewust samenwerkte met in ieder geval [medeverdachte 3] in het opmaken van het valse geschrift voor de aanvraag.

3.3.5.

Feit 3: medeplegen van witwassen

De rechtbank acht ook bewezen dat [verdachte] zich schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van het witwassen van € 84.766,-.

Voor een bewezenverklaring van witwassen is vereist dat [verdachte] witwasgedragingen heeft verricht met voorwerpen, waarvan hij wist dat deze een criminele herkomst hebben. In dit geval is op 17 oktober 2023 ten onrechte een TTB-subsidie ter hoogte van € 84.766,- uitgekeerd op naam en op de bankrekening van [persoon 1] , die voor [verdachte] en de medeverdachten als katvanger fungeerde. Deze ontvangen TTB-subsidie is afkomstig uit de door [verdachte] en zijn medeverdachten gepleegde oplichting. Dit geldbedrag is dan ook geheel uit misdrijf afkomstig. Via de bankpas van [persoon 1] konden in ieder geval [verdachte] , [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] over het geld beschikken.

Door de katvangerconstructie met [persoon 1] hebben [verdachte] en zijn medeverdachten van het geldbedrag van € 84.766,- de werkelijke aard, herkomst, vindplaats, vervreemding en/of verplaatsing verborgen en verhuld. Daarnaast hebben zij verborgen en verhuld wie rechthebbende op dat geldbedrag was en wie het geldbedrag heeft verworven, voorhanden heeft gehad, heeft overgedragen, heeft omgezet en ervan gebruik heeft gemaakt.

Op 17 oktober 2023, vlak na de uitbetaling van het geldbedrag van de TTB-aanvraag maakte [medeverdachte 1] een Snapchatgroep met daarin ook [verdachte] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] . Zowel [medeverdachte 1] als [medeverdachte 2] verklaarden bij de politie dat zij de opdracht hadden gekregen om goederen te kopen. [medeverdachte 1] verklaarde dat ze spullen moesten kopen met geld van de rekening van [persoon 1] . De goederen zouden uiteindelijk weer worden verkocht voor geld. Dat geld zou vervolgens worden verdeeld. Met het geld zijn diverse luxe goederen gekocht, waaronder iPhones, een Rolexhorloge, jassen en parfums. [verdachte] heeft bekend dat hij met het geld van de rekening van [persoon 1] een Burberryjas, een Monclerjas, een Rolexhorloge en twee parfums heeft gekocht. Gelet hierop hebben [verdachte] en zijn medeverdachten (in nauwe en bewuste samenwerking) van een geldbedrag van € 84.750,- gebruik gemaakt en dit bedrag ook verworven, voorhanden gehad, overgedragen en omgezet.

4 Bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de bewijsmiddelen bewezen dat [verdachte]

Feit 1 primair

in of omstreeks de periode van 6 september 2023 tot en met 17 oktober 2023, in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, de Belastingdienst heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, te weten geldbedragen van in totaal EURO 84.766,-, en/of het verlenen van een dienst, te weten de toekenning van een subsidie in het kader van de Tijdelijke regeling Tegemoetkoming Blokverwarming en/of uitbetaling van geldbedragen in het kader van deze subsidieregeling door:

- in te loggen op de website van de Belastingdienst, althans het geautomatiseerde systeem van de overheid, waar een tegemoetkoming in het kader van de Tijdelijke regeling Tegemoetkoming Blokverwarming kon worden aangevraagd, door gebruik te maken van het DigiD-account van [persoon 1] waarmee werd voorgewend dat [persoon 1] zelf inlogde en/ of een aanvraag deed (aanvraagnummer [nummer] );

- aldaar op/in een aanvraagformulier 'Tijdelijke Tegemoetkoming Blokverwarming' in strijd met de waarheid [persoon 1] te vermelden als de persoon die voor een pand met BAG-identificatienummer (BAG-ID) [nummer] gelegen aan de [adres 2] een energiecontract met de energieleverancier zou hebben afgesloten (de contracthouder) en

- bij deze aanvraag een valse voorschotfactuur (DOC-001) van [energiebedrijf] aan [persoon 1] bij te sluiten (IMG_3646) waarop als verbruiksadres de [adres 2] was vermeld en

- bij deze aanvraag een bankafschrijving bij te sluiten, te weten een overboeking op 1 september 2023 van € 3,46 vanaf de bankrekening [rekeningnummer] ten name van [persoon 1] aan Nationale Nederlanden Verzekeren (DOC-080), en

- in het logboek van de Belastingdienst op te (doen) nemen dat contact met de aanvrager [persoon 1] had plaatsgevonden en/of dat deze aanvrager een verkeerd BAG-ID had opgegeven en/of op te (doen) nemen dat er toestemming was gekregen om dit BAG-ID te wijzigen en

- in het computersysteem van de Belastingdienst het bij de aanvraag opgegeven BAG-ID [nummer] behorende bij de [adres 2] te (doen) wijzigen in [nummer] en

- de aanvraag te (doen) verwerken en/of (voorlopig) goed te keuren en te doen goedkeuren;

Feit 2 primair

in de periode van 6 september 2023 tot en met 17 oktober 2023 in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer anderen, een geschrift dat bestemd was om tot bewijs van enig feit te dienen, te weten een voorschotfactuur van [energiebedrijf] (DOC-00l) valselijk heeft opgemaakt en/of heeft vervalst, door

- op die factuur als verbruiksadres de [adres 2] vermelden en

- op die factuur als contracthouder/geadresseerde [persoon 1] te vermelden met het oogmerk om het als echt en onvervalst te gebruiken of door anderen te doen gebruiken;

Feit 3

in of omstreeks de periode 17 oktober 2023 tot en met 24 oktober 2023 in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, (van) een voorwerp, te weten een geldbedrag van in totaal EURO 84.766,-

- de werkelijke aard, de herkomst, de vindplaats, de vervreemding en/of de verplaatsing heeft

verborgen en/ of heeft verhuld, dan wel heeft verborgen en/of heeft verhuld wie de

rechthebbende(n) op dat voorwerp was/waren en/of heeft verborgen en/of heeft verhuld wie dat dat voorwerp voorhanden had(den), en

- heeft verworven, voorhanden heeft gehad, heeft overgedragen, heeft omgezet en/of gebruik heeft gemaakt,

terwijl verdachte en zijn mededaders, wisten, dat dat voorwerp - onmiddellijk of middellijk - afkomstig was uit enig eigen misdrijf.

Voor zover in het bewezenverklaarde deel van de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. [verdachte] is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

5 Strafbaarheid van de feiten

De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.

6 Strafbaarheid van [verdachte]

Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van [verdachte] uitsluit. [verdachte] is dan ook strafbaar.

7 Motivering van de straffen en maatregelen

7.1.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat [verdachte] voor het door hem onder 1 tot en met 3 primair bewezen geachte zal worden veroordeeld tot een taakstraf voor de duur van 220 uren, met aftrek van voorarrest en met bevel, voor het geval dat [verdachte] de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 110 dagen. Daarnaast heeft de officier van justitie een geheel voorwaardelijke gevangenisstraf gevorderd voor de duur van vier maanden, met een proeftijd van twee jaren. Aan het voorwaardelijke strafdeel dienen de bijzondere voorwaarden te worden verbonden zoals door de reclassering geadviseerd, maar dan wel via de weg van het volwassenenstrafrecht. Bij de vordering is rekening gehouden met de overschrijding van de redelijke termijn.

7.2.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht om in het geval van een bewezenverklaring rekening te houden met het feit dat [verdachte] niet eerder is veroordeeld voor strafbare feiten en nog jong is. Verzocht is om rekening te houden met de inhoud van het reclasseringsrapport, waarin toepassing van het jeugdstrafrecht wordt geadviseerd, zodat met een (deels voorwaardelijke) taakstraf in combinatie met de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de reclassering moet worden volstaan.

7.3.

Oordeel van de rechtbank

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van [verdachte] , zoals van en ander ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Ernst van de feiten

[verdachte] heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van oplichting van de Belastingdienst, waarbij ook een vals geschrift is gebruikt. Dit valse geschrift heeft [verdachte] in ieder geval gezamenlijk met [medeverdachte 3] opgemaakt, waardoor hij zich ook schuldig heeft gemaakt aan het medeplegen van valsheid in geschrift. Daarnaast heeft [verdachte] zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van het witwassen van het geldbedrag dat als gevolg van dit frauduleuze handelen onterecht is uitgekeerd. Door de wijze waarop de Belastingdienst het aanvraagsysteem voor de TTB had ingericht, konden personen met een blokverwarming snel beschikken over de door hen geclaimde subsidie. Het aanvraagsysteem was daarvoor welbewust laagdrempelig ingericht en gebaseerd op het vertrouwen dat de overheid in haar burgers moet kunnen hebben. [verdachte] en zijn medeverdachten hebben ervoor gekozen om misbruik van dit systeem te maken en hebben daarmee het genoemde vertrouwen ondermijnd. [verdachte] had enkel oog voor financieel gewin, wat des te meer blijkt uit de aanschaf van alle luxegoederen binnen dagen na de uitkering van het geldbedrag. Daarnaast worden door het witwassen van geld de opbrengsten van misdrijven aan het zicht van justitie onttrokken en wordt daaraan een schijnbaar legale herkomst verschaft, waardoor de integriteit van het financiële en economische verkeer wordt aangetast.

Persoon van [verdachte]

De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van [verdachte] van 24 juni 2026. Hieruit blijkt dat [verdachte] niet eerder is veroordeeld. Ook heeft de rechtbank gekeken naar het reclasseringsadvies van 25 maart 2025 dat over [verdachte] is opgemaakt. Uit het rapport volgt dat [verdachte] stabiel functioneert op alle leefgebieden. Hij woont bij zijn ouders, heeft een steunend netwerk, heeft een havodiploma en volgt een hbo-opleiding. De reclassering geeft aan dat zij enige indicatoren zien voor het toepassen van het jeugdstrafrecht. [verdachte] zou gebrekkige plannings- en organisatievaardigheden hebben. Daarnaast zou er sprake zijn van beïnvloedbaarheid, naïviteit en zou [verdachte] moeite hebben om “nee” te zeggen. De reclassering merkt op dat [verdachte] nog thuis woont, actief deel uitmaakt van het gezin en ontvankelijk is voor pedagogische invloeden vanuit zijn directe omgeving. De reclassering adviseert om het toezicht te laten uitvoeren door de volwassenreclassering, omdat daar wordt gewerkt met JongVolwassenen-methodiek. Verder heeft de reclassering geadviseerd om bij veroordeling een deels voorwaardelijke straf aan [verdachte] op te leggen met als bijzondere voorwaarden een meldplicht bij reclassering, een gedragsinterventie cognitieve vaardigheden en het inzicht geven in zijn financiën.

Adolescentenstrafrecht

[verdachte] was ten tijde van het plegen van de hiervoor bewezen verklaarde misdrijven 18 jaar en hij is nu 21 jaar. Uitgangspunt is dat een verdachte die ten tijde van het strafbare feit 18 jaar is volgens het volwassenenstrafrecht wordt berecht. De rechtbank kan bij een verdachte die ten tijde van het plegen van het feit de leeftijd van 23 jaar nog niet heeft bereikt, het (dadergerichte pedagogische) jeugdstrafrecht toepassen. Zij kan hiertoe besluiten als zij een grond vindt in de persoonlijkheid van de verdachte of de omstandigheden waaronder het feit is begaan.

De rechtbank zal de reclassering niet volgen in het advies het jeugdstrafrecht toe te passen. De rechtbank ziet hiervoor onvoldoende aanknopingspunten. [verdachte] komt op de rechtbank leeftijdsconform over. Het beeld dat van hem wordt geschetst in het reclasseringsrapport strookt niet met het beeld dat de rechtbank van verdachte heeft gekregen op basis van het dossier, zijn persoonlijke omstandigheden en zijn optreden ter terechtzitting. [verdachte] volgt een hbo-opleiding en heeft op jonge leeftijd al diverse leidinggevende bijbanen gehad. Ook in de feiten zoals die hiervoor aan de orde zijn geweest speelt hij een sterk coördinerende, aan leidinggeven grenzende rol. Verdachte komt op de rechtbank over als een intelligente jongeman die zorgvuldig zijn woorden kiest als hij besluit te spreken. De rechtbank merkt daarbij nog op dat de informatie waaruit de reclassering de indicatoren voor toepassing van het jeugdstrafrecht heeft afgeleid, is gebaseerd op de verklaringen van [verdachte] zelf en de verklaring van de zus van [verdachte] . Objectieve bevestiging van de juistheid daarvan ontbreekt. De rechtbank ziet dan ook onvoldoende aanleiding om het adolescentenstrafrecht toe te passen en zal met voorbijgaan aan het advies van de reclassering het volwassenstrafrecht toepassen.

Straf

De rechtbank is van oordeel dat het in deze zaak in beginsel om gevangenisstrafwaardige feiten gaat. De rechtbank weegt in het voordeel van [verdachte] wel zijn jonge leeftijd en de overschrijding van de redelijke termijn mee. Op 13 november 2023 is [verdachte] in verzekering gesteld. Toen is de redelijke termijn zoals bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden aangevangen. Als uitgangspunt geldt dat binnen twee jaar na aanvang van die redelijke termijn door de rechtbank moet zijn beslist, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden. Dit betekent dat de zaak op 13 november 2025 moest zijn afgerond. De rechtbank is van oordeel dat de omvang en complexiteit van deze zaak niet van dien aard zijn dat de opgetreden vertraging gerechtvaardigd is. De rechtbank stelt daarom vast dat de redelijke termijn met bijna één jaar is overschreden. Vanwege deze omstandigheden zal de rechtbank geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf aan [verdachte] opleggen. De rechtbank is van oordeel dat gelet op alle hiervoor genoemde omstandigheden aanleiding bestaat bij de straftoemeting af te wijken van wat de officier van justitie heeft gevorderd.

Alles afwegende acht de rechtbank een taakstraf voor de duur van 240 uren met aftrek van voorarrest en daarnaast een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twee maanden, met een proeftijd van twee jaren, passend en geboden. De rechtbank acht dit voorwaardelijke deel van belang als stok achter de deur om zo recidive te voorkomen. Ook wordt hiermee uitdrukking gegeven aan de ernst van de feiten. Aangezien [verdachte] zijn leven voor de rest op de rit lijkt te hebben, zal de rechtbank geen bijzondere voorwaarden aan het voorwaardelijke strafdeel verbinden.

8 Beslag

Onder [verdachte] zijn de volgende voorwerpen in beslag genomen:

- 285 EUR (Omschrijving: OI2938-6073599_232688);

- 4510 EUR (Omschrijving: OI2938-6073599_232692).

8.1.

Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft verzocht om de voorwerpen verbeurd te verklaren.

8.2.

Standpunt van de verdediging

De raadsman heeft verzocht om het contante geld dat in de slaapkamer van [verdachte] is aangetroffen terug te geven. De zus van [verdachte] heeft aangegeven dat het haar spaargeld was, dat het een paar duizend euro betrof en dat het in de printer zou liggen, waar het ook is aangetroffen. Ten aanzien van het overige geldbedrag op de beslaglijst wordt gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

8.3.

Oordeel van de rechtbank

Beide geldbedragen behoren aan [verdachte] toe. Dat het geld dat in de printer is gevonden van de zus van [verdachte] zou zijn is onvoldoende onderbouwd. De rechtbank gaat ervan uit dat beide geldbedragen afkomstig zijn van de door [verdachte] in deze zaak gepleegde misdrijven. Deze geldbedragen zullen dan ook verbeurd worden verklaard.

9 Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 33, 33a, 47, 57, 225, 326 en 420bis van het Wetboek van Strafrecht.

10 Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart bewezen dat [verdachte] het onder 1 primair, 2 primair en 3 ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan [verdachte] meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt [verdachte] daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

Ten aanzien van feit 1 primair:

medeplegen van het met het oogmerk om zich of een ander wederrechtelijk te bevoordelen, door het aannemen van een valse naam en een valse hoedanigheid en door listige kunstgrepen en door een samenweefsel van verdichtsels, iemand bewegen tot de afgifte van enig goed

Ten aanzien van feit 2 primair:

medeplegen van een geschrift dat bestemd is om tot bewijs van enig feit te dienen, valselijk opmaken, met het oogmerk om het als echt en onvervalst te gebruiken of door anderen te doen gebruiken

Ten aanzien van feit 3:

medeplegen van witwassen

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart [verdachte] daarvoor strafbaar.

Legt op de volgende straf.

Veroordeelt [verdachte] tot een taakstraf voor de duur van 240 (tweehonderdveertig) uren, met bevel, voor het geval dat [verdachte] de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 120 (honderdtwintig) dagen.

Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die taakstraf in mindering zal worden gebracht naar de maatstaf van 2 (twee) uren per dag.

Veroordeelt [verdachte] tot een gevangenisstraf van 2 (twee) maanden.

Bepaalt dat deze straf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij later anders wordt bevolen.

Stelt daarbij een proeftijd van 2 (twee) jaren vast.

De tenuitvoerlegging kan worden bevolen als de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd schuldig maakt aan een strafbaar feit.

Beslag

Verklaart verbeurd:

- 285 EUR (Omschrijving: OI2938-6073599_232688);

- 4510 EUR (Omschrijving: OI2938-6073599_232692).

Dit vonnis is gewezen door

mr. H.J. Bos, voorzitter,

mrs. H.B.W. Beekman en A.K. Glerum, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. A.V. Koppelman, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 9 november 2026.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.