Uitspraak · Materieel strafrecht

Rechtbank Amsterdam, 9 november 2026 – Mega Heanor

ECLI:NL:RBAMS:2026:11072Zaaknummer 81/319192-23

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Datum uitspraak
9 november 2026
Publicatiedatum
16 november 2026
Zaaknummer
81/319192-23
Rechtsgebied
Strafrecht, Materieel strafrecht
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 9 Sr
Zittingsplaats
Amsterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Mega Heanor. Verrdachte wordt veroordeeld voor het medeplegen van oplichting van de Belastingdienst en het medeplegen van valsheid in geschrift. Hij krijgt daarvoor een taakstraf voor de duur van 240 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 2 maanden met een proeftijd van 2 jaren.

9 Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart bewezen dat [verdachte] het onder 1 primair en 2 primair ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan [verdachte] meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt [verdachte] daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

Ten aanzien van feit 1 primair:

medeplegen van het met het oogmerk om zich of een ander wederrechtelijk te bevoordelen, door het aannemen van een valse naam en een valse hoedanigheid en listige kunstgrepen en door een samenweefsel van verdichtsels, iemand bewegen tot de afgifte van enig goed

Ten aanzien van feit 2 primair:

medeplegen van een geschrift dat bestemd is om tot bewijs van enig feit te dienen, valselijk opmaken, met het oogmerk om het als echt en onvervalst te gebruiken of door anderen te doen gebruiken

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart [verdachte] daarvoor strafbaar.

Legt op de volgende straf.

Veroordeelt [verdachte] tot een taakstraf voor de duur van 240 (tweehonderdveertig) uren, met bevel, voor het geval dat [verdachte] de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 120 (honderdtwintig) dagen.

Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die taakstraf in mindering zal worden gebracht naar de maatstaf van 2 (twee) uren per dag.

Veroordeelt [verdachte] tot een gevangenisstraf van 2 (twee) maanden.

Bepaalt dat deze straf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij later anders wordt bevolen.

Stelt daarbij een proeftijd van 2 (twee) jaren vast.

De tenuitvoerlegging kan worden bevolen als de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd schuldig maakt aan een strafbaar feit.

Dit vonnis is gewezen door

mr. H.J. Bos, voorzitter,

mrs. H.B.W. Beekman en A.K. Glerum, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. A.V. Koppelman, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 9 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 Onderzoek ter terechtzitting
  2. 2 Tenlastelegging
  3. 3 Waardering van het bewijs
  4. 4 Bewezenverklaring
  5. 5 Strafbaarheid van de feiten
  6. 6 Strafbaarheid van [verdachte]
  7. 7 Motivering van de straffen en maatregelen
  8. 8 Toepasselijke wettelijke voorschriften
  9. 9 Beslissing

vonnis

RECHTBANK AMSTERDAM

Afdeling Publiekrecht

Teams Strafrecht

Parketnummer: 81/319192-23

Datum uitspraak: 9 november 2026

Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen:

[verdachte] ,

geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag] 2003,

ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres:

[adres 1] .

1 Onderzoek ter terechtzitting

Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 2 en 3 september 2026. Het onderzoek is gesloten op de terechtzitting van 9 november 2026, waarna aansluitend uitspraak is gedaan.

De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. B. Frakking, en van wat [verdachte] en zijn raadsvrouw, mr. F. Tosun, advocaat te Zaandam, naar voren hebben gebracht.

De rechtbank heeft de zaak tegen [verdachte] gelijktijdig, maar niet gevoegd, behandeld met de zaken tegen medeverdachten [medeverdachte 1] (81/293256-23), [medeverdachte 2] (81/284032-23) en [medeverdachte 3] (81/293245-23).

2 Tenlastelegging

Aan [verdachte] is – na wijziging op de zitting – kort weergegeven ten laste gelegd dat hij zich in Nederland schuldig heeft gemaakt aan

1. het medeplegen van oplichting van de Belastingdienst in de periode van 1 september 2023 tot en met 17 oktober 2023 (primair), dan wel medeplichtigheid daaraan (subsidiair), dan wel het gebruik maken van een vals geschrift in de periode van 1 september 2023 tot en met 17 oktober 2023 (meer subsidiair);

2. het valselijk opmaken en/of vervalsen van een geschrift in de periode van 1 september 2023 tot en met 17 oktober 2023 (primair), dan wel het afleveren en/of voorhanden hebben van een vals en/of vervalst geschrift (subsidiair).

De volledige tenlastelegging is opgenomen in bijlage I bij dit vonnis.

2.1.

Aanleiding

Deze zaak draait om een aanvraag in het kader van de Tijdelijke subsidieregeling Tegemoetkoming Blokaansluiting (hierna: TTB). In 2023 werd een prijsplafond ingevoerd om individuele huishoudens te beschermen tegen hoge energiekosten. Huishoudens met een collectieve aansluiting voor gas, warmte of elektriciteit werden via de TTB met subsidie geholpen. Op 14 september 2023 werd een TTB-aanvraag ingediend op naam van [persoon 1] , die aanleiding heeft gegeven tot het strafrechtelijke onderzoek met de naam “Heanor”.

3 Waardering van het bewijs

3.1.

Standpunt van het openbaar ministerie

Het onder 1 primair en 2 primair ten laste gelegde kan worden bewezen.

3.2.

Standpunt van de verdediging

[verdachte] moet worden vrijgesproken van het onder 1 primair ten laste gelegde, omdat geen sprake is van medeplegen. [verdachte] had een ondergeschikte rol. [verdachte] probeerde juist het indienen van de aanvraag te frustreren. [verdachte] moet ook worden vrijgesproken van het onder 2 ten laste gelegde medeplegen van de valsheid in geschrift. Niet blijkt dat [verdachte] degene was die de factuur van [energiebedrijf] vervalste. Hij adviseerde alleen. Bovendien kwam de [energiebedrijf] -factuur niet meer overeen met de aanvraag, omdat [verdachte] het BAG-ID in het systeem wijzigde van [adres 2] naar [adres 3] . Ten aanzien van feiten 1 en 2 subsidiair refereert de raadsvrouw zich aan het oordeel van de rechtbank.

3.3.

Oordeel van de rechtbank

3.3.1.

Identificatie van personen en accounts

In het dossier komen diverse personen en accounts naar voren die in verband staan met onderhavige strafzaak. Uit het dossier volgt dat [medeverdachte 3] Snapchatgebruikers-ID “ [snapchatnaam 1] ” bezat en Snapchatnaam “ [snapchatnaam 2] ” gebruikte. [medeverdachte 2] omschreef [medeverdachte 3] in zijn politieverhoor als de “1 [snapchatnaam 6] ”. [medeverdachte 2] verklaarde dat hij de gebruiker was van het Snapchataccount met de naam “ [snapchatnaam 3] ”, gekoppeld aan gebruikers-ID “ [gebruikersID 1] ”. Bij onderzoek aan de telefoon van [medeverdachte 2] blijkt dat hij contact heeft met Snapchatnaam “ [snapchatnaam 4] ” met gebruikers-ID “ [gebruikersID 2] ”. Uit het dossier volgt dat deze in gebruik was bij [medeverdachte 1] .

Aan [verdachte] is DOC-033 getoond. [verdachte] verklaarde daarbij dat de man op de foto [medeverdachte 1] is, de voornaam van [medeverdachte 1] . Diezelfde foto is ook aan [medeverdachte 2] getoond. [medeverdachte 2] gaf aan dat deze persoon “ [snapchatnaam 5] ” is. De rechtbank gaat er daarom vanuit dat de man op DOC-033 [medeverdachte 1] is en dat [medeverdachte 1] en “ [snapchatnaam 5] ” dezelfde persoon zijn.

[verdachte] verklaarde verder dat hij via Telegram contact had over de TTB-aanvraag met iemand wiens Telegramnaam iets als “ [telegramnaam] ” was. De rechtbank gaat ervan uit dat dit contact [medeverdachte 1] was.

De rechtbank stelt op grond van het voorgaande vast dat [medeverdachte 1] “ [snapchatnaam 4] ”, “ [gebruikersID 3] ” en “ [snapchatnaam 5] ” is, dat [medeverdachte 2] “ [snapchatnaam 3] ” en “ [gebruikersID 1] ” is en dat [medeverdachte 3] “ [snapchatnaam 1] ”, “ [snapchatnaam 2] ” en “ [snapchatnaam 6] ” is. Waar deze aliassen in het dossier worden genoemd, zal in het vonnis de naam van de betreffende verdachte worden gebruikt.

3.3.2.

Feiten en omstandigheden

De rechtbank stelt op grond van de bewijsmiddelen onder meer het volgende vast.

De Belastingdienst heeft naar aanleiding van de TTB-aanvraag van 14 september 2023 een bedrag van in totaal € 84.766,- overgemaakt naar de bankrekening van [persoon 1] . Uit het dossier blijkt dat [persoon 1] geen rechthebbende was op TTB-subsidie, maar een zogenoemde katvanger. Verder waren [medeverdachte 1] , [verdachte] , [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] ieder met een eigen rol bij de aanvraag betrokken.

[medeverdachte 2] verklaarde dat hij in opdracht van [medeverdachte 1] een bankkaart moest regelen waar geld op zou worden gestort. [medeverdachte 2] vertelde aan de politie dat hij iemand kende die weer iemand kende die een bankkaart had. Uit het dossier blijkt dat dit [medeverdachte 3] was, die op zijn beurt verklaarde dat hij [persoon 1] bij [medeverdachte 2] introduceerde. Uit het dossier volgt dat [medeverdachte 2] op 6 september 2023 persoonsgegevens van [persoon 1] naar [medeverdachte 1] stuurde en op 7 september 2023 het adres van [persoon 1] , dat hij een halve minuut daarvoor in een los chatgesprek van [persoon 1] had ontvangen. [medeverdachte 2] en [medeverdachte 3] gingen vervolgens samen naar [persoon 1] in Alkmaar. Daar werd op de rode telefoon, die [medeverdachte 2] bij zich droeg en die onder hem in beslag is genomen, een Rabobankapplicatie geïnstalleerd. [persoon 1] stond zijn bankpas en pincode af aan [medeverdachte 2] en er is een foto van het identiteitsbewijs van [persoon 1] gemaakt.

Ook op 7 september 2023 maakte [verdachte] – werkzaam als uitzendkracht bij de Belastingdienst op de afdeling TTB – een notitie aan in zijn telefoon. De notitie werd gewijzigd op 13 september 2023 en bevatte de tekst “Dan verander je leveringsadres naar: [adres 2] ”. Op 13 september 2023 maakte [verdachte] in zijn telefoon ook een contact aan met de voornaam van [medeverdachte 1] . [verdachte] verklaarde dat hij ongeveer een week voor het indienen van de TTB-aanvraag aan een Telegramgroep was toegevoegd waar in ieder geval [medeverdachte 1] in zat. Aan [verdachte] werd gevraagd wat er nodig was bij de aanvraag en hoe de aanvraag eruit moest zien. [verdachte] heeft uitleg gegeven. Hij ontving vervolgens via deze Telegramgroep een bankafschrift (DOC-080) en een [factuur energiebedrijf] (DOC-001), om te controleren of deze stukken voldeden aan de vereisten voor de aanvraag. [verdachte] constateerde dat er fouten in deze stukken zaten, onder meer het identificatienummer in de Basisregistratie Adressen en Gebouwen (hierna: BAG-ID) van het opgegeven leveringsadres en de Europees Artikel Nummers (hierna EAN-codes) die in de factuur werden genoemd. [verdachte] heeft een alternatief BAG-ID opgezocht en hij heeft de groep waarmee hij via Telegram communiceerde geadviseerd de gegevens in de stukken te wijzigen naar de gegevens die behoren bij de [adres 2] .

[energiebedrijf] constateerde dat de factuur op meerdere punten niet overeenkwam met een echte [energiebedrijf] -factuur en dat deze vals was.

Op 14 september 2023 is ingelogd met de DigiD van [persoon 1] via de DigiD-applicatie op de rode iPhone op de website van de Belastingdienst. Op die datum is de TTB-aanvraag ingediend met als bijlagen tweemaal de [factuur energiebedrijf] (DOC-001) en het bankafschrift (DOC-080). [medeverdachte 2] verklaarde dat hij de rode telefoon naar [medeverdachte 1] moest brengen. De aanvraag is via de rode telefoon gedaan.

Op 30 september 2023, stuurde [medeverdachte 1] naar [medeverdachte 2] : “Die boy gaat deze week de behandeling goedkeuren als het goed is”, “Het is jouw taak om [persoon 1] [de rechtbank begrijpt: de katvanger [persoon 1] ] goed te houden” en “En pasje bij je te houden”. Een half uur later liet [medeverdachte 2] vervolgens aan [medeverdachte 3] weten dat de aanvraag die week zou worden goedgekeurd en dat [medeverdachte 3] de “ [persoon 1] ” goed moest houden.

Een aantal dagen later nam een medewerker van de belastingdienst, [persoon 2] , de aanvraag in behandeling. Dit gebeurde op verzoek van [verdachte] , zo blijkt uit de verklaringen van [verdachte] en uit het logboek van de Belastingdienst van 3 oktober 2023. [verdachte] werkte bij de afdeling “bulk” en het betrof een aanvraag voor de afdeling “regulier”. Daarom benaderde [verdachte] [persoon 2] , die wel bij de afdeling regulier werkte. Toen [persoon 2] de aanvraag behandelde kwam hij erachter dat het adres op de aanvraag een Penitentiaire Inrichting was. Hierover nam hij contact op met [verdachte] , die de aanvraag verder oppakte. [verdachte] noteerde naar eigen zeggen in strijd met de waarheid in het logboek dat hij contact had opgenomen met de aanvrager en na overleg met [persoon 2] het BAG-ID van het pand had veranderd van “ [nummer] ” naar “ [nummer] ”. Vervolgens keurde eerst [verdachte] de aanvraag goed, waarna teamleider [persoon 3] op 4 oktober 2023 de aanvraag definitief goedkeurde.

Op 17 oktober 2023 keerde de Belastingdienst in twee delen een bedrag uit van in totaal € 84.766,-, welk bedrag is bijgeschreven op de rekening van [persoon 1] . Vervolgens is in enkele dagen tijd nagenoeg het gehele bedrag van de rekening van [persoon 1] gepind.

Tussenconclusie

De rechtbank komt tot de conclusie dat de Belastingdienst is opgelicht voor een bedrag van € 84.766,-. Door het gebruik van een valse naam, een valse hoedanigheid, listige kunstgrepen en een samenweefsel van verdichtsels is bij de Belastingdienst een onjuiste voorstelling van zaken in het leven geroepen waardoor de Belastingdienst is bewogen tot de afgifte van een geldbedrag in het kader van een TTB. Bij deze oplichting waren in ieder geval [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] , [medeverdachte 3] en [verdachte] betrokken. Daarnaast is bij de oplichting gebruik gemaakt van een vals geschrift, te weten de [factuur energiebedrijf].

3.3.3.

Medeplegen van oplichting

De rechtbank stelt vast dat [verdachte] zich als medepleger schuldig heeft gemaakt aan de oplichting van de Belastingdienst. [verdachte] werkte als uitzendkracht bij de Belastingdienst. Voorafgaand aan de aanvraag had hij in ieder geval contact met [medeverdachte 1] . Hij adviseerde over de vereisten waaraan de aanvraag moest voldoen en zocht naar een BAG-ID. Daarbij was sprake van een nauwe en bewuste samenwerking tussen [verdachte] en de personen in de Telegramgroep onder wie [medeverdachte 1] . Verder was [verdachte] nauw betrokken bij de beoordeling van de aanvraag en heeft hij zijn collega [persoon 2] misleid om de behandeling van de aanvraag bij de Belastingdienst in goede banen te leiden. Daarmee heeft [verdachte] zowel een intellectuele bijdrage geleverd als feitelijke handelingen verricht om de oplichting te doen slagen. [verdachte] en zijn mededaders hadden daarbij het oogmerk zich wederrechtelijk te bevoordelen.

3.3.4.

Medeplegen van valsheid in geschrift

De rechtbank stelt op basis van voorgaande feiten ook vast dat [verdachte] zich als medepleger schuldig heeft gemaakt aan het valselijk opmaken van een voorschotfactuur van [energiebedrijf] , te weten DOC-001. [verdachte] kreeg dit document toegestuurd in de Telegramgroep, waarin ook [medeverdachte 1] zat. [verdachte] constateerde dat er fouten in het document zaten, gaf hieromtrent advies aan de groep, hielp bij het zoeken naar een juist BAG-ID en adviseerde om het BAG-ID en het EAN-nummer te wijzigen. Zo gaf hij aan dat het adres [adres 2] op de factuur moest komen, welk adres uiteindelijk ook op de ingediende factuur stond vermeld. Gelet hierop heeft [verdachte] een essentiële rol gehad in het opmaken van het valse geschrift voor de aanvraag, waarbij hij nauw en bewust heeft samengewerkt met in ieder geval [medeverdachte 1] .

4 Bewezenverklaring

De rechtbank acht op grond van de bewijsmiddelen bewezen dat [verdachte]

Feit 1 primair

in of omstreeks de periode 6 september 2023 tot en met 17 oktober 2023 in Nederland, tezamen en in vereniging met anderen, met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels, de Belastingdienst heeft bewogen tot de afgifte van enig goed, te weten geldbedragen van in totaal EURO 84.766,-, en/of het verlenen van een dienst, te weten de toekenning van een subsidie in het kader van de Tijdelijke regeling Tegemoetkoming Blokverwarming en/of uitbetaling van geldbedragen in het kader van deze subsidieregeling door:

- in te loggen op de website van de Belastingdienst, althans het geautomatiseerde systeem van de overheid, waar een tegemoetkoming in het kader van de Tijdelijke regeling Tegemoetkoming Blokverwarming kon worden aangevraagd, door gebruik te maken van het DigiD-account van [persoon 1] waarmee werd voorgewend dat [persoon 1] zelf inlogde en/of een aanvraag deed (aanvraagnummer [nummer] );

- aldaar op/in een aanvraagformulier 'Tijdelijke Tegemoetkoming Blokverwarming' in strijd met de waarheid [persoon 1] te vermelden als de persoon die voor een pand met BAG-identificatienummer (BAG-ID) [nummer] gelegen aan de [adres 2] een energiecontract met de energieleverancier zou hebben afgesloten (de contracthouder) en

- bij deze aanvraag een valse voorschotfactuur (DOC-001) van [energiebedrijf] aan [persoon 1] bij te sluiten (IMG_3646) waarop als verbruiksadres de [adres 2] was vermeld en

- bij deze aanvraag een bankafschrijving bij te sluiten, te weten een overboeking op l september 2023 van € 3,46 vanaf de bankrekening [rekeningnummer] ten name van [persoon 1] aan Nationale Nederlanden Verzekeren (DOC-080) en

- in het logboek van de Belastingdienst op te (doen) nemen dat contact met de aanvrager [persoon 1] had plaatsgevonden en/of dat deze aanvrager een verkeerd BAG-ID had opgegeven en/of op te (doen) nemen dat er toestemming was gekregen om dit BAG-ID te wijzigen en

- in het computersysteem van de Belastingdienst het bij de aanvraag opgegeven BAG-ID [nummer] behorende bij de [adres 2] te (doen) wijzigen in [nummer] en

- de aanvraag te (doen) verwerken en/of (voorlopig) goed te keuren en te doen goedkeuren;

Feit 2 primair

in de periode van 6 september 2023 tot en met 17 oktober 2023 in Nederland, tezamen en in vereniging met één of meer anderen, een geschrift dat bestemd was om tot bewijs van enig feit te dienen, te weten een voorschotfactuur van [energiebedrijf] (DOC-001) valselijk heeft opgemaakt, door

- op die factuur als verbruiksadres de [adres 2] vermelden en

- op die factuur als contracthouder/geadresseerde [persoon 1] te vermelden,

met het oogmerk om het als echt en onvervalst te gebruiken of door anderen te doen gebruiken.

Voor zover in het bewezenverklaarde deel van de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten staan, zijn deze verbeterd. [verdachte] is hierdoor niet in de verdediging geschaad.

5 Strafbaarheid van de feiten

De bewezen geachte feiten zijn volgens de wet strafbaar. Het bestaan van een rechtvaardigingsgrond is niet aannemelijk geworden.

6 Strafbaarheid van [verdachte]

De raadsvrouw heeft bepleit dat er bij [verdachte] sprake was van psychische overmacht. [verdachte] zou onder druk zijn gezet en bedreigd, onder meer met een vuurwapen. De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat er geen sprake was van psychische overmacht. Er zijn bovendien meerdere dagen en momenten geweest waarop [verdachte] tot een ander inzicht had kunnen komen, aldus de officier van justitie.

De rechtbank stelt voorop dat een beroep op psychische overmacht slechts kan slagen als aannemelijk is dat het handelen van [verdachte] het onmiddellijke gevolg is geweest van een van buiten komende dwang, drang of kracht, waartegen [verdachte] redelijkerwijs geen weerstand kon en hoefde te bieden. Dat van een dergelijke situatie sprake was, blijkt niet uit het dossier en is verder ook niet aannemelijk geworden. Het beroep op psychische overmacht wordt dan ook verworpen. Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van [verdachte] uitsluit. [verdachte] is dan ook strafbaar.

7 Motivering van de straffen en maatregelen

7.1.

Vordering van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat [verdachte] voor het door hem onder 1 en 2 primair bewezen geachte zal worden veroordeeld tot een taakstraf van voor de duur van 184 uren, met bevel, voor het geval dat [verdachte] de taakstraf niet naar behoren verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 92 dagen. Bij de vordering is rekening gehouden met de overschrijding van de redelijke termijn.

7.2.

Standpunt van de verdediging

De raadsvrouw heeft verzocht rekening te houden met de ondergeschikte rol van [verdachte] , het feit dat hij opening van zaken heeft gegeven en zijn persoonlijke omstandigheden. Ook is verzocht rekening te houden met de overschrijding van de redelijke termijn en aan [verdachte] geen onvoorwaardelijke gevangenisstraf op te leggen.

7.3.

Oordeel van de rechtbank

De hierna te noemen strafoplegging is in overeenstemming met de ernst van het bewezen geachte, de omstandigheden waaronder dit is begaan en de persoon van [verdachte] , zoals van een en ander ter terechtzitting is gebleken.

De rechtbank heeft bij de keuze tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf en bij de vaststelling van de duur daarvan in het bijzonder het volgende laten meewegen.

Ernst van de feiten

[verdachte] heeft zich schuldig gemaakt aan het medeplegen van oplichting van de Belastingdienst, waarbij ook een vals geschrift is gebruikt, dat [verdachte] samen met in ieder geval [medeverdachte 1] heeft opgemaakt. Door de wijze waarop de Belastingdienst het aanvraagsysteem voor de TTB had ingericht, konden personen met een blokverwarming snel beschikken over de door hen geclaimde subsidie. Het aanvraagsysteem was daarvoor welbewust laagdrempelig ingericht en gebaseerd op het vertrouwen dat de overheid in haar burgers moet kunnen hebben. [verdachte] was zich hiervan blijkens zijn verklaringen terdege van bewust. Hij heeft er echter voor gekozen om met zijn medeverdachten misbruik te maken van het systeem, daarmee het genoemde vertrouwen ondermijnd. [verdachte] was bovendien werkzaam als uitzendkracht bij de Belastingdienst en heeft een sleutelrol gehad in het laten slagen van de strafbare feiten, terwijl van hem juist een hoge mate van integriteit mocht worden verwacht. De rechtbank volgt de raadsvrouw niet in haar pleidooi om de specifieke rol die [verdachte] bij de oplichting had in zijn voordeel mee te wegen. Voor de door de raadsvrouw gestelde druk en bedreiging biedt het dossier geen steun. Evenmin is aannemelijk dat verdachte, zoals hij heeft verklaard, juist pogingen ondernam om de aanvraag te laten afkeuren. Integendeel, uit de handelingen die hij heeft verricht blijkt dat hij op verschillende momenten een cruciale rol heeft gespeeld om de aanvraag goedgekeurd te krijgen en tot uitbetaling van de subsidie te komen, zodat de oplichting zonder zijn input niet had kunnen plaatsvinden.

Persoon van [verdachte]

De rechtbank heeft acht geslagen op het Uittreksel Justitiële Documentatie (het strafblad) van [verdachte] van 24 juni 2026. Hieruit blijkt dat [verdachte] niet eerder is veroordeeld. Ook heeft de rechtbank gekeken naar het reclasseringsadvies van 20 juli 2026 dat over [verdachte] is opgemaakt. Hieruit blijkt dat [verdachte] op nagenoeg alle leefgebieden stabiel functioneert. De reclassering vindt een behandeling niet geïndiceerd. Gelet op de leeftijd van [verdachte] is overwogen in hoeverre het adolescentenstrafrecht van toepassing zou moeten zijn. Op dit punt adviseert de reclassering toepassing van het volwassenenstrafrecht, omdat [verdachte] het ten laste gelegde niet lijkt te hebben gepleegd vanuit een bepaalde beperking. Ook wordt er geen indicatie voor pedagogisch ingrijpen gezien.

Straf

De rechtbank is van oordeel dat het in deze zaak in beginsel om gevangenisstrafwaardige feiten gaat. De rechtbank weegt echter in het voordeel van [verdachte] zijn jonge leeftijd en de overschrijding van de redelijke termijn mee. Op 8 januari 2024 is [verdachte] in verzekering gesteld. Toen is de redelijke termijn zoals bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden aangevangen. Als uitgangspunt geldt dat binnen twee jaar na aanvang van die redelijke termijn door de rechtbank moet zijn beslist, tenzij sprake is van bijzondere omstandigheden. Dit betekent dat de zaak op 8 januari 2026 moest zijn afgerond. De rechtbank is van oordeel dat de omvang en complexiteit van deze zaak niet van dien aard zijn dat de opgetreden vertraging gerechtvaardigd is. De rechtbank stelt daarom vast dat de redelijke termijn met ruim tien maanden is overschreden. Vanwege deze omstandigheden zal de rechtbank geen gevangenisstraf aan [verdachte] opleggen. De rechtbank is van oordeel dat gelet op alle hiervoor genoemde omstandigheden aanleiding bestaat bij de straftoemeting af te wijken van wat de officier van justitie heeft gevorderd.

Alles afwegende acht de rechtbank een taakstraf voor de duur van 240 uren met aftrek van voorarrest en daarnaast een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twee maanden, met een proeftijd van twee jaren, passend en geboden. Niettegenstaande het rapport van de reclassering, waarin het recidiverisico laag wordt genoemd, acht de rechtbank dit voorwaardelijke deel van belang als stok achter de deur om zo recidive te voorkomen. Ook wordt hiermee uitdrukking gegeven aan de ernst van de feiten. De rechtbank neemt in aanmerking dat de reclassering in het rapport mede de uitleg van [verdachte] heeft betrokken, dat hij onder druk van de medeverdachten heeft gehandeld, terwijl de rechtbank dit niet aannemelijk acht en een actieve rol van verdachte ziet.

8 Toepasselijke wettelijke voorschriften

De op te leggen straf is gegrond op de artikelen 9, 14a, 14b, 14c, 22c, 22d, 47, 57, 225 en 326 van het Wetboek van Strafrecht.

9 Beslissing

De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing.

Verklaart bewezen dat [verdachte] het onder 1 primair en 2 primair ten laste gelegde heeft begaan zoals hiervoor in rubriek 4 is vermeld.

Verklaart niet bewezen wat aan [verdachte] meer of anders is ten laste gelegd dan hiervoor is bewezen verklaard en spreekt [verdachte] daarvan vrij.

Het bewezen verklaarde levert op:

Ten aanzien van feit 1 primair:

medeplegen van het met het oogmerk om zich of een ander wederrechtelijk te bevoordelen, door het aannemen van een valse naam en een valse hoedanigheid en listige kunstgrepen en door een samenweefsel van verdichtsels, iemand bewegen tot de afgifte van enig goed

Ten aanzien van feit 2 primair:

medeplegen van een geschrift dat bestemd is om tot bewijs van enig feit te dienen, valselijk opmaken, met het oogmerk om het als echt en onvervalst te gebruiken of door anderen te doen gebruiken

Verklaart het bewezene strafbaar.

Verklaart [verdachte] daarvoor strafbaar.

Legt op de volgende straf.

Veroordeelt [verdachte] tot een taakstraf voor de duur van 240 (tweehonderdveertig) uren, met bevel, voor het geval dat [verdachte] de taakstraf niet naar behoren heeft verricht, dat vervangende hechtenis zal worden toegepast van 120 (honderdtwintig) dagen.

Beveelt dat de tijd die door veroordeelde voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die taakstraf in mindering zal worden gebracht naar de maatstaf van 2 (twee) uren per dag.

Veroordeelt [verdachte] tot een gevangenisstraf van 2 (twee) maanden.

Bepaalt dat deze straf niet ten uitvoer zal worden gelegd, tenzij later anders wordt bevolen.

Stelt daarbij een proeftijd van 2 (twee) jaren vast.

De tenuitvoerlegging kan worden bevolen als de veroordeelde zich voor het einde van de proeftijd schuldig maakt aan een strafbaar feit.

Dit vonnis is gewezen door

mr. H.J. Bos, voorzitter,

mrs. H.B.W. Beekman en A.K. Glerum, rechters,

in tegenwoordigheid van mr. A.V. Koppelman, griffier,

en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 9 november 2026.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.