Uitspraak · Strafrecht
Gerechtshof Den Haag, 28 juni 2024 – Wederrechtelijke vrijheidsberoving en afpersing in verenging
ECLI:NL:GHDHA:2024:1466Zaaknummer 22-000427-21
- Instantie
- Gerechtshof Den Haag
- Datum uitspraak
- 28 juni 2024
- Publicatiedatum
- 12 november 2026
- Zaaknummer
- 22-000427-21
- Rechtsgebied
- Strafrecht
- Procedure
- Hoger beroep
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 4 PBW
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Wederrechtelijke vrijheidsberoving en afpersing in verenging. Gevangenisstraf voor de duur van 16 maanden met aftrek voorarrest. Gedeeltelijke toewijzing vordering van de benadeelde partij. Gepubliceerd naar aanleiding van het arrest van de Hoge Raad.
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 3 tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart, zoals hiervoor overwogen, bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 16 (zestien) maanden.
Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Vordering van de benadeelde partij [het slachtoffer]
Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [het slachtoffer] ter zake van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 2.500,00 (tweeduizend vijfhonderd euro) bestaande uit € 1.500,00 (duizend vijfhonderd euro) materiële schade en € 1.000,00 (duizend euro) immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der algehele voldoening.
Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [het slachtoffer] , ter zake van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 2.500,00 (tweeduizend vijfhonderd euro) bestaande uit € 1.500,00 (duizend vijfhonderd euro) materiële schade en € 1.000,00 (duizend euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der algehele voldoening.
Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 35 (vijfendertig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan één van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt.
Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële en de immateriële schade op 12 september 2020.
Vordering herroeping voorwaardelijke invrijheidstelling
Wijst de vordering tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling (V.I. zaaksnummer 99-000228-37) toe en gelast dat het gedeelte van de bij arrest van het gerechtshof 's-Gravenhage van 29-03-2011 onder parketnummer 22-002484-11 opgelegde vrijheidsstraf dat als gevolg van de toepassing van de regeling van voorwaardelijke invrijheidstelling niet ten uitvoer is gelegd, alsnog geheel wordt ondergaan, te weten: 490 (vierhonderdnegentig) dagen.
Dit arrest is gewezen door mr. H.M.D. de Jong,
mr. F.W. Pieters en mr. R. Brand, in bijzijn van de griffier mr. S. Roos.
Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 28 juni 2024.
mr. R. Brand en mr. S. Roos zijn buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
Rolnummer: 22-000427-21
Parketnummer: 09-256906-20
Datum uitspraak: 28 juni 2024
TEGENSPRAAK
Gerechtshof Den Haag
meervoudige kamer voor strafzaken
Arrest
gewezen op het hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Den Haag van 5 februari 2021 in de strafzaak tegen de verdachte:
[verdachte] ,
geboren te [geboorteplaats] (Nederlandse Antillen) op [geboortedatum] 1977,
adres: [woonadres] , [woonplaats] .
Onderzoek van de zaak
Dit arrest is gewezen naar aanleiding van het onderzoek ter terechtzitting in eerste aanleg en het onderzoek ter terechtzitting in hoger beroep van dit hof.
Het hof heeft kennisgenomen van de vordering van de advocaat-generaal en van hetgeen door en namens de verdachte naar voren is gebracht.
Procesgang
In eerste aanleg is de verdachte van het onder 2 en 3 tenlastegelegde vrijgesproken en ter zake van het onder 1 tenlastegelegde veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 4 maanden, met aftrek van het voorarrest. Voorts zijn beslissingen genomen op de vordering van de benadeelde partij en de vordering tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling, zoals nader omschreven in het vonnis waarvan beroep.
De officier van justitie heeft tegen het vonnis hoger beroep ingesteld.
Tenlastelegging
Aan de verdachte is tenlastegelegd dat:
1.hij op of omstreeks 12 september 2020 te Den Haag tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk [het slachtoffer] wederrechtelijk van de vrijheid heeft/hebben beroofd en/of beroofd gehouden, door die [het slachtoffer] :
- een vuurwapen voor te houden en/of te tonen en/of
- de woorden toe te voegen dat als hij rustig bleef, hij hem niet zou vermoorden, dan wel soortgelijke bewoordingen en/of
- ( niet vrijwillig) in die auto te doen plaatsnemen en in die auto naast/bij die [het slachtoffer] heeft/hebben plaatsgenomen en/of
- in een auto te vervoeren en/of rond te rijden en/of
- niet vrijwillig in die auto te laten verblijven, in elk geval die [het slachtoffer] te (blijven) beletten te gaan en staan waar hij wilde;
al dan niet met het oogmerk om die [het slachtoffer] te dwingen iets te doen of niet te doen, te weten te dwingen tot (onder meer) afgifte van een geldbedrag;
2.hij op of omstreeks 12 september 2020 te Den Haag, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk om zich en/of (een) ander(en) wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [het slachtoffer] heeft gedwongen tot de afgifte van een horloge (Rolex GMT Master 2 ter waarde van 28.000 euro) en/of een ketting en/of een mobiele telefoon en/of een contant geldbedrag (van 1.500 euro), in elk geval van enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan die [het slachtoffer] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), welk geweld en/of welke bedreiging met geweld bestond(en) uit het:
- voorhouden/tonen van een vuurwapen en/of
- op luide/dreigende/dwingende toon tegen die [het slachtoffer] zeggen dat als hij rustig bleef, hij hem niet zou vermoorden, althans woorden van gelijke aard en/of strekking en/of
- ( niet vrijwillig) in die auto te doen plaatsnemen van die [het slachtoffer] en/of
- in die auto naast/bij die [het slachtoffer] heeft/hebben plaatsgenomen en/of
- ( niet vrijwillig) in een auto te vervoeren en/of rond te rijden van die [het slachtoffer] en/of
- op dreigende/dwingende toon tegen die [het slachtoffer] zeggen dat hij 20.000 euro moest geven en/of
- lossen van meerdere schoten, althans een schot met het vuurwapen op het moment dat die [het slachtoffer] aanstalten maakt om weg te lopen;
3.hij op of omstreeks 12 september 2020 te Den Haag, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening heeft weggenomen een horloge (Rolex GMT Master 2 ter waarde van 28.000 euro) en/of een ketting en/of een mobiele telefoon en/of een contant geldbedrag (van 1.500 euro), in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan [het slachtoffer] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), welke diefstal werd voorafgegaan en/of vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen die [het slachtoffer] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken en/of om bij betrapping op heterdaad aan zichzelf en/of aan zijn mededader(s) hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, welk geweld en/of welke bedreiging met geweld bestond(en) uit het:
- voorhouden/tonen van een vuurwapen en/of
- op luide/dreigende/dwingende toon tegen die [het slachtoffer] zeggen dat als hij rustig bleef, hij hem niet zou vermoorden, althans woorden van gelijke aard en/of strekking en/of
- ( niet vrijwillig) in die auto te doen plaatsnemen van die [het slachtoffer] en/of
- in die auto naast/bij die [het slachtoffer] heeft/hebben plaatsgenomen en/of
- ( niet vrijwillig) in een auto te vervoeren en/of rond te rijden van die [het slachtoffer] en/of
- op dreigende/dwingende toon tegen die [het slachtoffer] zeggen dat hij 20.000 euro moest geven en/of
- lossen van meerdere schoten, althans een schot met het vuurwapen op het moment dat die [het slachtoffer] aanstalten maakt om weg te lopen.
Vordering van de advocaat-generaal
De advocaat-generaal heeft gevorderd dat het vonnis waarvan beroep zal worden vernietigd en dat de verdachte ter zake van het onder 1 en 2 tenlastegelegde zal worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden, met aftrek van het voorarrest.
Beoordeling van het vonnis
Het vonnis waarvan beroep kan niet in stand blijven omdat het hof tot een andere bewezenverklaring komt dan de eerste rechter.
Vrijspraak
Naar het oordeel van het hof is niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan de verdachte onder 3 ten laste is gelegd, zodat de verdachte daarvan behoort te worden vrijgesproken.
Bewijsoverweging
Feiten en omstandigheden
Uit het dossier en het verhandelde ter terechtzitting leidt het hof de volgende feiten en omstandigheden af.
Medeverdachte [medeverdachte 1] heeft in zijn verhoren bij de politie samengevat verklaard dat hij een tip had gekregen van medeverdachte [medeverdachte 2] over de aanwezigheid van waardevolle goederen en geld bij aangever [het slachtoffer] . [medeverdachte 2] heeft daarbij een foto van aangever toegestuurd, waarop deze op een bed en omringd met geld, is afgebeeld.
[medeverdachte 2] heeft in zijn verhoor bij de politie erkend dat hij deze foto op 10 september 2020 aan [medeverdachte 1] heeft toegestuurd. Na een voorverkenning in de [adres] te Den Haag, waar aangever op dat moment in de woning van zijn broer verbleef, heeft [medeverdachte 1] aan [medeverdachte 2] medegedeeld dat het te lastig was om daar in te breken en hij besloot van de inbraak af te zien.
Een bij de voorverkenning aanwezige buurman van [medeverdachte 1] was wel geïnteresseerd om daar te gaan inbreken. Deze buurman heeft vervolgens een aantal personen bij elkaar gezocht om dit te gaan doen. [medeverdachte 1] bracht rond 9 of 10 september 2020 de buurman en één van zijn handlangers met [medeverdachte 2] in contact in een café genaamd [naam café] , te Den Haag. [medeverdachte 1] heeft verklaard dat hij een foto van de handlanger die bij deze ontmoeting aanwezig was, heeft gestuurd naar aangever. Uit een Whatsappgesprek tussen [medeverdachte 1] en aangever (gebruik makend van de telefoon van ene [naam] ) na het incident, blijkt dat [medeverdachte 1] een foto van [verdachte] heeft gestuurd. Ten slotte heeft [medeverdachte 1] een baken gekocht en onder de bus van aangever geplaatst, waarmee de bus van aangever gelokaliseerd kon worden.
Uit het dossier blijkt dat de verdachte en medeverdachte [medeverdachte 3] op 12 september 2020 een behoorlijk deel van de dag samen waren.
De telefoon van medeverdachte [medeverdachte 3] straalde op 12 september 2020 om 15:43 uur aan op de [adres] .
Op 12 september 2020 rond 16:50 uur was aangever boodschappen aan het doen bij [naam supermarkt] aan het Savornin Lohmanplein te Den Haag. Op camerabeelden is te zien dat medeverdachte [medeverdachte 3] zich op hetzelfde moment in deze [naam supermarkt] bevindt en meerdere malen richting aangever kijkt, waarbij hij een telefoon aan zijn oor houdt. Aangever had zijn busje op het parkeerdek van [naam supermarkt] geparkeerd. Toen hij klaar was met boodschappen doen, ontgrendelde hij zijn busje van een afstand.
Aangever heeft in zijn aangifte verklaard dat er een man op de bijrijdersstoel van zijn busje zat, toen hij in zijn auto wilde stappen. Later is gebleken dat dit de verdachte betrof. De verdachte zei tegen aangever dat hij moest opschuiven en in het midden moest gaan zitten. Een andere man, die uit een andere auto kwam – medeverdachte ‘ [medeverdachte 4] ’ - kwam toen achter het stuur zitten en reed weg. Een derde man volgde hen met de auto. Later is gebleken dat dit medeverdachte [medeverdachte 3] betrof. In het busje zei de verdachte tegen aangever dat hij hem € 20.000,- moest geven. Ter hoogte van de bibliotheek zijn ze gestopt. Aangever probeerde toen weg te rennen, maar de verdachten hebben hem weten tegen te houden. Tegen aangever werd toen gezegd dat hij zijn horloge, te weten een Rolex GMT Master 2 met diamanten, moest afgeven. Vervolgens reden zij door naar de [adres] . Toen zij uitstapten gaf aangever het horloge aan de verdachte. De verdachten wilden dat aangever het geld uit de woning ging halen, maar zagen daarvan af omdat de verdachte hen vertelde dat zijn broer in de woning was. Aangever moest vervolgens zijn ketting, telefoon en € 1.500,- contant aan de verdachten geven, aldus aangever.
Een getuige, de heer [naam getuige 1] , heeft verklaard dat hij op 12 september 2020 tussen 16:00 uur en 18:00 uur in de [adres] drie donker gekleurde mannen zag lopen. De getuige heeft geschreeuw gehoord. Voorts heeft [naam getuige 1] verklaard dat aangever naar hem toe is gegaan en erg gestrest was. Dit zag hij aan zijn gezicht en de manier waarop hij zijn handen bewoog.
Medeverdachte [medeverdachte 3] heeft bij de politie verklaard dat hij ook bij [naam supermarkt] aan het Savornin Lohmanplein was en aangever daar heeft gezien. Hij zou de medeverdachte(n) hebben gebeld en vervolgens aangever bij diens busje hebben aangesproken, samen met de verdachte. Ook heeft hij verklaard dat hij met zijn auto achter het busje is aan gereden waar aangever, de verdachte en een andere medeverdachte in zaten. [medeverdachte 3] wist op het moment dat zij aankwamen in de [adres] , dat zij waren aangekomen bij de woning van aangever.
Na het incident had [medeverdachte 3] de telefoon van aangever in bezit en heeft hij met deze telefoon met aangever contact gehad via Whatsapp. Aangever zou hebben gezegd dat hij zijn telefoon, Rolex en ketting terug wilde. Daarna belde aangever naar zijn telefoon en nam [medeverdachte 3] de telefoon op. [medeverdachte 3] zei toen tegen aangever dat hij zijn spullen terug zou krijgen als hij zijn afspraak na zou komen.
Oordeel hof
Ter terechtzitting in hoger beroep heeft de raadsvrouw van de verdachte aangevoerd dat de verklaringen van aangever onbetrouwbaar zijn en niet voor het bewijs kunnen worden gebruikt. De raadsvrouw heeft daartoe –samengevat – aangevoerd dat aangever eerder voor oplichting is veroordeeld en dat dit verder volgt uit zijn handelwijze direct na het voorval en de tegenstrijdigheden in zijn verklaringen.
Het hof heeft onvoldoende redenen om te twijfelen aan de betrouwbaarheid van de verklaringen van de aangever.
Zijn verklaringen vinden op essentiële onderdelen steun in de overige bewijsmiddelen, waaronder de verklaringen van [medeverdachte 3] en de verdachte zelf. Het feit dat aangever uitgebreider heeft verklaard in het verhoor bij de raadsheer-commissaris maakt zijn verklaringen niet onbetrouwbaar, aangezien bij de raadsheer-commissaris een uitvoeriger verhoor heeft plaatsgevonden dan bij de politie.
Het hof acht de verklaring van aangever dan ook betrouwbaar en zal deze, voor zover die verklaring steun vindt in andere bewijsmiddelen, gebruiken voor het bewijs.
Naar het oordeel van het hof kan op grond van de bewijsmiddelen worden vastgesteld dat aangever door de verdachte en diens medeverdachte(n) als medeplegers, op 12 september 2020 wederrechtelijk van zijn vrijheid is beroofd en is gedwongen tot afgifte van zijn geld, Rolex en telefoon. Het hof overweegt dienaangaande als volgt.
De verdachte was al vroeg betrokken bij een plan om de aangever geld of goederen afhandig te maken. De tip van medeverdachte [medeverdachte 2] is via medeverdachte [medeverdachte 1] bij de verdachte terechtgekomen. Na een ontmoeting met [medeverdachte 1] in een café in Den Haag wordt een baken onder het busje van aangever geplaatst, zodat aangever gelokaliseerd kan worden. De verdachte betrekt dan onder andere medeverdachte [medeverdachte 3] bij zijn plan, die op de dag van het incident een voorverkenning doet bij de woning waar aangever verbleef (de [adres] ). Dit volgt uit het feit dat de telefoon van [medeverdachte 3] aldaar – ongeveer een uur voordat de ontmoeting bij [naam supermarkt] plaatsvond – is aangestraald en uit het feit dat uit diens verklaring naar voren komt dat hij wist dat aangever in (een woning in) die straat verbleef. Vervolgens heeft [medeverdachte 3] de medeverdachten, waaronder de verdachte, vanuit [naam supermarkt] op de hoogte gehouden van de bewegingen van aangever. Vanaf het parkeerdek bij [naam supermarkt] wordt aangever vervolgens door de verdachte en medeverdachte ‘ [medeverdachte 4] ’ opgewacht. Daar vindt dan een gesprek plaats, waaraan ook de verdachte heeft deelgenomen en waarbij tegen aangever werd gezegd dat hij geld diende te betalen. Daarbij heeft de verdachte bovendien met zijn aanwezigheid gezorgd voor een getalsmatige versterking van het aantal(te weten drie) aanwezigen dat zich op dat moment in de nabijheid van aangever bevond. [medeverdachte 3] heeft in dat verband verklaard dat aangever bang was, omdat hij drie mensen voor zich zag en dat hij en de verdachte met aangever aan het praten waren over dat aangever “gewoon zijn geld moest geven”. Wanneer blijkt dat aangever niet genoeg geld bij zich heeft, wordt hij door de verdachte en ‘ [medeverdachte 4] ’ in zijn eigen bus meegenomen, waarbij hij in het midden moest gaan zitten. Getuige [naam getuige 2] heeft verklaard dat zij tijdens het telefoongesprek dat zij had met aangever op het moment dat hij naar de auto liep, een gil hoorde en dat vervolgens de verbinding werd verbroken.
Het hof leidt uit deze feiten en omstandigheden af dat aangever – anders dan de verdachte heeft doen voorkomen - niet vrijwillig met de verdachte en medeverdachte ‘ [medeverdachte 4] ’ in de bus is gestapt en evenmin vrijwillig is meegereden (hetgeen ook volgt uit het feit dat aangever bij de bibliotheek heeft trachten te ontsnappen). [medeverdachte 3] is vervolgens achter het busje aan gereden, wetende dat aangever tegen zijn wil in zijn busje was meegenomen, met de bedoeling om hem geld of goederen afhandig te maken. Wanneer een tussenstop wordt gemaakt ter plaatse van de bibliotheek en de aangever tracht te ontsnappen, heeft de verdachte zich niet teruggetrokken. Integendeel, de rit naar de [adres] werd op dezelfde wijze vervolgd. Vervolgens werd gestopt in deze straat, waarbij wederom door de verdachten met aangever werd gesproken over het feit dat aangever (€ 20.000) moest betalen, hij zijn horloge aan de verdachte moet afstaan en geld en zijn telefoon heeft moeten afgeven.
Vast staat verder dat [medeverdachte 3] in het bezit was van de telefoon van aangever. Via deze telefoon heeft hij, na de vrijlating van aangever, contact gehad met aangever en heeft hij gesteld dat aangever zijn spullen terug zou krijgen wanneer hij had betaald. Bovendien heeft [medeverdachte 3] de verdachte en ‘ [medeverdachte 4] ’ voorafgaand en na de feiten vervoerd in zijn auto.
Op grond van het voorgaande oordeelt het hof dat sprake is geweest van een nauwe en bewuste samenwerking tussen de verdachte en zijn medeverdachten, die in de kern bestond uit een gezamenlijke uitvoering. Daarmee acht het hof het tenlastegelegde medeplegen bewezen.
Bewezenverklaring
Het hof acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan, met dien verstande dat:
1.hij op of omstreeks 12 september 2020 te Den Haag tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, opzettelijk [het slachtoffer] wederrechtelijk van de vrijheid heeft/hebben beroofd en/of beroofd gehouden, door die [het slachtoffer] :
- een vuurwapen voor te houden en/of te tonen en/of
- de woorden toe te voegen dat als hij rustig bleef, hij hem niet zou vermoorden, dan wel soortgelijke bewoordingen en/of
- (niet vrijwillig) in die auto te doen plaatsnemen en in die auto naast/bij die [het slachtoffer] te heeft/hebben plaatsgenomen en/of
- in een auto te vervoeren en/of rond te rijden en/of
- niet vrijwillig in die auto te laten verblijven, in elk geval die [het slachtoffer] te (blijven) beletten te gaan en staan waar hij wilde;
al dan niet met het oogmerk om die [het slachtoffer] te dwingen iets te doen of niet te doen, te weten te dwingen tot (onder meer) afgifte van een geldbedrag;
2.hij op of omstreeks 12 september 2020 te Den Haag, tezamen en in vereniging met een ander of anderen, althans alleen, met het oogmerk om zich en/of (een) ander(en) wederrechtelijk te bevoordelen door geweld en/of bedreiging met geweld [het slachtoffer] heeft gedwongen tot de afgifte van een horloge (Rolex GMT Master 2 ter waarde van 28.000 euro) en/of een ketting en/of een mobiele telefoon en/of een contant geldbedrag (van 1.500 euro), in elk geval van enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan die [het slachtoffer] , in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededader(s), welk geweld en/of welke bedreiging met geweld bestond(en) uit het:
- voorhouden/tonen van een vuurwapen en/of
- op luide/dreigende/dwingende toon tegen die [het slachtoffer] zeggen dat als hij rustig bleef, hij hem niet zou vermoorden, althans woorden van gelijke aard en/of strekking en/of
- (niet vrijwillig) in die auto te doen plaatsnemen van die [het slachtoffer] en/of
- in die auto naast/bij die [het slachtoffer] te heeft/hebben plaatsgenomen en/of
- (niet vrijwillig) in een auto te vervoeren en/of rond te rijden van die [het slachtoffer] en/of
- op dreigende/dwingende toon tegen die [het slachtoffer] zeggen dat hij 20.000 euro moest geven en/of
- lossen van meerdere schoten, althans een schot met het vuurwapen op het moment dat die [het slachtoffer] aanstalten maakt om weg te lopen.
Hetgeen meer of anders ten laste is gelegd, is niet bewezen. De verdachte moet daarvan worden vrijgesproken.
Voor zover in de tenlastelegging taal- en/of schrijffouten voorkomen, zijn deze in de bewezenverklaring verbeterd. Blijkens het verhandelde ter terechtzitting is de verdachte daardoor niet geschaad in de verdediging.
Bewijsvoering
Het hof grondt zijn overtuiging dat de verdachte het bewezenverklaarde heeft begaan op de feiten en omstandigheden die in de bewijsmiddelen zijn vervat en die reden geven tot de bewezenverklaring.
In die gevallen waarin de wet aanvulling van het arrest vereist met de bewijsmiddelen dan wel, voor zover artikel 359, derde lid, tweede volzin, van het Wetboek van Strafvordering wordt toegepast, met een opgave daarvan, zal zulks plaatsvinden in een aanvulling die als bijlage aan dit arrest zal worden gehecht.
Strafbaarheid van het bewezenverklaarde
Het onder 1 en 2 bewezenverklaarde levert op:
de meerdaadse samenloop van
medeplegen van opzettelijk iemand wederrechtelijk van de vrijheid beroven en beroofd houden.
en
afpersing, terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.
Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is dus strafbaar.
Strafmotivering
Het hof heeft de op te leggen straf bepaald op grond van de ernst van het feiten en de omstandigheden waaronder deze zijn begaan en op grond van de persoon en de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zoals daarvan is gebleken uit het onderzoek ter terechtzitting.
Daarbij heeft het hof in het bijzonder het volgende in aanmerking genomen.
Aard en ernst van de feiten
De verdachte heeft zich samen met anderen schuldig gemaakt aan het medeplegen van een wederrechtelijke vrijheidsberoving en afpersing. De verdachte en zijn medeverdachten hebben aangever vanaf een parkeerdek bij [naam supermarkt] tegen zijn wil meegenomen in zijn busje naar de woning waar hij verbleef met het doel om hem geld of goederen afhandig te maken. Aangever is gedwongen zijn geld, horloge en telefoon af te geven.
Feiten als de onderhavige worden door slachtoffers als zeer bedreigend en beangstigend ervaren en versterken daarnaast ook de in de samenleving levende gevoelens van angst en onveiligheid. Het hof rekent dit de verdachte zwaar aan. Het hof neemt in aanmerking dat de wederrechtelijke vrijheidsberoving relatief kort heeft geduurd en dat daarbij geen fysiek geweld is gebruikt.
Justitiële Documentatie
Het hof heeft in het nadeel van de verdachte acht geslagen op een de verdachte betreffend uittreksel Justitiële Documentatie d.d. 31 mei 2024, waaruit blijkt dat de verdachte eerder onherroepelijk is veroordeeld voor het plegen van soortgelijke en andersoortige strafbare feiten. Dat heeft hem er kennelijk niet van weerhouden de onderhavige feiten te plegen.
Redelijke termijn
Het hof heeft geconstateerd dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6, eerste lid van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden in hoger beroep is overschreden met 1 jaar en ruim 4 maanden. Namens de verdachte is immers op 12 februari 2021 hoger beroep ingesteld en het hof wijst op 28 juni 2024 arrest. Het hof zal deze overschrijding verdisconteren in de hoogte van de op te leggen straf in die zin dat het hof in plaats van een in beginsel passende en geboden onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van 18 maanden een gevangenisstraf voor de duur van 16 maanden zal opleggen.
Het hof is - alles afwegende - van oordeel dat een geheel onvoorwaardelijke gevangenisstraf van na te melden duur een passende en geboden reactie vormt.
Tenuitvoerlegging van de opgelegde gevangenisstraf zal volledig plaatsvinden binnen de penitentiaire inrichting, tot het moment dat de veroordeelde in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma, als bedoeld in artikel 4 Penitentiaire beginselenwet, dan wel de regeling van voorwaardelijke invrijheidsstelling, als bedoeld in artikel 6:2:10 Wetboek van Strafvordering, aan de orde is.
Vordering tot schadevergoeding [het slachtoffer]
In het onderhavige strafproces heeft [het slachtoffer] zich als benadeelde partij gevoegd en een vordering ingediend tot vergoeding van geleden materiële en immateriële schade als gevolg van het aan de verdachte tenlastegelegde, tot een bedrag van € 36.100,00.
In hoger beroep is deze vordering aan de orde tot dit in eerste aanleg gevorderde en in hoger beroep gehandhaafde bedrag.
De advocaat-generaal heeft geconcludeerd tot toewijzing van de vordering van de benadeelde partij, met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
De vordering van de benadeelde partij is namens de verdachte betwist.
Naar het oordeel van het hof heeft de benadeelde partij aangetoond dat tot een bedrag van € 1.500,00 materiële schade is geleden, te weten het afgenomen contante geld. Deze schade is een rechtstreeks gevolg van het onder 2 bewezenverklaarde. De vordering van de benadeelde partij zal tot dat bedrag hoofdelijk worden toegewezen, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 12 september 2020 tot aan de dag der algehele voldoening.
Het gevorderde bedrag ten aanzien van het horloge is naar het oordeel van het hof onvoldoende onderbouwd, nu niet is komen vast te staan dat de overgelegde bescheiden betrekking hebben op het horloge dat de aangever heeft moeten afgeven.
Ten aanzien van de afpersing van de ketting wordt de verdachte partieel vrijgesproken, zodat de benadeelde partij in dit deel van de vordering niet-ontvankelijk is.
Het hof is voorts van oordeel dat aannemelijk is geworden dat de benadeelde partij immateriële schade heeft geleden en dat deze schade het rechtstreeks gevolg is van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde. De vordering leent zich - naar maatstaven van billijkheid - voor hoofdelijke toewijzing tot een bedrag van € 1.000,00, te vermeerderen met de gevorderde wettelijke rente over dit bedrag vanaf 12 september 2020 tot aan de dag der algehele voldoening.
Voor het overige levert behandeling van de vordering van de benadeelde partij naar het oordeel van het hof een onevenredige belasting van het strafgeding op.
Het hof zal dan ook bepalen dat de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk is in de vordering tot vergoeding van de geleden schade. Deze kan in zoverre bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
Gelet op het voorgaande dient de verdachte te worden veroordeeld in de kosten die de benadeelde partij tot aan deze uitspraak in verband met de vordering heeft gemaakt welke kosten het hof vooralsnog begroot op nihil, en in de kosten die de benadeelde partij ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog moet maken.
Betaling aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer [het slachtoffer]
Nu vast staat dat de verdachte tot een bedrag van € 2.500,00 aansprakelijk is voor de schade die door het bewezenverklaarde is toegebracht, zal het hof aan de verdachte de verplichting opleggen dat bedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van het slachtoffer [het slachtoffer] .
Vordering herroeping voorwaardelijke invrijheidstelling
De veroordeelde is bij arrest van dit gerechtshof van 29 maart 2012 onder rolnummer 22-002484-11 veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van 10 jaren, met aftrek van voorarrest.
De veroordeelde is in die zaak op 10 oktober 2016 voorwaardelijk in vrijheid gesteld, onder de algemene voorwaarde dat hij zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit.
De periode van voorwaardelijke invrijheidstelling bedroeg 1.217 (duizend tweehonderdzeventien)dagen.
Sindsdien is de voorwaardelijke invrijheidstelling meerdere keren gedeeltelijk herroepen.
De officier van justitie heeft op 22 oktober 2020 een vordering tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling ingediend bij de rechtbank Den Haag. Deze vordering strekt tot het geven van een last tot herroeping van de (resterende) voorwaardelijke invrijheidstelling voor een periode van 490 dagen, in verband met de ten laste gelegde feiten.
In hoger beroep is komen vast te staan, dat de verdachte de genoemde algemene voorwaarde niet heeft nageleefd. De verdachte heeft immers de in de onderhavige strafzaak bewezen verklaarde feiten begaan, terwijl de hiervoor genoemde proeftijd nog niet was verstreken.
De vordering van het Openbaar Ministerie tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling is derhalve gegrond.
Het hof zal deze vordering daarom toewijzen en gelasten dat het gedeelte van de vrijheidsstraf dat als gevolg van de toepassing van de regeling van voorwaardelijke invrijheidstelling niet ten uitvoer is gelegd, te weten 490 dagen, alsnog geheel moet worden ondergaan.
Toepasselijke wettelijke voorschriften
Het hof heeft gelet op de artikelen 36f, 47, 57, 63, 282 en 317 van het Wetboek van Strafrecht, zoals zij rechtens gelden dan wel golden.
BESLISSING
Het hof:
Vernietigt het vonnis waarvan beroep en doet opnieuw recht:
Verklaart niet bewezen dat de verdachte het onder 3 tenlastegelegde heeft begaan en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart, zoals hiervoor overwogen, bewezen dat de verdachte het onder 1 en 2 tenlastegelegde heeft begaan.
Verklaart niet bewezen hetgeen de verdachte meer of anders is tenlastegelegd dan hierboven is bewezenverklaard en spreekt de verdachte daarvan vrij.
Verklaart het onder 1 en 2 bewezenverklaarde strafbaar, kwalificeert dit als hiervoor vermeld en verklaart de verdachte strafbaar.
Veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 16 (zestien) maanden.
Beveelt dat de tijd die door de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in enige in artikel 27, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht bedoelde vorm van voorarrest is doorgebracht, bij de uitvoering van de opgelegde gevangenisstraf in mindering zal worden gebracht, voor zover die tijd niet reeds op een andere straf in mindering is gebracht.
Vordering van de benadeelde partij [het slachtoffer]
Wijst toe de vordering tot schadevergoeding van de benadeelde partij [het slachtoffer] ter zake van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde tot het bedrag van € 2.500,00 (tweeduizend vijfhonderd euro) bestaande uit € 1.500,00 (duizend vijfhonderd euro) materiële schade en € 1.000,00 (duizend euro) immateriële schade, waarvoor de verdachte met de mededader(s) hoofdelijk voor het gehele bedrag aansprakelijk is, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der algehele voldoening.
Verklaart de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk in de vordering en bepaalt dat de benadeelde partij in zoverre de vordering slechts bij de burgerlijke rechter kan aanbrengen.
Veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog te maken kosten, tot aan de datum van deze uitspraak begroot op nihil.
Legt aan de verdachte de verplichting op om aan de Staat, ten behoeve van het slachtoffer, genaamd [het slachtoffer] , ter zake van het onder 1 en 2 bewezenverklaarde een bedrag te betalen van € 2.500,00 (tweeduizend vijfhonderd euro) bestaande uit € 1.500,00 (duizend vijfhonderd euro) materiële schade en € 1.000,00 (duizend euro) immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de hierna te noemen aanvangsdatum tot aan de dag der algehele voldoening.
Bepaalt de duur van de gijzeling op ten hoogste 35 (vijfendertig) dagen. Toepassing van die gijzeling heft de verplichting tot schadevergoeding aan de Staat ten behoeve van het slachtoffer niet op.
Bepaalt dat indien en voor zover de verdachte of zijn mededader(s) aan één van beide betalingsverplichtingen hebben voldaan, de andere vervalt.
Bepaalt de aanvangsdatum van de wettelijke rente voor de materiële en de immateriële schade op 12 september 2020.
Vordering herroeping voorwaardelijke invrijheidstelling
Wijst de vordering tot herroeping van de voorwaardelijke invrijheidstelling (V.I. zaaksnummer 99-000228-37) toe en gelast dat het gedeelte van de bij arrest van het gerechtshof 's-Gravenhage van 29-03-2011 onder parketnummer 22-002484-11 opgelegde vrijheidsstraf dat als gevolg van de toepassing van de regeling van voorwaardelijke invrijheidstelling niet ten uitvoer is gelegd, alsnog geheel wordt ondergaan, te weten: 490 (vierhonderdnegentig) dagen.
Dit arrest is gewezen door mr. H.M.D. de Jong,
mr. F.W. Pieters en mr. R. Brand, in bijzijn van de griffier mr. S. Roos.
Het is uitgesproken op de openbare terechtzitting van het hof van 28 juni 2024.
mr. R. Brand en mr. S. Roos zijn buiten staat dit arrest mede te ondertekenen.
Wetsartikelen in deze uitspraak
- Artikel 4 PBW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 36f Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 47 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 57 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 63 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 282 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 317 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 27 Sr meer uitspraken over dit artikel
Samenhangende uitspraken
- ECLI:NL:HR:2026:1853 (cassatie)
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.