Artikel 2 Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek San Marino tot het vermijden van dubbele belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen en het voorkomen van het ontduiken en ontwijken van belasting

Belastingen waarop het verdrag van toepassing is 1 Dit Verdrag is van toepassing op belastingen naar het inkomen die worden geheven ten behoeve van een verdragsluitende staat of van de staatkundige of bestuursrechtelijke onderdelen of plaatselijke publiekrechtelijke lichamen daarvan, ongeacht de wijze van heffing. 2 Als belastingen naar het inkomen worden beschouwd alle belastingen die worden geheven naar het gehele inkomen of naar inkomensbestanddelen, waaronder begrepen belastingen naar voordelen verkregen uit de vervreemding van roerende of onroerende zaken, belastingen naar het totale bedrag van de door ondernemingen betaalde lonen of salarissen, alsmede belastingen naar waardevermeerdering. 3 De bestaande belastingen waarop het Verdrag van toepassing is, zijn met name: a.in het geval van San Marino: de algemene inkomstenbelasting die geheven wordt bij: i. natuurlijke personen; ii. rechtspersonen en eenmanszaken; zelfs wanneer deze wordt geïnd door middel van bronbelasting (hierna te noemen „San Marinese belasting”); b.in het geval van Curaçao: i. de inkomstenbelasting; ii. de loonbelasting; iii. de winstbelasting; iv. de dividendbelasting; (hierna te noemen: „Curaçaose belasting”). 4 Het Verdrag is ook van toepassing op alle gelijke of in wezen gelijksoortige belastingen die na de datum van ondertekening van dit Verdrag naast of in de plaats van de bestaande belastingen worden geheven. De bevoegde autoriteiten van de verdragsluitende staten doen elkaar mededeling van alle wezenlijke wijzigingen die in hun belastingwetgeving zijn aangebracht.