Besluit vervallen causaliteit en voortzetting voorzieningen wetten voor oorlogsgetroffenen

Huidige tekst

Artikel 2 Besluit vervallen causaliteit en voortzetting voorzieningen wetten voor oorlogsgetroffenen

Geldt sinds 30 juni 2004

  1. 1

    Het vervallen van de causaliteitseis, bedoeld in artikel 21a, tweede lid, van de Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers 1940–1945 en artikel 33a, eerste lid, van de Wet uitkeringen burger-oorlogsslachtoffers 1940–1945, heeft betrekking op: a.de vergoeding van of de tegemoetkoming in de kosten van maximaal 4 uur huishoudelijke hulp per week; b.de vergoeding van de kosten van het vervoer voor het onderhouden van sociale contacten; c.de vergoeding van de kosten van extra vakantie; d.de tegemoetkoming in de kosten van deelname aan het maatschappelijk verkeer.

  2. 2

    De vergoeding of de tegemoetkoming, genoemd in het eerste lid, wordt alleen toegekend indien hiertoe een medische noodzaak of medisch-sociale wenselijkheid bestaat en de gerechtigde de leeftijd van 70 jaar heeft bereikt.

Bron: wetten.overheid.nl

Jurisprudentie bij dit artikel

Eerst de Hoge Raad, daarna de nieuwste uitspraken die naar dit artikel verwijzen.

  • ECLI:NL:CRVB:2014:4299Centrale Raad van Beroep, 18 december 2014 (socialezekerheidsrecht)

    Afwijzing verzoek om vergoeding voor huishoudelijke hulp met nog eens acht uur per week. Het bestreden besluit is met de medische adviezen voldoende zorgvuldig voorbereid en draagkrachtig gemotiveerd.

Geldende tekst uit de Legal Momo-wettenbank, een kopie van het BWB-wettenregister. Raadpleeg wetten.overheid.nl voor de authentieke versie. Dit is geen juridisch advies.