Uitspraak · Bestuursrecht
Raad van State, 18 november 2026 – Bij besluit van 16 juli 2025 heeft het CBR aan [appellant]
ECLI:NL:RVS:2026:6794Zaaknummer 202600783/1/A2
- Instantie
- Raad van State
- Datum uitspraak
- 18 november 2026
- Publicatiedatum
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- 202600783/1/A2
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht
- Procedure
- Hoger beroep
- Uitkomst
- Aangevallen uitspraak bevestigd
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 130 WVW
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Bij besluit van 16 juli 2025 heeft het CBR aan [appellant] een Educatieve Maatregel Gedrag en verkeer (EMG) opgelegd. Op 4 juli 2025 heeft het CBR een schriftelijke mededeling en mutatierapport van de Politie Eenheid Den Haag ontvangen als bedoeld in artikel 130, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994 (Wvw 1994). Daarin staat dat [appellant] op 13 juni 2025 op zo’n manier heeft gereden dat daardoor het vermoeden is ontstaan dat hij niet beschikt over de vereiste rijvaardigheid om het motorvoertuig te besturen waarvoor het rijbewijs is afgegeven. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het CBR mocht uitgaan van de juistheid van het mutatierapport en mededeling van de politie. Er is geen snelheids- en afstandsmeting genoemd en ook is geen beeldopname van de gedragingen bijgevoegd of is hij staande gehouden waarbij de omstandigheden direct konden worden vastgesteld. De beschrijving in het mutatierapport bevat bovendien geen uitgewerkte tijdlijn, duur, onderlinge afstand, concrete snelheden of afzonderlijke plaatsen per gedraging waarmee de opeenvolging kan worden gecontroleerd.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
bevestigt de aangevallen uitspraak.
Aldus vastgesteld door mr. C.J. Borman, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. D.T.J. van de Voort, griffier.
w.g. Borman
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Van de Voort
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026
1062
BIJLAGE
WETTELIJK KADER
Wegenverkeerswet 1994
Artikel 130
1. Indien bij de bij algemene maatregel van bestuur aangewezen personen een vermoeden bestaat dat de houder van een rijbewijs niet langer beschikt over de rijvaardigheid dan wel over de lichamelijke of geestelijke geschiktheid, vereist voor het besturen van een of meer categorieën van motorrijtuigen waarvoor dat rijbewijs is afgegeven, doen zij daarvan zo spoedig mogelijk schriftelijk mededeling aan het CBR onder vermelding van de feiten en omstandigheden die aan het vermoeden ten grondslag liggen. Bij ministeriële regeling worden de feiten en omstandigheden aangewezen die aan het vermoeden ten grondslag dienen te liggen en worden ter zake van de uitoefening van deze bevoegdheid nadere regels vastgesteld.
[…].
Artikel 131
1. Indien een schriftelijke mededeling als bedoeld in artikel 130, eerste lid, is gedaan, besluit het CBR in de bij ministeriële regeling aangegeven gevallen, respectievelijk tot:
a. oplegging van een educatieve maatregel ter bevordering van de rijvaardigheid of geschiktheid, of
b. een onderzoek naar de rijvaardigheid of de geschiktheid.
Het besluit wordt zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk binnen vier weken na ontvangst van de mededeling, genomen.
[…].
Regeling maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid 2011
Artikel 14
1 Het CBR besluit tot oplegging van een educatieve maatregel gedrag en verkeer indien:
a. betrokkene tijdens een rit herhaaldelijk gedragingen heeft verricht als genoemd in de bij deze regeling behorende bijlage 1, onder A, onderdeel III, Rijgedrag;
[…].
Bijlage bij de Regeling maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid 2011
[…].
A. Rijvaardigheid en rijgedrag
[…].
III. rijgedrag
[…].
3. Incorrect samenspel met andere verkeersdeelnemers in het verkeer, dat blijkt uit:
a) rijden met een niet aan de snelheid van de overige gelijksoortige verkeersdeelnemers aangepaste snelheid;
b) onnodig remmen en stoppen;
[…];
d) op te korte afstand volgen van voorliggers;
[…].
4. Duidelijk een gedrag tentoonspreiden dat in strijd is met de essentiële verkeersregels en verkeerstekens ter zake van:
[…];
b. het inhalen;
[…];
e. het gebruik van lichten en geven van signalen;
[…].
Volledige tekst
202600783/1/A2.
Datum uitspraak: 18 november 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak op het hoger beroep van:
[appellant], wonend in [woonplaats],
appellant,
tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 11 februari 2026 in zaak nr. 25/6395 in het geding tussen:
[appellant]
en
het Centraal Bureau Rijvaardigheidsbewijzen (CBR).
Procesverloop
Bij besluit van 16 juli 2025 heeft het CBR aan [appellant] een Educatieve Maatregel Gedrag en verkeer (EMG) opgelegd.
Bij besluit van 14 augustus 2025 heeft het CBR het door [appellant] daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.
Bij uitspraak van 11 februari 2026 heeft de rechtbank het door [appellant] daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard.
Tegen deze uitspraak heeft [appellant] hoger beroep ingesteld.
Het CBR heeft een schriftelijke uiteenzetting ingediend.
Het CBR en [appellant] hebben nadere stukken ingediend.
De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 27 oktober 2026, waar [appellant] en het CBR, vertegenwoordigd door mr. drs. M.M. Kleijbeuker, zijn verschenen.
Overwegingen
Inleiding
1. Op 4 juli 2025 heeft het CBR een schriftelijke mededeling en mutatierapport van de Politie Eenheid Den Haag ontvangen als bedoeld in artikel 130, eerste lid, van de Wegenverkeerswet 1994 (Wvw 1994). Daarin staat dat [appellant] op 13 juni 2025 op zo’n manier heeft gereden dat daardoor het vermoeden is ontstaan dat hij niet beschikt over de vereiste rijvaardigheid om het motorvoertuig te besturen waarvoor het rijbewijs is afgegeven.
Besluitvorming
2. Het CBR heeft aan het opleggen van de EMG ten grondslag gelegd dat zij mag uitgaan van de juistheid van de mededeling door de politie en het overgelegde mutatierapport. Daaruit blijkt dat [appellant] gedragingen heeft verricht als genoemd in bijlage 1, onder A, onderdeel III (rijgedrag), behorende bij de Regeling maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid 2011 (de Regeling), namelijk: rechts inhalen, meerdere malen geen gebruik maken van de richtingaanwijzer, hogere snelheid rijden dan het overige verkeer en dan ter plaatse was toegestaan, meerdere keren remmen zonder dat daartoe een verkeerstechnische reden was en dicht op de voorganger rijden. [appellant] heeft geen objectieve tegenbewijzen overgelegd die de waarneming van de verbalisanten van de politie ontkrachten. Verder volgt volgens het CBR uit de mededeling en het mutatierapport met voldoende zekerheid dat [appellant] de bestuurder was van het voertuig. Op grond van artikel 14, eerste lid, onder a, van de Regeling was het CBR daarom gehouden aan hem een EMG op te leggen. Niet is gebleken van omstandigheden waardoor van het opleggen van de EMG had moeten worden afgezien, aldus het CBR.
Uitspraak van de rechtbank
3. De rechtbank heeft overwogen dat [appellant] tijdens de zitting heeft erkend dat hij de bestuurder was van het voertuig als beschreven in het mutatierapport. Daarmee staat zijn identiteit met voldoende zekerheid vast. Verder bevat het mutatierapport een voldoende duidelijke en nauwkeurige beschrijving van de gedragingen van [appellant] in het verkeer. De stelling van [appellant] dat hij zich niet herkent in de beschreven gedragingen en dat het onmogelijk zou zijn om alle beschreven handelingen achter elkaar uit te voeren, is onvoldoende om aan de juistheid van het mutatierapport te twijfelen. Zo heeft hij niet uitgelegd welke gedragingen onjuist zouden zijn en waarom. [appellant] heeft verder voor het eerst op de zitting bij de rechtbank gesteld dat hij zijn standpunt kan onderbouwen met opnames van zijn dashcam in de auto en twee transcripties van telefoongesprekken. Hij heeft volgens de rechtbank echter onvoldoende toegelicht waarom hij de beelden niet eerder heeft genoemd en in de procedure heeft ingebracht. Deze zijn daarom vanwege strijd met de goede procesorde buiten beschouwing gelaten. De rechtbank heeft geoordeeld dat het CBR dan ook mocht uitgaan van de juistheid van de politiegegevens en mocht deze aan het opleggen van de EMG ten grondslag leggen.
3.1. De rechtbank is verder van oordeel dat de opgelegde EMG niet disproportioneel is. Artikel 14 van de Regeling biedt geen ruimte voor een belangenafweging. Het CBR heeft bij het opleggen van de EMG dan ook geen rekening kunnen houden met de financiële lasten, bestaande uit de opleggingskosten van de EMG en de volgens [appellant] door hem opgelopen beroepsschade. Van een zeer uitzonderlijk geval om af te wijken van de Regeling is niet gebleken. Het CBR heeft dus terecht een EMG aan [appellant] opgelegd, aldus de rechtbank.
Hoger beroep en de beoordeling
4. [appellant] betoogt dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het CBR mocht uitgaan van de juistheid van het mutatierapport en mededeling van de politie. Er is geen snelheids- en afstandsmeting genoemd en ook is geen beeldopname van de gedragingen bijgevoegd of is hij staande gehouden waarbij de omstandigheden direct konden worden vastgesteld. De beschrijving in het mutatierapport bevat bovendien geen uitgewerkte tijdlijn, duur, onderlinge afstand, concrete snelheden of afzonderlijke plaatsen per gedraging waarmee de opeenvolging kan worden gecontroleerd. Dat het mutatierapport onjuist is blijkt verder uit een originele dashcamopname van 13 juni 2025 en telefoontranscripties. Ook heeft de rechtbank miskend dat de gevolgen van de EMG voor [appellant] zwaar zijn. Zo leidt hij financiële schade en beroepsschade. Het CBR had daarom af moeten zien van het opleggen van de EMG.
4.1. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen, hoeft voor het opleggen van een EMG slechts een vermoeden van ongeschiktheid te worden vastgesteld. Dit vermoeden kan worden gebaseerd op een mutatierapport. Een op ambtseed of ambtsbelofte opgemaakt proces-verbaal is niet vereist. Daarnaast gelden in deze bestuursrechtelijke procedure niet de strafrechtelijke bewijsregels. Of de geconstateerde gedragingen wettig en overtuigend zijn bewezen, is in deze procedure dus niet van belang (uitspraak van de Afdeling van 25 september 2024, ECLI:NL:RVS:2024:3832, onder 3.1). De bewijskracht van een mutatierapport kan door gemotiveerde betwisting worden aangetast (uitspraak van de Afdeling van 4 oktober 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3709, onder 5.2).
4.2. Met de rechtbank is de Afdeling van oordeel dat het mutatierapport in dit geval een voldoende duidelijke en nauwkeurige beschrijving van de gedragingen van [appellant] bevat. Anders dan hij betoogt, is daarvoor niet van belang dat hij niet staande is gehouden of dat bij het mutatierapport niet de door hem genoemde gegevens zijn gevoegd, zoals een uitgewerkte tijdlijn en concrete snelheden. Een mutatierapport is voor het vermoeden van ongeschiktheid voldoende, mits niet kan worden getwijfeld aan de juistheid daarvan.
Ook in hoger beroep heeft [appellant] niet geconcretiseerd welke gedragingen onjuist zouden zijn beschreven, waardoor aan de bevindingen van het mutatierapport kan worden getwijfeld. Zo kan uit de dashcambeelden, die [appellant] op de zitting bij de Afdeling heeft laten zien, niet worden afgeleid dat hij de gedragingen uit het mutatierapport niet heeft verricht. Zo zijn daarop niet de richtingaanwijzers en remlichten te zien en is niet goed te zien of [appellant] te dicht op voorgangers rijdt. Overigens is op de dashcambeelden wel te zien dat [appellant] op verschillende momenten een auto rechts passeert, waarbij geen reden is om aan te nemen dat daarvoor een rechtvaardiging is. Verder weerleggen ook de telefoontranscripties niet de gedragingen in het mutatierapport; daarin is alleen een weerspreking te lezen van het verwijt dat [appellant] rechts inhaalt. Gelet hierop en in aanmerking genomen dat de verbalisant als ervaringsdeskundige voldoende in staat wordt geacht om verkeersgedragingen waar te nemen en te registreren en er, zo is het uitgangspunt, geen belang bij heeft om onjuistheden in het proces-verbaal op te nemen (vergelijk de uitspraken van de Afdeling van 18 mei 2016, ECLI:NL:RVS:2016:1336, onder 2.3 en 19 januari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:177, onder 4.5), mocht het CBR uitgaan van de juistheid van het mutatierapport en mededeling van de politie.
Nu uit het mutatierapport volgt dat [appellant] herhaaldelijk gedragingen heeft verricht als genoemd in bijlage 1, onder A, onderdeel III (rijgedrag), behorende bij de Regeling maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid 2011 (de Regeling), was het CBR op grond van artikel 14 van de Regeling gehouden hem een EMG op te leggen. De door [appellant] aangevoerde omstandigheden geven geen aanleiding voor het oordeel dat het CBR van het opleggen van de EMG af had moeten zien, nog daargelaten dat hij de door hem ondervonden gevolgen niet nader heeft onderbouwd. De rechtbank is dan ook terecht tot het oordeel gekomen dat het CBR aan [appellant] een EMG mocht opleggen. Het betoog slaagt niet.
Conclusie
5. Het hoger beroep is ongegrond. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.
6. Het CBR hoeft niet de proceskosten te vergoeden.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
bevestigt de aangevallen uitspraak.
Aldus vastgesteld door mr. C.J. Borman, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. D.T.J. van de Voort, griffier.
w.g. Borman
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Van de Voort
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026
1062
BIJLAGE
WETTELIJK KADER
Wegenverkeerswet 1994
Artikel 130
1. Indien bij de bij algemene maatregel van bestuur aangewezen personen een vermoeden bestaat dat de houder van een rijbewijs niet langer beschikt over de rijvaardigheid dan wel over de lichamelijke of geestelijke geschiktheid, vereist voor het besturen van een of meer categorieën van motorrijtuigen waarvoor dat rijbewijs is afgegeven, doen zij daarvan zo spoedig mogelijk schriftelijk mededeling aan het CBR onder vermelding van de feiten en omstandigheden die aan het vermoeden ten grondslag liggen. Bij ministeriële regeling worden de feiten en omstandigheden aangewezen die aan het vermoeden ten grondslag dienen te liggen en worden ter zake van de uitoefening van deze bevoegdheid nadere regels vastgesteld.
[…].
Artikel 131
1. Indien een schriftelijke mededeling als bedoeld in artikel 130, eerste lid, is gedaan, besluit het CBR in de bij ministeriële regeling aangegeven gevallen, respectievelijk tot:
a. oplegging van een educatieve maatregel ter bevordering van de rijvaardigheid of geschiktheid, of
b. een onderzoek naar de rijvaardigheid of de geschiktheid.
Het besluit wordt zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk binnen vier weken na ontvangst van de mededeling, genomen.
[…].
Regeling maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid 2011
Artikel 14
1 Het CBR besluit tot oplegging van een educatieve maatregel gedrag en verkeer indien:
a. betrokkene tijdens een rit herhaaldelijk gedragingen heeft verricht als genoemd in de bij deze regeling behorende bijlage 1, onder A, onderdeel III, Rijgedrag;
[…].
Bijlage bij de Regeling maatregelen rijvaardigheid en geschiktheid 2011
[…].
A. Rijvaardigheid en rijgedrag
[…].
III. rijgedrag
[…].
3. Incorrect samenspel met andere verkeersdeelnemers in het verkeer, dat blijkt uit:
a) rijden met een niet aan de snelheid van de overige gelijksoortige verkeersdeelnemers aangepaste snelheid;
b) onnodig remmen en stoppen;
[…];
d) op te korte afstand volgen van voorliggers;
[…].
4. Duidelijk een gedrag tentoonspreiden dat in strijd is met de essentiële verkeersregels en verkeerstekens ter zake van:
[…];
b. het inhalen;
[…];
e. het gebruik van lichten en geven van signalen;
[…].
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.