Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Raad van State, 13 november 2026 – Bij besluit van 10 september 2024 heeft de minister van Asiel

ECLI:NL:RVS:2026:6698Zaaknummer BRS.25.000997

Instantie
Raad van State
Datum uitspraak
13 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
BRS.25.000997
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Hoger beroep
Uitkomst
Aangevallen uitspraak bevestigd
Hoofdwetsartikel
Artikel 8:54 Awb
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Bij besluit van 10 september 2024 heeft de minister van Asiel en Migratie een aanvraag van betrokkene om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, ingewilligd.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I. bevestigt de aangevallen uitspraak;

II. veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij betrokkene in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 934,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Aldus vastgesteld door mr. H.G. Sevenster, voorzitter, en mr. D.A. Verburg en mr. J.M. Willems, leden, in tegenwoordigheid van mr. M.M. Mercelina, griffier.

w.g. Sevenster

voorzitter

w.g. Mercelina

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 13 november 2026

938-1118

Volledige tekst

BRS.25.000997

ECLI:NL:RVS:2026:6698

Datum uitspraak: 13 november 2026

AFDELING

BESTUURSRECHTSPRAAK

Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van:

de minister van Asiel en Migratie,

appellant,

tegen de uitspraak van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Zwolle, van 9 juli 2025 in zaak nr. NL24.39080 in het geding tussen:

[de betrokkene]

en

de minister.

Procesverloop

Bij besluit van 10 september 2024 heeft de minister een aanvraag van betrokkene om hem een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, ingewilligd.

Bij uitspraak van 9 juli 2025 heeft de rechtbank het daartegen door betrokkene ingestelde beroep gegrond verklaard, dat besluit vernietigd voor zover de minister is uitgegaan van de geboortedatum 1 februari 2000 en bepaald dat de minister een nieuw besluit op de aanvraag neemt met inachtneming van de uitspraak.

Tegen deze uitspraak heeft de minister hoger beroep ingesteld.

Betrokkene, vertegenwoordigd door mr. F.H. Gart, advocaat in Drachten, heeft een schriftelijke uiteenzetting gegeven.

Overwegingen

Inleiding en uitspraak van de rechtbank

1. Betrokkene komt uit Eritrea en stelt dat hij minderjarig was ten tijde van de aanvraag. Betrokkene heeft geen identificerende documenten overgelegd. De minister heeft daarom een leeftijdsschouw laten uitvoeren. De uitkomst van de schouw is dat er twijfel bestaat over de leeftijd van betrokkene. De minister heeft vervolgens in het kader van zijn onderzoek de Italiaanse autoriteiten aangeschreven. De Italiaanse autoriteiten hebben daarop bij brief van 7 maart 2023 de in Italië geregistreerde informatie over betrokkene met de minister gedeeld. Volgens de in Italië geregistreerde geboortedatum zou betrokkene meerderjarig zijn. De minister heeft deze geboortedatum als uitgangspunt genomen.

2. De rechtbank heeft geoordeeld dat de minister er niet in is geslaagd om het vermoeden van minderjarigheid te ontzenuwen. De minister heeft volgens de rechtbank onvoldoende onderzoek gedaan naar de leeftijd van betrokkene en niet deugdelijk gemotiveerd dat betrokkene meerderjarig was ten tijde van de aanvraag.

Bespreking hoger beroep minister en oordeel van de Afdeling

3. Wat de minister in zijn grieven aanvoert, leidt niet tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank. De rechtbank heeft terecht overwogen dat de wijze waarop de minister de leeftijdsregistratie in Italië heeft betrokken bij de beoordeling van de leeftijd van betrokkene, niet in lijn is met het kader dat de Afdeling heeft uiteengezet in haar uitspraak van 9 oktober 2024, ECLI:NL:RVS:2024:3992, onder 6.9 tot en met 7.3. Ook heeft de rechtbank terecht overwogen dat de minister niet deugdelijk heeft gemotiveerd dat betrokkene meerderjarig was ten tijde van de aanvraag. De minister is voor het nemen van het besluit niet bij de Italiaanse autoriteiten nagegaan waarop de Italiaanse autoriteiten de leeftijdsregistratie hebben gebaseerd en onder welke omstandigheden deze registratie heeft plaatsgevonden. Dat de minister bij betrokkene heeft geïnformeerd onder welke omstandigheden hij een verklaring over zijn leeftijd bij de Italiaanse autoriteiten heeft afgelegd, volstaat niet. Als aan een leeftijdsregistratie in een andere lidstaat alleen een verklaring van een vreemdeling ten grondslag ligt, neemt dat niet weg dat het aan de minister is om het vermoeden van minderjarigheid te ontzenuwen wanneer over de leeftijd van een vreemdeling twijfel bestaat. De minister heeft dan ook niet mogen volstaan met een verwijzing naar de omstandigheden dat betrokkene volgens de minister tegenstrijdige verklaringen heeft afgelegd over zijn leeftijd en de leeftijd die hij in een Italië heeft opgegeven en dat hij zich volgens de minister onvoldoende heeft ingespannen om identificerende documenten over te leggen. De minister mag zich voor het ontzenuwen van het vermoeden van minderjarigheid niet baseren op bevindingen van de AVIM en de IND tijdens de schouw die volgens hem voor meerderjarigheid pleiten. De bevindingen uit de schouw zijn namelijk niet relevant voor beantwoording van de vraag of de minister het vermoeden van minderjarigheid heeft ontzenuwd, omdat zij juist hebben geleid tot de twijfel over de minderjarigheid van betrokkene.

3.1. De grieven slagen niet.

Conclusie

4. Het hoger beroep is ongegrond. Het hogerberoepschrift roept geen vragen op over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht (arrest van het Hof van Justitie van 24 maart 2026, Remling, ECLI:EU:C:2026:243, punt 24). De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank. De minister moet de proceskosten vergoeden.

Beslissing

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:

I. bevestigt de aangevallen uitspraak;

II. veroordeelt de minister van Asiel en Migratie tot vergoeding van bij betrokkene in verband met de behandeling van het hoger beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 934,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand.

Aldus vastgesteld door mr. H.G. Sevenster, voorzitter, en mr. D.A. Verburg en mr. J.M. Willems, leden, in tegenwoordigheid van mr. M.M. Mercelina, griffier.

w.g. Sevenster

voorzitter

w.g. Mercelina

griffier

Uitgesproken in het openbaar op 13 november 2026

938-1118

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.