Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 17 juli 2026

Blijkens de stellingen en overgelegde stukken staat tussen partijen het volgende vast:

Partijen hebben een turbulente relatie met elkaar gehad. Vanaf 2023 zijn partijen al in beeld bij de hulpverlening. In januari 2026 heeft er een incident plaatsgevonden. Sinds eind januari 2026 heeft de man [minderjarige] niet meer gezien.

Bij vonnis van 16 april 2026 heeft de voorzieningenrechter een gebieds- en contactverbod opgelegd aan de man rondom de woning van de vrouw en kinderopvang van [minderjarige] gedurende een jaar. De voorzieningenrechter heeft daarbij geoordeeld dat zij gelet op alle gebeurtenissen en er sprake is geweest van meermaals onrechtmatig handelen van de man richting de vrouw en dit zich in het verleden meermaals heeft voorgedaan, dat zij daarin een patroon ziet. Dat patroon maakt volgens de voorzieningenrechter dat sprake is van een reële dreiging van toekomstig onrechtmatig handelen door de man richting de vrouw.

De man verzoekt:

Ingevolge artikel 1:253a lid 1 van het Burgerlijk Wetboek (BW) kunnen geschillen omtrent de gezamenlijke uitoefening van het gezag op verzoek van de ouders of van een van hen aan de rechtbank worden voorgelegd. De rechtbank neemt alsdan een zodanige beslissing als haar in het belang van het kind wenselijk voorkomt.

Ingevolge artikel 1:253a lid 2 van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan de rechtbank op verzoek van de ouders of een van hen een regeling vaststellen inzake de uitoefening van het ouderlijk gezag. Op grond van lid 2 van dit artikel kan deze regeling onder meer een aan ieder der ouders van de zorg- en opvoedingstaken omvatten.

Ingevolge artikel 1:253n van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan de rechter op verzoek van de niet met elkaar gehuwde ouders of een van hen het gezamenlijk gezag beëindigen, indien de omstandigheden zijn gewijzigd of bij het nemen van de beslissing van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan. Alsdan bepaalt de rechtbank aan wie van de ouders voortaan het gezag over ieder der minderjarige kinderen toekomt. Ingevolge artikel 1:253n lid 2 BW is artikel 1:251a lid 1 BW van overeenkomstige toepassing. Op grond van laatstgenoemde bepaling kan de rechter bepalen dat het gezag over minderjarigen aan één ouder toekomt indien er een onaanvaardbaar risico is dat bij instandhouding van gezamenlijk gezag van beide ouders de kinderen klem of verloren zouden raken tussen die ouders en niet te verwachten is dat hierin binnen afzienbare tijd voldoende verbetering zou komen of indien wijziging van het gezag anderszins in het belang van de minderjarigen noodzakelijk is

De man stelt dat de relatie van partijen gekenmerkt wordt door aantrekken en afstoten. Zodra de relatie in een fase zit waarin partijen niet goed met elkaar communiceren, dan houdt de vrouw [minderjarige] als eerste bij de man weg. De man reageert hier dan weer zeer actief op en heeft dan moeite om zijn frustraties in toom te houden. Medio oktober 2025 is met ouders afgesproken dat zij met hulpverlening aan de slag zouden gaan om afspraken te maken voor de situatie wanneer het niet goed gaat met partijen. De uitkomst hiervan zou gecommuniceerd worden aan advocaten zodat er een ouderschapsplan zou kunnen worden opgesteld. Doordat partijen zich weer verzoenden is dit op een laag pitje komen te staan. In januari 2026 is de vlam in de pan gevlogen en sindsdien ziet vader [minderjarige] niet meer. Namens vader is contact opgenomen met [hulpverlening 2], met de vraag wat de hulpverlening voor vader kan betekenen, nu hij [minderjarige] niet meer mag zien. [hulpverlening 2] heeft aangegeven dat [hulpverlening 1] en DGM kunnen helpen bij begeleide omgang, maar daarvoor is toestemming van de vrouw voor nodig. Zij heeft deze tot op heden niet gegeven. [minderjarige] is nog heel jong en het is belangrijk voor de hechting met haar vader dat zij op regelmatige basis contact met hem heeft, als is het onder toezicht. Vader is zeer open over zijn drugsprobleem. Hij zet zich nu actief in om zijn verslaving onder controle te krijgen omdat hij graag onbegeleide omgang heeft met [minderjarige]. Ter zitting is namens de man toegelicht dat er een traject bij Novadic Kentron loopt. Op maandag en vrijdag zijn er belcontacten en op de woensdag vinden er gesprekken plaats met de vaste begeleider van de man en een arts. De man heeft nu ook medicatie gekregen waardoor hij meer rust kan ervaren. Het traject wordt nu bijna drie maanden goed nagekomen door de man. Daarom het verzoek van de man zoals weergegeven onder 3.1. De man vreest dat de vrouw weinig motivatie heeft haar medewerking te verlenen aan de begeleide omgang, daarom heeft de man verzocht een dwangsom op te leggen. En hoewel de man zich bewust is van zijn verslaving, heeft de man ook zijn zorgen over de opvoed- en thuissituatie van de vrouw. [minderjarige] heeft de man namelijk al een half jaar niet meer gezien en in dat tijdsbestek heeft [minderjarige] gedrag laten zien dat zorgelijk is. Ter zitting is namens de man naar voren gebracht dat als er een onderzoek door de Raad wordt gelast, dat niet wegneemt dat er direct gestart kan worden met begeleide omgang zodat de resultaten daarvan meegenomen kunnen worden in dat onderzoek.

Volgens de vrouw kenmerkt de relatie van partijen zich als een situatie van dwingende controle en intieme terreur. Tijdens de zwangerschap is de vrouw door een geweldsincident op straat komen te staan. De man is destijds strafrechtelijk veroordeeld voor mishandeling. Verder kampt de man met een ernstige middelenverslaving (alcohol en cocaïne en andere verdovende middelen) en heeft zich tot op heden niet bereid getoond om zich duurzaam te laten behandelen. Nergens blijkt uit dat hij een positieve ontwikkeling heeft doorgemaakt in de behandeling van zijn verslavingsproblematiek. De vrouw heeft er ook geen vertrouwen in dat de man op korte termijn positieve stappen zal doormaken op weg naar herstel. De vrouw acht het schadelijk voor [minderjarige] als zij op enige manier geconfronteerd zou worden met middelengebruik of de uitwerkingen daarvan. Door MET en [hulpverlening 2] zijn de gebeurtenissen van de afgelopen jaren in kaart gebracht (productie 3). In het verleden heeft de man ook herhaaldelijk schade aangebracht aan de woning van de vrouw. Ook is de man een keer haar woning binnen gedrongen en heeft haar bedreigd. Op 28 januari 2026 heeft de man de vrouw ernstig mishandeld in het bijzijn van [minderjarige]. De vrouw heeft aangifte hiervan gedaan bij de politie. Zij heeft hierna ook aan de man laten weten dat zij geen contact meer met hem wenste. Aangezien de man hieraan geen gehoor gaf, heeft de vrouw een kort geding procedure aangespannen. De voorzieningenrechter heeft de man een gebieds- en contactverbod opgelegd voor de duur van een jaar. Sinds dat vonnis is er meer rust ontstaan, maar sinds enkele weken neemt de onrust weer toe. De vrouw onderschrijft het contact tussen [minderjarige] en haar vader, tegelijkertijd is zij reeds meermaals getuige geweest van ernstig geweld. Dit heeft effect op haar gedrag. De vrouw acht het daarom niet in het belang van [minderjarige] om een zorg- en contactregeling vast te stellen. Het recht op contact vindt zijn grens waar omgang ernstig nadeel op zou leveren voor de geestelijke of lichamelijke ontwikkeling van het kind of anderszins in strijd is met de belangen van het kind. De rechtbank zal op basis van nationale en internationale wetgeving bij de beslissing rekening moeten houden dat de rechten en veiligheid van [minderjarige] en de vrouw gewaarborgd blijven. Er zijn op dit moment geen mogelijkheden om een zorg- en contactregeling vast te leggen tussen de man en [minderjarige]. De man zal eerst duurzaam hulpverlening dienen te accepteren om te werken aan de behandeling van zijn verslaving en dat traject met goed gevolg af dienen te ronden, alvorens kan worden gedacht aan een vorm van contact tussen de man en [minderjarige]. Het hervatten van contact tussen de man en [minderjarige] dient op een zorgvuldige en verantwoorde manier te worden ingekleed en daar is op dit moment (nog) geen ruimte voor. Ter zitting is namens de vrouw naar voren gebracht dat een onderzoek door de Raad noodzakelijk is om te kijken op welke manier er veilig en duurzaam contact kan zijn tussen [minderjarige] en haar vader. Daarbij dient meegenomen te worden wat [minderjarige] nodig heeft, en welke problematiek er nu bij haar speelt als gevolg van de gebeurtenissen. Er moet ook stevig regie op worden gevoerd, de [hulpverlening 2] is daarvoor naar de mening van de vrouw te licht. Er zal wellicht uit het raadsonderzoek komen dat een beschermingsmaatregel nodig is. Dit raadsonderzoek moet er komen, ongeacht of het verzoek tot eenhoofdig gezag wordt toe- of afgewezen.

Voorts verzoekt de vrouw het gezamenlijk gezag te beëindigen. Volgens de vrouw is aan de wettelijke eisen voldaan voor het beëindigen van gezamenlijk gezag. Er bestaat een te groot risico dat [minderjarige] klem komt te zitten of verloren raakt tussen haar ouders en de vrouw verwacht niet dat dat binnen afzienbare tijd beter zal worden. De minimale noodzakelijke basis voor gezamenlijk gezag ontbreekt al geruime tijd tussen partijen. Sinds de geboorte van [minderjarige] is het partijen niet gelukt om het gezag samen in te vullen zonder dat [minderjarige] wordt belast met de persoonlijke problematiek van de man en de uiterst moeizame communicatie tussen partijen. De man weigert ook toestemming te verlenen voor een reisdocument voor [minderjarige] en ook is de man het er niet mee eens dat [minderjarige] met de vrouw op vakantie gaat. Voorts ziet de vrouw al jaren geen vooruitgang in de persoonlijke problematiek van de man. Ook de huidige gebieds- en contactverboden zetten de man niet aan om hulp te accepteren. Van de vrouw kan niet worden verwacht, mede gelet op de relevante bepalingen uit het Verdrag van Istanbul, dat zij contact opneemt met de man om belangrijke zaken omtrent [minderjarige] af te stemmen. Mocht de rechtbank menen onvoldoende geïnformeerd te zijn dan verzoekt de vrouw een onderzoek door de Raad of het in het belang van [minderjarige] is dat het gezag door beide ouders wordt uitgeoefend.

In de tussenliggende periode acht de rechtbank het niet in het belang van [minderjarige] dat er begeleide contactmomenten worden georganiseerd tussen haar en de vader. Eerst dient in kaart gebracht te worden of het voldoende veilig is en in haar belang is om een start te maken met contactherstel. Niets is schadelijker voor [minderjarige] dan dat het contact wordt opgestart en daarna weer moet worden gestopt. Zorgvuldigheid en een duurzaam herstel van contact dienen voorop te staan.

Het voorgaande leidt tot de volgende beslissing.

verzoekt de Raad voor de Kinderbescherming locatie Breda een onderzoek in te stellen ter beantwoording van de in 4.7. vermelde vragen en daarover te rapporteren en te adviseren, welk rapport uiterlijk op 18 januari 2027 bij de rechtbank dient te worden ingediend, zulks onder gelijktijdige verstrekking van een afschrift daarvan aan de advocaten van partijen;

verzoekt de advocaten van partijen uiterlijk op 1 februari 2027 hun reactie op het rapport van de Raad in te dienen bij de rechtbank en het verdere gewenste verloop van de procedure aan te geven;

houdt de zaak aan tot 1 februari 2027 PRO FORMA;

houdt zich iedere verdere beslissing voor.