Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 9 juni 2026

Partijen hebben een geregistreerd partnerschap gehad van 15 maart 2011 tot 4 april 2023. Bij de beschikking tot ontbinding van het geregistreerd partnerschap van 29 maart 2023 is bepaald dat het aangehechte convenant en ouderschapsplan deel uitmaken van de beschikking.

Uit hun geregistreerd partnerschap zijn de volgende minderjarige kinderen geboren:

De vrouw verzoekt, bij beschikking voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, met wijziging van de beschikking van 3 april 2023:

De vrouw voert ter onderbouwing van haar verzoek ten aanzien van de zorgregeling het volgende aan. Sinds anderhalf jaar verblijven de minderjarigen nu drie nachten bij de ene ouder en vervolgens drie nachten bij de andere ouder. Deze overeengekomen zorgregeling wil de vrouw vastgelegd hebben. Daarop komt de man met zijn verzoek om de zorgregeling te wijzigen, aldus dat de minderjarigen vier nachten bij de man verblijven en vervolgens twee nachten bij de vrouw. De vrouw stelt dat de man niet ontvankelijk is in zijn verzoek nu hij niet echt wijzigingsgronden ten opzichte van de drie om drie regeling heeft aangevoerd. Indien de rechtbank de man ontvankelijk verklaart in zijn verzoek, dient dit te worden afgewezen. De man stelt dat de minderjarigen een wijziging in de regeling wensen zoals hij die nu vraagt, maar de vrouw ziet dat anders. De man heeft een andere opvoedstijl en de minderjarigen hebben last van de scheidingssituatie. Dat is geen reden voor een andere regeling. Dat de minderjarigen niet veilig zijn bij de vrouw ontkent zij. Het loopt goed bij de vrouw. De minderjarigen hebben een goede band met haar en de vrouw ondersteunt hen bij het opgroeien tot volwassenen. De vrouw wil beter communiceren met de man. Zoals het nu verloopt, gaat het niet langer. Zij wijst daarbij op de vele mailberichten die de man aan haar stuurde met kritiek op de wijze waarop het bij haar thuis gaat. Ook wilde de man haar aanspreken bij de overdracht van de minderjarigen en hij liep dan mee naar de auto om een reactie uit te lokken. De vrouw stelt dat zij het in de ogen van de man nooit goed kan doen. De vrouw wil over de minderjarigen communiceren met een schriftje, hetgeen de man niet wil. De vrouw heeft zich voor hulpverlening gewend tot ‘ [hulpverlening] ’. De vrouw wil het liefst dat partijen los van elkaar hulp krijgen. Tijdens de zitting heeft de vrouw aangegeven mee te willen werken aan hulpverlening via het Uniform Hulpaanbod (UHA). De vrouw wil dat tijdens het UHA-traject de zorgregeling die nu loopt, door blijft lopen. Dit traject moet worden afgewacht om te bezien of het verzoek van de man nog aan de orde kan zijn. De insteek voor hulpverlening voor [minderjarige 2] en [minderjarige 1] door de psycholoog is niet gelegen in de conflicten tussen partijen maar is om reden dat de kinderen sociaal niet ontwikkeld zijn.

De man voert ter onderbouwing van zijn verzoek ten aanzien van de zorgregeling het volgende aan. Er is meer aan de hand dan alleen het verschil in opvoedstijlen tussen partijen. De minderjarigen geven bij hem aan dat zij liever meer bij hem zijn. De communicatie tussen partijen is slecht en daar hebben de minderjarigen last van. Partijen zijn goed uit elkaar gegaan. Toen de nieuwe partner van de vrouw in beeld kwam is het misgegaan. Zij bemoeit zich met de opvoeding van de minderjarigen. De man wil met de vrouw communiceren maar dat wil de vrouw niet. De man maakt zich zorgen over de minderjarigen nu zij met zorgelijke verhalen over de thuissituatie bij de vrouw bij hem komen. De zorgen waar de minderjarigen mee kwamen werden steeds groter en daarin zit de wijziging van omstandigheden. Zo worden de minderjarigen bij de vrouw thuis gekleineerd, mag de oudste niet naar het toilet gaan ’s nachts en heeft de vrouw [minderjarige 2] zonder overleg met de man van voetbalclub laten wisselen. Het is nodig dat partijen voor hulpverlening naar het UHA worden verwezen, aangezien ‘ [hulpverlening] ’ vrijwillig is. De man wil dat gedurende het UHA-traject de zorgregeling die hij nu verzoekt voorlopig gaat gelden.

Namens de Raad is tijdens de zitting het volgende aangegeven. De Raad wijst op loyaliteitsproblematiek, die wordt zwaar kan worden onderschat. De Raad heeft grote zorgen. De minderjarigen zitten in een cruciale leeftijdsfase. Ouders moeten het anders gaan doen. Zij hebben deze overtuiging ook allebei maar zij zijn het niet eens over de wijze waarop. Waar de vrouw stelt dat partijen los van elkaar hulp moeten krijgen moet het anders. De man kan de verhalen van de minderjarigen niet zomaar voor waar aannemen en hij dient daarover niet op een verwijtende manier met de vrouw in gesprek te gaan. Er gaat veel negativiteit uit van het verweerschrift van de man. De hulpverlening kan partijen daarbij helpen. De man wordt voor nu geadviseerd om de verhalen aan te horen en de minderjarigen te troosten, niets te bevestigen en de minderjarigen te vertellen dat ouders beter gaan leren praten en dat hij het, samen met iemand anders, met de vrouw zal bespreken. De UHA-hulpverlening is niet geheel vrijblijvend; het voorwaardelijk Raadsonderzoek is een stok achter de deur. Als ‘ [hulpverlening] ’ niet in de wachtstand staat, zou daarmee kunnen worden gestart. Kind in Scheiding Zeeland (Kisz) zal partijen dan waarschijnlijk naar ‘ [hulpverlening] ’ doorsturen. Partijen moeten kritisch naar zichzelf gaan kijken. De minderjarigen moeten over een brug van de ene naar de andere ouder kunnen bewegen en die brug is er nu niet zodat de minderjarigen kunnen verdrinken. De Raad adviseert om nu geen wijziging in de zorgregeling aan te brengen, dat is voor nu niet in het belang van de minderjarigen omdat daarmee het probleem dat er is voor hen niet wordt opgelost. De overdracht blijft voor de minderjarigen in de door de man verzochte voorlopige regeling net zo moeilijk. Partijen dienen eerst aan de slag te gaan met de hulpverlening zodat de regeling die er nu is beter gaat lopen.

Ingevolge artikel 1:253a lid 4 BW in samenhang met artikel 1:377e BW kan de rechter op verzoek van de ouders of een van hen een beslissing inzake de uitoefening van het ouderlijk gezag alsmede een door de ouders onderling getroffen regeling daarover wijzigen op de grond dat nadien de omstandigheden zijn gewijzigd of dat bij het nemen van de beslissing van onjuiste of onvolledige gegevens is uitgegaan. Deze gewijzigde regeling kan, zoals in dit geval, omvatten:

De rechter moet eerst bekijken of de ouders met elkaar afspraken kunnen maken (artikel 1:253a lid 5 BW).

Er zijn zorgen over de minderjarigen. Gebleken is dat ouders andere opvoedstijlen hebben, dat zij niet communiceren en dat het hen niet lukt om samen de problemen tussen hen op te lossen. De vrouw geeft aan dat zij niet samen met de man rond de tafel wil, hetgeen voort komt uit een gebrek aan vertrouwen in de man. Zij wijst daarbij op de dwingende en bepalende houding van de man. De man heeft zorgen over de minderjarigen omdat zij bij hem thuis komen met zorgelijke verhalen over de thuissituatie bij de vrouw. Hij heeft daarvan enkele voorbeelden genoemd en hij wil dat daarin verandering komt. Zoals de Raad ook tijdens de zitting heeft aangegeven, dient de vrouw zich open te gaan stellen voor verschillende (door de hulpverlening aangereikte) mogelijkheden om tot een verbetering van de verstandhouding met de man te komen en dient de man op een andere manier om te leren gaan met en te handelen naar de zorgen die hij heeft ten aanzien van de vrouw. Daarbij hebben partijen hulpverlening nodig. Voorts dient met de hulpverlening te worden gesproken over de rol van de nieuwe partner van de vrouw in het leven van de minderjarigen.

Gelet op het vorenstaande is de rechtbank, net als de Raad, van oordeel dat de problematiek van partijen dringend vraagt om de inzet van een passend (jeugd)hulpverleningstraject bij een zorgaanbieder. Ouders hebben tijdens de mondelinge behandeling ermee ingestemd dat de rechtbank hen voor (jeugd)hulpverlening verwijst naar het loket van de samenwerkende gemeenten in de regio [plaats 3]. De verwijzing heeft reeds plaatsgevonden met het verzenden van het verwijzingsformulier naar het loket. Deze beschikking geldt als bevestiging dat ouders met de doorverwijzing en de voorwaarden hebben ingestemd.

De rechtbank wijst het loket er volledigheidshalve op dat partijen, zo ter zitting is gebleken, inmiddels zijn gestart met hulpverlening van ‘ [hulpverlening] ’. Nu de rechtbank het van belang acht dat op korte termijn met hulpverlening in het kader van het UHA wordt gestart, acht de rechtbank het raadzaam dat de al ingezette hulpverlening bij “ [hulpverlening] ” zo mogelijk wordt voortgezet in het kader van het UHA.

Met partijen is, in verband met de wens van de vrouw om afzonderlijk van de man hulp te krijgen, ter zitting besproken dat het aan de hulpverlenende instanties is om te bepalen of met partijen (eerst) afzonderlijk of gelijktijdig het gesprek wordt aangegaan en dat het mogelijk is dat de hulpverlening aan partijen afzonderlijk van elkaar begint, maar mogelijk in een later stadium kan veranderen.

Met de inzet van het (jeugd)hulptraject gaan de ouders, zo is met hen afgesproken, in ieder geval werken aan het behalen van de volgende resultaten: - de ouders hebben inzicht in de (psychologische) gevolgen van de scheiding voor het kind; - het kind heeft een stem in het scheidingsproces, voelt zich gehoord en gesteund.

Gebleken is dat ouders daarnaast ook op andere onderdelen hulp en ondersteuning nodig hebben. Daarom heeft de rechter na overleg met de ouders besloten dat zij samen met een zorgaanbieder ook gaan werken aan het behalen van het (de) volgende resultaten:- de (gezagdragende) ouders zorgen voor afspraken en beslissingen die in het belang zijn van het kind; (keuze: lichte interventie);- het kind en de (gezagdragende) ouders hebben onbelast contact met elkaar;- er is inzicht in de mogelijkheden/belemmeringen van beide ouders en de hulp die nodig is om een stabiele opvoedsituatie voor het kind te realiseren (binnen de scheidingssituatie);- de nieuwe gezinssituaties zorgen gezamenlijk voor een goede basis voor de ontwikkeling van het kind.

De resultaten heeft de rechtbank ook vastgelegd in een resultatenlijst. Deze lijst is bij deze beschikking gevoegd (bijlage 1).

Na afloop van het (jeugd)hulpverleningstraject maakt de zorgaanbieder een rapportage op over het verloop en het resultaat van het traject. Deze rapportage wordt als bijlage bij het door de gemeente/toegang op te maken rapport gevoegd. De rechtbank verzoekt het loket om de volledige UHA rapportage uiterlijk op na te noemen pro forma datum (16 februari 2027) of zoveel eerder als mogelijk is, bij de rechtbank in te dienen.

Als de hulp heeft geleid tot een positief resultaat, stelt de rechtbank ouders (en hun advocaten) in de gelegenheid zich binnen twee weken na ontvangst van de eindrapportage uit te laten of een mondelinge behandeling nodig is. De advocaten maken in hun reactie kenbaar wat het resultaat van de hulpverlening betekent voor de verzoeken met betrekking tot de kinderen, waaronder gelet op de rechtsoverwegingen 4.25. en 4.26., de verzoeken ten aanzien van de kinderbijdrage.

Als de hulp niet is gestart of niet heeft geleid tot een positief resultaat verzoekt de rechtbank het loket de volledige UHA rapportage ook direct toe te sturen aan de Raad. De Raad toetst en beoordeelt dan of een onderzoek of interventie zal worden verricht. De Raad informeert de rechtbank binnen twee weken na ontvangst van de eindrapportage of er aanleiding is een onderzoek of interventie te starten.

Wanneer de Raad geen aanleiding ziet voor een onderzoek of interventie, maar op grond van de UHA rapportage direct een advies kan geven, stelt de rechtbank ouders (en hun advocaten) in de gelegenheid zich over dit advies, alsmede over het verdere procesverloop uit te laten.

Wanneer de Raad een onderzoek wel noodzakelijk vindt, dan verzoekt de rechtbank de Raad dit onderzoek te verrichten en daarover bij de rechtbank een rapport en advies in te dienen ter beantwoording van de volgende vragen:

Deze beschikking is een verzoek aan de Raad om dit onderzoek te verrichten, indien het traject niet is gestart of niet positief wordt afgesloten én de Raad dat onderzoek noodzakelijk acht.

Na een onderzoek of interventie van de Raad stelt de rechtbank ouders (en hun advocaten) in de gelegenheid op de rapportage van de Raad te reageren en zich uit te laten over het verdere procesverloop.

De ouders zijn tijdens de mondelinge behandeling geïnformeerd over de privacy aspecten van de doorverwijzing (bijlage 2). Zij hebben met het delen van de privacy gegevens en de voorwaarden waaronder de verwijzing plaatsvindt ingestemd.

Omdat ouders in de gelegenheid worden gesteld deel te nemen aan het (jeugd)hulpverleningstraject beslist de rechtbank nu niet op de verzoeken met betrekking tot de zorgregeling, het hoofdverblijf en de inschrijving in het BRP, maar houdt zij de beslissing daarover (anders dan in het verwijzingsformulier is aangegeven) aan tot 8 december 2026. Op verzoek van het loket en/of de gemeente/toegang kan de rechtbank deze termijn verlengen. Dit verzoek moet gemotiveerd worden gedaan. Als de verlenging wordt toegestaan dan geeft de rechtbank een nieuwe pro forma datum door.

De vrouw heeft tijdens de zitting aangegeven dat zij wil dat tijdens het UHA-traject de zorgregeling waar partijen nu feitelijk uitvoering aan geven door blijft lopen. De man vraagt om gedurende het UHA-traject de zorgregeling die hij verzoekt als voorlopige regeling vast te leggen. De rechtbank volgt dat verzoek van de man nu niet. Met de Raad is de rechtbank van oordeel dat het, voorlopig, vastleggen van de door de man verzochte regeling de problematiek tussen partijen niet oplost en overigens wordt ook onvoldoende aanleiding gezien om de huidige feitelijke zorgregeling nu, al dan niet voorlopig, te wijzigen vooruitlopend op de resultaten die in het UHA-traject behaald kunnen worden. Partijen dienen zich nu met de hulpverlening in het kader van het UHA in te zetten om in onderling overleg te komen tot een zorgregeling, in het belang van de minderjarigen. De beslissing op de definitieve zorgregeling wordt aangehouden. Dit betekent dat gedurende het hulpverleningstraject de zorgregeling waar partijen feitelijk uitvoering aan geven, waarbij de minderjarigen drie nachten bij de vrouw en vervolgens drie nachten bij de man verblijven, voor nu gehandhaafd blijft.

Tijdens de zitting heeft de vrouw ingestemd met de door de man verzochte vakantieregeling. Deze regeling luidt als volgt:

Tijdens de zitting hebben partijen voorts afspraken gemaakt over de tussen hen aanhangige zaak waarin de vrouw een verzoek heeft gedaan om vervangende toestemming voor behandeling van een psycholoog voor [minderjarige 1] en [minderjarige 2]. De man heeft toegezegd zijn toestemming te verlenen en de vrouw heeft aangegeven dat zij op het moment dat de man zijn toestemming verleend heeft, haar verzoek zal intrekken.

Tijdens de zitting zijn de verzoeken en standpunten van partijen met betrekking tot de kinderbijdrage besproken. Vervolgens is de mondelinge behandeling onderbroken om partijen en hun advocaten in de gelegenheid te stellen in onderling overleg tot afspraken te komen. Na hervatting van de mondelinge behandeling hebben partijen te kennen gegeven dat zij de regeling uit de vaststellingsovereenkomst voorlopig willen voortzetten en dat zij hierover (werk)afspraken hebben gemaakt en dit onderwerp mee zullen nemen ter bespreking in het kader van het UHA, teneinde in onderling overleg te komen tot een definitieve regeling. Zij hebben de navolgende afspraken gemaakt:

De rechtbank zal, gelet op voornoemde overeenstemming, de zaak ten aanzien van de kinderbijdrage, eveneens in afwachting van de uitkomst van de hulpverlening in het kader van het UHA, aanhouden tot de familiekamerrol van dinsdag 8 december 2026.

Iedere verdere beslissing zal worden aangehouden.