Uitspraak · Arbeidsrecht
Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 9 oktober 2026 – Verzoek van werkgever om de arbeidsovereenkomst met werknemer
ECLI:NL:RBZWB:2026:10468Zaaknummer 12354891 AZ VERZ 26-94 (E)
- Instantie
- Rechtbank Zeeland-West-Brabant
- Datum uitspraak
- 9 oktober 2026
- Publicatiedatum
- 4 november 2026
- Zaaknummer
- 12354891 AZ VERZ 26-94 (E)
- Rechtsgebied
- Civiel recht, Arbeidsrecht
- Procedure
- Beschikking
- Uitkomst
- Ontbinding arbeidsovereenkomst
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 7:669 BW
- Zittingsplaats
- Breda
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Verzoek van werkgever om de arbeidsovereenkomst met werknemer te ontbinden wegens primair een verstoorde arbeidsverhouding, subsidiair disfunctioneren en meer subsidiair de cumulatiegrond. Werknemer betwist dat tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst dient te worden overgegaan. Bij ontbinding verzoekt werknemer dat werkgever wordt veroordeeld tot betaling van een transitievergoeding en een billijke vergoeding. De kantonrechter wijst het verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst wegens een verstoorde arbeidsverhouding toe. Daarnaast wordt de door werknemer verzochte transitievergoeding toegewezen. De door werknemer verzochte billijke vergoeding wordt afgewezen.
6 De beslissing
De kantonrechter
ontbindt de arbeidsovereenkomst tussen partijen met ingang van 1 januari 2027,
veroordeelt [werkgever] om aan [werknemer] een transitievergoeding te betalen van € 62.768,00 bruto,
bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt,
verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad,[_40890a8f-7552-45f1-a373-4b3032528937]
wijst af het meer of anders verzochte.
Deze beschikking is gegeven door mr. Tilman-Knoester en in het openbaar uitgesproken op 9 oktober 2026.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats Breda
Zaaknummer / rekestnummer: 12354891 \ AZ VERZ 26-94
Beschikking van 9 oktober 2026
in de zaak van
[werkgever] ,
te [plaats 1] ,
verzoekende partij, verwerende partij in de zaak van het voorwaardelijk tegenverzoek,
hierna te noemen: [werkgever] ,
gemachtigde: mr. I.C.M. van de Kerkhof,
tegen
[werknemer] ,
te [plaats 2] ,
verwerende partij, verzoekende partij in de zaak van het voorwaardelijk tegenverzoek,
hierna te noemen: [werknemer] ,
gemachtigde: mr. L.A.J.M.P. Leijdekkers.
1 De procedure
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het verzoekschrift met producties 1 tot en met 26;
- het verweerschrift met producties 1 tot en met 13;
De mondelinge behandeling van 28 augustus 2026 heeft gelijktijdig plaatsgevonden met het kort geding dat [werknemer] aanhangig heeft gemaakt (onder zaaknummer 12281799 VV EXPL 26-53) waarin zij wedertewerkstelling heeft gevorderd. Hetgeen in die zaak aan stukken is overgelegd en ter zitting is aangevoerd, wordt geacht ook in deze zaak in het geding te zijn gebracht en naar voren te zijn gebracht.
Bij de mondelinge behandeling hebben partijen spreekaantekeningen voorgedragen en overgelegd. [werknemer] heeft een eigen verklaring voorgedragen en overgelegd. Daarnaast is van het verhandelde ter zitting aantekeningen gemaakt door de griffier.
De beschikking is bepaald op vandaag.
2 De zaak in het kort
Het gaat in deze zaak om een verzoek van [werkgever] om de arbeidsovereenkomst met [werknemer] te ontbinden wegens primair een verstoorde arbeidsverhouding, subsidiair disfunctioneren en meer subsidiair de cumulatiegrond. [werknemer] betwist dat tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst dient te worden overgegaan. Bij ontbinding verzoekt [werknemer] dat [werkgever] wordt veroordeeld tot betaling van een transitievergoeding en een billijke vergoeding. De kantonrechter wijst het verzoek tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst wegens een verstoorde arbeidsverhouding toe. Daarnaast wordt de door [werknemer] verzochte transitievergoeding toegewezen. De door [werknemer] verzochte billijke vergoeding wordt afgewezen. Hierna zal worden uitgelegd waarom.
3 De feiten
[werkgever] is een hogeschool en bestaat uit vijf academies, waaronder de [academie 1] . Het dagelijks bestuur (hierna: CvB) wordt gevormd door de heer [persoon 1] als voorzitter en mevrouw [persoon 2] als lid.
[werknemer] , geboren [datum] 1971, is per 1 maart 2005 in dienst getreden bij (de rechtsvoorganger van) [werkgever] in de functie van docent. Vanaf 1 november 2022 is zij (tijdelijk) benoemd tot MT lid en is haar functie MT lid/Docent van [academie 1] . In 2024 is de benoeming tot MT lid verlengd tot en met 31 oktober 2026.
[werknemer] heeft per 1 augustus 2026 recht op een loon van € 7.387,34 bruto per maand (schaal 13) vermeerderd met 8% vakantietoeslag en 8,3% eindejaarsuitkering. Per 1 november 2026 valt haar loon in schaal 12 wegens het aflopen van haar benoeming als MT lid.
Op de arbeidsovereenkomst is de CAO HBO van toepassing.
[academie 1] bestaat uit ongeveer 100 medewerkers. Het MT van [academie 1] bestond in de periode dat [werknemer] er lid van was uit de heer [persoon 3] als voorzitter alsmede de heer [persoon 4] , de heer [persoon 5] en [werknemer] als leden. Vanaf november 2025 is mevrouw [persoon 6] voorzitter van het MT van [academie 1] (directeur [academie 1] ).
Uit het medewerkerstevredenheidsonderzoek (hierna: MTO) van 2025 zijn zorgwekkende resultaten gekomen op onderdelen als ‘werkplezier’, ‘goede werkrelatie met leidinggevende’, ‘intern ongewenst gedrag’, ‘organisatie zorgt goed voor medewerkers’ en ‘intimidatie door leidinggevende’. [werkgever] nam eerst aan dat deze uitkomsten kwamen door de omvangrijke verandering waar [academie 1] voor stond, namelijk verandering van de bestaande werkwijze om de financiële positie te verbeteren.
Tijdens de jaarverslag bespreking tussen het CvB en P&O op 13 februari 2025 heeft de vertrouwenspersoon toegelicht een sterk toegenomen aantal meldingen en signalen te hebben ontvangen vanuit [academie 1] .
Op 25 juni 2025 heeft het CvB een brandbrief ontvangen van de Examencommissie, waarin ernstige zorgen over de borging van de toetskwaliteit binnen [academie 1] worden geuit.
In september 2025 heeft [werknemer] een gesprek gehad met mevrouw [persoon 7] (directeur P&O en hierna: [persoon 7] ), wegens ervaren ongewenst en grensoverschrijdend gedrag en ze heeft zich toen aangemeld voor Mix & Match (een procedure waarbij vacatures en interne kandidaten kunnen worden gematcht) en daarom haar CV verstrekt aan P&O. In oktober 2025 heeft [werknemer] gesolliciteerd voor de functie van Director binnen de [academie 2] . Zij is daarvoor afgewezen.
Op 3 november 2025 heeft het CvB een brandbrief van de medezeggenschapsraad van [academie 1] , ACP genaamd, ontvangen. In de brief – die is onderschreven door ongeveer 40 medewerkers – is vermeld dat het vertrouwen in het MT ontbreekt en wordt het CvB verzocht om in te grijpen.
Op 5 november 2025 heeft er een gesprek plaatsgevonden tussen het CvB met de MT leden. [persoon 6] was daarbij toehoorder. Aan het eind van dat gesprek heeft [persoon 1] aan de MT leden afzonderlijk de vraag gesteld hoe zij reflecteren op de uitkomsten van het MTO en de brandbrieven. [werknemer] is in haar antwoord hierop in de verdediging gegaan.
Op 21 november 2025 heeft [persoon 1] in een gesprek aan [werknemer] medegedeeld dat besloten is haar wegens gebeurtenissen binnen [academie 1] (bestaande uit onder meer zorgelijke uitkomsten van het MTO en de brandbrieven) niet langer deel uit te laten maken van het MT van [academie 1] . Daarnaast is medegedeeld dat zij vanaf maandag 24 november 2025 is vrijgesteld van werk en HR gaat meekijken voor vervolgmogelijkheden binnen [werkgever] en daarbuiten. [werknemer] heeft bezwaar gemaakt tegen de vrijstelling.
Vlak na het gesprek van 21 november 2025 heeft [werkgever] aan [werknemer] een [onderzoek] aangeboden, gevraagd om een recent CV op te stellen en aangeboden om in samenspraak met HR gesprekken met een (werk)coach te voeren. [werknemer] heeft het [onderzoek] gedaan in december 2025 en januari 2026. Het verzoek een CV te verstrekken en de aangeboden werkcoach heeft zij afgewezen.
In de periode van 27 november 2025 tot en met februari 2026 heeft [werkgever] luistergesprekken gevoerd met medewerkers van [academie 1] die hun ervaringen en het reilen en zeilen binnen [academie 1] wilden delen. Daarin zijn 80 medewerkers gehoord en de medewerkers zijn steeds dezelfde vragen voorgelegd. De medewerkers hebben over [werknemer] concreet aangegeven:“ - Autoritaire “Akela”-stijl (“jij doet wat ik zeg”)
- Stugge en inflexibele benadering
- Communiceerde met extreme stelligheid, om zich later met dezelfde extreme stelligheid tegen te spreken
- Geen eerlijke procedure bij klachten
- Overschreed regelmatig de grenzen van psychologische veiligheid (bijv. een medewerker fysiek in het nauw drijven)”
De kritiek op de andere MT leden komt met name neer op onzichtbaar zijn, niet luisteren, praten met collega’s over collega’s en vage communicatie.
[persoon 6] heeft [werknemer] bij e-mail van 22 januari 2026 uitgenodigd voor een gesprek op 26 januari 2026 met haarzelf, [persoon 1] en [persoon 7] over de uitkomsten van het verkennen van een interne positie. Naar aanleiding daarvan heeft [werknemer] gevraagd een concreet voorstel te ontvangen om constructief en voorbereid het gesprek in te gaan. Hierna is het geplande gesprek van 26 januari 2026 uitgesteld.
Bij e-mail van 2 februari 2026 heeft [werkgever] [werknemer] opnieuw uitgenodigd voor een gesprek op 9 februari 2025. Daarbij heeft [werkgever] medegedeeld dat er momenteel geen managementvacatures voorhanden zijn en het de vraag is of een managementfunctie binnen [werkgever] realistisch is gezien de situatie binnen [academie 1] die haar draagvlak heeft aangetast. [werkgever] biedt [werknemer] in de e-mail mediation aan om verder te spreken over de situatie.
Bij brief van 4 februari 2026 heeft de gemachtigde van [werknemer] aan [werkgever] medegedeeld dat [werknemer] een arbeidsovereenkomst heeft als docent die niet is geëindigd en verzocht om binnen 5 werkdagen te bevestigen dat [werknemer] haar werkzaamheden als docent kan hervatten. Als reactie heeft de gemachtigde van [werkgever] bij brief van 11 februari 2026 medegedeeld dat [werkgever] tot dan alleen naar directie- en managementfuncties had gekeken conform de wens van [werknemer] ; alsnog bereid is te kijken naar functie als docent; haar uitgenodigd voor een gesprek op 2 maart 2026 en verzocht voorafgaand al een recent CV te sturen en overzicht met docentfuncties die zij zou kunnen vervullen..
Bij brief van 18 februari 2026 heeft de gemachtigde van [werknemer] aan [werkgever] de eerder gevorderde toelating van [werknemer] tot haar werkzaamheden herhaald.
Bij brief van 25 februari 2026 heeft de gemachtigde van [werkgever] aan de gemachtigde van [werknemer] medegedeeld dat zij [werknemer] wel wil laten doceren en partijen daarvoor moeten verkennen welke docent werkzaamheden zij zou kunnen gaan doen, dat graag op 2 maart 2026 wil bespreken en zij een recent CV wil ontvangen. Als reactie heeft de gemachtigde van [werknemer] bij e-mail van 26 februari 2026 medegedeeld dat er al op 14 september 2025 een CV is gedeeld met P&O, dat [werknemer] breed inzetbaar is en gewezen op drie vacatures voor functies die [werknemer] kan uitoefenen met overlegging van haar CV.
Op 2 maart 2026 heeft er een gesprek plaatsgevonden tussen [werknemer] , [persoon 6] en [persoon 7] . Daarin is besproken dat [werknemer] een gesprek zou aangaan met mevrouw [persoon 8] (academiedirecteur [academie 3] , hierna te noemen: [persoon 8] ) en ze zou gaan koffiedrinken met [persoon 1] om het geschonden vertrouwen te herstellen. Daarnaast is in het gesprek aan [werknemer] medegedeeld dat de door haar aangedragen drie vacatures deels al waren opgevuld en vacatures binnen [academie 1] geen mogelijkheid zijn gelet op de gesprekken die [persoon 6] de afgelopen maanden heeft gevoerd. [werknemer] is niet ingegaan op het voorstel een gesprek te hebben met [persoon 8] .
Op 16 maart 2026 heeft [werknemer] een wandeling gemaakt met [persoon 1] waarvan zij het gesprek heimelijk opnam. Nadat [persoon 1] achter die opname kwam, heeft [werknemer] de opname verwijderd. Tijdens de wandeling heeft [persoon 1] aan [werknemer] voorgesteld om te praten met [persoon 8] en daarnaast met de heer [persoon 9] , die Directeur van de dienst [academie 4] , hierna te noemen: [persoon 9] ) is, over mogelijkheden te werken binnen hun domein. [werknemer] is niet op die uitnodigingen ingegaan.
[werknemer] heeft extern gesolliciteerd bij [school] waarbij [persoon 1] door [werknemer] als referent was opgegeven en die contact heeft gehad met [school] om de sollicitatie kracht bij te zetten. [werknemer] is op die sollicitatie afgewezen.
Na een e-mail van [werkgever] van 23 maart 2026 aan [werknemer] waarin haar opnieuw voorgesteld wordt de samenvatting van de luistergesprekken in te zien, heeft [werknemer] aangegeven die te willen ontvangen. De samenvatting van de luistergesprekken heeft [werkgever] op 27 maart 2026 naar [werknemer] gestuurd.
Het geplande driegesprek tussen [werknemer] , [persoon 7] en [persoon 1] op 1 april 2026 heeft [werknemer] bij e-mail van 31 maart 2026 afgezegd en [werknemer] heeft daarbij medegedeeld dat het verslag van de luistergesprekken haar een gevoel van intimidatie en uitsluiting hebben bezorgd.
In april en mei 2026 zijn partijen op verzoek van [werknemer] gaan praten over het sluiten van een overeenkomst tot beëindiging van de arbeidsovereenkomst. Partijen bereikten geen regeling waarna [werknemer] een kort geding tot wedertewerkstelling heeft aangekondigd.
4 Het verzoek, het verweer en het voorwaardelijk tegenverzoek
[werkgever] verzoekt de kantonrechter de arbeidsovereenkomst met [werknemer] te ontbinden, bij het bepalen van de einddatum rekening te houden met de duur van de procedure en te bepalen dat aan [werknemer] een transitievergoeding is verschuldigd en [werknemer] te veroordelen in de kosten van de procedure.
[werkgever] legt aan haar verzoek het volgende ten grondslag. Primair is er sprake is van een ernstig en duurzaam verstoorde arbeidsverhouding tussen partijen door een samenloop van omstandigheden. De omstandigheden bestaan uit het door APC opgezegde vertrouwen in het MT van [academie 1] (waaronder [werknemer] ), het niet reflecteren door [werknemer] op haar eigen aandeel in de situatie, de schrikbarende uitingen van [academie 1] medewerkers over [werknemer] , het door [werknemer] afhouden van de dialoog, herhaalde pogingen om in gesprek te komen met de gemachtigde van [werknemer] negeren, het op verzoek van [werknemer] onderhandelen over een minnelijke regeling omdat zij afstand wil van [werkgever] . De verstoring is te wijten aan [werknemer] gelet op de wijze zoals zij zich heeft opgesteld jegens collega’s binnen [academie 1] en het CvB. Subsidiair is er sprake van disfunctioneren van [werknemer] . De brandbrief van APC is een objectief oordeel over de ongeschiktheid van [werknemer] en de aangeboden ondersteuning (zoals een werkcoach) heeft ze niet geaccepteerd. Meer subsidiair geldt dat er sprake is van cumulatie van gronden die maken dat in redelijkheid niet van [werkgever] kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst te laten voortduren. Herplaatsing ligt niet in de rede. Dit omdat de verstoring niet alleen ziet op [academie 1] , maar op [werkgever] in het geheel en gezien de wijze van communicatie tussen partijen en de inspanningen van de afgelopen zes maanden die niet tot een bevredigend resultaat hebben geleid.
[werknemer] verweert zich tegen het verzoek en verzoekt om afwijzing van het verzoek. In het geval de arbeidsovereenkomst wordt ontbonden, dan verzoekt zij:
I. bij het bepalen van de einddatum de voor [werknemer] geldende opzegtermijn in acht te nemen en als geoordeeld wordt dat ontbinding het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van [werkgever] , de duur van de procedure niet op die termijn in mindering te brengen;
II. [werkgever] te veroordelen tot betaling van de wettelijke transitievergoeding;
III. [werkgever] te veroordelen tot betaling van een billijke vergoeding van € 700.000,00 bruto, althans een door de kantonrechter te bepalen bedrag;
IV. bij ontbinding op de i-grond aan [werknemer] een aanvullende vergoeding toe te kennen ter hoogte van 50% van de wettelijke transitievergoeding, althans een door de kantonrechter te bepalen percentage;
V. [werkgever] te veroordelen in de kosten van de procedure, vermeerderd met de wettelijke rente.
[werknemer] voert als verweer het volgende aan. Er is geen sprake van een ernstig duurzaam verstoorde arbeidsverhouding. De brandbrief zag op het MT als geheel en niet op [werknemer] als individu en [werknemer] heeft met de MT leden uitvoerig en kritisch gereflecteerd op de brandbrief. [werknemer] herkent zich niet in de kwalificaties die [werkgever] noemt in de luistergesprekken en [werknemer] is steeds bereid gebleven tot overleg, zij het dat zij vooraf wilde weten welke onderwerpen aan de orde zouden komen. [werknemer] wil haar werkzaamheden als docent hervatten en staat open voor passende werkzaamheden elders binnen [werkgever] . Dat [werknemer] zich na maandenlange uitsluiting van haar werkzaamheden kritisch en soms stevig uitlaat over de wijze waarop [werkgever] met haar omgaat, maakt de arbeidsverhouding niet duurzaam en onherstelbaar verstoord. De mogelijkheid van een vaststellingsovereenkomst is onderzocht in een periode van langdurige uitsluiting en mededelingen dat er nauwelijks mogelijkheden zouden bestaan en zij geen reëel toekomstperspectief zag. [werknemer] betwist dat er sprake is van disfunctioneren want zij is gedurende 21 jaar uitstekend beoordeeld en er is geen disfunctioneringsdossier en geen verbetertraject. De gestelde cumulatiegrond kan de ontbinding niet dragen en dient daarom te worden afgewezen. [werkgever] heeft niet aannemelijk gemaakt dat herplaatsing niet mogelijk is. Er is geen daadwerkelijk herplaatsingstraject opgesteld, terwijl er wel genoeg en regelmatig mogelijkheden waren bij [werkgever] . Een conflict rondom een tijdelijke managementrol betekent niet automatisch dat [werknemer] niet meer als docent binnen een andere academie van [werkgever] kan functioneren. In geval van ontbinding van de arbeidsovereenkomst verzoekt [werknemer] om de wettelijke transitievergoeding en daarnaast een billijke vergoeding van € 700.000,00 bruto wegens ernstig verwijtbaar handelen van [werkgever] .
5 De beoordeling
Ontbinding?
Het gaat in deze zaak om de vraag of de arbeidsovereenkomst tussen partijen moet worden ontbonden.
Een arbeidsovereenkomst kan alleen worden ontbonden als daar een redelijke grond voor is. In de wet is bepaald wat een redelijke grond is.[_4f128e50-02f0-44e0-ae63-b6977665f214] Ook is voor ontbinding vereist dat herplaatsing van de werknemer binnen een redelijke termijn niet mogelijk is of niet in de rede ligt.[_b2e86bab-01d6-4162-8929-701084b2fa69]
Verstoorde arbeidsverhouding?
[werkgever] verzoekt primair ontbinding van de arbeidsovereenkomst op grond van een verstoorde arbeidsverhouding.
Een arbeidsovereenkomst kan worden ontbonden op grond van een verstoorde arbeidsverhouding zodanig dat van de werkgever in redelijkheid niet kan worden gevergd de arbeidsovereenkomst te laten voortduren.[_f299d2e3-fa36-41d9-9122-7218d51f932d] Het dient te gaan om een ernstig en duurzaam verstoorde arbeidsverhouding.
De kantonrechter stelt vast dat [werknemer] lang in dienst is bij [werkgever] , zij bij [academie 1] haar eerste MT functie had en zij qua te behalen doelen goed heeft gepresteerd bij [academie 1] . Er moest bij [academie 1] veel worden veranderd, zoals het doorvoeren van bezuinigingen en een nieuw curriculum opstellen. Dat was geen gemakkelijke opdracht en begrijpelijk is dat [werknemer] zich wegens het moeten doorvoeren van veranderingen – waarmee het personeel het niet altijd eens zal zijn geweest – onveilig kan hebben gevoeld. Dat neemt niet weg dat uit de stukken en het gestelde ter zitting is gebleken dat sprake is van een verstoorde arbeidsverhouding. Zo volgt uit de samenvatting van de luistergesprekken die met 80 medewerkers van [academie 1] zijn gevoerd dat zij het vertrouwen in [werknemer] hebben verloren. De verstoring is verder uitgebreid naar haar leidinggevende [persoon 6] en het CvB. [persoon 6] heeft ter zitting namelijk verklaard geen vertrouwen te hebben in een verdere samenwerking met [werknemer] wegens haar uitblijvende bereidheid om te reflecteren op hetgeen er gebeurd is. Daarnaast verklaren [persoon 2] en [persoon 1] (producties 3 en 4 zijdens [werkgever] in het kort geding) ook dat zij een terugkeer van [werknemer] bij [werkgever] niet zien zitten omdat [werknemer] zelfreflectie mist en dat niet werkbaar is. De overgelegde verklaringen van de Directeur [academie 4] en twee onderwijsmanagers (producties 1, 2 en 5 zijdens [werkgever] in het kort geding) bevestigen ook dat voor een terugkeer van [werknemer] bij [werkgever] geen draagvlak is.
[werknemer] voert aan dat er van de zijde van [werkgever] sturend is opgetreden bij de luistergesprekken, maar dit heeft [werkgever] betwist. [werkgever] heeft toegelicht dat aan iedere medewerker dezelfde vragen zijn gesteld, iedereen vrij was om te verklaren wat hij wilde en het onderzoek is gedaan door iemand binnen [werkgever] die coachende werkzaamheden verrichtte. Na deze betwisting heeft [werknemer] geen omstandigheden genoemd waaruit zou volgen dat bij de luistergesprekken sturend en vooringenomen is opgetreden. De kantonrechter gaat er daarom vanuit dat de luistergesprekken steeds op dezelfde wijze en neutraal zijn gevoerd. Ook voert [werknemer] aan dat collega’s zich pas hebben geuit na haar non-actiefstelling en dat van invloed is geweest op hetgeen zij gezegd hebben, maar daar gaat de kantonrechter aan voorbij. Er hebben namelijk zoveel medewerkers meegedaan aan de luistergesprekken en hetgeen zij verklaard hebben is in lijn met de brandbrief van APC. Daarnaast heeft [werkgever] ter zitting onweersproken gesteld dat de vertrouwenspersoon steeds vaker meldingen kreeg over de bejegening en ervaren onveiligheid door [werknemer] , maar medewerkers geen toestemming gaven dat met [werknemer] te bespreken.
[werknemer] voert aan dat zij na de luistergesprekken niet is gehoord door [werkgever] en niet in de gelegenheid werd gesteld op uitlatingen over haar te reageren. De kantonrechter volgt [werknemer] niet in dit verweer. [werkgever] heeft aan [werknemer] aangeboden het verslag van de luistergesprekken aan haar toe te sturen, maar [werknemer] stond hiervoor eerst niet open. Pas in maart 2026 heeft ze aangegeven de samenvatting te willen ontvangen en heeft zich na ontvangst ervan voor het geplande driegesprek, waarin de luistergesprekken besproken zouden worden, afgemeld.
[werknemer] voert aan zich niet te herkennen in de kritiek die is geuit op haar in de luistergesprekken. [werknemer] legt drie verklaringen over van collega’s, namelijk van mevrouw [persoon 10] (onderwijskundige bij [academie 1] ), [persoon 3] en [persoon 4] , en stelt dat daaruit haar betrokkenheid en een goede werkrelatie volgt (productie 2 verweerschrift). De kantonrechter stelt vast dat de laatste twee verklaringen van de twee andere MT leden (destijds) zijn, waaraan [werknemer] geen leiding gaf en met hen had [werknemer] dus een andere werkverhouding dan zij met de andere medewerkers had. [persoon 10] is wel een medewerker waaraan [werknemer] leiding gaf en die ervaarde een prima werkrelatie met [werknemer] , maar dat neemt niet weg dat het merendeel van de medewerkers van [academie 1] [werknemer] als leidinggevende anders hebben ervaren. Uit de samenvatting van de luistergesprekken komt namelijk het beeld naar voren dat sprake was van een onveilige werkomgeving en dat de band met medewerkers is beschadigd omdat [werknemer] niet wilde reflecteren daarop met het CvB. [werknemer] zegt wel gereflecteerd te hebben door een met de andere MT leden opgesteld document (productie 6 verweerschrift), maar daarvan is gebleken dat het niet is voorgelegd aan het CvB, dat [persoon 5] het document niet kende en ook op zitting heeft [werknemer] niet gereflecteerd. [werknemer] zegt enkel dat [werkgever] het allemaal geframed heeft, maar daarvan kan gezien de kritiek uit meerdere hoeken niet vanuit worden gegaan. De kantonrechter sluit niet uit dat [werknemer] met veel inzet geprobeerd heeft leiding te geven om tot een bepaald resultaat te komen. Dat is te prijzen, maar voldoende onderbouwd is dat door haar manier van leiding geven onveiligheid is ervaren. Daarom mocht [werkgever] besluiten om een maatregel te nemen om rust in haar organisatie binnen [academie 1] te krijgen door [werknemer] uit het MT te ontheffen en haar vrij te stellen van werk en trachten haar te herplaatsen buiten [academie 1] .
Tijdens het optreden van partijen ter zitting is ook een vertrouwensbreuk gebleken. [werknemer] heeft niet op haar wijze van leidinggeven gereflecteerd en ze schiet in de verdediging. Dat heeft de verstoring alleen maar meer versterkt. [werknemer] heeft zich het hele traject aangevallen gevoeld, terwijl wel gebleken is dat [werkgever] geprobeerd heeft om haar binnenboord te houden. [werknemer] had open moeten staan voor een gesprek waarin gereflecteerd wordt. [werkgever] heeft begin februari 2026 meditation voorgesteld dat door [werknemer] is afgehouden en daarnaast heeft ze ook drie keer voorgestelde gesprekken afgehouden en zich in april en mei 2026 willen richten op een beëindiging. Daardoor is geen verbetering in het onderling vertrouwen ontstaan. Er is sprake van een impasse zonder uitzicht op verbetering. Dat maakt dat er sprake is van een ernstige verstoring die duurzaam is.
Herplaatsing
Voor ontbinding van een arbeidsovereenkomst is verder vereist dat [werknemer] niet binnen een redelijke termijn kan worden herplaatst in een andere passende functie. Aan die eis is voldaan. Gelet op de ernstige en duurzame verstoring in de arbeidsrelatie ligt het niet voor de hand dat [werknemer] kan worden herplaatst in een andere leidinggevende functie en dat kan ook niet van [werkgever] worden verwacht. Daarnaast heeft [werkgever] voldoende onderbouwd gesteld dat zij zich ingespannen heeft om [werknemer] buiten [academie 1] te herplaatsen, dat er geen herplaatsingsmogelijkheid was en dat die er ook momenteel niet is. De vacatures waar [werknemer] naar verwezen heeft in de brief van haar gemachtigde van 26 februari 2026 (productie 11 kort geding dagvaarding) waren bij [academie 1] of aan [academie 1] gelieerd en daar had [werkgever] [werknemer] niet hoeven herplaatsen. Tijdens onderhandelingen tussen partijen over een vaststellingsovereenkomst was er wel een docentfunctie beschikbaar (productie 24 kort geding dagvaarding), maar gezien de onderhandeling die zag op beëindiging van de arbeidsovereenkomst, had [werkgever] op dat moment in redelijkheid geen verplichting om [werknemer] op die functie te wijzen. Gezien die onderhandeling, het geschade vertrouwen en aflopen van haar MT functie per 1 november 2026 had [werkgever] in mei 2026 ook niet hoeven in te gaan op de door [werknemer] genoemde functies van MT lid (productie 21 kort geding dagvaarding).
Conclusie
Nu sprake is van een ernstig en duurzaam verstoorde arbeidsverhouding en herplaatsing niet in de rede ligt, zal de arbeidsovereenkomst worden ontbonden op de g-grond. De overige door [werkgever] aangevoerde gronden behoeven daarmee geen bespreking meer.
Ontbindingsdatum
De kantonrechter zal het einde van de arbeidsovereenkomst bepalen op 1 januari 2027. Dat is de datum waarop de arbeidsovereenkomst bij regelmatige opzegging zou zijn geëindigd, verminderd met de duur van deze procedure.[_7085b13d-fcd3-436d-b8ec-ffa8bfdc5ab8] De proceduretijd wordt in mindering gebracht omdat geen sprake is van ernstig verwijtbaar handelen van [werkgever] zoals hierna zal worden overwogen.
Transitievergoeding
Omdat de arbeidsovereenkomst op verzoek van [werkgever] wordt ontbonden heeft [werknemer] recht op een transitievergoeding. Ter zitting heeft [werknemer] onweersproken gesteld dat haar loon bij uitdiensttreding in schaal 12 gelijk is aan het huidige loon in schaal 13 (zijnde een bedrag van € 7.387,34 te vermeerderen met 8% vakantietoeslag en 8,3% aan eindejaarsuitkering), zodat de kantonrechter daar vanuit gaat. De transitievergoeding zal daarom worden bepaald op € 62.768,00 bruto.
Billijke vergoeding
[werknemer] stelt dat [werkgever] ernstig verwijtbaar heeft gehandeld of nagelaten en zij daarom recht heeft op een billijke vergoeding.
Een billijke vergoeding kan worden toegekend als de ontbinding van de arbeidsovereenkomst het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever.[_14bce9b3-8ded-4add-8734-a626bb2a31e5] Dat zal zich alleen voordoen in uitzonderlijke gevallen en als een werkgever zijn verplichtingen uit de arbeidsovereenkomst in ernstige mate heeft geschonden. De kantonrechter weegt bij deze beoordeling alle omstandigheden van het geval in onderling verband en samenhang mee.[_aeb121f6-2a5e-47af-a102-27acc5467cb1]
Ten onrechte op non-actief gesteld
[werknemer] legt aan het ernstig verwijtbare handelen of nalaten van [werkgever] ten grondslag dat [werkgever] haar abrupt op non-actief heeft gesteld zonder disfunctioneringsdossier en zonder waarschuwingen of wederhoor.
[werkgever] betwist ernstig verwijtbaar te hebben gehandeld omdat zij na de twee brandbrieven en het feit dat veel mensen op [persoon 6] afkwamen over een onveilige situatie rust in de organisatie wilde en daarom [werknemer] naar huis heeft laten gaan.
De kantonrechter is van oordeel dat [werkgever] na de brandbrief van APC, de uitkomsten uit het MTO, de anonieme meldingen bij de vertrouwenspersoon en klachten van medewerkers bij [persoon 6] mocht besluiten tot een maatregel om rust in de organisatie binnen [academie 1] te krijgen. Er was veel onrust bij [werkgever] en de naam [werknemer] werd genoemd. De maatregel om [werknemer] uit het MT te ontheffen en haar tijdelijk vrij te stellen van werk en te kijken naar ander passend werk buiten [academie 1] en [academie 1] gelieerde academies dan wel buiten [werkgever] was naar het oordeel van de kantonrechter gerechtvaardigd.
[werknemer] verwijt [werkgever] nog dat voor het gesprek van 5 november 2025 de brandbrief van APC op de agenda stond, maar dat gesprek kort was en toen niet (voldoende) is gesproken over de brandbrief. Vast staat echter dat [werknemer] na afloop van dat gesprek niet heeft gevraagd om een langer gesprek en evenmin om een later gesprek over de brandbrief. Daarom is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van [werkgever] geen sprake.
Ten onrechte op non-actief gelaten?
[werknemer] verwijt [werkgever] daarnaast dat zij negen maanden onrechtmatig op non- actief is gesteld en [werkgever] haar steeds meer richting externe mogelijkheden heeft bewogen en een situatie van uitsluiting heeft gecreëerd. [werknemer] stelt dat [werkgever] ten onrechte geen concrete voorstellen heeft gedaan.
[werkgever] betwist dat zij [werknemer] niet heeft willen herplaatsen binnen haar organisatie en voert aan dat het juist [werknemer] was die niet wilde praten, niet wilde reflecteren en geen mediation wilde.
De kantonrechter stelt vast dat [werkgever] na het gesprek van 21 november 2025 aan [werknemer] het [onderzoek] heeft voorgesteld en ook het in de arm nemen van een werkcoach. [werknemer] heeft zelf de keuze gemaakt om geen gebruik te maken van de werkcoach. [werkgever] heeft aanvankelijk gekeken naar leidinggevende functies en nadat [werknemer] liet weten een docentfunctie te willen, heeft [werkgever] gekeken naar een docentfunctie buiten [academie 1] . [werknemer] heeft verwezen naar drie functies, maar die waren binnen [academie 1] of aan [academie 1] gelieerd en lagen daarom niet in de rede. Voor herplaatsing in een functie van docent was het van belang in gesprek te blijven. [werkgever] kan wel worden verweten dat zij eerder niet concreet was naar [werknemer] dat een docentfunctie bij [academie 1] niet in de rede lag gelet op de ontstane verhoudingen. [werkgever] had hierover eerder duidelijk moeten zijn. [werkgever] heeft dat pas in maart 2026 aan [werknemer] gecommuniceerd dat een docentfunctie bij [academie 1] niet mogelijk was. Maar dit maakt niet dat sprake is van ernstig verwijtbaar handelen.
Gezien de gesprekken waarvoor [werknemer] is uitgenodigd, de voorstellen om gesprekken met bepaalde collega’s te voeren en een voorstel tot mediation blijkt dat er van de zijde van [werkgever] daadwerkelijke bereidheid was om [werknemer] intern te herplaatsen. Het is niet onlogisch dat voor de functie van docent ook een soort kennismakingsgesprek met een CV werd gevraagd. Te meer nu [werknemer] al meerdere jaren MT lid was en eerder werkzaam was in de OR en niet heel veel ervaring meer had als docent. Daarnaast mocht [werkgever] een CV vragen omdat het eerder door [werknemer] verstrekte CV voor Mix & Match was en dat wegens vertrouwelijkheid ervan niet verder bekend was in de organisatie.
[werknemer] verwijt [werkgever] dat ondanks de mededeling van [persoon 1] in het wandelgesprek van 16 maart 2026 dat de volgende stap mediation is en er een mediationvoorstel zou volgen, daar ten onrechte niet toe over is gegaan. Nog daargelaten dat [werkgever] betwist dat [persoon 1] in het gesprek een afspraak over mediation heeft gemaakt en dat niet is komen vast te staan, geldt dat [werknemer] zich vervolgens niet heeft beroepen op een afspraak tot mediation. In een e-mail van 23 maart 2026 (productie 21 verzoekschrift) is het verslag van het wandelgesprek van 16 maart 2026 aan [werknemer] toegezonden waarin staat dat voorgesteld is dat [werknemer] gesprekken gaat voeren met [persoon 8] en [persoon 9] en een vervolggesprek met [persoon 7] en [persoon 1] . Ten aanzien van dat vervolggesprek met [persoon 7] en [persoon 1] heeft [werknemer] zich afgemeld, de gesprekken met [persoon 8] en [persoon 9] heeft zij niet willen voeren en bij e-mail van 29 april 2026 (productie 24 verzoekschrift) heeft de gemachtigde van [werknemer] medegedeeld een voorstel tot beëindiging te willen ontvangen. Daarmee heeft [werknemer] geen signaal gegeven aan [werkgever] (alsnog) mediation te willen of dat [werkgever] ten onrechte een voorgestelde mediation niet zou oppakken. Gelet daarop kan aan [werkgever] geen verwijt worden gemaakt dat mediation niet is uitgevoerd, laat staan dat het ernstig verwijtbaar handelen is.
[werknemer] verwijt [werkgever] dat zij als enige het veld moest ruimen en de andere MT leden konden aanblijven. [werkgever] betwist dit en heeft ter zitting toegelicht dat [persoon 3] is afgetreden en er enkel een overeenkomst van opdracht is met [persoon 3] voor het zoeken van stageplekken in Australië en Nieuw-Zeeland. Ten aanzien van de andere twee MT leden heeft [werkgever] aangegeven dat [persoon 4] geen deel meer heeft genomen aan het MT en dat [persoon 5] nog wel in het MT is gebleven, maar hij beter lag bij medewerkers en er daarnaast nog drie andere MT leden en twee senior projectleiders zijn aangesteld. [werknemer] heeft deze stellingen van [werkgever] niet betwist, waardoor ervan uitgegaan wordt dat het huidige MT anders is ingericht, MT leden andere bevoegdheden hebben gekregen en er geen sprake is van een situatie dat [werknemer] als enige het veld moest ruimen. Daarnaast heeft [werkgever] aangegeven dat [persoon 4] en [persoon 5] wel open stonden voor reflecteren in tegenstelling tot [werknemer] . Daarmee is dan ook geen sprake van gelijke gevallen waarin [werkgever] hetzelfde had moeten optreden.
Conclusie
De conclusie is dan ook dat geen sprake is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van [werkgever] . Daarom is er geen grond voor toewijzing van een billijke vergoeding. De verzochte billijke vergoeding zal worden afgewezen.
[werkgever] hoeft geen gelegenheid te krijgen het verzoek in te trekken, omdat aan de ontbinding geen billijke vergoeding wordt verbonden.
Proceskosten
De kantonrechter zal bepalen dat partijen ieder hun eigen proceskosten moeten betalen, omdat de aard van de zaak daartoe aanleiding geeft en geen sprake is van (ernstig) verwijtbaar handelen of nalaten van één van beide partijen.
6 De beslissing
De kantonrechter
ontbindt de arbeidsovereenkomst tussen partijen met ingang van 1 januari 2027,
veroordeelt [werkgever] om aan [werknemer] een transitievergoeding te betalen van € 62.768,00 bruto,
bepaalt dat iedere partij de eigen proceskosten draagt,
verklaart deze beschikking uitvoerbaar bij voorraad,[_40890a8f-7552-45f1-a373-4b3032528937]
wijst af het meer of anders verzochte.
Deze beschikking is gegeven door mr. Tilman-Knoester en in het openbaar uitgesproken op 9 oktober 2026.
Voetnoten
- Artikel 7:669 lid 3 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW).
- Artikel 7:669 lid 1 BW.
- Artikel 7:669 lid 3 onder g BW.
- Artikel 7:671b lid 9, onder a, BW.
- 4Artikel 7:671b lid 9, onder c, BW.
- Hoge Raad, 30 juni 2017, ECLI:NL:HR:2017:1187, New Hairstyle.
- Uitvoerbaar bij voorraad betekent dat de veroordelingen in de beschikking uitgevoerd moeten worden, ook als eventueel in hoger beroep wordt gegaan.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.