Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 9 december 2024

De rechtbank heeft het beroep op 30 oktober 2024 behandeld. Hieraan hebben deelgenomen belanghebbende, en namens de inspecteur mr. [inspecteur 1] en mr. [inspecteur 2].

Tussen partijen is niet in geschil dat de hiervoor vermelde inkomsten belastbaar zijn in Nederland. Belanghebbende heeft ze aangegeven in zijn aangifte IB/PVV in Nederland en daarbij aftrek geclaimd van kosten voor de eigen woning in Duitsland van € 4.013. Volgens de aangifte is belanghebbende kwalificerend buitenlands belastingplichtige als bedoeld in artikel 7.8 Wet IB 2001.

De inspecteur heeft een aanslag IB/PVV voor het jaar 2020 opgelegd waarbij zowel IB als PVV is geheven over het gehele inkomen van belanghebbende maar geen aftrek is verleend voor de eigen woning in Duitsland.

De inspecteur heeft het daartegen ingediende bezwaar ongegrond verklaard.

Belanghebbende heeft een overzicht overgelegd van de Deutsche Bank waaruit blijkt dat hij in 2020 € 4.870,75 rente heeft betaald en dat hij ultimo 2020 een schuld had aan de bank van € 126.927,82. Ook heeft hij een door hemzelf ondertekende ‘Einkommenserklärung 2020” overgelegd waarin staat dat hij in 2020 € 3.493 aan inkomsten in Duitsland heeft genoten die niet in Nederland belastbaar zijn. Deze verklaring is niet door de Duitse belastingdienst ondertekend.

In de beroepsfase heeft de inspecteur geconcludeerd dat belanghebbende ten onrechte is aangemerkt als premieplichtig in Nederland.

Belanghebbende heeft ook niet op andere wijze aannemelijk gemaakt dat hij in 2020 aan de (materiële) voorwaarden voldoet om te kunnen worden aangemerkt als kwalificerende buitenlandse belastingplichtige. Hij heeft geen bewijs gegeven van wat zijn totale inkomsten waren, buiten de bankgegevens. Dat had hij wel kunnen doen, bijvoorbeeld door de in Duitsland ingediende aangifte en opgelegde aanslag over te leggen. De enkele verklaring van belanghebbende dat zijn inkomen nagenoeg geheel in Nederland is belast, acht de rechtbank onvoldoende bewijs.

Hetgeen hiervoor is overwogen leidt tot het oordeel dat belanghebbende niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij in 2020 kan worden aangemerkt als kwalificerende buitenlandse belastingplichtige of dat hij anderszins recht heeft op aftrek van de kosten van de woning in Duitsland.

Omdat de aanslag wel te hoog is omdat ten onrechte PVV is geheven (zie 2.5) is het beroep gegrond. De rechtbank zal de aanslag verminderen en ook de belastingrente verminderen. Omdat het beroep gegrond is moet de inspecteur het griffierecht aan belanghebbende vergoeden. De rechtbank ziet ook aanleiding voor een vergoeding van de reiskosten. Op basis van het in het beroepschrift vermelde woonadres, zal de rechtbank een reiskostenvergoeding van € 58[_53417570-111b-40da-ba5c-873bcb98948f] toekennen. Gesteld noch gebleken is dat belanghebbende andere kosten heeft gemaakt die voor vergoeding in aanmerking komen.