Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 8 februari 2023

[eiseres] heeft in opdracht van [gedaagde] onder andere een verreiker (inclusief bedieningsman) aan [gedaagde] ter beschikking gesteld voor het uitvoeren van werkzaamheden bij het [naam] te [plaats].

[eiseres] heeft hiervoor de volgende facturen aan [gedaagde] in rekening gebracht:

[gedaagde] heeft [eiseres] per e-mail van 24 februari 2022 verzocht om een nadere onderbouwing van de facturen. [eiseres] heeft hierop per e-mail van 28 maart 2022 gereageerd.

De gemachtigde van [eiseres] heeft [gedaagde] bij brief van 3 juni 2022 gesommeerd tot betaling van een bedrag van € 3.113,93, vermeerderd met rente en kosten.

[gedaagde] heeft niet aan de sommatie voldaan en niets betaald.

[eiseres] vordert bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, [gedaagde] te veroordelen tot betaling van een bedrag van € 3.764,63, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente over € 3.113,93 vanaf 10 augustus 2022 tot aan de dag van de volledige betaling, alsmede [gedaagde] in de (na)kosten van de procedure te veroordelen.

Op de standpunten van partijen wordt, voor zover van belang, hierna (in De beoordeling) nog nader ingegaan.

Niet in geschil is dat [eiseres] werkzaamheden voor [gedaagde] heeft verricht. [eiseres] heeft hiervoor een totaalbedrag van € 3.113,93 aan [gedaagde] in rekening gebracht. Als verweer heeft [gedaagde] aangevoerd dat zij op grond van tussen partijen gemaakte afspraken de gevorderde factuurbedragen niet aan [eiseres] verschuldigd is. [gedaagde] heeft ter onderbouwing van haar stelling bij conclusie van antwoord een creditfactuur van 30 september 2021 van € 3.675,38 overgelegd. [eiseres] heeft hierop als reactie in de conclusie van repliek naar voren gebracht dat de door [gedaagde] gestelde afspraak, waarop de creditfactuur van 30 september 2021 ziet, is gemaakt tussen [gedaagde] en [eiseres] B.V., zijnde het zusterbedrijf van [eiseres]. Daarbij heeft [eiseres] erop gewezen dat op de door [gedaagde] overgelegde factuur duidelijk de gegevens van ” [eiseres] B.V.” zijn vermeld en dat de in die creditfactuur genoemde facturen ook niet overeenkomen met de in rechtsoverweging 2.2. genoemde factuurnummers. [gedaagde] is in haar conclusie van dupliek in het geheel niet ingegaan op deze reactie van [eiseres]. Dat had wel op haar weg gelegen. Allereerst omdat de kantonrechter vaststelt dat de reactie van [eiseres] in de conclusie van repliek inhoudelijk juist is. Verder moet het verweer van [gedaagde] als een bevrijdend verweer worden beschouwd en de bewijslast van een zodanig verweer rust op haar. Nu [gedaagde] haar verweer, dat partijen zijn overeengekomen dat zij onderhavige facturen niet aan [eiseres] hoefde te betalen, ook niet op overige (deugdelijke) wijze heeft onderbouwd, zal de kantonrechter aan dat verweer voorbij gaan.

De conclusie van het bovenstaande is dat de gevorderde hoofdsom van € 3.113,93 toewijsbaar is. De meegevorderde wettelijke handelsrente over dit bedrag is als op de wet gegrond eveneens toewijsbaar.

[eiseres] maakt tevens aanspraak op vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De kantonrechter stelt vast dat het Besluit vergoeding voor buiten-gerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) van toepassing is nu (is gesteld dat) het verzuim op/na 1 juli 2012 is ingetreden. [eiseres] heeft voldoende gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht. Het gevorderde bedrag van € 436,39 aan buitengerechtelijke incassokosten komt ook overeen met het in het Besluit bepaalde tarief en zal worden toegewezen.

Wat verder nog door partijen is aangevoerd, kan tot geen ander oordeel leiden en behoeft daarom geen (nadere) bespreking. 4.5. [gedaagde] is de partij die ongelijk krijgt en zij zal daarom in de proceskosten van [eiseres] worden veroordeeld. Die kosten worden vastgesteld op € 1.123,41 (bestaande uit € 108,41 aan dagvaardingskosten, € 487,- aan griffierecht en € 528,- (2 punten van € 264,- per punt) aan salaris gemachtigde van [eiseres] ).

Volgens vaste rechtspraak levert een kostenveroordeling ook voor de nakosten een executoriale titel op. Dit betekent dat als [eiseres] na deze uitspraak ook nog kosten zou moeten maken (de nakosten), [gedaagde] daarvoor nog een bedrag zal moeten betalen van € 124,-. Hier kan nog een bedrag bijkomen voor de eventuele betekening van de uitspraak. In dit vonnis hoeft hierover geen aparte beslissing te worden genomen (Zie ECLI:NL: HR:2022:853,https://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:HR:2022:853).

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiseres] een bedrag te betalen van € 3.764,63, te vermeerderen met de wettelijke handelsrente over € 3.113,93 vanaf 10 augustus 2022 tot aan de dag van de volledige betaling;

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiseres] de proceskosten te betalen, vastgesteld op € 1.123,41;

verklaart deze veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad.