Rechtbank Rotterdam, 22 januari 2026

Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:

Op 8 januari 2026 is de zaak tijdens een zitting besproken. Daarbij waren (via een digitale verbinding) aanwezig: de heer [persoon A] namens Hiltermann en mr. J. Jansen namens de gemachtigde. [gedaagde] was niet aanwezig, ondanks een correcte oproeping.

[gedaagde] heeft op 11 oktober 2024 een zakelijke leaseovereenkomst met Hiltermann (hierna: de overeenkomst) gesloten ter financiering van een Volkswagen Golf met kenteken [kentekennummer] (hierna: de auto). [gedaagde] heeft de auto in bezit gekregen, maar heeft geen enkele maandelijkse leasetermijn betaald. Om die reden heeft Hiltermann de overeenkomst op 29 april 2025 ontbonden. De auto is, na een procedure in kort geding tussen partijen, door Hiltermann ingenomen op 17 november 2024. Op 10 december 2024 is de auto verkocht. Hiltermann eist in deze procedure een verklaring voor recht dat de overeenkomst is ontbonden.

[gedaagde] heeft het bestaan van de overeenkomst en de hoogte van de vordering niet betwist. In reactie op de dagvaarding heeft [gedaagde] aangevoerd dat ontbinding van de overeenkomst een te vergaande maatregel is. De financiële situatie van [gedaagde] is verbeterd waardoor hij de betalingsachterstand kan inhalen en toekomstige termijnen kan betalen, aldus [gedaagde].

De kantonrechter wijst alle eisen van Hiltermann toe. Hierna wordt uitgelegd waarom.

Op 29 april 2025 heeft Hiltermann de overeenkomst ontbonden vanwege de betalingsachterstand van [gedaagde]. Hiltermann had dat recht op basis van de algemene voorwaarden (artikel 43) en de wet (artikel 6:265 BW). Op 30 juli 2025 heeft [gedaagde] verweer gevoerd en gesteld dat ontbinding van de overeenkomst een te vergaande maatregel is. [gedaagde] heeft aangevoerd dat hij in staat en bereid is om zijn betalingsverplichting alsnog na te komen. Toch heeft [gedaagde] na 30 juli 2025 niets betaald en is hij op 8 januari 2026 ook niet naar de zitting gekomen om zijn standpunt nader toe te lichten. [gedaagde] heeft dan ook onvoldoende gesteld en daarom slaagt zijn verweer niet. Hiltermann mocht de overeenkomst ontbinden. De door Hiltermann geëiste verklaring voor recht wordt toegewezen.

Ten tijde van het uitbrengen van de dagvaarding bedroeg de openstaande hoofdsom ten aanzien van achterstallige en toekomstige leasetermijnen € 72.040,29. Hiltermann heeft de verkoopopbrengst van € 43.422,00 afgetrokken van de hoofdsom en haar eis verminderd tot € 28.618,29.

Hiltermann heeft voldoende gesteld voor haar vordering. Omdat [gedaagde] de verschuldigdheid en de hoogte van de hoofdsom niet heeft betwist, wordt de door Hiltermann gevorderde hoofdsom van € 28.618,29 wordt toegewezen.

In artikel 53 van de algemene voorwaarden is bepaald dat Hiltermann aanspraak kan maken op een vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten ter hoogte van 10% van het openstaande bedrag aan achterstallige en toekomstige leasetermijnen. [gedaagde] heeft dit punt niet betwist.

Hoewel Hiltermann haar eis heeft verminderd, worden de buitengerechtelijke incassokosten over de oorspronkelijke hoofdsom van € 72.040,29 toegewezen.

In artikel 15 van de algemene voorwaarden is bepaald dat Hiltermann bij te late betaling aanspraak kan maken op rente. Hiltermann heeft genoeg gesteld waaruit volgt dat deze rente moet worden betaald en [gedaagde] dat niet heeft betwist. De door Hiltermann geëiste contractuele rente van 18% per jaar wordt dan ook toegewezen. Berekend tot 12 mei 2025 bedraagt het toegewezen bedrag aan rente € 487,10.

In totaal moet [gedaagde] dus € 28.618,29 + € 7.204,03 + € 487,10 = € 36.309,42 betalen aan Hiltermann.

De proceskosten komen voor rekening van [gedaagde] omdat hij ongelijk krijgt (artikel 237 Rv). De kantonrechter begroot de kosten die [gedaagde] aan Hiltermann moet betalen op € 123,16 aan dagvaardingskosten, € 1.461,00 aan griffierecht, € 1.630,00 aan salaris voor de gemachtigde (2 punten x € 815,00) en € 135,00 aan nakosten. Dat is in totaal € 3.349,16. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend.

Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat Hiltermann dat eist en [gedaagde] daar geen bezwaar tegen heeft gemaakt (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.

verklaart voor recht dat de overeenkomst tussen de partijen over de auto met het kenteken [kentekennummer] is ontbonden;

veroordeelt [gedaagde] om aan Hiltermann te betalen € 36.309,42, te vermeerderen met de contractuele rente van 18% per jaar over € 28.618,29 vanaf 12 mei 2025 tot de dag dat volledig is betaald;

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten, die aan de kant van Hiltermann worden vastgesteld op € 3.349,16;

verklaart dit vonnis ten aanzien van de veroordelingen onder 3.2. en 3.3. uitvoerbaar bij voorraad en wijst al het andere af.