Rechtbank Rotterdam, 21 mei 2026

Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:

Op 26 maart 2026 is de zaak tijdens een zitting besproken. Daarbij waren aanwezig: [persoon A], met zijn echtgenote [persoon C] en zijn gemachtigde, [persoon D] en [persoon E] namens [bedrijf B] en haar gemachtigde.

De kantonrechter wijst de eis van [persoon A] toe. De eis van [bedrijf B] wordt afgewezen. Deze beslissingen worden hierna uitgelegd.

De lekkage in de kapschuur is een tekortkoming, want in de kapschuur hoefde [persoon A] geen lekkage te verwachten. Om bij een tekortkoming in de nakoming van een verbintenis schadevergoeding te kunnen vorderen moet de schuldenaar schriftelijk in gebreke worden gesteld waarbij een redelijke mogelijkheid wordt geboden voor nakoming en nakoming binnen deze termijn uitblijft (artikelen 6:74 jo. 6:82 lid 1 BW), tenzij nakoming blijvend onmogelijk is.

[persoon A] heeft [bedrijf B] op 17 mei 2023 in gebreke gesteld, waarbij [bedrijf B] de redelijke mogelijkheid is geboden om binnen 15 dagen de lekkage te herstellen. [bedrijf B] heeft de lekkage niet verholpen. [bedrijf B] verkeerde daarom in verzuim. Omdat [bedrijf B] in verzuim was heeft [persoon A] recht op schadevergoeding in plaats van nakoming. In zijn brief van 21 november 2023 en in de dagvaarding heeft [persoon A] aan [bedrijf B] medegedeeld dat hij schadevergoeding in plaats van nakoming vordert. [persoon A] heeft de lekkage laten herstellen voor € 4.101,90. [bedrijf B] moet € 4.101,90 aan schadevergoeding aan [persoon A] betalen, tenzij haar verweer slaagt.

[bedrijf B] voert als verweer aan dat de tekortkoming niet aan haar kan worden toegerekend omdat de fundering door een derde partij is gestort en de lekkage daardoor werd veroorzaakt.

[bedrijf F] heeft de lekkage opgelost. [bedrijf F] heeft schriftelijk verklaard dat tijdens het herstel bleek dat het water ook aan de binnenkant van het dak naar binnen liep en dat er onder andere aanpassingen aan de dakconstructie van de kapschuur zijn uitgevoerd. [bedrijf B] betwist niet dat de lekkage is opgelost door [bedrijf F]. Verder blijkt nergens uit dat de oorzaak van de lekkage was gelegen in de fundering. De tekortkoming moet daarom aan [bedrijf B] worden toegerekend.

[bedrijf B] heeft nog aangevoerd dat zij niet in de gelegenheid is gesteld om het dak van de kapschuur te herstellen op het moment dat bleek dat daar de oorzaak van de lekkage zat. [bedrijf B] verkeerde al in verzuim voordat [bedrijf F] de herstelwerkzaamheden heeft uitgevoerd, zodat [persoon A] [bedrijf B] niet nog een keer de gelegenheid hoefde te geven om tot herstel over te gaan.

[bedrijf B] heeft niet betwist dat aan de afspraak van het uitvoeren van (herstel)werkzaamheden voor € 999,00 door [persoon A] de voorwaarde was verbonden dat de lekkage daarmee verholpen zou zijn. Vaststaat dat de lekkage niet is verholpen door [bedrijf B]. Er is daarmee geen betalingsverplichting voor [persoon A] ontstaan.

De incassokosten van € 535,19 worden toegewezen, omdat aan alle voorwaarden is voldaan om deze kosten vergoed te krijgen (artikel 6:96 BW).

[persoon A] vordert wettelijke rente vanaf 14 dagen vanaf het vonnis. Dat is toewijsbaar. De vordering onder ‘iv.’ vermeld geen andere ingangsdatum zodat deze vordering verder onbesproken kan blijven.

De proceskosten komen voor rekening van [bedrijf B], omdat zij ongelijk krijgt (artikel 237 Rv). De kantonrechter begroot de kosten die [bedrijf B] aan [persoon A] moet betalen op:

Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard (zowel in conventie als in reconventie), omdat [persoon A] dat eist en [bedrijf B] daar geen bezwaar tegen heeft gemaakt (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.

veroordeelt [bedrijf B] om aan [persoon A] te betalen € 4.637,09 met de wettelijke rente zoals bedoeld in artikel 6:119 BW over een bedrag van € 4.101,90 vanaf de vijftiende dag na de datum van dit vonnis tot de dag dat volledig is betaald;

veroordeelt [bedrijf B] in de proceskosten, die aan de kant van [persoon A] worden vastgesteld op € 1.083,02;

wijst de vorderingen van [bedrijf B] af;

veroordeelt [bedrijf B] in de proceskosten, die aan de kant van [persoon A] worden vastgesteld op € 135,00;

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.