Uitspraak · Verbintenissenrecht

Rechtbank Rotterdam, 26 juni 2026

ECLI:NL:RBROT:2026:7414Zaaknummer 11795213 CV EXPL 25-15425

Instantie: Rechtbank Rotterdam
Datum uitspraak: 26 juni 2026
Publicatiedatum: 10 juli 2026
Zaaknummer: 11795213 CV EXPL 25-15425
Rechtsgebied: Civiel recht, Verbintenissenrecht
Procedure: Eerste aanleg - enkelvoudig
Zittingsplaats: Rotterdam
Soort: Uitspraak

Inhoudsindicatie

Verzet niet-ontvankelijk. Eiser in verzet kan geen verzet instellen tegen een vonnis uit 2015, omdat dat geen verstekvonnis is. Hij is namelijk destijds wel in de procedure verschenen, omdat hij om uitstel vóór antwoord heeft gereageerd. Het maakt niet uit dat hij daarna vervolgens niet op tijd heeft gereageerd met een antwoord. Het verzet wordt dan ook niet inhoudelijk behandeld.

3 De beslissing

De kantonrechter:

3.1.

verklaart [eiser] niet-ontvankelijk in zijn vordering;

3.2.

veroordeelt [eiser] in de proceskosten van deze procedure, die aan de kant van de curator worden begroot op € 0,-.

Dit vonnis is gewezen door kantonrechter mr. V.F. Milders en in het openbaar uitgesproken.

53954

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak

1 De procedure
2 De beoordeling
3 De beslissing

RECHTBANK ROTTERDAM

locatie Rotterdam

zaaknummer: 11795213 CV EXPL 25-15425

datum uitspraak: 26 juni 2026

Vonnis van de kantonrechter

in de zaak van

[eiser],

woonplaats: [woonplaats],

eiser in verzet,

die zelf procedeert,

tegen

[gedaagde], in zijn hoedanigheid van curator in het faillissement van

Direct Pay Services B.V.,

vestigingsplaats: Barendrecht,

gedaagde in verzet,

die zelf procedeert.

Partijen worden hierna ‘[eiser]’, ‘de curator’ en ‘Direct Pay’ genoemd.

1 De procedure

1.1.

Het dossier bestaat uit de volgende processtukken:

het vonnis van de kantonrechter van 6 maart 2015 met zaaknummer 3753297;
de verzetdagvaarding van 8 juli 2025, met bijlagen.

2 De beoordeling

2.1.

Op 6 maart 2015 is een vonnis gewezen tussen Direct Pay en [eiser], waarbij [eiser] onder andere is veroordeeld tot betaling van € 751,91. Hij is het hiermee niet eens en heeft met de dagvaarding van 8 juli 2025 verzet ingesteld tegen dat vonnis.

2.2.

In artikel 143 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering staat dat verzet kan worden gedaan door een gedaagde die bij verstek is veroordeeld. Uit het vonnis blijkt echter dat [eiser] niet bij verstek is veroordeeld. Daarin staat namelijk dat op zijn verzoek uitstel is verleend om te reageren op de dagvaarding van Direct Pay, maar dat hij dat niet binnen de gegeven termijn heeft gedaan. Dit betekent dat hij formeel wel in de procedure is verschenen en dat dus ook geen verstek tegen hem is verleend. Er is vervolgens een vonnis op tegenspraak gewezen.

2.3.

Gelet op dat wat hiervoor staat is de conclusie dat [eiser] geen verzet kan instellen tegen het vonnis van 6 maart 2015. Hij wordt daarom niet-ontvankelijk verklaard in zijn vordering. Deze wordt dus niet inhoudelijk besproken.

2.4.

Omdat [eiser] ongelijk krijg wordt hij veroordeeld in de proceskosten. Deze worden aan de kant van de curator begroot op nul euro, omdat niet is gesteld of gebleken dat hij in deze procedure kosten heeft gemaakt die voor vergoeding in aanmerking komen.