Uitspraak · Insolventierecht
Rechtbank Rotterdam, 28 oktober 2026 – Dwangakkoord afgewezen
ECLI:NL:RBROT:2026:16197Zaaknummer NL:TZ:2615999:R-RK
- Instantie
- Rechtbank Rotterdam
- Datum uitspraak
- 28 oktober 2026
- Publicatiedatum
- 18 november 2026
- Zaaknummer
- NL:TZ:2615999:R-RK
- Rechtsgebied
- Civiel recht, Insolventierecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 287a Fw
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Dwangakkoord afgewezen. Onvoldoende aannemelijk dat het aangeboden akkoord het maximaal haalbare is.
De rechtbank:
- wijst af het verzoek om een gedwongen schuldregeling te bevelen.
Dit vonnis is gewezen door mr. E.A. Vroom rechter, en in aanwezigheid van mr. W.C.A. den Dulk, griffier, in het openbaar uitgesproken op 28 oktober 2026.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK Rotterdam
Team Insolventie
rekestnummer: [rekestnummer]
uitspraakdatum: 28 oktober 2026
afwijzen gedwongen schuldregeling
in de zaak van:
[verzoeker] ,
wonende te [adres] ,
[postcode] [woonplaats] ,
verzoeker,
1 De procedure
Verzoeker heeft op 15 juli 2026, tezamen met een verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling, een verzoek ingevolge artikel 287a lid 1 Faillissementswet ingediend om één schuldeiser, te weten:
- Heimstaden Nederland B.V., in behandeling bij SWG Advocaten B.V., hierna te noemen: Heimstaden;
die weigert mee te werken aan een door verzoeker aangeboden schuldregeling, te bevelen in te stemmen met deze schuldregeling.
Heimstaden heeft voorafgaand aan de zitting, op 16 oktober 2026, een verweerschrift ingediend. Heimstaden heeft in haar verweerschrift aangegeven niet ter zitting te zullen verschijnen.
Ter zitting van 21 oktober 2026 zijn verschenen en gehoord:
- verzoeker;
- [persoon A] , werkzaam bij Geldplein (hierna te noemen schuldhulpverlening),
De uitspraak is bepaald op heden.
2 Het verzoek
Verzoeker heeft volgens het ingediende verzoekschrift acht concurrente schuldeisers. Deze schuldeisers hebben in totaal een bedrag van € 5.079,89 van verzoeker te vorderen.
Verzoeker heeft bij brief van 16 maart 2026 een schuldregeling aangeboden aan zijn schuldeisers, inhoudende dat geen uitdeling zal plaatsvinden aan de schuldeisers en waarbij aan de schuldeisers wordt verzocht de betreffende schulden kwijt te schelden.
Het aangeboden akkoord heeft de volgende inhoud en achtergrond. De aangeboden regeling is gebaseerd op de NVVK-norm. De afloscapaciteit van verzoeker is gebaseerd op ongewijzigde voortzetting van zijn Participatiewet-uitkering. Volgens de aanbodbrief kampt verzoeker met psychische klachten. Hij zou ontheven zijn van de sollicitatieverplichting. Wel zou hij beschikken over een startkwalificatie. Ter zitting heeft verzoeker verklaard dat fulltime werken uitval veroorzaakt. Hij krijgt begeleiding via Rotterdam Inclusief om op een plek te komen waar hij zo min mogelijk belemmeringen ervaart. Vanwege dit traject krijgt hij geen sollicitatieontheffing op papier. Schuldhulpverlening heeft ter zitting aanvullend verklaard dat gezien de achtergrond het niet de verwachting is dat verzoeker in de komende 18 maanden kan werken.
Verzoeker heeft zich op het standpunt gesteld dat hij al het mogelijke heeft gedaan om het aangeboden percentage aan zijn schuldeisers aan te bieden. Verzoeker heeft sinds de aanmelding bij schuldhulpverlening geen nieuwe schulden of achterstanden meer laten ontstaan.
Zeven schuldeisers stemmen met de aangeboden schuldregeling in. Heimstaden stemt hier niet mee in. Zij heeft een vordering van € 3.174,01 op verzoeker.
3 Het verweer
In de contacten met schuldhulpverlening en in haar verweerschrift heeft Heimstaden te kennen gegeven niet akkoord te gaan met het aanbod. Er is namelijk een nieuwe schuld ontstaan ten aanzien van de lopende huurtermijnen. De huur over de maand maart 2026 is niet betaald. Dat verzoeker voor deze nieuwe schuld een betalingsregeling wilde afspreken van € 100,00 per maand vindt zij opmerkelijk. Volgens de ten tijde van het aanbod overgelegde berekening van het vrij te laten bedrag (hierna te noemen: Vtlb) is er immers geen afloscapaciteit. Zij betwist dan ook de juistheid van deze Vtlb. Niet valt in te zien waarom deze betalingsregeling niet zou kunnen gelden voor de gehele schuld. Daarnaast heeft Heimstaden in haar verweerschrift aangegeven dat het in strijd met de redelijkheid en billijkheid zou zijn als zij gedwongen zou worden in te stemmen met het aanbod, terwijl zij vervolgens direct weer wordt geconfronteerd met de nieuwe achterstand over de maand maart 2026. Bovendien is de kans aanzienlijk dat zij wordt geconfronteerd met een nieuwe achterstand. Door haar een dwangakkoord op te leggen, wordt zij ernstig en onevenredig in haar belangen geschaad.
4 De beoordeling
Uitgangspunt is dat het iedere schuldeiser in beginsel vrij staat om te verlangen dat 100% van zijn vordering, vermeerderd met rente, wordt voldaan. Nu de aangeboden regeling voorziet in een lagere uitkering dan de volledige vordering, staat het belang van Heimstaden bij haar weigering vast.
De rechtbank ziet zich gesteld voor het beantwoorden van de vraag of Heimstaden in redelijkheid niet tot weigering van instemming met de schuldregeling heeft kunnen komen, in aanmerking genomen de onevenredigheid tussen het belang dat zij heeft bij uitoefening van de bevoegdheid tot weigering en de belangen van verzoeker of de overige schuldeisers die door de weigering worden geschaad.
De rechtbank beantwoordt deze vraag ontkennend en overweegt daartoe als volgt.
Vooropgesteld wordt dat de vordering van Heimstaden een aanzienlijk aandeel vormt van de totale schuldenlast (te weten 62,5 % daarvan). Gelet daarop zal niet snel kunnen worden geoordeeld dat Heimstaden in redelijkheid niet kon weigeren om met de schuldregeling in te stemmen.
De rechtbank is van oordeel dat onvoldoende aannemelijk is dat het voorstel het uiterste is waartoe verzoeker in staat moet worden geacht. Het aanbod betreft een schuldregeling waarbij geen uitdeling zal plaatsvinden en de schuldeisers verzocht worden de betreffende schulden kwijt te schelden. Dit is gebaseerd op de huidige inkomsten van verzoeker uit hoofde van een Participatiewet-uitkering. Uit het verzoekschrift en het verhandelde ter zitting is onvoldoende duidelijk geworden dat verzoeker niet in staat is om (minimaal) 36 uur per week te werken. Vast is komen te staan dat verzoeker geen ontheffing heeft van de arbeidsplicht. Verzoeker heeft weliswaar verklaard dat hij groepssessies bijwoont en heeft dit ook aangetoond met een tussentijds evaluatieverslag van de psycholoog, maar daaruit volgt niet dat hij op dit moment arbeidsongeschikt is, dan wel in de afgelopen periode is geweest. Er zijn geen andere stukken overgelegd waaruit blijkt dat verzoeker arbeidsongeschikt is. De rechtbank kan dus niet zonder meer vaststellen dat de huidige ontbrekende afloscapaciteit blijvend is.
Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de belangen van Heimstaden als weigerende schuldeiser zwaarder wegen dan die van verzoeker of de overige schuldeisers. Het verzoek om Heimstaden te bevelen in te stemmen met de door verzoeker aangeboden schuldregeling wordt daarom afgewezen.
Gezien het voorgaande behoeft het verweer van Heimstaden voor het overige geen bespreking en beoordeling.
De rechtbank zal bij afzonderlijke beslissing op het verzoek tot toepassing van de schuldsaneringsregeling beslissen.
5 De beslissing
De rechtbank:
- wijst af het verzoek om een gedwongen schuldregeling te bevelen.
Dit vonnis is gewezen door mr. E.A. Vroom rechter, en in aanwezigheid van mr. W.C.A. den Dulk, griffier, in het openbaar uitgesproken op 28 oktober 2026.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.