Uitspraak · Strafrecht
Rechtbank Rotterdam, 13 november 2026 – Veroordeling voor poging tot zware mishandeling en overtreding
ECLI:NL:RBROT:2026:16138Zaaknummer 10-073680-26
- Instantie
- Rechtbank Rotterdam
- Datum uitspraak
- 13 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- 10-073680-26
- Rechtsgebied
- Strafrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudig
- Uitkomst
- Strafrechtelijke veroordeling
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 6 WVW
- Zittingsplaats
- Rotterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Veroordeling voor poging tot zware mishandeling en overtreding van artikel 6 WVW. De verdachte is met een auto op het slachtoffer ingereden. Het slachtoffer heeft hierbij letsel opgelopen, waaruit tijdelijke verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden is ontstaan. Het noodweerverweer wordt verworpen. De verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van twaalf maanden met aftrek van het voorarrest, waarvan zes maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar en met oplegging van de bijzondere voorwaarden zoals door de reclassering is geadviseerd. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld tot een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van achttien maanden met aftrek, waarvan twaalf maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar. De verdachte moet ook een schadevergoeding betalen aan het slachtoffer
De rechtbank:
Vrijspraak
verklaart niet bewezen dat de verdachte de feiten 1 primair en 1 subsidiair heeft gepleegd en spreekt de verdachte daarvan vrij;
Bewezenverklaring
verklaart bewezen dat de verdachte de feiten 1 meer subsidiair en 2, zoals in hoofdstuk 2 is omschreven, heeft gepleegd;
Kwalificatie en strafbaarheid
stelt vast dat het bewezenverklaarde oplevert de in hoofdstuk 3 vermelde strafbare feiten;
verklaart de verdachte strafbaar;
Straffen
Gevangenisstraf
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 12 (twaalf) maanden;
beveelt dat de tijd die door de verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, in mindering wordt gebracht op de gevangenisstraf, voor zover deze tijd niet al op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht;
Voorwaardelijk strafdeel
bepaalt dat 6 (zes) maanden, van deze gevangenisstraf niet ten uitvoer zullen worden gelegd, tenzij de rechter later anders beslist;
verbindt hieraan een proeftijd, die wordt gesteld op twee jaar, waarbij tot tenuitvoerlegging van het voorwaardelijke gedeelte van de straf kan worden beslist als de verdachte een van de onderstaande voorwaarden niet naleeft;
stelt als algemene voorwaarde dat:
- de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig maakt;
stelt als bijzondere voorwaarden dat:
- de verdachte zich gedurende de proeftijd meldt op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. Voor de eerste afspraak meldt de verdachte zich binnen drie werkdagen nadat de proeftijd is ingegaan bij Reclassering Nederland op het adres Ringbaan West 275 in Tilburg. Huisbezoeken kunnen onderdeel uitmaken van de meldplicht;
- de verdachte gedurende de proeftijd meewerkt aan diagnostiek en zich laat behandelen door ambulant forensisch centrum Fivoor of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De behandeling start na aanmelding en intake. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is in ieder geval gericht op een delictanalyse en gebrekkige impulscontrole. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat de verdachte voorgeschreven medicatie zal gebruiken;
- de verdachte gedurende de proeftijd op geen enkele wijze – direct of indirect – contact zoekt of heeft met het slachtoffer [slachtoffer], geboren [geboortedatum 2] 1985;
- de verdachte zich gedurende de proeftijd niet bevindt bij [bedrijf] aan de [adres 2].
geeft opdracht aan de reclassering om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden. Hierbij gelden als voorwaarden dat de verdachte:
- meewerkt aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een geldig identiteitsbewijs ter inzage aanbiedt om de identiteit vast te stellen;
- meewerkt aan reclasseringstoezicht, waaronder het meewerken aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt;
Ontzegging van de rijbevoegdheid
ontzegt de verdachte voor de feiten 1 meer subsidiair en 2 de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 18 (achttien) maanden;
bepaalt dat de duur van de ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen, wordt verminderd met de duur van de invordering en inhouding van het rijbewijs;
bepaalt dat 12 (twaalf) maanden van de ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen niet ten uitvoer zullen worden gelegd, tenzij de rechter later anders beslist;
verbindt hieraan een proeftijd die wordt gesteld op 2 (twee) jaar;
tenuitvoerlegging kan worden gelast als de veroordeelde de algemene voorwaarde, dat hij zich vóór het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig zal maken, niet naleeft.
Vordering [benadeelde partij] (feiten 1 meer subsidiair en 2)
veroordeelt de verdachte aan de [benadeelde partij], te betalen een bedrag van € 3076,00 (drieduizendzesenzeventig euro), bestaande uit € 76,00 als vergoeding van materiële schade en € 3.000,00 als vergoeding van immateriële schade, en de wettelijke rente hierover vanaf 9 maart 2026 tot de dag van volledige betaling;
verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in het resterende deel van de vordering; bepaalt dat dit deel van de vordering kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;
veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte proceskosten, tot op vandaag begroot op € 0,00 en in de nog te maken kosten voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis;
legt aan de verdachte voor de feiten de maatregel tot schadevergoeding op, wat inhoudt dat de verdachte de verplichting heeft om ten behoeve van de [benadeelde partij] aan de staat € 3076,00 (drieduizendzesenzeventig euro), te betalen, en de wettelijke rente vanaf 9 maart 2026 tot aan de dag van de gehele betaling. Bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 30 (dertig) dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op;
bepaalt dat de verdachte van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij de schade aan de benadeelde partij of aan de staat heeft vergoed.
8 Samenstelling rechtbank en ondertekening
Dit vonnis is gewezen door:
mr. M.J.M. van Beckhoven, voorzitter,
en mrs. J.C. Oord en M.E. Vos, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. E.S. Brouwer, griffier,
en uitgesproken op de openbare zitting van deze rechtbank op 13 november 2026.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
Rechtbank Rotterdam Zittingsplaats Rotterdam
Meervoudige kamer strafzaken
Parketnummer: 10-073680-26
Datum uitspraak: 13 november 2026
Datum zitting: 30 oktober 2026
Tegenspraak
Verdachte:
[verdachte],
geboren op [geboortedatum 1] 2001 in [geboorteplaats] ([geboorteland]),
ingeschreven op het adres [adres 1], [postcode] [plaatsnaam].
Advocaat van de verdachte: mr. K. Hoesenie
Officier van justitie: mr. T. van den Bergh
Benadeelde partij: [benadeelde partij]
Advocaat van de benadeelde partij: mr. J.V. van Blitterswijk
Kern van het vonnis
Veroordeling voor poging tot zware mishandeling en overtreding van artikel 6 WVW. De verdachte is met een auto op het slachtoffer ingereden. Het slachtoffer heeft hierbij letsel opgelopen, waaruit tijdelijke verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden is ontstaan. Het noodweerverweer wordt verworpen. De verdachte wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van twaalf maanden met aftrek van het voorarrest, waarvan zes maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar en met oplegging van de bijzondere voorwaarden zoals door de reclassering is geadviseerd. Daarnaast wordt de verdachte veroordeeld tot een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van achttien maanden met aftrek, waarvan twaalf maanden voorwaardelijk, met een proeftijd van twee jaar. De verdachte moet ook een schadevergoeding betalen aan het slachtoffer.
1 Tenlastelegging
De officier van justitie beschuldigt de verdachte ervan dat hij – samengevat – opzettelijk met een auto op het slachtoffer is ingereden. Dit handelen is door de officier van justitie ten laste gelegd als een poging het slachtoffer van het leven te beroven, dan wel als (een poging tot) het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. Met dit handelen heeft de verdachte volgens de officier van justitie ook een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval veroorzaakt met lichamelijk letsel tot gevolg.
De volledige tenlastelegging (hierna: beschuldiging) houdt in dat:
1 primair
hij op of omstreeks 9 maart 2026 te Schiedam ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om opzettelijk een ander, te weten [slachtoffer]
van het leven te beroven,
- met een door hem, verdachte, bestuurde personenauto (met kenteken [kenteken]) (met toenemende hoge, althans aanzienlijke snelheid) in de richting van die [slachtoffer] is gereden en/of heeft ingereden op die [slachtoffer] en/of die [slachtoffer] heeft aangereden, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
1 subsidiair
hij op of omstreeks 9 maart 2026 te Schiedam aan een ander, te weten [slachtoffer]
opzettelijk zwaar lichamelijk letsel heeft toegebracht, door
- met toenemende hoge, althans aanzienlijke snelheid in de richting van die [slachtoffer] te rijden en/of in te rijden op die [slachtoffer] en/of die [slachtoffer] aan te rijden, waardoor die [slachtoffer] op de motorkap is beland en/of vervolgens ten val is gekomen;
1 meer subsidiair
hij op of omstreeks 9 maart 2026 te Schiedam ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [slachtoffer] opzettelijk
zwaar lichamelijk letsel toe te brengen
- met een door hem, verdachte, bestuurde personenauto (met kenteken [kenteken]) (met toenemende hoge, althans aanzienlijke snelheid) in de richting van die [slachtoffer] is gereden en/of heeft ingereden op die [slachtoffer] en/of die [slachtoffer] heeft aangereden, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
2
hij op of omstreeks 9 maart 2026 te Schiedam als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een personenauto met kenteken [kenteken], daarmede rijdende over de weg, de Fortunaweg en/of Maasdijk, zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door roekeloos, in elk geval zeer, althans aanmerkelijk, onvoorzichtig en/of onoplettend
- met toenemende hoge, althans aanzienlijke snelheid in de richting van die [slachtoffer] te rijden en/of in te rijden op die [slachtoffer] en/of die [slachtoffer] aan te rijden, waardoor die [slachtoffer] op de motorkap is beland en/of vervolgens ten val is gekomen, waardoor een ander, te weten [benadeelde partij] zwaar lichamelijk letsel werd
toegebracht en/of zodanig letsel dat daaruit tijdelijke ziekte of verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden ontstond.
2 Bewijs
Vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte moet worden veroordeeld voor de feiten 1 subsidiair en 2. De verdachte moet worden vrijgesproken van feit 1 primair. Het standpunt van de officier van justitie zal, voor zover van belang, bij de beoordeling van het bewijs worden besproken.
Conclusie van de verdediging
De verdediging heeft integrale vrijspraak bepleit. Het standpunt van de verdediging zal, voor zover van belang, bij de beoordeling van het bewijs worden besproken.
Oordeel van de rechtbank
Vrijspraak (feiten 1 primair en subsidiair)
De beschuldiging genoemd onder feit 1 primair is niet bewezen. De verdachte wordt daarvan dus vrijgesproken. De officier van justitie en de verdediging zijn tot dezelfde conclusie gekomen, zodat de rechtbank dit niet verder zal motiveren.
Ook de beschuldiging genoemd onder feit 1 subsidiair is niet bewezen. Anders dan de officier van justitie acht de rechtbank hetgeen opgenomen in het dossier onvoldoende om vast te kunnen stellen dat juridisch gezien sprake is van zwaar lichamelijk letsel. In de FARR-verklaring is opgenomen dat bij het slachtoffer sprake is van een gebroken twaalfde borstwervel met een herstelperiode (bij normaal beloop) van zes weken. Dit is op zichzelf onvoldoende om in juridische zin te spreken van zwaar lichamelijk letsel. De aanvullende medische gegevens, opgenomen in de vordering benadeelde partij, maken dit oordeel niet anders. De verdachte zal daarom worden vrijgesproken van de beschuldiging van zware mishandeling.
Bewezenverklaring en bewijsmiddelen (feiten 1 meer subsidiair en 2)
Bewezen is dat de verdachte heeft geprobeerd het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel toe te brengen door met zijn auto op het slachtoffer in te rijden en hiermee een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft veroorzaakt. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.4.
De bewezenverklaring van de feiten is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen[_a49f6be3-c031-4316-b9bc-4600005f3ba6] en de onderstaande bewijsmotivering.
1. Verklaring van de verdachte [_8d9a24d6-f6b5-49d4-b3af-92ea47aa7e6c]
Op 9 maart 2026 ben ik naar de Fortunaweg in Schiedam gegaan. Er is een discussie en een worsteling ontstaan met een groep mensen, waaronder [benadeelde partij]. Ik stapte vervolgens in de auto, een BMW met kenteken [kenteken]. Ik reed weg en daarna weer terug in de richting van de groep. Het klopt dat ik de groep mensen zag. Ik reed ernaar toe. Ik remde de auto af en ben daarna doorgereden. Het klopt dat de auto niet tot stilstand is gekomen. Ik voelde dat ik op dat moment iemand aanreed.
2. Proces-verbaal van de politie, verklaring [benadeelde partij][_8c909c38-11c0-4bc1-95d0-414cf779c7c4]
Op 9 maart 2026 is er een conflict ontstaan in Schiedam. Ik hoorde achter mij een auto aankomen. Ik hoorde de motor veel toeren maken. Vervolgens werd ik in mijn rug aangereden. Mijn rug kwam tegen de voorbumper en mijn hoofd tegen de voorruit.
3. Proces-verbaal van de politie[_3d89c965-a72c-44d6-8c10-d3bf687acdc7]
Op 9 maart 2026 heeft aan de Fortunaweg in Schiedam een aanrijding plaatsgevonden. Van deze aanrijding zijn camerabeelden van Maasstad Security BV te Schiedam. Ik verbalisant heb deze beelden bekeken en zag het volgende:
Op het moment dat mannen aan het vechten zijn stapt de bestuurder in een BMW en rijdt in de richting van de open slagbomen. Door de open slagbomen heen verdwijnt hij kort uit zicht. Hierna komt hij weer in zicht en rijdt in de richting van de vechtende mannen. Op de weg lopen vijf mannen. Kort achter dit groepje remt de BMW kort maar blijft rijden. Vervolgens rijdt de BMW door en rijdt hij het slachtoffer van achteren aan. Ik zie dat het slachtoffer op de motorkap beland. Ik zie de benen van het slachtoffer in de lucht wijzen. Hierna rolt het slachtoffer aan de linkerzijde van de BMW af en valt op de grond. De BMW heeft voordat hij het slachtoffer raakte niet stilgestaan of uitgeweken. De BMW rijdt vervolgens met hoge snelheid weg en verdwijnt rechtsboven uit beeld.
4. Schriftelijk stuk, vordering benadeelde partij[_e72a3778-f6c3-4190-b228-0fa722721294]
[benadeelde partij] heeft zich gemeld bij de orthopeed vanwege onder andere moeite met lopen. Door de lichamelijke klachten als gevolg van het incident kan hij zijn werk niet langer uitvoeren.
Orthopedie, 18-03-2026
Pijn in de lies. Lopen gaat niet. Geen kracht in het linkerbeen. Optillen lukt niet. Roteren van de heup is ook pijnlijk.
Orthopedie, 11-08-2026
Heeft nog pijn in de nacht en bukken lukt niet. Dan nog pijn. Opbouw belasting van de rug. Opbouwen tot volledige belasting in ongeveer 3 maanden.
Bewijsmotivering (feit 1 meer subsidiair en feit 2)
Op basis van de bewijsmiddelen staat vast dat de verdachte op 9 maart 2026 met een auto is ingereden op een groep personen en daarbij één persoon, het slachtoffer, vanachter heeft aangereden. Vlak voor de aanrijding heeft hij kort geremd. Hij is daarbij niet gestopt en is vervolgens ingereden op het slachtoffer. Daarna is hij met hoge snelheid weggereden. De rechtbank ziet zich voor de vraag gesteld of de verdachte de aanmerkelijke kans op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel bij het slachtoffer bewust heeft aanvaard.
Naar het oordeel van de rechtbank kan worden vastgesteld dat er een aanmerkelijke kans bestond dat het slachtoffer zwaar lichamelijk letsel zou oplopen. Immers, naar algemene ervaringsregels levert een aanrijding van een persoon door een auto die met meer dan geringe snelheid rijdt, de aanmerkelijke kans op dat het slachtoffer daardoor zwaar lichamelijk letsel oploopt. Het menselijk lichaam is simpelweg vanwege de massa van de auto niet bestand tegen dergelijk zwaar inwerkend geweld. De verdachte moet zich – gelet op deze algemene ervaringsregel – ook bewust zijn geweest van deze aanmerkelijke kans. Het met zijn auto inrijden op het slachtoffer zoals de verdachte deed, is naar de uiterlijke verschijningsvorm zo zeer gericht op het bewerkstelligen van zwaar lichamelijk letsel, dat hieruit volgt dat verdachte die aanmerkelijke kans ook heeft aanvaard. Van contra-indicaties waaruit zou blijken dat verdachte die aanmerkelijke kans niet heeft aanvaard, is niet gebleken. Op basis van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan de ten laste gelegde poging tot zware mishandeling. De beschuldiging genoemd onder feit 1 meer subsidiair is daarom bewezen. Aangezien de zware mishandeling heeft plaatsgevonden door het op een openbare weg met een auto inrijden op het slachtoffer is naar het oordeel van de rechtbank ook bewezen dat de verdachte zeer onvoorzichtig heeft gereden en een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft veroorzaakt.
Volledige bewezenverklaring
Bewezen is dat:
Feit 1 meer subsidiair
hij op 9 maart 2026 te Schiedam ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [slachtoffer] opzettelijk
zwaar lichamelijk letsel toe te brengen
- met een door hem, verdachte, bestuurde personenauto (met kenteken [kenteken]) met aanzienlijke snelheid in de richting van die [slachtoffer] is gereden en heeft ingereden op die [slachtoffer] en die [slachtoffer] heeft aangereden, terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
Feit 2
hij op 9 maart 2026 te Schiedam als verkeersdeelnemer, namelijk als bestuurder van een personenauto met kenteken [kenteken], daarmede rijdende over de weg, de Fortunaweg, zich zodanig heeft gedragen dat een aan zijn schuld te wijten verkeersongeval heeft plaatsgevonden door onvoorzichtig en onoplettend
- met aanzienlijke snelheid in de richting van die [slachtoffer] te rijden en in te rijden op die [slachtoffer] en die [slachtoffer] aan te rijden, waardoor die [slachtoffer] op de motorkap is beland en vervolgens ten val is gekomen, waardoor een ander, te weten [slachtoffer] zodanig letsel werd toegebracht dat daaruit tijdelijke ziekte of verhindering in de uitoefening van de normale bezigheden ontstond.
3 Kwalificatie en strafbaarheid
Kwalificatie
De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op:
Eendaadse samenloop van:
Feit 1 meer subsidiair
Poging tot zware mishandeling;
en
Feit 2
overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994, terwijl het een ongeval betreft waardoor een ander lichamelijk letsel wordt toegebracht.
Strafbaarheid van de feiten en van de verdachte
Beroep op noodweer
De verdediging heeft aangevoerd dat de verdachte heeft gehandeld uit noodweer. De verdediging heeft gesteld dat de verdachte zich geconfronteerd zag met een ogenblikkelijke, wederrechtelijke aanranding waartegen hij zich moest verdedigen. Daartoe heeft de verdediging aangehaald dat er een groep mannen met stokken naast de auto (waarin de verdachte zich bevond) stond en één van deze mannen ook op deze auto heeft geslagen.
Standpunt van de officier van justitie
Het verweer kan niet slagen. Er is namelijk geen sprake van een noodweersituatie.
Oordeel van de rechtbank
Uit het dossier blijkt dat de verdachte na een ruzie tussen twee groepen mannen in een auto is gestapt en is weggereden. Hij heeft de auto iets verderop gekeerd en is enkele seconden later teruggereden in de richting van de groep ruziënde mannen, is op het slachtoffer ingereden en is zonder te stoppen doorgereden. De rechtbank is van oordeel dat er geen sprake was van een noodweersituatie. Doordat de verdachte is weggereden na de ruzie, heeft hij zich op dat moment onttrokken aan de situatie. De verdachte kon zijn weg vervolgen de wijk uit en had geen reden om terug te keren naar de vechtpartij. Desondanks keerde de verdachte zijn auto en reed hij terug richting de vechtende mannen. Terwijl hij de groep mannen nadert is op de camerabeelden te zien dat de auto afremt, maar niet tot stilstand komt en doorrijdt. Op dat moment slaat één van de mannen op de auto en rijdt de verdachte het slachtoffer gelijktijdig aan. Het inrijden op het slachtoffer kan daarom niet worden gezien als reactie (verdediging) op het slaan op de auto. De verklaring van de verdachte dat hij is teruggereden om zijn vrienden te helpen, acht de rechtbank bovendien ongeloofwaardig. De verdachte heeft geen van zijn vrienden opgepikt en is überhaupt niet gestopt met rijden alvorens hij het slachtoffer aanreed. Het beroep op noodweer wordt daarom verworpen. De feiten en de verdachte zijn strafbaar.
4 Straffen
Eis van de officier van justitie
De verdachte moet worden veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van veertien maanden met aftrek van voorarrest, waarvan vier maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar en met oplegging van de bijzondere voorwaarden zoals door de reclassering is geadviseerd. Verzocht wordt het contact- en locatieverbod dadelijk uitvoerbaar te verklaren. Daarnaast moet aan de verdachte worden opgelegd een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van achttien maanden met aftrek van de tijd dat het rijbewijs reeds ingevorderd is geweest (zes maanden), waarvan twaalf maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar.
Standpunt van de verdediging
Verzocht wordt om een geheel voorwaardelijke straf op te leggen.
Oordeel van de rechtbank
Ernst en omstandigheden van de feiten
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan een poging zware mishandeling. Na een confrontatie tussen groepen mannen op straat is de verdachte in zijn auto gestapt en in de richting van de ruziënde groep gereden. Hij is ingereden op het slachtoffer en is daarna met hoge snelheid weggereden. Het slachtoffer heeft als gevolg daarvan letsel opgelopen. Uit zijn verklaring op zitting blijkt dat zowel lichamelijk als psychisch veel last heeft (gehad) van het handelen van de verdachte. De verdachte heeft zich kennelijk laten leiden door emoties en een auto na een ruzie als wapen ingezet om het slachtoffer daarmee te raken. Dat het slachtoffer niet ernstiger gewond is geraakt, is niet aan de verdachte te danken. De verdachte heeft met zijn handelen blijk gegeven van een groot gebrek aan respect voor de lichamelijke integriteit en veiligheid van een ander.
Persoon en persoonlijke omstandigheden
Strafblad
Uit het strafblad (uittreksel justitiële documentatie) van 6 oktober 2026 blijkt dat de verdachte niet eerder onherroepelijk is veroordeeld voor strafbare feiten. Het strafblad van de verdachte leidt dus niet tot een hogere straf.
Rapport reclassering
In het rapport van de Reclassering Nederland van 15 oktober 2026 staat onder meer het volgende. De verdachte kent grotendeels stabiliteit op verschillende leefgebieden. Hij woont op zichzelf, heeft een vaste baan, is getrouwd en zijn vrouw is in verwachting van een kindje. Tegelijkertijd ziet de reclassering risico’s op het gebied van psychosociaal functioneren. De verdachte lijkt vanuit een bepaalde mate van impulsiviteit beslissingen te nemen, met soms grote gevolgen. De tenlastegelegde aanrijding, maar ook zijn suïcidepoging kort na zijn aanhouding, geven hiertoe serieuze aanwijzingen. De reclassering acht daarom interventies geïndiceerd en adviseert bij een veroordeling een (deels) voorwaardelijke straf op te leggen met de volgende bijzondere voorwaarden:
- meldplicht bij reclassering;
- ambulante behandeling;
- contactverbod met het slachtoffer;
- locatieverbod (zonder elektronisch toezicht) voor het werk van het slachtoffer.
Oplegging straf
Gelet op de ernst van de strafbare feiten en de impact hiervan op het slachtoffer, is een gevangenisstraf noodzakelijk. Het opleggen van een ander soort straf is niet passend. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die in soortgelijke zaken zijn opgelegd. Hierbij is ook rekening gehouden met de LOVS oriëntatiepunten. Daarom wordt een gevangenisstraf van twaalf maanden opgelegd met aftrek van het voorarrest. Van de gevangenisstraf worden zes maanden voorwaardelijk opgelegd. Een gehele voorwaardelijke straf, zoals door de verdediging is verzocht, acht de rechtbank gelet op de ernst van de feiten niet passend. De rechtbank verbindt aan de voorwaardelijke straf de bijzondere voorwaarden die de reclassering heeft geadviseerd. De voorwaardelijke straf en de bijzondere voorwaarden zijn noodzakelijk om de kans op herhaling van het plegen van nieuwe strafbare feiten te verkleinen. De rechtbank ziet geen aanleiding om het contact- en locatieverbod dadelijk uitvoerbaar te verklaren, zoals door de officier van justitie is geëist. Zoals opgenomen in het reclasseringsrapport zijn er geen aanwijzingen dat de verdachte het contactverbod (hetgeen geldend was gedurende de schorsing van de voorlopige hechtenis) heeft overtreden. Nu de verdachte zijn auto als wapen heeft gebruikt, zal de rechtbank de verdachte ook een ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen opleggen. Zij zal deze ontzegging opleggen voor de duur van achttien maanden met aftrek van de tijd die het rijbewijs reeds ingehouden is geweest. Omdat de verdachte zijn rijbewijs nodig heeft voor zijn werk zullen twaalf maanden van deze ontzegging voorwaardelijk worden opgelegd. Dit betekent dat het onvoorwaardelijke deel van de ontzegging gelijk is aan de tijd die het rijbewijs reeds ingehouden is geweest, en dat de verdachte zijn rijbewijs niet langer kwijt is.
De gevangenisstraf zal worden tenuitvoergelegd binnen de penitentiaire inrichting, totdat de verdachte in aanmerking komt voor deelname aan een penitentiair programma.
5 Vordering van de benadeelde partij
Vordering [benadeelde partij]
heeft als benadeelde partij voor de feiten 1 en 2 € 3.847,90 als vergoeding voor materiële schade, € 30.000,00 als vergoeding voor immateriële schade en € 1.000,00 als vergoeding voor nader te onderbouwen schade gevorderd, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
Standpunt van de officier van justitie
De vordering van de benadeelde partij kan worden toegewezen tot een bedrag van € 34.847,90, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
Standpunt van de verdediging
Bij een veroordeling van de verdachte kan de vordering van de benadeelde partij slechts gedeeltelijk worden toegewezen. De verzochte ziekenhuisdaggeldenvergoeding kan worden toegewezen. Vergoeding wegens het verlies van inkomen dient te worden afgewezen, omdat deze kostenpost onvoldoende is onderbouwd. De vergoeding van de immateriële schade dient gematigd te worden.
Oordeel van de rechtbank
Materiële schade
De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij rechtstreeks materiële schade heeft geleden als gevolg van de onder 1 meer subsidiair en feit 2 gepleegde strafbare feiten. Deze schade ziet op de ziekenhuisdaggeldvergoeding. Deze schadepost is niet betwist en zal in zijn geheel worden toegewezen voor een bedrag van € 76,00. Het deel van de vordering van de benadeelde partij dat ziet op het verlies van verdienvermogen (€ 3.847,90), heeft de verdediging betwist ten aanzien van de periode van het dienstverband van de benadeelde partij en het causale verband tussen het ongeval en het niet doorbetalen van het loon. De beoordeling van dit deel van de vordering vraagt om een nadere uitwisseling van standpunten en mogelijk om bewijslevering. De behandeling van dit deel van de vordering van de benadeelde partij levert een onevenredige belasting van het strafproces op. De rechtbank verklaart de benadeelde partij daarom in dit deel niet-ontvankelijk. Dit deel van de vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
Immateriële schade
De benadeelde partij heeft als gevolg van de onder 1 meer subsidiair en feit 2 gepleegde strafbare feiten rechtstreeks immateriële schade geleden. De benadeelde partij heeft namelijk (onder meer) lichamelijk letsel opgelopen. De schade wordt naar billijkheid begroot op € 3.000,00. Hierbij is in het bijzonder rekening gehouden met de ernst van het aan de verdachte te maken verwijt en de aard, ernst en duur van het letsel. Daarbij is rekening gehouden met de Rotterdamse Schaal, waarbij voor gering rugletsel – waarbij herstel plaatsvindt tussen de zes maanden en één jaar – een vergoeding wordt voorgesteld tussen de € 2.675,00 en € 3.000,00. De rechtbank sluit aan bij deze categorie, omdat de aanrijding plaatsvond op 9 maart 2026 en uit de meest recente medische gegevens van 11 augustus 2026 blijkt dat de benadeelde partij op dat moment nog (rest)klachten had. Die gegevens dateren echter van 3 maanden geleden. De rechtbank kan zodoende niet objectief vaststellen wat de huidige medische status is van het letsel. De verdediging heeft de vordering tot vergoeding van immateriële schade betwist. De verdere beoordeling van de vordering vraagt om een nadere uitwisseling van standpunten en mogelijk om bewijslevering. De behandeling van de vordering levert een onevenredige belasting van het strafproces op. Dit betekent dat de verdachte een bedrag van € 3.000,00 als vergoeding van immateriële schade aan de benadeelde partij moet betalen en de benadeelde partij in het resterende deel van de vordering niet-ontvankelijk wordt verklaard. Het resterende deel van de vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
Ook ten aanzien van de verzochte nader te onderbouwen schade (€ 1.000,00) zal de benadeelde partij niet-ontvankelijk worden verklaard. Ook dit deel van de vordering kan bij de burgerlijk rechter worden aangebracht.
Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel
De benadeelde partij heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 9 maart 2026.
De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en die hij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij (grotendeels) wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0,00.
De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel (als bedoeld in artikel 36f Sr) op. Dit betekent dat de verdachte de schadevergoeding aan de staat moet betalen en de staat het bedrag uitkeert aan de benadeelde partij. Als dwangmiddel kan gijzeling worden toegepast voor de duur van maximaal 30 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.
6 Wettelijke voorschriften
De oplegging van deze straffen is gebaseerd op de artikelen 14a, 14b, 14c, 36f, 45, 55 en 302 van het Wetboek van Strafrecht en de artikelen 6, 175, 179 en 179a van de Wegenverkeerswet 1994.
7 Beslissingen
De rechtbank:
Vrijspraak
verklaart niet bewezen dat de verdachte de feiten 1 primair en 1 subsidiair heeft gepleegd en spreekt de verdachte daarvan vrij;
Bewezenverklaring
verklaart bewezen dat de verdachte de feiten 1 meer subsidiair en 2, zoals in hoofdstuk 2 is omschreven, heeft gepleegd;
Kwalificatie en strafbaarheid
stelt vast dat het bewezenverklaarde oplevert de in hoofdstuk 3 vermelde strafbare feiten;
verklaart de verdachte strafbaar;
Straffen
Gevangenisstraf
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 12 (twaalf) maanden;
beveelt dat de tijd die door de verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, in mindering wordt gebracht op de gevangenisstraf, voor zover deze tijd niet al op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht;
Voorwaardelijk strafdeel
bepaalt dat 6 (zes) maanden, van deze gevangenisstraf niet ten uitvoer zullen worden gelegd, tenzij de rechter later anders beslist;
verbindt hieraan een proeftijd, die wordt gesteld op twee jaar, waarbij tot tenuitvoerlegging van het voorwaardelijke gedeelte van de straf kan worden beslist als de verdachte een van de onderstaande voorwaarden niet naleeft;
stelt als algemene voorwaarde dat:
- de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig maakt;
stelt als bijzondere voorwaarden dat:
- de verdachte zich gedurende de proeftijd meldt op afspraken met de reclassering, zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt. De reclassering bepaalt op welke dagen en tijdstippen deze afspraken zijn. Voor de eerste afspraak meldt de verdachte zich binnen drie werkdagen nadat de proeftijd is ingegaan bij Reclassering Nederland op het adres Ringbaan West 275 in Tilburg. Huisbezoeken kunnen onderdeel uitmaken van de meldplicht;
- de verdachte gedurende de proeftijd meewerkt aan diagnostiek en zich laat behandelen door ambulant forensisch centrum Fivoor of een soortgelijke zorgverlener, te bepalen door de reclassering, zolang de reclassering de behandeling nodig vindt. De behandeling start na aanmelding en intake. De zorgverlener bepaalt de wijze van behandeling. De behandeling is in ieder geval gericht op een delictanalyse en gebrekkige impulscontrole. Gelet op de problematiek kan onderdeel van de behandeling zijn dat de verdachte voorgeschreven medicatie zal gebruiken;
- de verdachte gedurende de proeftijd op geen enkele wijze – direct of indirect – contact zoekt of heeft met het slachtoffer [slachtoffer], geboren [geboortedatum 2] 1985;
- de verdachte zich gedurende de proeftijd niet bevindt bij [bedrijf] aan de [adres 2].
geeft opdracht aan de reclassering om toezicht te houden op de naleving van de voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden. Hierbij gelden als voorwaarden dat de verdachte:
- meewerkt aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een geldig identiteitsbewijs ter inzage aanbiedt om de identiteit vast te stellen;
- meewerkt aan reclasseringstoezicht, waaronder het meewerken aan huisbezoeken en het zich melden bij de reclassering zo vaak en zolang de reclassering dat nodig vindt;
Ontzegging van de rijbevoegdheid
ontzegt de verdachte voor de feiten 1 meer subsidiair en 2 de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen voor de duur van 18 (achttien) maanden;
bepaalt dat de duur van de ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen, wordt verminderd met de duur van de invordering en inhouding van het rijbewijs;
bepaalt dat 12 (twaalf) maanden van de ontzegging van de bevoegdheid motorrijtuigen te besturen niet ten uitvoer zullen worden gelegd, tenzij de rechter later anders beslist;
verbindt hieraan een proeftijd die wordt gesteld op 2 (twee) jaar;
tenuitvoerlegging kan worden gelast als de veroordeelde de algemene voorwaarde, dat hij zich vóór het einde van de proeftijd niet aan een strafbaar feit schuldig zal maken, niet naleeft.
Vordering [benadeelde partij] (feiten 1 meer subsidiair en 2)
veroordeelt de verdachte aan de [benadeelde partij], te betalen een bedrag van € 3076,00 (drieduizendzesenzeventig euro), bestaande uit € 76,00 als vergoeding van materiële schade en € 3.000,00 als vergoeding van immateriële schade, en de wettelijke rente hierover vanaf 9 maart 2026 tot de dag van volledige betaling;
verklaart de benadeelde partij niet-ontvankelijk in het resterende deel van de vordering; bepaalt dat dit deel van de vordering kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;
veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij gemaakte proceskosten, tot op vandaag begroot op € 0,00 en in de nog te maken kosten voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis;
legt aan de verdachte voor de feiten de maatregel tot schadevergoeding op, wat inhoudt dat de verdachte de verplichting heeft om ten behoeve van de [benadeelde partij] aan de staat € 3076,00 (drieduizendzesenzeventig euro), te betalen, en de wettelijke rente vanaf 9 maart 2026 tot aan de dag van de gehele betaling. Bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 30 (dertig) dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op;
bepaalt dat de verdachte van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij de schade aan de benadeelde partij of aan de staat heeft vergoed.
8 Samenstelling rechtbank en ondertekening
Dit vonnis is gewezen door:
mr. M.J.M. van Beckhoven, voorzitter,
en mrs. J.C. Oord en M.E. Vos, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. E.S. Brouwer, griffier,
en uitgesproken op de openbare zitting van deze rechtbank op 13 november 2026.
Voetnoten
- De exacte vindplaatsen van de bewijsmiddelen zijn genoemd in de bijbehorende voetnoot. Als wordt verwezen naar paginanummers, wordt - tenzij anders vermeld - gedoeld op paginanummers uit het proces-verbaal met registratienummer [proces-verbaalnummer].
- Verklaard tijdens de zitting van 30 oktober 2026.
- Pagina’s 1-4.
- Pagina’s 42-55.
- Vordering benadeelde partij, beschrijving lichamelijk letsel en bijlage 1 (medische gegevens).
Wetsartikelen in deze uitspraak
- Artikel 6 WVW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 36f Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 14a Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 14b Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 14c Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 45 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 55 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 302 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 175 WVW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 179 WVW meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 179a WVW meer uitspraken over dit artikel
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.