Uitspraak · Strafrecht
Rechtbank Rotterdam, 4 november 2026 – Veroordeling voor poging tot diefstal door middel van braak
ECLI:NL:RBROT:2026:16077Zaaknummer 10-016356-26, 10-161664-26
- Instantie
- Rechtbank Rotterdam
- Datum uitspraak
- 4 november 2026
- Publicatiedatum
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- 10-016356-26, 10-161664-26
- Rechtsgebied
- Strafrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - meervoudig
- Uitkomst
- Strafrechtelijke veroordeling
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 36f Sr
- Zittingsplaats
- Dordrecht
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Veroordeling voor poging tot diefstal door middel van braak en de eendaadse samenloop van diefstal met geweld en poging tot zware mishandeling tot een gevangenisstraf van 20 maanden. De verdachte heeft in zijn vlucht uit een woning een acht maanden zwangere vrouw in haar buik gestompt.
De rechtbank:
Vrijspraak
verklaart niet bewezen dat de verdachte de feiten 3 (10-161664-26, feit 1) en 5 (10-161664-26, feit 3) heeft gepleegd en spreekt de verdachte daarvan vrij;
Bewezenverklaring
verklaart bewezen dat de verdachte de feiten 1 (10-016356-26), 2 primair (10-016356-26) en 4 (10-161664-26, feit 2), zoals in hoofdstuk 2 is omschreven, heeft gepleegd;
Kwalificatie en strafbaarheid
stelt vast dat het bewezenverklaarde oplevert de in hoofdstuk 3 vermelde strafbare feiten;
verklaart de verdachte strafbaar;
Straf
Gevangenisstraf
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 20 (twintig) maanden;
beveelt dat de tijd die door de verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, in mindering wordt gebracht op de gevangenisstraf, voor zover deze tijd niet al op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht;
In beslag genomen voorwerpen
- beveelt de bewaring ten behoeve van de rechthebbende van:
1 sieraad ( [goednummer 1] );
7 munten ( [goednummer 2] );
Vorderingen benadeelde partijen
[benadeelde partij 1]
veroordeelt de verdachte, aan de benadeelde partij [benadeelde partij 1] (feiten 1 en 2), te betalen een bedrag van € 5.385,- (vijfduizend driehonderdvijfentachtig euro), bestaande uit € 2.385,- als vergoeding van materiële schade en € 3.000,- als vergoeding van immateriële schade, en de wettelijke rente hierover vanaf 16 januari 2026 tot de dag van volledige betaling;
wijst af de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 1] voor de post medicatie (€ 100,-) (feiten 1 en 2);
verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij 1] niet-ontvankelijk in het resterende deel van de vordering (feiten 1 en 2); bepaalt dat dit deel van de vordering kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;
veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij [benadeelde partij 1] gemaakte proceskosten, tot op vandaag begroot op € 0,- en in de nog te maken kosten voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis;
legt aan de verdachte voor de feiten 1 en 2 de maatregel tot schadevergoeding op, wat inhoudt dat de verdachte de verplichting heeft om ten behoeve van de benadeelde partij
[benadeelde partij 1] aan de staat € 5.385,- te betalen, en de wettelijke rente vanaf 16 januari 2026 tot aan de dag van de gehele betaling. Bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 51 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op;
bepaalt dat de verdachte van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij de schade aan de benadeelde partij of aan de staat heeft vergoed;
[benadeelde partij 2]
verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij 2] niet-ontvankelijk in de vordering (feit 3 (10-161664-26, feit 1));
veroordeelt de benadeelde partij [benadeelde partij 2] in de kosten die de verdachte heeft gemaakt voor de verdediging tegen de vordering, en begroot deze kosten op € 0,-.
9 Samenstelling rechtbank en ondertekening
Dit vonnis is gewezen door:
mr. J.M.L. van Mulbregt, voorzitter,
en mrs. M.I. Blagrove en L. Postma, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. J.G. Polke, griffier,
en uitgesproken op de openbare zitting van deze rechtbank op 4 november 2026.
Mr. Postma is niet in de gelegenheid dit vonnis te ondertekenen.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
- 1 Tenlastelegging
- 1 (10-016356-26)
- 2 (10-016356-26)
- 3 (10-161664-26, feit 1)
- 4 (10-161664-26, feit 2)
- 5 (10-161664-26, feit 3)
- 2 Bewijs / Vrijspraak
- 1 (10-016356-26)
- 2 (10-016356-26)
- 4 (10-161664-26, feit 2)
- 3 Kwalificatie en strafbaarheid
- 4 Straf
- 5 In beslag genomen voorwerpen
- 6 Vorderingen van de benadeelde partijen
- 7 Wettelijke voorschriften
- 8 Beslissingen
- 9 Samenstelling rechtbank en ondertekening
Rechtbank Rotterdam Zittingsplaats Dordrecht
Meervoudige kamer strafzaken
Parketnummers: 10-016356-26, 10-161664-26
Datum uitspraak: 4 november 2026
Datum zitting: 21 oktober 2026
Tegenspraak
Verdachte:
[verdachte] ,
geboren op [geboortedatum] 1974 in [geboorteland]
zonder vaste woon- of verblijfplaats,
gedetineerd in de penitentiaire inrichting [verblijfsplaats] .
Advocaat van de verdachte: mr. R.T. Schrama
Officier van justitie: mr. W.A.J.A. Welten
Benadeelde partijen: [benadeelde partij 1] , [benadeelde partij 2]
Advocaat van de benadeelde partij [benadeelde partij 1] : mr. F.J.M. Hamers
Leeswijzer
De officier van justitie beschuldigt de verdachte van vijf strafbare feiten. Samengevat ziet de tenlastelegging (hierna: de beschuldiging) in de zaak met parketnummer 10-016356-26 op diefstal met geweld en poging tot zware mishandeling. In de zaak met parketnummer 10-161664-26 ziet de beschuldiging op diefstal uit een woning, poging tot diefstal met braak en diefstal met braak. De vijf feiten zijn in dit vonnis van een doorlopende nummering voorzien. De volledige beschuldiging is opgenomen in hoofdstuk 1.
De beschuldiging is voor een deel niet bewezen. De bewezenverklaring, de motivering daarvan en de bespreking van de bewijsverweren, de bewijsmiddelen en de argumenten die voor een deel van de feiten tot vrijspraak hebben geleid staan in hoofdstuk 2.
De bewezen feiten en de verdachte zijn strafbaar. Deze beslissingen staan in hoofdstuk 3.
De rechtbank legt aan de verdachte een onvoorwaardelijke gevangenisstraf op van 20 maanden. In hoofdstuk 4 wordt uitgelegd waarom deze straf wordt opgelegd.
In hoofdstuk 5 staan de beslissingen over de inbeslaggenomen goederen.
De benadeelde partijen hebben een vordering tot schadevergoeding ingediend. Eén vordering wordt deels toegewezen en de andere benadeelde partij wordt niet-ontvankelijk verklaard in de vordering. In hoofdstuk 6 worden deze beslissingen uitgelegd.
In hoofdstuk 8 worden alle beslissingen nogmaals weergegeven.
1 Tenlastelegging
De beide strafzaken zijn gevoegd op zitting. De beschuldiging houdt in dat:
1 (10-016356-26)
hij op of omstreeks 16 januari 2026 te [plaats] , uit een woning aan [adres 1] , meerdere goudstukken en/of sieraden, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer 1] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen welke diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen [slachtoffer 1] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en/of gemakkelijk te maken, en/of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf hetzij de vlucht mogelijk te maken hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door:
- die [slachtoffer 1] tegen de armen en/of schouders te duwen en/of
- die [slachtoffer 1] tegen de buik te stompen en/of
- die [slachtoffer 1] tegen het gezicht te slaan en/of
- die [slachtoffer 1] bij de schouders vast te pakken en/of weg te duwen;
2 (10-016356-26)
hij op of omstreeks 16 januari 2026 te [plaats] , ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [slachtoffer 1] , onder de omstandigheid dat zij zwanger was opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen met gebalde vuist in de buik heeft gestompt terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
subsidiair
hij op of omstreeks 16 januari 2026 te [plaats] , [slachtoffer 1] heeft mishandeld door met gebalde vuist in de buik te stompen;
3 (10-161664-26, feit 1)
hij op of omstreeks 6 januari 2026 te [plaats] , uit een woning gelegen aan [adres 2] , meerdere laptops en/of sieraden en/of munten en/of een portemonnee (met inhoud), in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer 2] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen;
4 (10-161664-26, feit 2)
hij op of omstreeks 12 januari 2026 te [plaats] , ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om uit een woning gelegen aan [adres 3] goederen van hun gading, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer 3] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen en zich toegang tot de plaats van het misdrijf te verschaffen en/of dat/die weg te nemen goed/goederen onder zijn/haar bereik te brengen door middel van braak en/of verbreking de portiekdeur heeft opengebroken,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
5 (10-161664-26, feit 3)
hij op of omstreeks 12 januari 2026 te [plaats] , uit een woning gelegen aan [adres 4] , meerdere sieraden en/of een antieke bril, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [slachtoffer 4] , in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft en/of dat/die weg te nemen goed/goederen onder zijn/haar bereik heeft gebracht door middel van braak en/of verbreking.
2 Bewijs / Vrijspraak
Vordering van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte wordt veroordeeld voor de feiten 1 2 primair en 4. De verdachte moet worden vrijgesproken van de feiten 3 en 5. Dit standpunt zal, voor zover van belang, bij de beoordeling van het bewijs worden besproken.
Conclusie van de verdediging
De verdediging heeft vrijspraak bepleit voor de feiten 1 tot en met 5. Het standpunt van de verdediging zal, voor zover van belang, bij de beoordeling van het bewijs worden besproken.
Oordeel van de rechtbank
Bewezenverklaring en bewijsmiddelen
Bewezen is dat de verdachte zich ten aanzien van feit 1 schuldig heeft gemaakt aan diefstal gevolgd van geweld, ten aanzien van feit 2 aan poging tot zware mishandeling en ten aanzien van feit 4 aan poging tot diefstal met braak. De volledige bewezenverklaring is vermeld in paragraaf 2.3.3.
De bewezenverklaring van de feiten 1, 2 en 4 is gebaseerd op de hieronder opgenomen inhoud van de bewijsmiddelen[_7120c1c4-890b-4ef3-a70d-b9977504bc6e] en de onderstaande bewijsmotivering.
1. Proces-verbaal van de politie, aangifte van [aangeefster][_68d529c5-b6d3-4dbe-b12f-3e7680ee3048]
Plaats delict: [adres 1] te [plaats]Ik kwam op 16 januari 2026 thuis en ik zag daar een voor mij onbekende man de trap af lopen. Ik voelde dat hij mij duwde op mijn armen en schouders. Ik voelde dat hij een vuistslag gaf in mijn buik en hij sloeg mij met de platte hand op mijn gezicht. Ik voelde dat hij mij bij mijn schouders pakte en mij aan de kant duwde.Ik ben 8 maanden zwanger. Ik voelde na de slag in mijn buik, pijn in mijn buik.Ik heb gekeken in mijn woning en ik mis drie goudstukken.
2. Proces-verbaal van de politie, bevindingen[_4c8fc56f-da2f-4a40-8876-ed93cca63568]Nadat ik op 16 januari 2026 terug ben gekomen van het ziekenhuis heb ik samen met mijn man een ronde gedaan door het huis. We keken of we niet nog meer spullen misten dan alleen de drie gouden munten. Tijdens deze ronde kwamen we tot de ontdekking dat we ook nog het volgende missen:
- 2 gouden oorbellen met muntjes.
3. Proces-verbaal van de politie, bevindingen[_c391e319-c83a-4869-b03a-58721e6bb150]
Op 16 januari 2026, kregen wij opdracht van een medewerker van het Operationeel Centrum [plaats] om te gaan naar [adres 1] in [plaats] voor een inbraak met geweld.
Wij hoorden dat de verdachte het volgende signalement had:
- man;
- licht getint;
- lichte spijkerbroek;
- kort, grijs gekruld haar;
- zwarte rugzak;
- ongeveer 40 jaar oud.
Ik hoorde van de Assistent Coördinator op basisteam [naam] dat op camerabeelden te zien was dat de verdachte uit de woning loopt op [adres 1] in [plaats] . Ik hoorde van de Assistent Coördinator dat op camerabeelden te zien is dat hij een portiek in gaat op [adres 5] in [plaats] .
Wij stonden in ons herkenbare dienstvoertuig op de kruising [straat 1] met [straat 2] in [plaats] . Wij zagen dat er een man het portiek uitliep die volledig voldeed aan het doorgegeven signalement.
4. Proces-verbaal van de politie, forensisch onderzoek woning[_98aceac8-36d3-410d-a190-0c855f546414]
Op 16 januari 2026 kwamen wij voor forensisch onderzoek aan op de locatie
[adres 1] , [postcode] [plaats] .
Op aanwijzingen van de bewoonster troffen wij haar jas op de bank in de woonkamer aan. Zij kon exact aangeven waar de verdachte haar jas had vastgepakt, namelijk ter hoogte van beide bovenarmen. Ik heb deze aangegeven plaatsen op de jas bemonsterd op de eventuele aanwezigheid van humaan biologisch celmateriaal (DNA huidepitheel) van de verdachte.
SIN: AATO8201NL
5. Deskundigenverslag[_a0fd9c6d-8eeb-40e2-83d9-a4a34e4fa89f]Bemonstering: bovenarmen jas slachtoffer AATO8201NLDNA-profiel: DNA-mengprofiel afkomstig van minimaal vier donoren, van wie zeker één man.Mogelijke donor van DNA: [verdachte] . Om een uitspraak te doen over het mogelijk aanwezig zijn van DNA van [verdachte] in de bemonstering AATO8201NL is de likelihood-ratio (LR) methode toegepast. Daarbij worden de resultaten bezien in het licht van twee, elkaar uitsluitende hypothesen.Hypothese 1: de bemonstering bevat DNA van [verdachte] en drie onbekende personen.Hypothese 2: de bemonstering bevat DNA van vier onbekende personen.De resultaten van het onderzoek zijn meer dan één miljard keer waarschijnlijker wanneer hypothese 1 juist is dan wanneer hypothese 2 juist is.
6. Proces-verbaal van de politie, aangifte van [aangever][_6e418e1c-9008-4831-93ce-9987c5d03905]
Op 12 januari 2026 omstreeks 12:15 uur hoorde ik herrie beneden bij de voordeur van mijn portiekdeur. Mijn woning is gelegen aan [adres 3] te [plaats] . Mijn woning is een portiekwoning met twee woningen daarin. Ik heb een onderbuurvrouw en wij zijn beiden eigenaar van het portiek. Ik dacht dat mijn onderburen thuis waren, dus heb niet op de herrie gereageerd.Op 12 januari 2026 omstreeks 12:35 uur, kwam ik weer aan bij mijn woning. Ik zag dat er schade zat aan de voordeur. Ik zag dat er een stuk hout, van de deurpost, op de grond lag. Ik zag dat er houtsnippers op de grond lagen.
7. Proces-verbaal van de politie, bevindingen[_b1c7540c-2c2d-4fd8-bcbd-9aa6d3c0ebee]
Op 12 januari 2026 heeft er een tussen 12.20 uur en 12.35 uur een poging woninginbraak op [adres 3] in [plaats] plaatsgevonden.
Politieambtenaren hebben aan ons camerabeelden ter beschikking gesteld van [restaurant] gelegen aan [adres 6] in [plaats] . De beelden beginnen ongeveer om 12:37 uur en eindigen om 12:48 uur. De camerabeelden lopen 00:22:42 uur voor op de werkelijke tijd. Het bestand heeft een tijdsduur van 4 minuten en 15 seconden omdat er tussentijds wordt doorgespoeld. In het proces-verbaal zullen wij dan ook de minuten aangeven. De camera is globaal in de richting van [huisnummer] gericht.
Om 00:00 verschijnt er linksboven in beeld een man en loopt in de richting van [restaurant] . Om 00:17 stopt deze man, draait naar rechts en loopt in de richting van het portiek waar [huisnummer] zich bevindt en verdwijnt daarna uit beeld.
Deze man herkennen wij als de volgende persoon: [verdachte] ,
Om 00:44 loopt [verdachte] weer terug richting het portiek van [huisnummer] en verdwijnt daar uit beeld. Om 01:03 verschijnt hij weer in beeld en blijft ter hoogte van een paal wachten en loopt heen en weer.
Om 01:42 loopt hij weer terug richting het portiek van [huisnummer] en verdwijnt daar uit beeld. Om 01:47 verschijnt hij weer in beeld voor een paar seconden en verdwijnt daarna op dezelfde plek uit beeld. Om 02:23 verschijnt hij weer in beeld en loopt richting de paal en kijkt bij het portiek omhoog. Om 02:36 verdwijnt hij bij het portiek uit beeld. Het beeld verspringt en [verdachte] verschijnt om 02:46 weer in beeld en loopt richting de paal. Om 02:58 trekt hij handschoenen aan en al lopend richting het portiek doet hij zijn rugzak af.
Het beeld verspringt weer en om 03:28 verschijnt [verdachte] weer in beeld en loopt richting de paal. Om 03:53 verdwijnt hij bij het portiek uit beeld. Om 04:10 verschijnt hij weer in beeld en loopt globaal in de richting van [straat 3] .
Bewijsmotivering
De feiten 1 en 2
Door de verdediging is aangevoerd dat de herkenning op de camerabeelden niet betrouwbaar is door de slechte kwaliteit van de beelden en daarom niet kan bijdragen aan het bewijs. De rechtbank overweegt dat uit het onder 3 opgenomen bewijsmiddel blijkt dat de politie de dader via camerabeelden kon volgen van de woning van de aangeefster naar een portiek in [straat 1] in [plaats] . De verdachte is kort daarna aangehouden nadat hij uit datzelfde portiek kwam. De rechtbank acht de herkenning van de verdachte onder deze omstandigheden voldoende betrouwbaar.
Voorts is door de verdediging aangevoerd dat de bevindingen bij het DNA-onderzoek niets zeggen over de vraag hoe het DNA van de verdachte op de jas van de aangeefster terecht is gekomen. De rechtbank overweegt dat de aangeefster heeft verklaard dat de onbekende persoon die zij in haar woning aantrof, haar bij haar bovenarmen ter hoogte van haar schouders heeft vastgepakt. Die plekken van haar jas zijn vervolgens bemonsterd. Uit deze bemonstering is een DNA-mengprofiel van minimaal vier donoren verkregen, van wie minimaal één man. Het DNA-profiel van de verdachte komt hiermee overeen. Het DNA-profiel is meer dan een miljard keer waarschijnlijker wanneer – kort gezegd – de verdachte donor is dan wanneer dit niet zo is. De rechtbank concludeert hieruit, met inachtneming van de verklaring van de aangeefster en de herkenning aan de hand van camerabeelden, dat de verdachte donor is van het celmateriaal op de jas van de aangeefster. Daarmee kan worden bewezen dat de verdachte de persoon is geweest die de woning van de aangeefster is binnengedrongen.
De verdediging heeft gewezen op het feit dat de aangeefster uiteenlopende verklaringen heeft afgelegd over de uit haar woning weggenomen spullen. Uit haar eerste verklaring blijkt dat de verdachte drie goudstukken heeft gestolen. Een dag later meldt zij dat er ook sieraden uit haar woning zijn weggenomen. Anders dan de verdediging ziet de rechtbank in de omstandigheid dat de aangeefster niet direct alle gestolen spullen heeft kunnen traceren, geen aanleiding om aan de betrouwbaarheid van de aangifte te twijfelen. Uit het dossier blijkt dat de aangeefster nog diezelfde dag, na terugkomst van controle in het ziekenhuis, de woning uitgebreider heeft gecontroleerd en heeft opgemerkt dat er ook sieraden zijn gestolen. Bewezen kan worden dat de verdachte goudstukken en sieraden heeft gestolen.
Uit de verklaring van de aangeefster blijkt dat de verdachte geweld heeft gebruikt om uit de woning te kunnen vluchten. De verklaring van de aangeefster wordt ook op dit punt ondersteund door de resultaten van het DNA-onderzoek. De rechtbank ziet geen reden om te twijfelen aan de verklaring van de aangeefster dat de verdachte haar in haar buik heeft gestompt. Er is geen letsel vastgesteld, maar de aangeefster heeft wel verklaard over pijn in haar buik en is voor medische controle naar het ziekenhuis gegaan. De aangeefster was acht maanden zwanger, zodat de stomp zwaar lichamelijk letsel had kunnen veroorzaken - zowel bij de vrouw als bij het ongeboren kind. De kans dat door een vuiststomp in de buik zwaar lichamelijk letsel wordt veroorzaakt, is aanmerkelijk te achten. Die kans is door de verdachte aanvaard. Het is niet aan de verdachte te danken dat het letsel in ernst beperkt is gebleven. Daarmee kan worden bewezen dat de verdachte met zijn handelen ook opzet had op het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel.
Omdat de vuiststomp zowel kwalificeert als geweld na de diefstal in feit 1, als bij de poging tot zware mishandeling in feit 2, is sprake van eendaadse samenloop.
Feit 4 (10-161664-26, feit 2)
Door de verdediging is aangevoerd dat de herkenning van de verdachte op de camerabeelden door de verbalisanten niet onafhankelijk tot stand is gekomen en daarom niet betrouwbaar is. Beide verbalisanten kenden de verdachte niet vanuit eigen waarneming, maar vonden slechts een bevestiging van wat men al dacht door de beelden naast de foto van de verdachte in het politiesysteem te leggen.
De rechtbank verwerpt dit verweer en ziet op basis van de herkenning door de verbalisanten voldoende bewijs dat de verdachte de persoon is die te zien is op de camerabeelden. Naast de camerabeelden en de politiefoto van de verdachte, wordt door de verbalisanten in dit verband verwezen naar een melding die rond hetzelfde tijdstip werd gedaan van een als verdacht aangemerkte situatie aan [straat 4] in [plaats] , in de directe nabijheid van de plaats van het tenlastegelegde. Aan de hand van een foto die door de meldster werd gemaakt, werd de verdachte door drie (andere) verbalisanten herkend, terwijl hij bezig was om op deuren van verschillende woningen te bonken. De kwaliteit van deze foto en van de schermafbeeldingen van de camerabeelden in het proces-verbaal geven de rechtbank geen aanleiding om de betrouwbaarheid van de herkenningen door de politie in twijfel te trekken.
Voorts is aangevoerd dat uit de camerabeelden niet meer blijkt dan dat zich een man bij een portiek bevond en dat op de beelden niet zichtbaar is wat die man daar heeft gedaan.
Ook dit verweer wordt door de rechtbank verworpen. De aangeefster heeft verklaard dat zij de woning slechts kort heeft verlaten voor een bezoek aan de supermarkt. Uit de camerabeelden blijkt dat de verdachte zich precies in dat tijdsbestek bij haar portiekdeur bevond. Uit diezelfde beelden blijkt dat de verdachte een aantal keren naar het portiek loopt en weer wegloopt. De laatste keer doet hij hierbij handschoenen aan en doet hij zijn rugzak af voordat hij weer naar het portiek loopt. Deze omstandigheden, in combinatie met de aangetroffen braaksporen en het zeer korte tijdbestek waarin op de beelden geen andere personen bij het portiek worden gezien, brengen de rechtbank tot de conclusie dat is bewezen dat de verdachte zich schuldig heeft gemaakt aan poging tot diefstal met braak.
Volledige bewezenverklaring
Bewezen is dat:
1 (10-016356-26)
hij op 16 januari 2026 te [plaats] , uit een woning aan [adres 1] , meerdere goudstukken en sieraden, die aan [slachtoffer 1] toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen welke diefstal werd, gevolgd van geweld tegen [slachtoffer 1] , gepleegd met het oogmerk om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf hetzij de vlucht mogelijk te maken hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door:
- die [slachtoffer 1] tegen de armen en/of schouders te duwen en
- die [slachtoffer 1] tegen de buik te stompen en
- die [slachtoffer 1] tegen het gezicht te slaan en
- die [slachtoffer 1] bij de schouders vast te pakken en weg te duwen;
2 (10-016356-26)
hij op 16 januari 2026 te [plaats] , ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om aan een ander, te weten [slachtoffer 1] , onder de omstandigheid dat zij zwanger was opzettelijk zwaar lichamelijk letsel toe te brengen met gebalde vuist in de buik heeft gestompt terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
4 (10-161664-26, feit 2)
hij op 12 januari 2026 te [plaats] , ter uitvoering van het door verdachte voorgenomen misdrijf om uit een woning gelegen aan [adres 3] , enig goed, dat aan een ander toebehoorde weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen en zich toegang tot de plaats van het misdrijf te verschaffen door middel van braak en de portiekdeur heeft opengebroken,
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid.
2.3.4. Vrijspraak van de feiten 3 en 5 (10-161664-26, feiten 1 en 3)
De beschuldigingen genoemd in de feiten 3 en 5 zijn niet bewezen. De verdachte wordt daarvan daarom vrijgesproken. De officier van justitie en de verdediging zijn tot dezelfde conclusie gekomen, zodat de rechtbank dit niet verder zal motiveren.
3 Kwalificatie en strafbaarheid
Kwalificatie
De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op:
1. en 2. primair (10-016356-26)
de eendaadse samenloop van:
diefstal, gevolgd van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om, bij betrapping op heter daad, aan zichzelf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren; enpoging tot zware mishandeling;
4. (10-161664-26, feit 2)
poging tot diefstal, waarbij de schuldige zich de toegang tot de plaats van het misdrijf heeft verschaft door middel van braak.
Strafbaarheid van de feiten en van de verdachte
De feiten en de verdachte zijn strafbaar.
4 Straf
Eis van de officier van justitie
De verdachte moet voor de feiten 1 (10-016356-26), 2 primair (10-016356-26) en 4 (10-161664-26, feit 2) worden veroordeeld tot een gevangenisstraf van 20 maanden met aftrek van voorarrest.
Standpunt van de verdediging
Als de rechtbank voor een of meerdere feiten tot een bewezenverklaring komt, rechtvaardigt dit – ook wanneer rekening wordt gehouden met het strafblad van de verdachte – geen gevangenisstraf van 20 maanden, zoals gevorderd door de officier van justitie. De verdediging verzoekt de op te leggen straf te matigen en hierbij rekening te houden met de persoonlijke omstandigheden van de verdachte en zijn status als ongewenst vreemdeling. De verdachte heeft vooral een oplossing nodig voor zijn problematiek en wordt door een detentie harder geraakt dan anderen, omdat hem niet de juiste medische verzorging wordt geboden.
Oordeel van de rechtbank
Ernst en omstandigheden van de feiten
De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan drie strafbare feiten. Hij bevond zich in de woning van de aangeefster [aangeefster] , waar hij goud en sieraden heeft gestolen. Toen de aangeefster voor de verdachte onverwacht thuiskwam, heeft hij geweld gebruikt om met de buit de woning te kunnen ontvluchten door de aangeefster in haar buik te stompen, terwijl zij op dat moment acht maanden zwanger was. Zij had daardoor zwaar lichamelijk letsel kunnen oplopen. Dat dit – nog afgezien van de financiële schade – bijzonder beangstigend en traumatiserend voor het slachtoffer moet zijn geweest, spreekt voor zich. Naar de ervaring leert kunnen slachtoffers van dergelijke feiten nog lange tijd psychische gevolgen hiervan ondervinden. Het slachtoffer heeft symptomen die passen bij een post-traumatische stressstoornis en zij staat op de wachtlijst voor een behandeling.
De verdachte heeft zich voorts schuldig gemaakt aan een poging tot inbraak. De rechtbank rekent de verdachte deze feiten, en in het bijzonder het gebruik van geweld daarbij tegen een zwangere vrouw, zwaar aan. Uit zijn handelen blijkt dat de verdachte enkel zijn eigen belang en geldelijk gewin voor ogen heeft gehad en niet heeft stilgestaan bij de gevolgen voor de slachtoffers. Dergelijke feiten hebben niet alleen gevolgen voor de direct betrokkenen, maar versterken ook de in de samenleving bestaande gevoelens van angst en onveiligheid. De verdachte heeft zijn betrokkenheid bij alle feiten ontkend en heeft daarmee geen enkele verantwoordelijkheid getoond voor zijn handelen.
Persoon en persoonlijke omstandigheden
Strafblad
Uit het strafblad (Uittreksel Justitiële Documentatie) van 29 september 2026 blijkt dat de verdachte eerder veelvuldig onherroepelijk is veroordeeld voor soortgelijke strafbare feiten.
Rapport van de reclassering
In het rapport van Reclassering Nederland van 6 juli 2026 staat het volgende. Uit het Uittreksel Justitiële Documentatie blijkt dat de verdachte een uitgebreide delictgeschiedenis heeft van hoofdzakelijk vermogensdelicten zonder geweld en van onrechtmatig verblijf in Nederland. Het risico op strafbaar gedrag is hoog. De verdachte heeft geen perspectief, niet in Nederland en niet in [geboorteland] , en heeft geen huisvesting, geen dagbesteding en geen inkomen. Bij een veroordeling adviseert de reclassering een straf zonder bijzondere voorwaarden. Zij ziet geen mogelijkheden om met interventies of toezicht de risico's te beperken of het gedrag te veranderen.
Oplegging straf
Straf
Gelet op de ernst van de strafbare feiten is een gevangenisstraf noodzakelijk. Het opleggen van een ander soort straf is niet passend. Bij het bepalen van die strafsoort en de duur daarvan houdt de rechtbank rekening met straffen die door rechtbanken eerder in soortgelijke zaken zijn opgelegd en met de LOVS oriëntatiepunten. Deze oriëntatiepunten zijn binnen de rechtspraak ontwikkeld om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen en vormen een vertrekpunt bij het bepalen van de straf. Mede gelet op het strafblad van de verdachte acht de rechtbank de door de officier van justitie gevorderde straf passend. Daarom wordt een gevangenisstraf van twintig maanden opgelegd.
De gevangenisstraf zal worden tenuitvoergelegd binnen de penitentiaire inrichting, totdat aan de verdachte voorwaardelijke invrijheidstelling wordt verleend.
5 In beslag genomen voorwerpen
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie heeft gevorderd dat de in beslag genomen voorwerpen, genummerd 1 (1 sieraad) en 15 (7 munten), worden bewaard ten behoeve van de rechthebbende.
Standpunt van de verdediging
De verdediging heeft zich niet uitgelaten over het beslag.
Oordeel van de rechtbank
Bewaring
De rechtbank beslist tot de bewaring van het in beslag genomen sieraad en de in beslag genomen munten ten behoeve van de rechthebbende.
6 Vorderingen van de benadeelde partijen
Vordering [benadeelde partij 1]
heeft als benadeelde partij voor de feiten 1 en 2 € 6.505,- als vergoeding voor materiële schade, € 7.500,- als vergoeding voor immateriële schade en € 1.500,- voor nader te onderbouwen schade gevorderd, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
Vordering [benadeelde partij 2]
heeft als benadeelde partij voor feit 3 (10-161664-26, feit 1) € 2.000,- als vergoeding voor immateriële schade gevorderd, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
Standpunt van de officier van justitie
De vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 1] kan worden toegewezen tot een bedrag van € 5.485,-, te vermeerderen met de wettelijke rente en met oplegging van de schadevergoedingsmaatregel.
De benadeelde partij [benadeelde partij 2] dient niet-ontvankelijk te worden verklaard in de vordering, omdat er vrijspraak is gevorderd voor feit 3 (10-161664-26, feit 1).
Standpunt van de verdediging
De benadeelde partij [benadeelde partij 1] moet niet-ontvankelijk verklaard worden in de vordering ten aanzien van de materiële schade en de nader te onderbouwen schade, omdat die posten niet of onvoldoende zijn onderbouwd. De immateriële schade zou bij een bewezenverklaring slechts gedeeltelijk, tot een bedrag van maximaal € 1.500,-, moeten worden toegewezen.
De benadeelde partij [benadeelde partij 2] moet niet-ontvankelijk verklaard worden in de vordering, omdat er vrijspraak is bepleit voor feit 3.
Oordeel van de rechtbank
Vordering [benadeelde partij 1]
Materiële schade
De materiële schade is opgebouwd uit de volgende posten:
- € 385,- eigen risico zorgverzekering 2026;
- € 100,- eigen bijdrage voor medicatie;
- € 6.020,- sieraden en goudstukken.
De rechtbank stelt vast dat de benadeelde partij rechtstreeks materiële schade heeft geleden als gevolg van de onder 1 en 2 gepleegde strafbare feiten. De vordering wordt ten aanzien van het eigen risico van de zorgverzekering toegewezen, omdat voldoende aannemelijk is geworden dat de benadeelde partij deze kosten heeft gemaakt en de verdediging dit deel van de vordering met onvoldoende argumenten heeft weersproken.
De post die ziet op de eigen bijdrage voor medicatie is niet onderbouwd. Bewijsstukken bij deze post ontbreken en de kosten zijn slechts geschat. Dit onderdeel van de vordering zal worden afgewezen.
Ook met betrekking tot de post voor sieraden en goudstukken stelt de rechtbank vast dat de benadeelde partij rechtstreeks materiële schade heeft geleden als gevolg van het onder 1 gepleegde strafbare feit. De onderbouwing voor dit onderdeel van de vordering is echter zo summier dat het onderdeel niet volledig kan worden toegewezen. De rechtbank sluit aan bij de eerste verklaring van de benadeelde partij, waarin zij heeft gezegd dat er drie goudstukken met elk een waarde van € 430,- zijn weggenomen. Daarnaast heeft de rechtbank ook bewezen verklaard dat er sieraden zijn weggenomen. De rechtbank zal de ondergrens van de schade ontstaan door het wegnemen van goudstukken en sieraden schatten op € 2.000,-. Voor het overige vraagt dit deel van de vordering om een nadere uitwisseling van standpunten en om bewijslevering. De behandeling van dit deel van de vordering van de benadeelde partij levert een onevenredige belasting van het strafproces op. De rechtbank verklaart de benadeelde partij daarom voor het resterende bedrag niet-ontvankelijk. Dit deel van de vordering kan bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
Het voorgaande betekent dat de verdachte een bedrag van € 2.385,- als vergoeding van materiële schade aan de benadeelde partij moet betalen.
Immateriële schade
De benadeelde partij heeft als gevolg van de strafbare feiten onder 1 en 2 rechtstreeks immateriële schade geleden. De benadeelde partij is namelijk op andere wijze in haar persoon aangetast. De benadeelde partij kwam thuis en trof een inbreker aan in haar woning. Toen zij hem de weg wilde versperren werd zij beetgepakt en in haar buik gestompt, terwijl zij acht maanden zwanger was. Uit een overgelegd briefrapport van het Erasmus MC van ongeveer een half jaar na de datum van het geweldsincident blijkt dat de benadeelde partij klachten ervaart waarvan de symptomen passend zijn bij een post-traumatische stress-stoornis en dat zij op een wachtlijst staat voor een EMDR-behandeling.
De immateriële schade wordt naar billijkheid begroot op € 3.000,-. Hierbij is in het bijzonder rekening gehouden met de aard van de aansprakelijkheid en de ernst van het aan de verdachte te maken verwijt. Verder is bij de begroting rekening gehouden met bedragen die door rechters in vergelijkbare gevallen eerder zijn toegekend. Voorts is aansluiting gezocht bij categorie 19.1 van de Rotterdamse schaal: persoonsaantastingen bij bedreigende situaties. De vordering wordt tot dit bedrag toegewezen. De benadeelde partij wordt in het resterende deel van de vordering niet-ontvankelijk verklaard, omdat uit het genoemde briefrapport blijkt dat ook sprake is van pre-existente (depressieve) klachten. Een beoordeling van het resterende deel van de vordering vraagt om een nadere uitwisseling van standpunten en mogelijk om bewijslevering. De behandeling van de vordering levert een onevenredige belasting van het strafproces op. Dit deel van de vordering kan daarom bij de burgerlijke rechter worden aangebracht.
Dit betekent dat de verdachte een bedrag van € 3.000,- als vergoeding van immateriële schade aan de benadeelde partij moet betalen.
Nader te onderbouwen schade
De benadeelde partij heeft € 1.500,- gevorderd voor nader te onderbouwen (toekomstige) schade, met het oog op een eventueel hoger beroep in de strafzaak. Bij gebrek aan onderbouwing zal zij niet-ontvankelijk worden verklaard in dit deel van de vordering.
Wettelijke rente, proceskosten en schadevergoedingsmaatregel
De benadeelde partij heeft gevorderd de schadevergoeding te vermeerderen met de wettelijke rente. De rechtbank wijst de wettelijke rente toe vanaf 16 januari 2026.
De rechtbank veroordeelt de verdachte in de proceskosten die de benadeelde partij heeft gemaakt en die zij bij de tenuitvoerlegging nog zal maken, omdat de vordering van de benadeelde partij (grotendeels) wordt toegewezen. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0,-.
De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel op, als bedoeld in artikel 36f Sr. Dit betekent dat de verdachte de schadevergoeding aan de staat moet betalen en de staat het bedrag uitkeert aan de benadeelde partij. Als dwangmiddel kan gijzeling worden toegepast voor de duur van maximaal eenenvijftig dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op.
Vordering [benadeelde partij 2]
De rechtbank verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij 2] niet-ontvankelijk in de vordering, omdat de verdachte wordt vrijgesproken van feit 3 (10-161664-26, feit 1).
De rechtbank veroordeelt de benadeelde partij in de proceskosten die de verdachte heeft gemaakt bij de verdediging van de vordering, omdat de benadeelde partij niet-ontvankelijk wordt verklaard. Deze kosten worden tot vandaag begroot op € 0,-.
7 Wettelijke voorschriften
De oplegging van deze straf is gebaseerd op de artikelen 36f, 45, 55, 57, 302, 311 en 312 van het Wetboek van Strafrecht.
8 Beslissingen
De rechtbank:
Vrijspraak
verklaart niet bewezen dat de verdachte de feiten 3 (10-161664-26, feit 1) en 5 (10-161664-26, feit 3) heeft gepleegd en spreekt de verdachte daarvan vrij;
Bewezenverklaring
verklaart bewezen dat de verdachte de feiten 1 (10-016356-26), 2 primair (10-016356-26) en 4 (10-161664-26, feit 2), zoals in hoofdstuk 2 is omschreven, heeft gepleegd;
Kwalificatie en strafbaarheid
stelt vast dat het bewezenverklaarde oplevert de in hoofdstuk 3 vermelde strafbare feiten;
verklaart de verdachte strafbaar;
Straf
Gevangenisstraf
veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van 20 (twintig) maanden;
beveelt dat de tijd die door de verdachte voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, in mindering wordt gebracht op de gevangenisstraf, voor zover deze tijd niet al op een andere vrijheidsstraf in mindering is gebracht;
In beslag genomen voorwerpen
- beveelt de bewaring ten behoeve van de rechthebbende van:
1 sieraad ( [goednummer 1] );
7 munten ( [goednummer 2] );
Vorderingen benadeelde partijen
[benadeelde partij 1]
veroordeelt de verdachte, aan de benadeelde partij [benadeelde partij 1] (feiten 1 en 2), te betalen een bedrag van € 5.385,- (vijfduizend driehonderdvijfentachtig euro), bestaande uit € 2.385,- als vergoeding van materiële schade en € 3.000,- als vergoeding van immateriële schade, en de wettelijke rente hierover vanaf 16 januari 2026 tot de dag van volledige betaling;
wijst af de vordering van de benadeelde partij [benadeelde partij 1] voor de post medicatie (€ 100,-) (feiten 1 en 2);
verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij 1] niet-ontvankelijk in het resterende deel van de vordering (feiten 1 en 2); bepaalt dat dit deel van de vordering kan worden aangebracht bij de burgerlijke rechter;
veroordeelt de verdachte in de door de benadeelde partij [benadeelde partij 1] gemaakte proceskosten, tot op vandaag begroot op € 0,- en in de nog te maken kosten voor de tenuitvoerlegging van dit vonnis;
legt aan de verdachte voor de feiten 1 en 2 de maatregel tot schadevergoeding op, wat inhoudt dat de verdachte de verplichting heeft om ten behoeve van de benadeelde partij
[benadeelde partij 1] aan de staat € 5.385,- te betalen, en de wettelijke rente vanaf 16 januari 2026 tot aan de dag van de gehele betaling. Bepaalt dat indien volledig verhaal niet mogelijk blijkt, gijzeling kan worden toegepast voor de duur van maximaal 51 dagen. De toepassing van de gijzeling heft de betalingsverplichting niet op;
bepaalt dat de verdachte van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij de schade aan de benadeelde partij of aan de staat heeft vergoed;
[benadeelde partij 2]
verklaart de benadeelde partij [benadeelde partij 2] niet-ontvankelijk in de vordering (feit 3 (10-161664-26, feit 1));
veroordeelt de benadeelde partij [benadeelde partij 2] in de kosten die de verdachte heeft gemaakt voor de verdediging tegen de vordering, en begroot deze kosten op € 0,-.
9 Samenstelling rechtbank en ondertekening
Dit vonnis is gewezen door:
mr. J.M.L. van Mulbregt, voorzitter,
en mrs. M.I. Blagrove en L. Postma, rechters,
in tegenwoordigheid van mr. J.G. Polke, griffier,
en uitgesproken op de openbare zitting van deze rechtbank op 4 november 2026.
Mr. Postma is niet in de gelegenheid dit vonnis te ondertekenen.
Voetnoten
- De exacte vindplaatsen van de bewijsmiddelen zijn genoemd in de bijbehorende voetnoot.
- Pagina’s 6-8 en 22-23 van het proces-verbaal met nummer [proces-verbaalnummer] .
- Pagina’s 38-39 van het proces-verbaal met nummer [proces-verbaalnummer] .
- Pagina’s 29-31 van het proces-verbaal met nummer [proces-verbaalnummer] .
- Pagina’s 70-71 van het proces-verbaal met nummer [proces-verbaalnummer] .
- Rapport van [instituut] B.V., referentie [referentienummer] , van 5 maart 2026.
- Pagina’s 23-28 van het zaaksdossier [dossiernaam] .
- Pagina’s 126-135 van het Zaaksdossier [dossiernaam] .
Wetsartikelen in deze uitspraak
- Artikel 36f Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 45 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 55 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 57 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 302 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 311 Sr meer uitspraken over dit artikel
- Artikel 312 Sr meer uitspraken over dit artikel
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.