Rechtbank Rotterdam, 25 september 2026

De kinderrechter neemt de volgende stukken mee in de beoordeling:

De zitting met gesloten deuren heeft plaatsgevonden op 11 september 2026. Daarbij waren aanwezig:

De kinderrechter heeft [minderjarige] naar zijn mening gevraagd. [minderjarige] heeft hierover een gesprek gevoerd met de kinderrechter. Tijdens de zitting heeft de kinderrechter samengevat wat [minderjarige] heeft verteld. De aanwezigen hebben daarop kunnen reageren.

De moeder en de vader zijn belast met het ouderlijk gezag over [minderjarige].

[minderjarige] woont bij oma vz.

Bij beschikking van 4 augustus 2026 is de ondertoezichtstelling van [minderjarige] verlengd tot 11 februari 2027. Bij die beschikking is ook de machtiging tot uithuisplaatsing van [minderjarige] in een voorziening voor pleegzorg verlengd tot 11 februari 2027.

De GI heeft op 3 augustus 2026 een schriftelijke aanwijzing gegeven betreffende de verzorging en opvoeding van [minderjarige].

De vader verzoekt de schriftelijke aanwijzing van de GI primair gedeeltelijk vervallen te verklaren, subsidiair geheel vervallen te verklaren en de beslissing uitvoerbaar bij voorraad te verklaren. Daarnaast heeft de vader verzocht de schriftelijke aanwijzing te schorsen.

Door en namens de vader wordt het verzoek gehandhaafd. De vader begrijpt niet waarom de schriftelijke aanwijzing in detail verplichtingen oplegt om resultaat te garanderen. Er moet worden gekeken naar de signalen die [minderjarige] afgeeft. Bovendien mist de vader een duidelijk evaluatiekader om te beoordelen of de voorgestelde maatregelen resultaat opleveren. De vader herkent zich niet in hetgeen de moeder zegt over het structureel of stelselmatig belemmeren van het contact. Bovendien heeft de vader geen stappen ondernomen om [minderjarige] met de kinderrechter te laten spreken. De rechtbank heeft zelf een brief gestuurd met de uitnodiging voor een gesprek. [minderjarige] heeft vervolgens zelf aangeven dat hij hier gebruik van wil maken.

Door en namens de moeder wordt verweer gevoerd tegen het verzoek van de vader. De GI heeft de schriftelijke aanwijzing niet zomaar zo gedetailleerd opgesteld; dit is nodig omdat de vader tot in detail bezwaar maakt. De GI probeert hiermee helder, compleet en allesomvattend vast te leggen wat nodig is voor een goed contact tussen [minderjarige] en de moeder. Op dit moment is er geen vaste jeugdbeschermer en is zo’n gedetailleerde schriftelijke aanwijzing extra belangrijk. Een vervallenverklaring leidt slechts tot nieuwe discussies. Mocht een specifiek punt onuitvoerbaar blijken, dan kan de GI dit altijd nog aanpassen. De moeder verzoekt – voor zover de GI dit niet zelf verzoekt – de schriftelijke aanwijzing te bekrachtigen en hieraan een dwangsom te verbinden. Zonder dwangsom blijft de vader van de afspraken afwijken.

De GI voert verweer tegen het verzoek van de vader. De lengte van de schriftelijke aanwijzing toont aan dat de ouders over het minste en geringste strijd voeren. Het lukt de ouders niet om uit de strijd te komen. De schriftelijke aanwijzing geldt dan ook voor beide ouders. Hoewel zo’n gedetailleerde aanwijzing normaal gesproken niet de voorkeur heeft, is dit in het belang van [minderjarige]. De GI acht een bekrachtiging van de schriftelijke aanwijzing en het opleggen van een dwangsom niet in het belang van [minderjarige]. Dit zorgt voor meer spanningen tussen de ouders. De GI roept beide ouders op om in het belang van [minderjarige] te denken en handelen.

Ingevolge artikel 1:263, eerste lid van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan de GI ter uitvoering van haar taak een schriftelijke aanwijzing geven betreffende de verzorging en opvoeding van de minderjarige. Zij kan dit doen indien de met het gezag belaste ouder of de minderjarige niet instemmen met, dan wel niet of onvoldoende medewerking verlenen aan de uitvoering van het plan, bedoeld in artikel 4.1.3, eerste lid, van de Jeugdwet of indien dit noodzakelijk is teneinde de concrete bedreigingen in de ontwikkeling van de minderjarige weg te nemen.

Op grond van het tweede lid van voornoemd artikel volgen de met het gezag belaste ouders of ouder en de minderjarige een schriftelijke aanwijzing op.

Ingevolge artikel 1:264, eerste lid BW kan de met het gezag belaste ouder de kinderrechter verzoeken een schriftelijke aanwijzing geheel of gedeeltelijk vervallen te verklaren. Het derde lid bepaalt dat de termijn voor het indienen van een dergelijk verzoek twee weken bedraagt en die termijn vangt aan met ingang van de dag na die waarop de beslissing is verzonden of uitgereikt.

Een schriftelijke aanwijzing dient te worden beschouwd als een beschikking in de zin van artikel 1:3 van de Algemene Wet bestuursrecht (Awb). In het kader hiervan dient de kinderrechter, aan de hand van het bepaalde in hoofdstuk 3 en 4 Awb, te beoordelen of bij de besluitvorming door de GI de algemene voorschriften over zorgvuldigheid, evenredigheid en een deugdelijke motivering in acht zijn genomen. De schriftelijke aanwijzing dient het doel van de ondertoezichtstelling te dienen en in het belang van de minderjarige te worden geacht.

De kinderrechter constateert dat het verzoek tijdig is ontvangen en zal de vader derhalve ontvangen in haar verzoek.

De kinderrechter overweegt het volgende. Uit het hiervoor weergegeven toetsingskader volgt dat de kinderrechter enige terughoudendheid past bij de beoordeling van de schriftelijke aanwijzing. Aan de GI komt, zolang de hiervoor onder 6.4 genoemde beginselen in acht worden genomen, een ruime mate van vrijheid toe bij het opstellen van schriftelijke aanwijzingen. De gedetailleerde verzoeken van de vader ten aanzien van de (gedeeltelijke) vervallenverklaring van verschillende onderdelen van de schriftelijke aanwijzing zijn lastig te verenigen met deze marginale toets.

Tussen alle betrokkenen is niet in geschil dat de omgangsmomenten tussen de moeder en [minderjarige] moeizaam verlopen. Naast de fundamentele vraag waar [minderjarige] moet opgroeien is het verbeteren van de omgang tussen [minderjarige] en de moeder dan ook het belangrijkste doel van de ondertoezichtstelling. Alhoewel alle betrokkenen het belangrijk vinden dat de omgangsmomenten plezierig en ontspannen verlopen, verschillen zij van inzicht over de oorzaak van de problemen en de wijze waarop deze moet worden opgelost. Daarmee dient de schriftelijke aanwijzing, waarin zeer gedetailleerd is opgenomen wat er van wie wordt verwacht ten aanzien van de omgang, het doel van de ondertoezichtstelling.

De kinderrechter is voorts van oordeel dat de GI gelet op het ontbreken van verbetering in de situatie tot de schriftelijke aanwijzing kon komen, om zo voor alle betrokkenen duidelijk te maken wat er van eenieder wordt verwacht. Zij is bij het opstellen daarvan bovendien zorgvuldig te werk gegaan. Zo is de noodzaak van de schriftelijke aanwijzing daarin uitgebreid gemotiveerd en heeft zij eerst een vooraankondiging naar de ouders gestuurd. De zienswijze van de vader heeft vervolgens ook geleid tot meerdere inhoudelijke aanpassingen van de schriftelijke aanwijzing.

De enkele omstandigheid dat niet ieder onderdeel van de schriftelijke aanwijzing steeds precies uitvoerbaar is, is op zichzelf geen reden deze vervallen te verklaren. De GI brengt daarmee tot uiting dat het aan de ouders is om zich maximaal in te spannen voor de omgang, en wat daarvoor de kaders zijn. Het is dan ook te betreuren dat de schriftelijke aanwijzing niet het beoogde doel heeft gehad, maar juist heeft geleid tot veel discussies over de precieze inhoud daarvan, en vervolgens deze procedure. De kinderrechter roept alle betrokkenen op om de situatie rondom [minderjarige], die voor hem al ingewikkeld genoeg is, niet onnodig te juridiseren. Het is duidelijk dat hij last ondervindt van de huidige situatie. Het is aan alle volwassenen om [minderjarige] heen om er voor te zorgen dat de impact van de verschillen van inzicht tussen de volwassenen op hem zo klein mogelijk is.

De kinderrechter is desondanks van oordeel dat de schriftelijke aanwijzing voldoet aan de daaraan te stellen eisen. Dit betekent dat verzoeken van de vader wordt afgewezen. Nu de kinderrechter een beslissing op de verzoeken neemt, heeft de vader geen belang meer bij het verzoek de schriftelijke aanwijzing te schorsen. Dit verzoek zal daarom eveneens worden afgewezen.

Voor zover de moeder heeft verzocht de schriftelijke aanwijzing te bekrachtigen en daar een dwangsom aan te verbinden, geldt dat dit verzoek op grond van 1:263 lid 3 BW is voorbehouden aan de GI. De kinderrechter zal de moeder daarom niet ontvankelijk verklaren.

wijst de verzoeken van de vader af;

verklaart de moeder niet-ontvankelijk.